Blijf er van versteld staan , hoe slim een paard wel niet is.
Zopas mijn middagpauze was gedaan, en het paard had mij opgemerkt (over mijn werk). Hij kwam naar me toen, en liep syncroon naast mij,
omdat ik normaal elke middagpauze mijn appel klokhuizen gooi.
Maar vandaag had ik geen appel mee, en voelde mij eigenlijk schuldig. Moest ik gekund hebben, ik had een blokje om gelopen, om geen schuldig oogcontact te moeten maken.
Nu heb ik het gevoel dat dat paard teleurgesteld is in mij.
Dat het maar gauw terug warmer wordt, dan zijn die meisjes hier terug om voor die paarden te zorgen. Met hen heb ik ook wel een schuldig-oogcontact-momentje , maar das anders.