Job op latere leeftijd: kapitein aan het schip of van de boot gevallen?

Ik ben daar ook wel mee bezig en dan eigenlijk vooral het echt, letterlijk, nog kunnen van het werk.
Als een van de zeldzamen op dit forum (denk ik) die bijna puur fysieke arbeid verricht is niet zozeer het loon of de kennis op latere leeftijd die bij mij speelt maar echt de fysiek. Ik ben er nu 38 en merk toch al dat ik geen 25 meer ben. Ik kan nog mee met de jong mannen maar toch ook niet meer gelijk vroeger. Kennis bijwerken en aanpassen is er ook natuurlijk. Als Elektricien heb ik de sector en het werk de voorbije 15j toch serieus zijn veranderen.
Nu, dat is ook een van de redenen waarom ik bewust en actief probeer door te stromen weg uit de uitvoering en mij meer richt op leidinggevende functies. Uiteindelijk komt er een punt dat ik , ondanks ervaring, een prise niet sneller ga kunnen aansluiten dan iemand jonger (mogelijks zelfs net trager) maar dan zal hopelijk mijn kennis en "expertise" opgedaan in al die jaren wel een meerwaarde hebben
 
Langs de andere kant heb ik hoegenaamd geen zin om verticaal te groeien in mijn carrière want ik heb de people skills niet om richting teamlead te gaan. Het resultaat is dus dat ik nu al, op mijn 37, by far de oudste van mijn team ben, dat mijn eigenlijke teamlead maar 2 jaar ouder is dan mij en de PM waar ik het vaakste mee samenwerk een 7 jaar jonger is. Maar ik ben wel de "expert" waar iedereen met zijn vragen naartoe komt dus mijn loon is ook navenant (+-5K bruto + al die voordelen in de consultancy).
Zit een beetje in hetzelfde bootje, al ben ik ondertussen wel de 40 gepasseerd. Expert technisch IT profiel en zit net onder het niveau van kader. Heb ook geen enkele ambitie om naar een people management of ander type coördinerende rol door te groeien.

Werk gelukkig in een groot bedrijf waar interne mobiliteit wordt gestimuleerd. Heb vorig jaar nog een laterale switch gedaan en ben nu dus weer nieuwe skills aan het leren. Denk dat dit perfect is om voor jezelf maar ook voor je werkgever relevant te blijven, ook al wil je niet meer verticaal groeien. Niets mis mee, mijns inziens.
 
Zit een beetje in hetzelfde bootje, al ben ik ondertussen wel de 40 gepasseerd. Expert technisch IT profiel en zit net onder het niveau van kader. Heb ook geen enkele ambitie om naar een people management of ander type coördinerende rol door te groeien.

Werk gelukkig in een groot bedrijf waar interne mobiliteit wordt gestimuleerd. Heb vorig jaar nog een laterale switch gedaan en ben nu dus weer nieuwe skills aan het leren. Denk dat dit perfect is om voor jezelf maar ook voor je werkgever relevant te blijven, ook al wil je niet meer verticaal groeien. Niets mis mee, mijns inziens.
In mijn 5 jaar aan vdab (lesgeven) zijn dat dus de profielen waar ik het meest moeite mee had om terug aan het werk te krijgen (niet jij, want gij hebt blijkbaar toch nog de smart move gedaan om op tijd terug te schakelen).

Het verhaal van de OP zijn vader is wel heel herkenbaar voor mij.

Het aantal project managers of teamleads - mensen die ooit wel technisch begonnen waren maar dan opeens in een soort van management positie zijn geraakt - die verbaast zijn als je ze duidelijk maakt dat ze toch wel een dikke 1000 bruto (of meer) gaan moeten inleveren omdat hun technische skills niet meer van toepassing zijn.

En quasi stuk voor stuk hebben ze dan allemaal een attitude van "laat dien sithcloud maar zeveren", totdat ze dan aan het einde van hun opleiding gaan solliciteren, merken dat ze inderdaad hun geld niet meer waard zijn en dan een bekke tegen het systeem beginnen te roepen en al hun frustraties die opeens terug komen boven drijven....

In sommige gevallen is dat dan een week of twee met die mannen zitten worstelen en wat back-and-forth totdat ze hun ego weten opzij te zetten, in sommige gevallen verwijs ik ze erna dan door om al die frustraties eruit te krijgen en soms... tjah... zien ze het niet meer zitten om nog te gaan werken. Dat laatste is wel uitzonderlijk....


ps: let op, ik zeg hier niet dat die mannen helemaal naar niets terugvallen hé, het is ook niet dat die mensen geen competenties hebben. Maar je kan anno 2018 niet gaan afkomen dat je windows 2003 kent en een vaag idee hebt van networking... Op dat gebied ben je evenveel "waard" als ene dat juist zijn eerste jaar bachelor heeft gedaan of zo :p
 
Expert technisch IT profiel en zit net onder het niveau van kader. Heb ook geen enkele ambitie om naar een people management of ander type coördinerende rol door te groeien.
Same. Doorgroeien zou management worden en heb daar totaal geen goesting in. Ik zit ondertussen al even aan het plafond qua kennis en ervaring in mijn specialisatie (back-end IT). Het grootste deel verhuist naar de cloud en de tools verhuizen extern of zelfs naar de eindgebruikers. En hetgeen in eigen beheer blijft, evolueert quasi niet meer. Binnen 5 jaar is mijn job grotendeels irrelevant.

Ben wel bezig met een opleiding, maar daarmee start je terug onderaan de ladder natuurlijk. Allée, ik wil hier geen frowny faces mee krijgen, maar ik kan wel first hand beamen wat SithCloud komt te vertellen.
 
Tegen mijn 45 moet het financiële plaatje kloppen. Huis afbetaald, 3 opbrengsteigendommen die 1 dik inkomen garanderen.

Dan heb ik geen probleem om te gaan stempelen. Of gewoon truckchauffeur ofzo.
Ik doe nu zo’n 80 uur per week werk+privé verbouwing. Dus een 36 urenweek lijkt me wel chill.

Heb geen enkele zin om na mijn 50 nog 1 dag tegen mijn zin op te staan.
Ben ook blij dat ik onder mijn 30 echt gewerkt heb als een zot want nu ik 35+ ben met een dochtertje isdat fysiek en qua gezin niet meer haalbaar.
 
Binnen 5 jaar is mijn job grotendeels irrelevant.

Ben wel bezig met een opleiding
Dat lijkt me de beste ingesteldheid! Zorgen dat je niet plots overbodig wordt maar een plan hebben.

Hoeveel dertigers ik al niet heb horen zuchten dat ze hun job niet graag doen, "maar jah... Wat moet je anders?"
Euh...kweetnie, investeren in iets dat hopelijk een paar decennia lang zal renderen? :unsure:
 
Hoe kijken jullie eigenlijk naar de periode tussen jullie pakweg 47 en 67 jaar? Zijn jullie bang om terug achteruit te gaan qua "professionele status"?
Ik heb meerdere stappen ondernomen :

1) ik ben een in principe gemakkelijk vermarktbaar profiel
2) Ik zorg enerzijds voor een appeltje na de dorst. Ergo, mijn spaarcapaciteit is redelijk groot.
3) ik heb geen probleem met spartaans (over)leven. Indien nodig, dan kan ik dat, ook nu.
4) Ik heb mijn eigen huis afbetaald voor mijn pensioen.
5) Ik ben ambetantenaar geworden om minder gevoelig te zijn voor die tendensen... wel geen schone bakken op mijn oprit of grote bonussen en verre reizen waarmee je mensen hun ogen kunt laten uitpuilen, wel gewoon een deftig loon (al zit dat loon toch al bij de top 10% van de werknemers dacht ik) en in principe een goed pensioen.
6) en professionele status boeit mij geen sikkepit. Wel dat ik mijn job nog leuk vindt.


7) het enigste nadeel dat ik inzie is dat ambtenaar zijn ook grofweg wil zeggen dat je gegarandeerd het langste zult werken (met als voordeel, voorlopig voor het maximale loon). Anders gezegd, daar zal men sneller de hoge pensioensleeftijden doorduwen omdat de besparingsfactor daar ook het grootste is. Elk jaar dat de overheid een ambtenaar niet een pensioen moet uitbetalen is "party hardy"
 
Euh, 240k kronor per jaar is 2000 euro per maand. Zelfs bruto is dat meer dan het leefloon hoor, veel meer.
ik spreek dan op basis van wat je er mee kan doen. ( aka in vergelijking met een gemiddeld loon). In absolute getallen is het uiteraard meer
 
Ik ben daar ook wel mee bezig en dan eigenlijk vooral het echt, letterlijk, nog kunnen van het werk.
Als een van de zeldzamen op dit forum (denk ik) die bijna puur fysieke arbeid verricht is niet zozeer het loon of de kennis op latere leeftijd die bij mij speelt maar echt de fysiek. Ik ben er nu 38 en merk toch al dat ik geen 25 meer ben. Ik kan nog mee met de jong mannen maar toch ook niet meer gelijk vroeger. Kennis bijwerken en aanpassen is er ook natuurlijk. Als Elektricien heb ik de sector en het werk de voorbije 15j toch serieus zijn veranderen.
Nu, dat is ook een van de redenen waarom ik bewust en actief probeer door te stromen weg uit de uitvoering en mij meer richt op leidinggevende functies. Uiteindelijk komt er een punt dat ik , ondanks ervaring, een prise niet sneller ga kunnen aansluiten dan iemand jonger (mogelijks zelfs net trager) maar dan zal hopelijk mijn kennis en "expertise" opgedaan in al die jaren wel een meerwaarde hebben
Vaak is dat het probleem bij een uitvoerende job. Vanaf een bepaald moment leer je ook amper nog bij, je hebt alles al eens meegemaakt en gezien.
Die laatste jaren zijn gewoon loodzwaar want je bent niet slimmer of meer ervaren dan iemand van 38 die de job ook al 20 jaar doet. Sterker nog je bent trager op alle vlakken, ook in het omzetten van de ervaring in iets resultaatgericht.
Wat je dan ziet is dat ze oude knarren in een aansturende rol duwen waar ze dan op zowel het zelf uitvoeren falen en zo ver af staan van de huidige realiteit dat ze weggelachen worden.
Ervaring puur in jaren is ook niet alles. Iemand met een pak minder jaren ervaring kan net beter presteren omdat hij of zij nog een frisse en snel schakelende blik heeft.
 
dat is ook een van de redenen waarom ik bewust en actief probeer door te stromen weg uit de uitvoering en mij meer richt op leidinggevende functies. Uiteindelijk komt er een punt dat ik , ondanks ervaring, een prise niet sneller ga kunnen aansluiten dan iemand jonger (mogelijks zelfs net trager) maar dan zal hopelijk mijn kennis en "expertise" opgedaan in al die jaren wel een meerwaarde hebben
Als industriële elektricien kan je wel nog altijd je meerwaarde blijven tonen tot je pensioen hoor. Bij mijn vorig bedrijf meerdere oude field service engineers die op allemaal speciallekes gezet werden omdat ze het toch al een paar keer gezien hebben in hun leven.
 
Ik ben er vrij veel mee bezig ja.
Gewoon omdat ik een pessimistische kijk heb ;o

Nu ik heb wel veel oudere mensen zien 'vallen' op latere leeftijd.

Die komen nog wel ergens terecht, maar velen terug aan junior voorwaarden en terug moeten studeren.
Nu uiteindelijk dat studeren, je mag dan een cursus gaan volgen van een paar werken, en voor de rest trek uw plan en google het maar.
Als je op uw 50ste nog into java moet komen bv., is dan toch een serieus frustrerende opgave.

Ik heb eentje geweten van een 50 jaar, die dan effectief in de wereld van java was terechtkomen na een cursus van zoveel weken.
Niemand gaf hem eigenlijk een kans, omdat dat dan gewoon niet meer lukt. En het is ook niet gelukt. Erg voor die mens. Die zat zich kapot te frusteren.
Die werkt nu ergens in een magazijn.

Die IT-wereld.
Als men jong is, is het allemaal bling bling. Mooie auto's en hoge lonen.
Maar men zit later echt niet hard te wachten op een dure oude IT'er.

Als je intern opzij gezet wordt, zit je nog best goed. Bij de helpdesk of bij testing.
Maar zij die op straat terecht komen, hopelijk ken je dan nog wat relevante technologie, en sowieso zal het aan mindere voorwaarden zijn.

Ik heb daarom een move gedaan naar de overheid x-jaar geleden.
Is daar best ok, met de typische vooroordelen, rustiger werken etc. (Ik ben wel geen ambetantenaar :-( )
Maar soms wringen ook net de zaken. Efficiëntie nihil etc. Aangestuurd worden door eeuwige praatbarakken.
(Echt, hoeveel praatbarakken er niet zijn, ik heb er nog steeds geen volledig zicht op, maar het is onwaarschijnlijk, en zaken slepen daardoor enorm lang aan.)
Uiteindelijk als technische ben je steeds wat het kneusje, shit valt naar beneden, en de rest komt er mee weg dat ze er niets van kennen.

Soms, nee vaak, denk ik van nog een sprong te maken naar een administratief domein. Het technische te verlaten. Liefst dan nog binnen de overheid, vanwege de werkzekerheid.
En dan echt voor ambetantenaar te gaan, statutair. Betekent op zich wel solliciteren.
Dossierbeheerder gewoon worden of zo, al zal ik moeten inleveren. Wat materie leren, die vrij statisch blijft, en dan de rit nog decennia uithangen.
Maar het moet nog allemaal lukken....en mag ook geen jaren meer wachten.
 
Laatst bewerkt:
Ik heb eentje geweten van een 50 jaar, die dan effectief in de wereld van java was terechtkomen na een cursus van zoveel weken.
Niemand gaf hem eigenlijk een kans, omdat dat dan gewoon niet meer lukt. En het is ook niet gelukt. Erg voor die mens. Die zat zich kapot te frusteren.
Die werkt nu ergens in een magazijn.
Hing dat niet puur af van die persoon zelf? Niet iedereen over dezelfde kam scheren é. Het is waar dat het moeilijker wordt om iets nieuws aan te leren ene keer ge ouder zijt, maar om gewoon uit gemakzucht te zeggen "bleh, dat lukt niet meer op die leeftijd forget it" is een beetje gemakkelijk denk ik.

Natuurlijk is programmeren specifiek iets die niet weggelegd is voor iedereen, ongeacht uw leeftijd. Veel mensen kunnen die klik niet maken ongeacht hoeveel tijd ze eraan spenderen. Op latere leeftijd zeker wat moeilijker. Maar onmogelijk? Neuh.
 
Als je op uw 50ste nog into java moet komen bv., is dan toch een serieus frustrerende opgave.

Ik heb eentje geweten van een 50 jaar, die dan effectief in de wereld van java was terechtkomen na een cursus van zoveel weken.
Niemand gaf hem eigenlijk een kans, omdat dat dan gewoon niet meer lukt. En het is ook niet gelukt. Erg voor die mens. Die zat zich kapot te frusteren.
Die werkt nu ergens in een magazijn.
In een ver verleden was ik 25 jaar en ontwikkelaar .. toen waren er plots die aanslagen van 11 september 2001.
Plots stond ik door de crisis op straat ..

Hoeveel kansen ik toen op relatief jonge leeftijd nog gekregen heb als developer? 1x raden. Als IT'er? 1x raden. Ik ben in een magazijn mogen gaan werken ja. Later heb ik het nogmaals als developer geprobeerd, maar weer kreeg ik geen enkele kans. Ik ben dan maar tester geworden.
(Die job doe ik nu al 14 jaar, eerst SIT tester, tegenwoordig ST tester - dus ook een klein beetje development erbij)

Dus dubbel zo oud (50 ipv 25) en géén ervaring als developer? Ik kan me daar al iets bij voorstellen. :tongue:

Hoe kijken jullie eigenlijk naar de periode tussen jullie pakweg 47 en 67 jaar? Zijn jullie bang om terug achteruit te gaan qua "professionele status"?
Ik ben nu 47 jaar dus tijd voor mijn C4'tje zeker?

Ik hoop toch nog enkele jaren mee te kunnen gaan. Eind vorig jaar betekende dit toch serieus wat bijstuderen maar ja je moet mee kunnen gaan met de tijd.

Ik heb geen schrik om ontslagen te worden tot rond mijn 55ste. Tegen dan zou het wel eens kunnen dat ik te duur ga worden. Maar dat zien we tegen dan wel.
 
Laatst bewerkt:
Hing dat niet puur af van die persoon zelf? Niet iedereen over dezelfde kam scheren é. Het is waar dat het moeilijker wordt om iets nieuws aan te leren ene keer ge ouder zijt, maar om gewoon uit gemakzucht te zeggen "bleh, dat lukt niet meer op die leeftijd forget it" is een beetje gemakkelijk denk ik.

Natuurlijk is programmeren specifiek iets die niet weggelegd is voor iedereen, ongeacht uw leeftijd. Veel mensen kunnen die klik niet maken ongeacht hoeveel tijd ze eraan spenderen. Op latere leeftijd zeker wat moeilijker. Maar onmogelijk? Neuh.
Je kan iedereen wel een if en een for-loop met wat basis SQL aanleren.

Maar daar draait het al lang niet meer om.


Modern programmeren is dit:

static <T,K> Collector<T,?,Map<K,List<T>>> groupingBy(Function<? super T,? extends K> classifier)



Men heeft steeds meer methodologieën en principes geïntroduceerd.

Toepassingen zijn veeleisender geworden. Die veeleisendheid zorgt voor complexiteit.

En het is alles wat erbij komt kijken. (Spring, Hibernate, al die security shit, prutsen in xml/json, zelf (de)serialisen...cloud.)
SoapUI deftig laten werken, is soms al een nachtmerrie :p

Zelfs een doorwinterde dev zit vaak nog uren op google te zoeken, omdat het gewoon te veel is geworden.
En dan wat te trialen-and-erroren tot het maar werkt.

Ergens een dependency stuk, een giga stacktrace, je moet stalen zenuwen hebben op uw 50ste om je daar nog door te worstelen.

Kan je het op uw 50ste nog aanleren, je zal toch bijzonder veel iever moeten hebben.



Ik heb al meerdere IT'ers horen zeggen dat men nu op een punt is gekomen in de IT wereld dat het gewoon te veel, te veranderend, en te complex is geworden voor de meesten.
En die waren ... begin van de 30.
 
Laatst bewerkt:
Je kan iedereen wel een if en een for-loop met wat basis SQL aanleren.

Maar daar draait het al lang niet meer om.


Modern programmeren is dit:

static <T,K> Collector<T,?,Map<K,List<T>>> groupingBy(Function<? super T,? extends K> classifier)



Men heeft steeds meer methodologieën en principes geïntroduceerd.

Toepassingen zijn veeleisender geworden. Die veeleisendheid zorgt voor complexiteit.

En het is alles wat erbij komt kijken. (Spring, Hibernate, al die security shit, prutsen in xml/json, zelf (de)serialisen...cloud.)
SoapUI deftig laten werken, is soms al een nachtmerrie :p

Zelfs een doorwinterde dev zit vaak nog uren op google te zoeken, omdat het gewoon te veel is geworden.
En dan wat te trialen-and-erroren tot het maar werkt.

Ergens een dependency stuk, een giga stacktrace, je moet stalen zenuwen hebben op uw 50ste om je daar nog door te worstelen.

Kan je het op uw 50ste nog aanleren, je zal toch bijzonder veel iever moeten hebben.



Ik heb al meerdere IT'ers horen zeggen dat men nu op een punt is gekomen in de IT wereld dat het gewoon te veel, te veranderend, en te complex is geworden voor de meesten.
En die waren ... begin van de 30.
Dus volgens u is het tegenwoordig onmogelijk om, zelfs voor de nieuwelingen, nog maar te beginnen met programmeren? :tongue:
Wie gaat het dan nog doen als er geen nieuw vlees meer binnenkomt?
 
Dus volgens u is het tegenwoordig onmogelijk om, zelfs voor de nieuwelingen, nog maar te beginnen met programmeren? :tongue:
Wie gaat het dan nog doen als er geen nieuw vlees meer binnenkomt?
Als je er van jongsaf inzit, toen nog gemotiveerd, en IT neigt al meer naar een passie dan een job, die zullen meekunnen.
Bij velen zal al gauw de vraag rijzen: dit de rest van mijn leven?

Bedrijven worden ook alsmaar meer eisend.
Full stack. Dev(Sec)Ops, data privacy, ...
En van alles is er elke 5 botten een nieuwe versie uit. Zitten upgraden telkens is al een grote part of the job geworden, en dan is er weer vanalles stuk of deprecated.


Alé ik heb ook al effectief jonge pas afgestudeerden zien falen.
Een hoger IT diploma, maar gewoon niet vertrokken raakten in nog relatief simpele opdrachten, of absolute bagger afleverden.
Komt dit nu meer of minder voor dan vroeger... alles schuift wel meer op naar nog meer complex dat je steeds meer uitval zal hebben.
 
Laatst bewerkt:
Alé ik heb ook al effectief jonge pas afgestudeerden zien falen.
Een hoger IT diploma, maar gewoon niet vertrokken raakten in nog relatief simpele opdrachten, of absolute bagger afleverden.
Komt dit nu meer of minder voor dan vroeger... alles schuift wel meer op naar nog meer complex dat je steeds meer uitval zal hebben.
Geeft eens een voorbeeld van een relatief simpele opdracht en hoe ze het verkloot hebben?
 
Zoals ik in een ander topic schreef, zie ik mijn huidige functie op latere leeftijd niet meer haalbaar op de manier dat vandaag van me verwacht wordt. Ik hou er dan ook rekening mee dat ik tegen dan op zoek zal moet naar iets anders en ben me er ook van bewust dat dit mij pijn zal doen. Misschien nog niet eens op financieel vlak, want ik word nu ook al bijna niets betaald, zeker niet in vergelijking met velen hier als ik het "Wat is uw brutoloon?" topic mag geloven.
 
Terug
Bovenaan