Ik ben geneigd
@TNTim bij te treden.
Ik vind zo'n verhalen zéér triest voor de jongeren, maar dit probleem begint en de verantwoordelijkheid ligt bij de ouders.
Geen geld voor kinderen? Bezint eer ge begint. Wil je toch kinderen? Stel je keuzes op andere vlakken bij: zoals o.a. een carrière in de "kunst" als dit niet succesvol blijkt. Je gezin onderhouden zou prioriteit moeten hebben.
Keuzes -> gevolgen.
Dit soort verhalen gaat voorbij aan hoe de realiteit ook hard is voor mensen die wél werken, die vaak ook al snel kapot belast worden op hun arbeid tenzij ze één of ander achterpoortje van dit land kunnen benutten (zwartwerk, schijnzelfstandigheid, etc.) of dusdanig veel verdienen dat ze er geen last meer van hebben.
Ik heb ook andere keuzes dan mijn favoriete opties moeten maken om een dak boven mijn hoofd te garanderen. Jammer maar helaas.
Ik heb ook geen jeugd vol luxe, dure hobby's en verre reizen achter de rug (één keer Disneyland Parijs, de rest allemaal Belgisch binnenland).
Dat zijn ook keuzes die mijn ouders gemaakt hebben, onder meer om mij en m'n zus te laten verder studeren.
Keuzes -> gevolgen
Zelfs al volwassene heb ik, toegeven door foute/dwaze keuzes van mezelf geen verre reizen gemaakt om met een onzeker inkomen toch maar een eigen dak boven mijn hoofd te garanderen.
De enige "keuze" die ik zowel mezelf als deels mijn ouders kwalijk neem, is dat ik te "eerlijk" opgevoed ben. Ik ben de laatste jaren hoe langer hoe meer gaan beseffen dat de manier om in dit land vooruit te komen, de zaken niet eerlijk doen is. Zaken als zwartwerk, fraude en profiteren zijn immers dusdanig goed ingeburgerd, dat je jezelf benadeelt door er niet aan mee te doen. Maar goed, ik zal me ook nog proberen daaraan aan te passen naar de toekomst toe, al is dat dan rijkelijk laat (al een eigen nieuwbouwappartement gekocht, zonder zelfs maar iets in het zwart).
De kromme fiscaliteit zal in dit land niet rechtgetrokken worden door louter een meerwaardebelasting op aandelen. Daarvoor is kapitaal te mobiel. Bovendien is de basis van de sociale zekerheid: de werkende mensen ook te fragiel: te veel mensen die niet werken in vergelijking met de buurlanden en te veel werkenden die niet naar verhouding bijdragen: flexijobs, auteursrechten, buitensporige extralegale voordelen, schijnzelfstandigen, zogenaamd vrijwilligerswerk (sporttrainers, dansleerkrachten, etc.) of zelfs ronduit zwartwerk in de ruimste zin van het woord: van aannemers in de bouw tot ballentrappers bij provinciale voetbalploegen met hun zwarte enveloppes bij winst. Bij die laatsten (de zwartwerkers) zit overigens nog een stevige overlap met de mensen die tegelijkertijd natuurlijk een ziekte- of andere sociale uitkering innen.