Ook gehad.
Ze kijken ook altijd vreemd op wanneer je als toerist het lokale bier vraagt ipv een Heineken.
Vanaf de moment dat wij daar in die straatjes kwamen met al die shops werden wij geen enkel moment met rust gelaten. Continue van die verkopers die u heel erg opdringerig aanspreken om naar hun shop te komen. We zijn daar enkele shops binnen geweest, maar dan komt er volgens iemand anders constant naast u staan om u te irriteren. Nochtans heb ik meerdere keren aangegeven dat ik liever rustig rondkijk, maar die boodschap hadden ze duidelijk niet begrepen. In één shop heb ik duidelijk gezegd: als je mij niet met rust laat ben ik gewoon weg. En weg was ik.héél herkenbaar.Vijf jaar terug op vakantie naar Turkije geweest, streek van Kusadasi. Vakantie zelf was meer dan oké, maar we tijdens ons verbleef hadden we een hele dag uitgekozen om de stad zelf te gaan bezichtigen. We wisten overigens dat het heel bekend was kwestie 'fake merken', dus waren eens benieuwd en had wel zin om daar wat kledij te kopen.
Ik denk dat we na nog geen twee uur terug in ons verblijf waren
En tijdens dat aanspreken op straat moeten ze blijkbaar ook de helft van de tijd fysiek contact maken. Blijf van mijn lijf gast. Ik zag ook echt een kameraad van mij op het puntje van escaleren staan en toen zijn wij gewoon z.s.m. daar weg gegaan. We zijn dan nog eventjes rustig langs de kust gewandeld en nog zo'n kasteel gaan bezichtigingen, maar daarna definitief vertrokken.
Daarna nog genoeg soortgelijke verhalen gehoord van andere mensen die dat ook duidelijk niet tof vonden, dan stel ik mij de vraag waarom doen die mensen dat? Je jaagt toch gewoon de mensen weg op die manier? In Egypte hetzelfde liedje trouwens, toen dachten we dat het een goed idee was om van ons hotel te voet naar een winkelcentrum te gaan. Terugrit maar een taxi gebeld.
Idem in Cuba, van 's morgens tot 's avonds hey amigo, how are you my friend
Ook in Vietnam, maar dan naar mijn ex: "Helloo laydee!!". Maar niet in die ergerlijke mate zoals in bijvoorbeeld Istanbul in Sultanamet. Toen ik in een toeristenwinkeltje thee kreeg aangeboden en na veel vijven en zessen toch niet overstag ging om een tapijt te kopen, werd de verkoper plots minder vriendelijk en dacht die dat ik een Rus was.
In Iran ging dat er véél gemoedelijker aan toe, maar dat land is nog niet getroffen door de kanker die massatoerisme heet.
Prachtige plek maar bah daar wordt je als Europeaan ook maar bekeken als cash cow.
je hebt gewoon het verkeerde ticket gekocht. wij zijn eind september geweest een jaar of 2 geleden en met een all in ticket kon je gewoon overal in. dat pretpark had ook amper wachtrijen en ademt toch sfeer uit? Tivoli was voor mij nu net het hoogtepunt van kopenhagen.
Vijf jaar terug op vakantie naar Turkije geweest, streek van Kusadasi. Vakantie zelf was meer dan oké, maar we tijdens ons verbleef hadden we een hele dag uitgekozen om de stad zelf te gaan bezichtigen. We wisten overigens dat het heel bekend was kwestie 'fake merken', dus waren eens benieuwd en had wel zin om daar wat kledij te kopen.
Ik denk dat we na nog geen twee uur terug in ons verblijf waren
En tijdens dat aanspreken op straat moeten ze blijkbaar ook de helft van de tijd fysiek contact maken. Blijf van mijn lijf gast. Ik zag ook echt een kameraad van mij op het puntje van escaleren staan en toen zijn wij gewoon z.s.m. daar weg gegaan. We zijn dan nog eventjes rustig langs de kust gewandeld en nog zo'n kasteel gaan bezichtigingen, maar daarna definitief vertrokken.
Daarna nog genoeg soortgelijke verhalen gehoord van andere mensen die dat ook duidelijk niet tof vonden, dan stel ik mij de vraag waarom doen die mensen dat? Je jaagt toch gewoon de mensen weg op die manier? In Egypte hetzelfde liedje trouwens, toen dachten we dat het een goed idee was om van ons hotel te voet naar een winkelcentrum te gaan. Terugrit maar een taxi gebeld.
Ja, verschrikkelijk.
Negeren.
In Turkije hadden ze altijd eenzelfde manier van werken. Eerst keken ze naar het bandje van uw hotel, dus nooit te strak aan doen zodat je dat buiten het hotel uit kon doen. (Op die manier wisten ze al welke prijs ze konden vragen). Dan was het als aanspreekpunt dikwijls: where are you from? En daar dan op antwoorden dan hadden ze allemaal zelf nog in België gestudeerd, of familie die er gewoond had of woonde, of ze begonnen met voetbalploegen op te noemen. Maar weer: op die manier wisten ze welke prijs ze konden vragen.
Bij mij begon eens een Turk "ik spring uit een vliegmachine" te zingen
.
Djemaa-el-Fna is inderdaad wel een ervaring. Mooi, fotogeniek plein maar zodra je een van die fotogenieke muzikanten fotografeert stoppen die met spelen en lopen die naar jou om dirhams te vragen. Ronduit dégoutant. Je laat je de eerste dag vaak vangen aan die vlegels, maar na dag twee weet je er wel mee om te gaan en begin je zelf te lachen met naïeve toeristen die geld uit hun zakken laten kloppen. En dan verandert die irritatie in een soort fascinatie. Heb daar ook een mooie lamp gekocht voor omgerekend 5 euro, maar ik kwam van 25 euro.
