Job op latere leeftijd: kapitein aan het schip of van de boot gevallen?

[Sylverscythe]

Interessant topic.
Als ik in deze job blijf, prof aan een universiteit, heb ik nog een paar tredes waardoor ik meer ga verdienen, om uiteindelijk wel met een mooi loon en vooral zeer hoog pensioen te eindigen.

Het is een beetje een speciale job, aangezien het mensen aantrekt die leven voor het werk, en dat je ook wel voelt dat de omgeving dit stimuleert. Mijn ex-promotor loop hier zo 5 jaar na zijn pensioen, op zijn 70ste, nog altijd rond als "hobby". Die kan nu eindelijk alle management en administratie achter zich laten om te doen wat hij graag doet: onderzoek. De leeftijd lijkt hem daar ook nog niet te veel parten te spelen, omdat het vooral neerkomt op delegeren voor praktische taken (dus nieuwe software leren of dergelijke is er amper bij), en je voor de rest bijlezen en je ervaring gebruiken. Eigenlijk een luxesituatie.

Anderzijds twijfel ik soms echt of ik hiervoor gemaakt ben, al hoort die eeuwige twijfel gewoon bij mijn karakter. So far so good, lijkt het. Als het echt tegensteekt is plan B om uit te kijken naar een functie op een hogere school: minder management, niet continue bedelen voor geld door projecten aan te vragen, en focus op lesgeven. Ook niet echt een slechte functie uiteindelijk, ook al zal ik heel wat loon mogen afgeven.

Er is ook nog de vraag of ik dit sowieso tot de pensioenleeftijd wil goed, dat hoge pensioen zal misschien wat lager zijn maar nog altijd aanlokkelijk mits ik er vroeger mee stop. Ik hoop toch een mooi potje te hebben tegen dan, en in het land van mijn vrouw gaan wonen zou wel eens een mooi pensioenplan kunnen zijn.

 

[Tomski]

Er zit een houdbaarheidsdatum aan mensen eh. Ja, de levensverwachting stijgt nog altijd, maar niet meer gigantisch zoals in de vorige eeuw. Er gaat nooit een tijd komen dat mensen op hun 70+ nog fysiek en mentaal nog even goed kunnen presteren als een 40'er. Voor de meeste werknemers is de kaars nu al letterlijk en figuurlijk uit eens ze de 60 passeren. Als advocaat, accountant en andere zittende beroepen gaat dat misschien nog, maar wanneer het een ietwat actieve job is beginnen de mensen toch echt te vallen als vliegen op die leeftijd. We kunnen het einde wel wat rekken, maar op uw 70 is uw lichaam gewoon oud (en in veel gevallen al versleten).

Ik zie denk ik meer toekomst in vanaf pakweg op 65 op 'quasi-pensioen' dat mensen half gepensioneerd zijn en half nog (moeten) blijklussen tot hun 70 ofzo. Je kan perfect een sector zo organiseren dat bepaalde jobs voorbehouden worden voor die 'quasi-gepensioneerden'. Dat zal denk ik de enigste middenweg zijn tussen enerzijds betaalbaarheid en de mensen niet letterlijk laten doodvallen op de werkvloer.
Mensen voltijds laten werken tot hun 70+ gaat nooit marcheren. Je gaat een gigantische ziekteuitval hebben die misschien nog meer gaat kosten dan mensen op een respectabele leeftijd op pensioen te laten gaan.

In Amerika zie je dan soms wel 80'ers die nog in de McDo aan de kassa gaan staan... daar lukt het dan precies wel weer.

 

[Carrion]

In Amerika zie je dan soms wel 80'ers die nog in de McDo aan de kassa gaan staan... daar lukt het dan precies wel weer.

Omdat het voor die mensen kiezen is tussen dat of onder een brug slapen. Laten we daar aub niet naar evolueren dat je op uw 80ste nog hamburgers moet staan verkopen.

 

[elytrix]

Dan begrijp je toch ook waarom het stelsel niet meer houdbaar is? Er moeten extra pensioenen worden betaald voor die extra levensjaren maar de middelen om die te betalen kunnen niet mee evolueren.

Dat ontken ik toch ook niet. Dat er middelen moeten bijgevonden worden weet iedereen. Dat betekent niet dat het hele sociale stelsel maar in vuilbak moet. Men zal nog zéér veel snijden in de hogere middenklasse voor zoiets nog maar min of meer realistisch wordt.

 

[Sylverscythe]

In Amerika zie je dan soms wel 80'ers die nog in de McDo aan de kassa gaan staan... daar lukt het dan precies wel weer.

Ja, als het alternatief is om in een hoekje te creperen...

Onze welvaartstaat is op dat vlak vrij uniek hoor, en we mogen onze twee pollekes kussen dat het zo is. Ik hoor genoeg verhalen uit Mexico, wat uiteindelijk de armere, corruptere versie is van hetzelfde economisch model, en dat is bij momenten schrijnend. Als 60'er het budget niet hebben om iets te doen aan je nierfalen, en dan maar bij een vriendin gaan inwonen tot je het loodje legt, om toch iets van hulp te hebben. Dat soort zaken.

Het is door in de VS te wonen en een band te hebben met Mexico dat ik de retoriek van zo'n N-VA serieus in vraag begin te stellen trouwens.

 

[Wilto]

Sinds de jaren '80 zijn mensen al aan't praten dat de pensioenen 'binnenkort' niet meer betaalbaar zullen zijn. In the end is dat een puur politieke beslissing. Net zoals er opeens toch 11 miljard EUR budget is voor defensie. En de afgelopen 20j ze enkel moesten besparen.

Puur persoonlijk zie ik mezelf nog een beetje hogerop klimmen. Zeker omdat de algemene leeftijd van mijn werkgever gewoon veel hoger is als mezelf. Die evolutie zal moeten gebeuren Natuurlijk apprecieert mijn werkgever ook het werk dat ik doe. En het werk dat ik doe is puur bediende werk voor de laptop. Op zich kan ik dat nog 30j doen. Maar of dit nodig zal zijn en of ik dit wil doen, da's een andere vraag.

 

[Deleted member 95]

Interessant topic, al is het toch weer zeer spijtig dat het moet beginnen met een post als "mijn vader is na jarenlang royaal betaald te zijn geweest teruggevallen op slechts 4500 Euro bruto en een simpele wagen en nu schaamt hij zich en is de twinkeling in zijn ogen weg". Die heeft dan in de eerste plaats een reality check nodig, denk ik dan, net zoals driekwart van dit forum.

Wat mijn eigen toekomst betreft: ik heb geen flauw idee hoe die eruit zal zien, maar een grootverdiener zal ik nooit worden.
Het enige dat ik kan doen is blij zijn dat ik werk heb dat ik graag doe en van het leven genieten zoals het komt.
Niet te veel stilstaan bij het feit dat alle prijzen - niet in het minst die van een eigen woning - sneller stijgen dan zowel mijn inkomsten als mijn vermogen, en vooral hopen dat ik dood ben voordat die trieste realiteit mij heeft ingehaald en ik inderdaad op gevorderde leeftijd hamburgers mag gaan bakken in de McDonald's.

 

[Pieterjan94]

Interessant topic.
Als ik in deze job blijf, prof aan een universiteit, heb ik nog een paar tredes waardoor ik meer ga verdienen, om uiteindelijk wel met een mooi loon en vooral zeer hoog pensioen te eindigen.

Misschien klein beetje off topic maar zijt gij effectief al hoogleraar? De gemiddelde leeftijd van een hoogleraar begint precies dan ook te dalen. Vroeger was het precies uitzonderlijk als je het al was begin 30, nu lijkt het "standaard" te zijn. Enig idee hoe dat komt, meer budgetten?

 

[Sylverscythe]

Misschien klein beetje off topic maar zijt gij effectief al hoogleraar? De gemiddelde leeftijd van een hoogleraar begint precies dan ook te dalen. Vroeger was het precies uitzonderlijk als je het al was begin 30, nu lijkt het "standaard" te zijn. Enig idee hoe dat komt, meer budgetten?

De trappen zijn docent>hoofddocent>hoogleraar>gewoon hoogleraar. Ik sta aan het begin als docent, en aan het einde van deze evaluatieperiode word ik, als die positief is, hoofddocent. Daarna is dat allemaal niet zo zeker, en moet je een bevorderingsdossier indienen, en daar zal wel wat facultaire politiek bij komen kijken.
Ik heb dan ook eerder de omgekeerde indruk, waar mensen net veel langer in die lagere tredes worden gehouden, om te besparen. Een collega is 50 en nog geen gewoon hoogleraar, bijvoorbeeld.

 

[Mulan]

Wat ze vooral willen doen om alles betaalbaar te houden is:
- zoveel mogelijk inzetten op de mensen die wél kunnen werken, maar het niet doen (VDAB die achter de veren zit, omscholing,...) Activeren.
- mensen die deels kunnen werken maar het niet doen (vb medisch deeltijds werken stimuleren, herbekijken en verhogen leeftijd brugpensioen,...) Proberen activeren.

Ondanks de goede cijfers voor werkeloosheid, is er nog wél potentieel om mensen buiten die cijfers te activeren.
Denk aan de huisvrouw die zonder kinderen zit omdat ze al uit huis zijn gegaan, ik ken iemand die een leefloon had en maandelijks moest bewijzen welke stappen ze had gedaan om werk te vinden met schorsing als dreiging mocht ze dat niet doen, bruggepensioneerden die plots via de VDAB te horen kregen dat ze officieel nog beschikbaar moeten zijn voor de arbeidsmarkt, langdurig zieken worden gestimuleerd om toch medisch deeltijds ergens aan de slag te gaan,...

 

[Muñoz]

Misschien klein beetje off topic maar zijt gij effectief al hoogleraar? De gemiddelde leeftijd van een hoogleraar begint precies dan ook te dalen. Vroeger was het precies uitzonderlijk als je het al was begin 30, nu lijkt het "standaard" te zijn. Enig idee hoe dat komt, meer budgetten?

Hoogleraar van begin de 30? Lijkt me toch sterk gezien het traject dat je daarvoor al moet hebben afgelegd. PhD op z'n/haar 20 dan?
Er zijn gewoon wel veel meer academici tegenwoordig, maar dat is gewoon omdat een PhD niet meer iets is wat enkel nog aan de top van de topstudenten wordt aangeboden. Er zijn heel veel doctoraatsstudenten tegenwoordig.

 

[Sir.Killalot]

Ik ben daar eigenlijk totaal niet mee bezig. Ik maak me wel zorgen over het feit dat ik nu echt fantastische arbeidsvoorwaarden heb (het loon zou hoger mogen, maar weegt niet op tegen de flexibiliteit die ik heb), en dat ik op dat vlak enkel achteruit kan gaan. Maar mijn zorgen of mijn organisatie/mijn functie gaan blijven bestaan (en ik daar een rol in kan blijven hebben) spelen zich eerder op kortere termijn af dan op 20-30 jaar van nu.

Ik heb wel het "voordeel" dat ik totaal niet ambitieus ben of bezig ben met hoe anderen mij zien. Algemeen ben ik sowieso eerder voorstander van carrièrepaden waarbij druk, verantwoordelijkheid en verloning pieken eerder halverwege de carrière dan naar het einde toe.

 

[saartje]

In Amerika zie je dan soms wel 80'ers die nog in de McDo aan de kassa gaan staan... daar lukt het dan precies wel weer.

Wel niet vergeten dat het dan vaak wel om eigen verantwoordelijkheid gaat dan. Je houdt in de VS een heel stuk netto meer over dan in België. Je kan dan jezelf verzekeren of sparen ofwel al je inkomsten direct spenderen....
Ik ben opgegroeid in de VS en er zijn inderdaad zeer schrijnende toestanden, het sociale vangnet is in België veel beter gelukkig, maar vaak vergeten we toch het deeltje eigen verantwoordelijkheid dan...

 

[Sylverscythe]

Hoogleraar van begin de 30? Lijkt me toch sterk gezien het traject dat je daarvoor al moet hebben afgelegd. PhD op z'n/haar 20 dan?
Er zijn gewoon wel veel meer academici tegenwoordig, maar dat is gewoon omdat een PhD niet meer iets is wat enkel nog aan de top van de topstudenten wordt aangeboden. Er zijn heel veel doctoraatsstudenten tegenwoordig.

Dat er meer academici zijn klopt, omdat het hele model van de universiteit veel meer steunt op doctoraatsstudenten (bursalen die minder kosten). Maar dat surplus aan doctoraatsstudenten smelt al serieus bij de postdocs, en eenmaal je bij proffen zit is het grotendeels weggesmolten, zeker als je naar voltijdse posities kijkt. Er zijn natuurlijk veel mensen die 10% prof zijn, omdat ze op die manier allerhande taken op zich kunnen nemen waarvoor je prof moet zijn, terwijl ze nog altijd 90% van hun loon moeten krijgen van een (onstabiele) postdocfunctie. Daar kan je een hele discussie over voeren, aangezien je eigenlijk een hooggeschoolde bent met een rotstatuut.

Kortom, dat er meer academici zijn heeft weinig (geen?) invloed op sneller promoveren als prof hoor, zoals al gezegd is het volgens mij eerder dat dit nu trager gaat.

Anyway, compleet off-topic. Wel een van de weinige sectoren waar mensen willen én kunnen blijven. Al wordt dit trouwens ook minder en minder. Vroeger kon je als gepensioneerde prof nog makkelijk 5 jaar een aanstelling van 10% krijgen, nu wordt dit in meer en meer faculteiten afgeschaft. Uiteraard heb je door het nogal speciale profiel dan mensen die gewoon blijven komen, ofwel als hobby, ofwel door constructies zoals consultancy, tot ze erbij neervallen.

 

[benjicroc]

ik hoop oprecht dat ik niet veel ouder dan 75 jaar zal worden (of ik moet in extreem goede gezondheid zijn).
Ik snap eerlijk gezegd niet dat er zoveel mensen wegkwijnen in een rusthuis tot 100 jaar.
ik heb mensen echt zien aftakelen, en dan nog 15 jaar doelloos zien liggen wachtend op het einde.
Financieel is dit uiteraard ook totaal niet verantwoord (ook al hebben die mensen heel hun leven bijgedragen).

 

[Sylverscythe]

ik hoop oprecht dat ik niet veel ouder dan 75 jaar zal worden (of ik moet in extreem goede gezondheid zijn).
Ik snap eerlijk gezegd niet dat er zoveel mensen wegkwijnen in een rusthuis tot 100 jaar.
ik heb mensen echt zien aftakelen, en dan nog 15 jaar doelloos zien liggen wachtend op het einde.
Financieel is dit uiteraard ook totaal niet verantwoord (ook al hebben die mensen heel hun leven bijgedragen).

Je genen heb je niet te kiezen, maar ik denk wel dat veel van de posters hier (bureauwerk zonder grote risico's) een goede kans maken om "goed" oud te worden hoor. De gemiddelde leeftijdsverwachting hangt rond de 80 dacht ik, met mannen ergens rond 78-79 en vrouwen 83 ofzo.

Natuurlijk denk ik dat weinigen willen blijven leven als ze volledig seniel zijn of gekluisterd aan een bed, maar met enkele ongemakken wil ik gerust 100 worden hoor. En die opmerking over financieel verantwoord: het zijn mensen, geen spreadsheets. Als we als maatschappij liever hebben dat mensen niet te oud worden omdat dit financieel niet verantwoord is, dan is het tijd om de boeken toe te doen hier wegens moreel bankroet, vind ik.

Dit alles kadert trouwens in de (met dit topic verbonden) discussie over hoe we ouderen hier behandelen. Ik ga er niet offtopic over beginnen, maar laat ons zeggen dat ik het dieptriest vind hoe iemand vanaf een soort arbitraire leeftijd vaak plots als last wordt gezien, en bij momenten ook zo (of als een kind) wordt behandeld.

 

[Wilto]

Mijn grootouders zijn nochtans 89j en nog in topconditie.

 

[Pan]

Mijn planning is om ambtenaar te blijven maar intern op heel korte termijn te veranderen. Ben momenteel voor de 2de keer op een dienst beland waar een heel pak volk in burnout gevallen is of vertrekt. En terecht.

Ik kan een 10tal jaar mijn post behouden terwijl ik als zelfstandige of in de privé ga werken. De kans is groot dat ik daar gebruik van ga maken als ik merk dat ik er geen progressie meer is. En dan tot aan mn pensioen 4/5 ambtenaar.

 

[Wojak]

Om zelf ontopic te antwoorden:

Ik ben me ervan bewust dat ik (en bijna iedereen eigenlijk) morgen ontslagen kan worden. Maar ik zit in wel in een heel goede sector (R&D en elektronica) vind ik en dat perfect bij mijn interesses past. Ik ben in mijn vrije tijd wel volop bezig met wat ik min of meer op mijn job doe, als hobby. Ik zal proberen zeker altijd bij te blijven met de nieuwste technologieën en de veranderingen, ik vind het veel te interessant allemaal. Dus ik maak me niet zo een grote zorgen van niet mee te kunnen, ook op hogere leeftijd.
Ik probeer wel altijd een geüpdated cv te hebben en steeds mijn kennisdomeinen te vergroten en up-to-date te houden: zowel elektronica hardware, als software, mechanica, ...

Ik zie mezelf geen people manager worden, te veel gezever en politieke spelletjes voor mij.

 

[Vega]

Heb zelf toch de ervaring dat het "aftakelen" na uw 45j niet bij iedereen is... Enkele van de collega's die zich het hardst inzetten en ook het beste mee kunnen in ons kantoor zijn een duo 60+'ers en een 48jarige. Daarentegen hebben we wel collega's die op hun 60j bedankt werden voor bewezen diensten of zelfs een collega van 45j die al een serieuze tijd een burn-out heeft zonder dat hij het zelf beseft.

Soit, moraal van het verhaal dat het allicht bij iedereen anders is, beetje chance hebben dat er intern wat geschoven kan worden en het takenpakket kan aangepast worden naar gelang uw situatie/leeftijd/inbreng zeker?