Jouw teleurstellingen op reis?

[Sylverscythe]

Dit. Ik vind daar nu eens echt. Niks. Aan.
Overal van die kramen vol Made in China troep. san marco square geen hol aan. Vlakke beton en horden toeristen. Gondels met onderbetaalde consplayers, nooit op geweest want ik zie al van ne kilometer hoe het gaat zijn.

Alle stegen zijn smal en daar moet ge dan een horde toeristen met een selfie stick doorheen persen. Dat gaat gewoon niet.
Hoe iemand daar romantiek kan ervaren snap ik met de beste wil van de wereld niet.
Misschien in de winter een andere ervaring maar mij krijgt ge daar niet meer heen.

Het hangt ook af van je eigen achtergrond natuurlijk. Wij komen uit een land waar je zelfs in gemeenten met nul relevantie een historisch gemeentehuis hebt met wat steegjes die in een paar 100 jaar amper veranderd zijn.

Kom je uit zo'n recent aangelegde stad in pakweg China of de VS doet zo'n "authentiek" decor waarschijnlijk wel een pak indrukwekkender aan. Als ik met Amerikanen praat vinden die zo'n re-enactmentpark waartegen Bokrijk the real deal is ook vaak ongeloofelijk interessant.

Het syndroom van Parijs herken ik. Zeker bij het bezoeken van steden stel ik mezelf dikwijls de vraag "is dit het nu?".

Mijn grootste teleurstellingen zijn meestal plaatsen waar het gewoon vreselijk druk is. Daar kan ik moeilijk van genieten.

Één teleurstelling steek er wel met kop en schouders bovenuit, en dat is Luxor in 2012.

• De verzengende hitte
• De aggressieve oplichters en bedelaars
• De algemene drukte
• De nachtmerrie die gepaard gaat met deelname aan het verkeer
• De (om belastingtechnische redenen) onafgewerkte gebouwen die het straatbeeld sieren
• Het eentonige eten
• De afzetterij in alle restaurants en winkels
• De korte stop in Edfu op weg naar Luxor, waar je als westerling net niet bespuwd wordt

Daar was ik echt blij om terug in ons cliché all-in resort aan de rode zee te zijn.

Mja, als je niet graag drukte hebt is steden bezoeken wel een moeilijke. Op wereldniveau is Brussel een rustig stadje uiteindelijk.

 

[Mr.Fingers]

Tivoli Gardens in Kopenhagen. Inkom betalen voor het park, dan nog inkom betalen per attractie (via een onhandige app), en alles aan ZEER dure prijzen. Het ziet er allemaal wat retro-steampunk uit, maar is eigenlijk gewoon een modern pretpark.

 

[utred]

In tegenstelling tot de meesten hier blijkbaar zoek ik meestal eens vlug op google voor ik iets ga bezoeken dus ik ben nog nooit echt teleurgesteld geweest eigenlijk

 

[Pieterjan94]

Peru en Cambodja. Op zich mooie landen, maar ter plekke telkens beseft hoe extreem belachelijk is om geld te betalen om in een jungle te gaan rondwandelen. Uiteindelijk is het ook maar dat.
En algemeen gewoon vreemd om een beetje te lopen ervaren hoe "anderen" er leven, of hoe de architectuur eruit ziet. Geen idee, kan perfect comfortabel van thuis. Sindsdien ook geen verre reis meer gemaakt.

 

[Green Mamba]

Peru en Cambodja. Op zich mooie landen, maar ter plekke telkens beseft hoe extreem belachelijk is om geld te betalen om in een jungle te gaan rondwandelen. Uiteindelijk is het ook maar dat.
En algemeen gewoon vreemd om een beetje te lopen ervaren hoe "anderen" er leven, of hoe de architectuur eruit ziet. Geen idee, kan perfect comfortabel van thuis. Sindsdien ook geen verre reis meer gemaakt.

Tickets naar New York hoef ik nu niet meer te kopen en ik moet niet in de regen lopen.

 

[Oldskooler]

Het syndroom van Parijs herken ik. Zeker bij het bezoeken van steden stel ik mezelf dikwijls de vraag "is dit het nu?".

De meeste steden zijn uiteindelijk toch hetzelfde.

Eens je er een paar gezien hebt, heb je het allemaal al gehad.

Een rivier met wat bruggen over. Je kan eens een boottochtje doen.
Wat mooie gebouwen en beelden 100 keren reeds gerenoveerd.
Musea met telkens dezelfde pottekes en schilderijen.
101 etenszaakjes en souvenirwinkeltjes.

En toch heb ik de meeste Europese grootsteden reeds gezien. (Praag, Boedapest, Krakau, München, Berlijn,... . Gewoon, alles meepikken, daarom niet steeds hoge verwachtingen hebben.)

 

[Lifen]

Ubootdokken in St-Nazaire, Frankrijk. GVD wat een belachelijk "museum" is dat. Man man man verloren potentieel.

 

[Bjorn]

De 'temple of the tooth' in Kandy (Sri Lanka) vond ik een teleurstelling. Je zit daar als westerling wat rond te kijken tussen een massa volk die Boeddhistisch is en daar uit religieuze overtuiging naartoe gaan, maar uiteindelijk is het maar een tempel waarin zogezegd een tand van Boeddha ligt.
Het grote aantal bloemen enzo is wel tof om te zien

Ik vond elke attractie in Sri Lanka een bummer wegens de waanzinnige inkomprijzen dat je daar als toerist moet betalen.
Nuwara Eliya was ook maar een droef dorpje dat verkocht wordt als het koloniale Groot-Brittannië van Sri Lanka waar je lekker decadent op high tea kan gaan. Uit miserie het Grand hotel binnen gelopen en dat was wel supervet. Serieuze The shining vibes daarbinnen en een rondleiding gekregen van 1 van de clerks. Op een gegeven moment kom je dan een koloniale snookerzaal binnen waar een oud-Srilankaans snookerkampioen een potje zat te spelen. Tegen betaling mocht je dan een matchke tegen hem spelen

 

[kinxton]

Tivoli Gardens in Kopenhagen. Inkom betalen voor het park, dan nog inkom betalen per attractie (via een onhandige app), en alles aan ZEER dure prijzen. Het ziet er allemaal wat retro-steampunk uit, maar is eigenlijk gewoon een modern pretpark.

Idem in Barcelona, Gaudi park ofzoiets. Totaal NIET de moeite waard, behalve het zicht op 't stad dan wel.

 

[Avondland]

Peru en Cambodja. Op zich mooie landen, maar ter plekke telkens beseft hoe extreem belachelijk is om geld te betalen om in een jungle te gaan rondwandelen. Uiteindelijk is het ook maar dat.
En algemeen gewoon vreemd om een beetje te lopen ervaren hoe "anderen" er leven, of hoe de architectuur eruit ziet. Geen idee, kan perfect comfortabel van thuis. Sindsdien ook geen verre reis meer gemaakt.

Sindsdien ga je op reis met Google Earth?

 

[Pieterjan94]

Sindsdien ga je op reis met Google Earth?

Sindsdien ga ik op reis in België en daar buiten als de vriendin het wilt. Enorm veel schoonheid en rust te vinden hier. Op te onthaasten hoef je geen duizenden kilometers af te leggen. Achja. Ieder z'n leven!

 

[Avondland]

Sindsdien ga ik op reis in België en daar buiten als de vriendin het wilt. Enorm veel schoonheid en rust te vinden hier. Op te onthaasten hoef je geen duizenden kilometers af te leggen. Achja. Ieder z'n leven!

Ieder het zijn, inderdaad. Zo heb je mensen die een liveconcert maar niets vinden en liever genieten van hun favoriete artiest op cd.

 

[Bjorn]

Sindsdien ga ik op reis in België en daar buiten als de vriendin het wilt. Enorm veel schoonheid en rust te vinden hier. Op te onthaasten hoef je geen duizenden kilometers af te leggen. Achja. Ieder z'n leven!

Kan nochtans verrijkend zijn om te gast te zijn in een cultuur die helemaal verschilt met de onze. Ma bon, daarvoor MOET je Belgie ook niet uit zeker.

 

[Letsken]

Venetië...
Massatoerisme, vuil water en duur.
Die stad is toch wel slachtoffer van zijn eigen succes.

Ik was er net wel aangenaam door verrast. Vanuit een naburige stad voor een dagje geweest met de trein, ergens in mei. Het was direct duidelijk dat de grote horde selfiesticktoeristen niet verder komt dan het Canal Grande en San Marco plein. Het enige wat we moesten doen was 100-200m opschuiven en daar heb je dezelfde mooie straatjes en kanaaltjes met nog geen 10% van het volk. In de namiddag nog wat gechilld in een mooi park in het oosten.

 

[Killjoy]

Yup, al die kritiek op de massale drukte en het vuil van Venetie heb ik toch ook niet zo ervaren toen we er net voor de pandemie waren. Okay..het San Marco is razend druk, maar de dochter keek wel haar ogen uit in het Palazzo Ducale en Museo Correr. Ik denk dat we daar uren gespendeerd hebben..elk hoekje wou die in zich opnemen.

Wat ook opviel is dat, zodra je afwijkt van de buurt van San Marco en de Rialto en meer richting de volksere buurten trekt je in het authentieke Venetie komt. We hebben daar heerlijk gegeten op een kleine piazza met voetballende kinderen en mensen die wat muziek zaten te spelen op de achtergrond. Venetie is ook een droom van een stad om in te wandelen in de late avond. Geen grote massa van de cruiseschepen meer, maar een gondeltje dat onder je passeert waar iemand een aria van Verdi op aan het zingen is.

Ook de kleine eilandjes zijn tof. Murano waar ze het glas blazen is beetje een toeristenval, maar Burano met de vele gekleurde huisjes en Torcello vonden we erg charmant om te wandelen en wat te hangen. Toch echt wel drie hele mooie dagen gespendeerd dus.

 

[stungunner]

Al die negatieve gevoelens hier voor Parijs zeg.

Dat blijft toch mijn favoriete stad ever. Maar uiteraard moet je door de "grootstad problemen" heen kijken. En ook wel van de platgereden paden afgaan. Uiteraard zijn Montmartre, de Eiffeltoren, Jardin des Tuileris en de Champs-Elysées must sees en krijg je daar oa te maken met hordes toeristen en opdringerige straatverkopers, maar er is zoveel meer te zien en te doen.

Ook qua eten kan ik me niet in de negatieve berichten vinden. Ik vind dat je in Parijs in heel wat zaken voor schappelijke prijzen heel lekker kan eten. De prijzen in een doorsnee brasserie zijn er goedkoper dan bij ons. Maar je moet het natuurlijk wel wat uitzoeken en niet de eerste de beste tourist trap op een A-locatie binnenstappen.

 

[ilgonwe]

Persoonlijk vind ik het veel waard om naar het buitenland te gaan en de bekende en minder bekende plekken op te zoeken. Je vindt idd veel "walk videos" op Youtube maar dan zie je toch enkel de instagrammable viewpoint.

Het Paris syndrome is net dat laagje vernis eraf schrapen en "schrikken" dat het ook een gewone stad is met groeipijnen en minpunten. Dat het bvb drukkend warm kan zijn in de London Tube, dat zie je niet op Youtube, je moet het beleven. Voor mij helpt het ook te relativeren dat het hier niet altijd zo slecht is en het gras niet altijd groener is aan de overkant.

 

[Charon]

. De prijzen in een doorsnee brasserie zijn er goedkoper dan bij ons. M

Niet moeilijk, dat is vaak mijn teleurstelling als ik nog eens in België kom: middelmatige brasserie kost, zwaar overprijsd.


Venezia. Dat was al toeristisch voordat het woord toerist bestond. Toerisme behoort daar tot de authenticiteit, net als (platte) commerce.
En het is trouwens veel goedkoper geworden dan 25 jaar geleden, in lira tijden. Ge kunt er tegenwoordig veel goedkoper overnachten dan toen (vooral met dank aan booking/Airbnb/...).

En doe als de oude rijke Venetianen: in de zomermaanden stonk het er te erg (ook van het volk), dus gingen die in gewoon Verona wonen. Ge moet het warm water niet opnieuw uitvinden, hoor.

 

[Slynx]

Idem in Barcelona, Gaudi park ofzoiets. Totaal NIET de moeite waard, behalve het zicht op 't stad dan wel.

Barcelona is er zo op achteruitgegaan sinds alles betalend geworden is. Sindsdien mijd ik ook de toeristische plaatsen als ik daar ben.
Voorheen was park guell e.d. wel zalig om een namiddagje te vertoeven.

Venetie tijdens corona kunnen doen tijdens een roadtrip door italie dat we toen gedaan hebben. Heerlijk rustig, anders had ik er ook nooit naartoe geweest.

 

[Li1quid]

Eigenlijk altijd al leuke vakanties gehad. Het massa toerisme neem ik er wel bij.

Enkele punten:

- het Gravensteeen in Gent: Zoals veel burchten mooi van buiten maar binnenin zielloze kamers.
- San Marino: Niet dat ik iets verwachtte. Maar wanneer het toeristisch centrum vol met samurai zwaarden shops zit weet je genoeg.
- Macedonie: die mensen duwde al hun (bouw)afval in de natuur
- Riga: heel weinig te zien
- Saint-Tropez: saaiste dorp tijdens 10 dagen Provence. Niets te zien. Ik verwachtte nog wat glitter and glamour maar de rijken blijven daar ook ver weg.