Je sociale afkomst als determinant voor "succes"

[pardal]

Misschien - heel misschien - is er een genetische component... Wat waren weer de 2 meest penetrante genetische componenten? ohja, lengte en intelligentie.

je vergeet vooral kansen(armoede) je mag nog zo groot en slim zijn als je wilt. Als je als kind de gans gewoon niet krijgt om te kunnen studeren of over de mogelijkheden beschikt om goed te kunnen studeren, is het moeilijk dan iemand die wel over deze mogelijkheden beschikt.

Alle studies ten spijt is het imo véél eenvoudiger dan dat: basis opvoeding:

• op tijd komen
• verantwoordelijkheidsgevoel aanleren/tonen
• respect tonen naar anderen
• inzet
• ...

zo simpele dingen, directe familie werkt al jaren bij VDAB en alleen al die 4 zaken zijn nefast voor zowat alles wat met betaald werk te maken heeft - de taal nauwelijks begrijpen is uiteraard een handicap maar voor tal van zaken niet doorslaggevend.

Basis opvoeding is bovenstaande zeker niet. Dit is een basisopvoeding voor ons en degene binnen dezelfde socio-economische context. Maar zeker niet vanzelfsprekend voor iedereen.

op tijd komen: we hebben hier een topic over de wachttijden bij een dokter. Die zijn nu eens zelden op tijd of zelfs bereikbaar. Maar we geven het niet op tijd komen, niet als gevolg van een slechte basis opvoeding.

respect tonen naar anderen: hoeveel gezever krijgen migranten niet als het gaat over hun culturele gebruiken? of waar het respect voor mensen die niet kunnen gaan werken enz...

Als wijzelf als maatschappij (normgedrag?) bovenstaande niet kunnen doen, waarom zouden burgers dan moeten volgen?

 

[contextbinder]

Basis opvoeding is bovenstaande zeker niet. Dit is een basisopvoeding voor ons en degene binnen dezelfde socio-economische context. Maar zeker niet vanzelfsprekend voor iedereen.

Dat is idd een betere verwoording.

 

[Vega]

Een diploma hoger onderwijs is bijna erfelijk

Het hoger onderwijs moet een lift zijn voor sociale mobiliteit. Maar sinds de jaren 2000 lijkt die stilgevallen: wie je ouders zijn, bepaalt steeds meer je diploma. Het beleid hinkt achterop.

www.veto.be

Een diploma hoger onderwijs is bijna erfelijk​

'Dan krijg je het nature-nurture-debat', zegt Dylan Couck. Want als kinderen van hoogopgeleide ouders het systematisch beter doen in het hoger onderwijs, dan zijn er mensen die beweren dat het vooral een kwestie van genetica is.

Zelf wijst Couck evenzeer op de verschillen naargelang de secundaire school: afstuderen aan de ene school met 80% houdt niet per se dezelfde competenties in als afstuderen aan de andere school met hetzelfde percentage. Er zijn verschillen tussen het niveau waar scholen voor zorgen.

Van Houtte staat vrij sceptisch over aanleg als hoofdverklaring. Wanneer in analyses rekening wordt gehouden met bekwaamheid, blijkt dit doorgaans weinig uit te maken voor de vastgestelde sociale verschillen. Hoogopgeleide ouders geven immers veel meer door dan enkel genen.

Ge hebt mij overtuigd dat er een correlatie is. Toch denk ik dat de cijfers skewed zijn door de problematiek van kinderen uit een rechtstreekse eigen immigratieachtergrond.

 

[Muñoz]

De wieg waarin je geboren is nog steeds (meestal) de determinant voor uw latere diploma.
Papa/mama 'arbeider' : kinderen later meestal ook 'arbeider'.

Een determinant, dé determinant niet. Mijn ouders zijn niet-EU immigranten en ook niet hooggeschoold, maar alle 3 de kinderen hebben wel universiteit gedaan.

Oud onderzoek wees inderdaad grotendeels naar het onderwijsniveau van de ouders. Recenter onderzoek is véél genuanceerder en wijst toch veel meer naar het 'motivatie-niveau' in de omgeving (familie, vrienden, ...), intrinsieke intelligentie, waarden en normen die je van thuis mee krijgt, kwaliteit van het verplichte onderwijs, ...

De tijd dat Louis aan de kassa van de Zeeman staat enkel en alleen omdat ma en pa op hun 16 zijn beginnen werken, die tijd is in België onder autochtonen echt al wel voorbij.
Het probleem zit 'em in België vooral bij bepaalde allochtonengroepen (en dat tonen alle cijfers aan) die en masse samenhokken in een monocultuur in onze grootsteden en die ouders en een vriendengroep hebben waar aanmodderen, criminaliteit, werkloosheid, etc. volop aanwezig is (wat niet motiveert om verder te studeren) en veelal culturele waarden en normen hebben die nefast zijn om 'vooruit' te geraken in het leven (bv. ouders die hier al lang zitten maar nog geen deftig Nederlands spreken, niet achter hun kinderen hun veren zitten om hun huiswerk te maken, op straat laten rondhangen, ...).
Koppel dat dat nog eens aan het feit dat ons verplichte onderwijs al zo'n 20+ jaar een soort van pretonderwijs is waar de resultaten in vrije val zijn, en dan krijg je inderdaad zo'n dispariteit.

Correleert dat allemaal (sterk) met het onderwijsniveau van de ouders? Ja.
Maar louter wijzen naar de scholingsgraad van de ouders is fout, omdat die determinant véél te véél, wat ze zo mooi noemen, omitted variable bias bevat en echt niet verklaart waarom o.a. kinderen van laaggeschoolde autochtone Vlamingen/Belgen wel veel vaker hogere studies succesvol aanvatten én beëindigen i.t.t. (sommige) allochtonengroepen.

 

[JPV]

Een determinant, dé determinant niet.

ik denk dat er niemand claimt dat het de enige determinant is hoor . Het is altijd een combinatie van zaken waar je als ouder niks aan kan doen (aangeboren intelligentie, de opleidign die je zelf kreeg, eigen taalachterstand door Nederlands niet als moedertaal hebben, je aangeleerde attitudes), zaken waar je als ouder in bepaalde mate iets aan kan doen (eigen taalachterstand door gebrek aan moeite die je doet, je sociale omgeving, je aanpassingsvermogen, sociale omgeving) , zaken die je relatief gemakkelijk kan aanpassen (op tijd leren komen, ...)

En ja, ook dingen zoals 'op tijd leren komen' zijn een stuk cultureel en dus niet voor iedereen even gemakkelijk aan te passen. Net zoals wij als Belgen gewoontes hebben die we in het buitenland niet zo gemakkelijk aanpassen, omdat we het belang ervan een stuk minder vinden.

 

[Nineshots]

Niet mee eens. Het helpt natuurlijk om at wat technische bagage te hebben, maar de beste IT'ers hebben vooral een achtergrond in niet-IT, zodat ze vlugger "den business" snappen en niet enkel vanuit een IT-logica snappen.

Niet geheel ontopic, maar deze stelling is in mijn ervaring net omgekeerd.
De beste IT'ers die ik tegengekomen ben, zijn degenen met technische achtergrond die zich opgewerkt hebben in het business gedeelte.
Omdat zij degenen zijn die het complete plaatje het beste snappen.

 

[JPV]

Niet geheel ontopic, maar deze stelling is in mijn ervaring net omgekeerd.
De beste IT'ers die ik tegengekomen ben, zijn degenen met technische achtergrond die zich opgewerkt hebben in het business gedeelte.
Omdat zij degenen zijn die het complete plaatje het beste snappen.

Kan ik perfect mee inkomen, maar het aantal IT'ers die zich inwerken in business, zeker als het over consulting gaat, is beperkt.

 

[iamhollywood]

je vergeet vooral kansen(armoede) je mag nog zo groot en slim zijn als je wilt. Als je als kind de gans gewoon niet krijgt om te kunnen studeren of over de mogelijkheden beschikt om goed te kunnen studeren, is het moeilijk dan iemand die wel over deze mogelijkheden beschikt.

In België is dat imo niet van toepassing. Als je wil zijn er voldoende opties door de hoge studiebeurzen, extra laag inschrijvingsgeld en het voordelig statuut van werkstudent. Op school heeft iedereen toegang tot dezelfde leerstof en kansen.

Heb het zelf gedaan, ik had de hoogste studiebeurs en een vast jobke als werkstudent. Het gaf mij extra doorzettingskracht want falen en jaarlijks van studierichting veranderen was geen optie, ik moest mijn jaarlijks pakketje studiepunten verzekeren om mijn diploma te halen. Ik heb eveneens efficiënt leren plannen. Ik werkte ruim op voorhand mijn blok-plan uit naast mijn werkschema. Na mijn master ben ik meteen gaan werken. Ik bleef op mijn honger zitten voor een bijkomende master, die heb ik dan uiteindelijk gehaald terwijl ik fulltime werkte (master van 60 studiepunten verdeeld over 2 jaar 30 studiepunten).
Een medestudent is als 17jarige thuis gevlucht, die kreeg een leefloon en is dan ook overgegaan op statuut werkstudent. Op gegeven moment had die een verkorte opleiding tot jobstudent airhostess gevolgd en vloog die alle mogelijke schoolvakanties; dat gaf door de verschillende werkpremies voldoende budget om een heel jaar op te overleven. En opnieuw, daar was geen ruimte om te falen of op studiekeuze terug te komen. Vandaag is die HR director van een grootbank.
Ons eerste poetshulp is gevlucht met kind uit een situatie met partnergeweld, zij heeft haar job gecombineerd met een nieuwe opleiding. Voor laaggeschoolden zijn er extra steunmaatregelen. Zij is begin dit jaar gestart in een totaal andere job dankzij haar diploma.

Het is niet eenvoudig maar het kan, het komt louter op wilskracht en motivatie neer. Die vriendin had evengoed kunnen zeggen ‘ik stop met school en ga volledig voor traject steward nu de connecties er zijn’, ik had ook op mijn jarenlange vaste plek als verkoopster in den Inno kunnen blijven plakken (had super aangename collega’s), maar je wil net dat tikkeltje meer en gaat ervoor.

Mijn mama heeft geen hoger diploma, mijn mama was eveneens poetshulp. En toch heeft zij als alleenstaande moeder zich over mijn schoolwerk ontfermd. Zij ondervroeg mij dagelijks op Latijn. Na 3 jaar Latijnse stond ze erop dat ik naar economie overstapte, ze vond dat vanaf het 4e Latijnse louter literatuurstudie was en de basis in die eerste 3 jaar werd gelegd. Ik heb dan in de zomervakantie een herexamen voor heel de leerstof 3e jaar economie moeten afleggen om in het 4e jaar economie te mogen starten. Ook al was ons mama van gewone komaf, zij heeft wel mijn studies in bepaalde richting gestuurd. Zij heeft zich bewust geïnformeerd omdat zij betere kansen voor haar kind wou.

 

[Muñoz]

ik denk dat er niemand claimt dat het de enige determinant is hoor . Het is altijd een combinatie van zaken waar je als ouder niks aan kan doen (aangeboren intelligentie, de opleidign die je zelf kreeg, eigen taalachterstand door Nederlands niet als moedertaal hebben, je aangeleerde attitudes), zaken waar je als ouder in bepaalde mate iets aan kan doen (eigen taalachterstand door gebrek aan moeite die je doet, je sociale omgeving, je aanpassingsvermogen, sociale omgeving) , zaken die je relatief gemakkelijk kan aanpassen (op tijd leren komen, ...)

En ja, ook dingen zoals 'op tijd leren komen' zijn een stuk cultureel en dus niet voor iedereen even gemakkelijk aan te passen. Net zoals wij als Belgen gewoontes hebben die we in het buitenland niet zo gemakkelijk aanpassen, omdat we het belang ervan een stuk minder vinden.

Dus eigenlijk exact wat ik zei, maar dan korter?

 

[JPV]

Het is niet eenvoudig maar het kan, het komt louter op wilskracht en motivatie neer.

We komen sowieso op veel vlakken niet overeen, maar ik denk dat hier genoeg mensen al voorbeelden gegeven hebben die de kortzichtigheid van dit statement benadrukken. Het is niet omdat er succesverhalen zijn die "vanuit het niets" veel bereikt hebben, dat dit voor iedereen enkel op wilskracht en motivatie zou moeten lukken.

 

[Sylverscythe]

Mijn mama heeft geen hoger diploma, mijn mama was eveneens poetshulp. En toch heeft zij als alleenstaande moeder zich over mijn schoolwerk ontfermd. Zij ondervroeg mij dagelijks op Latijn. Na 3 jaar Latijnse stond ze erop dat ik naar economie overstapte, ze vond dat vanaf het 4e Latijnse louter literatuurstudie was en de basis in die eerste 3 jaar werd gelegd. Ik heb dan in de zomervakantie een herexamen voor heel de leerstof 3e jaar economie moeten afleggen om in het 4e jaar economie te mogen starten. Ook al was ons mama van gewone komaf, zij heeft wel mijn studies in bepaalde richting gestuurd. Zij heeft zich bewust geïnformeerd omdat zij betere kansen voor haar kind wou.

IMO toon je daarmee dus aan hoe cruciaal het is dat ouders inzitten met de studies van hun kind, ongeacht hun komaf. En dat is ook iets dat vaak bij ouders (en de ruime omgeving) ontbreekt in bepaalde socio-economische milieus. En dat spreekt je eigen statement over hoe het enkel neerkomt op wilskracht en motivatie tegen hé.

Enfin, volgens mij is iedereen in deze thread zowat hetzelfde aan het zeggen: de wieg speelt een grote rol = het is niet enkel intelligentie van de ouders maar ook motivatie uit omgeving = het is een combinatie van zaken waar je als ouder wel en niet wat aan kan doen.

Volgens mij staat er hier nog ergens een thread te beschimmelen waar net dezelfde discussie werd gevoerd naar aanleiding van het moeilijk te verwerken gegeven dat niemand echt "selfmade" is.

 

[Chauffagist]

Afkomst of niet, de beste IT-ers zitten al lang niet meer in Europa. Het is een kwestie van tijd en het is over en uit voor al deze zelfverklaarde experten. Weldra zal het gedaan zijn met hoge dayrates, auto's, exuberante lonen. Men zal nog blij mogen zijn om wat te mogen tokkelen aan het computertje, en printertjes te installeren. De Chinezen zullen wel de rest doen...Los van de grote oorlog die er natuurlijk nog aankomt, waardoor er enkel nog werk zal zijn voor mensen die effectief iets kunnen.

 

[iamhollywood]

We komen sowieso op veel vlakken niet overeen, maar ik denk dat hier genoeg mensen al voorbeelden gegeven hebben die de kortzichtigheid van dit statement benadrukken. Het is niet omdat er succesverhalen zijn die "vanuit het niets" veel bereikt hebben, dat dit voor iedereen enkel op wilskracht en motivatie zou moeten lukken.

Jawel want de kansen in een land als België zijn er, je moet ze willen grijpen. Het is niet dat studeren hier overeenkomt met een lang aanslepende studieschuld.
Iedereen heeft er toegang toe. We zijn eveneens op die manier georganiseerd dat er voldoende infomomenten zijn om ouders/studenten bewust te maken van de opties. Ik herinner mij nog de info-avonden op school, de daguitstappen in het secundair naar SIDIN's en zelf gewoon klasuren waarin sprekers langskwamen of de leerkrachten tijd namen om stil te staan bij studiekeuzes.
Die vriendin die thuis gevlucht is werd begeleid door het OCMW.

In mijn ogen heeft iedereen dezelfde kansen.
En voor elke student komt een diploma halen neer op motivatie en wilskracht. Het is niet omdat je geld hebt dat dat diploma binnen handbereik ligt, zij moeten er eveneens voor blokken, het niveau van de examens zijn voor iedereen hetzelfde. Zij moeten eveneens opboksen tegen de verleidingen van uitgaan/vrije tijd, te vaak van studiekeuze veranderen (geen studiepunten meer -> geen toelating tot inschrijving), de vrijheid van een kot etc.
Je hebt dan misschien wel het geld om u bij te staan met studiehulp/begeleiding, maar zoek wat binnen vriendenkringen, medestudenten of mensen in hogere jaren en je zal ook wel hulp vinden. Ik sukkelde binnen TEW met wiskunde, heb via via hulp gevonden bij een master handelsingenieur die nog lerarenopleiding bijdeed en bereid was wat zaken toe te lichten waardoor ik uiteindelijk geslaagd ben. Zelf heb ik via via wat rechtenstudenten met accountancy geholpen.

 

[JPV]

In mijn ogen heeft iedereen dezelfde kansen.

Yep, het kind van 2 drugsverslaafde ouders (die drugs gebruikten tijdens hun zwangerschap) die zelfs nauwelijks weten waar dat kind naar school gaat, heeft exact dezelfde kansen als ik die bij wijze van spreken mijn kinderen 3 uur bijles per dag kan betalen. Dat kind van drugsverslaafde ouders moet gewoon naar de rechter gaan om zijn ouders hun voogdij af te nemen. Simpel, zelfs een kleuter doet dat.

Yep, de student zonder armen (zelfs geen stompjes) waarmee ik in de klas zat, die kon even vlug zijn cursus doorbladeren als ik. Hij moet gewoon meer wilskracht hebben, dan draaien die bladeren zich vanzelf.

 

[Kas de Kalebas]

In mijn ogen heeft iedereen dezelfde kansen.

Jammer dat de realiteit zich voornamelijk buiten uw ogen bevindt. Sociale mobiliteit is een redelijk goed onderzocht fenomeen. Wat is de waarde van het spreken van vage principes als 'wilskracht' en 'kansen grijpen'? De feiten spreken voor zich.

 

[iamhollywood]

IMO toon je daarmee dus aan hoe cruciaal het is dat ouders inzitten met de studies van hun kind, ongeacht hun komaf. En dat is ook iets dat vaak bij ouders (en de ruime omgeving) ontbreekt in bepaalde socio-economische milieus. En dat spreekt je eigen statement over hoe het enkel neerkomt op wilskracht en motivatie tegen hé.

Enfin, volgens mij is iedereen in deze thread zowat hetzelfde aan het zeggen: de wieg speelt een grote rol = het is niet enkel intelligentie van de ouders maar ook motivatie uit omgeving = het is een combinatie van zaken waar je als ouder wel en niet wat aan kan doen.

Volgens mij staat er hier nog ergens een thread te beschimmelen waar net dezelfde discussie werd gevoerd naar aanleiding van het moeilijk te verwerken gegeven dat niemand echt "selfmade" is.

Ik vind van niet. Waar lees jij dat die vriendin enige steun van thuis gehad heeft? Hun ander kind heeft zichzelf van het leven beroofd door de schrijnende thuissituatie :/.
Ons vorige poetshulp is met haar kind gevlucht van een drugsverslaafde partner met partnergeweld. Haar ouders wonen 100en kilometers ver, zij had geen enkele opvang voor haar kind en toch is ze erin geslaagd een diploma te halen.
Huidige poetshulp is op 16 jaar moeder geworden, zelf spreekt ze geen woord Nederlands enkel wat gebrekkig Frans, ze is nog steeds alleenstaand. Haar dochter studeert vandaag aan de UA en zit op kot in Antwerpen.

 

[Sylverscythe]

Ik vind van niet. Waar lees jij dat die vriendin enige steun van thuis gehad heeft? Hun ander kind heeft zichzelf van het leven beroofd door de schrijnende thuissituatie :/.
Ons vorige poetshulp is met haar kind gevlucht van een drugsverslaafde partner met partnergeweld. Haar ouders wonen 100en kilometers ver, zij had geen enkele opvang voor haar kind en toch is ze erin geslaagd een diploma te halen.
Huidige poetshulp is op 16 jaar moeder geworden, zelf spreekt ze geen woord Nederlands enkel wat gebrekkig Frans, ze is nog steeds alleenstaand. Haar dochter studeert vandaag aan de UA en zit op kot in Antwerpen.

Dus omdat sommigen er in slagen zonder juiste omkadering is omkadering niet relevant en is het enkel motivatie. Dat is toch onzin? Correlatie bestaat niet, het is 0 of 1, dat zeg je.

Natuurlijk kunnen sommigen uit een minder ideale situatie er ook geraken, die kans is gewoon veel kleiner. Dat is de basis van sociale mobiliteit hé, als al de belangrijke factoren (ouders beiden de taal machtig, hoger diploma, interesse in studies, enz.) in orde zijn is het gewoon zoveel makkelijker. Dat wil niet zeggen dat het niet kan.

We zijn hier echt zonlicht aan het ontkennen hoor. Ik kom uit zo'n vrij ideale situatie: nature & nurture ok, ik heb gewoon nooit enige noemenswaardige problemen of moeite gekend hoor, dat was gewoon een walk in the park.

 

[iamhollywood]

Yep, het kind van 2 drugsverslaafde ouders (die drugs gebruikten tijdens hun zwangerschap) die zelfs nauwelijks weten waar dat kind naar school gaat, heeft exact dezelfde kansen als ik die bij wijze van spreken mijn kinderen 3 uur bijles per dag kan betalen. Dat kind van drugsverslaafde ouders moet gewoon naar de rechter gaan om zijn ouders hun voogdij af te nemen. Simpel, zelfs een kleuter doet dat.

Yep, de student zonder armen (zelfs geen stompjes) waarmee ik in de klas zat, die kon even vlug zijn cursus doorbladeren als ik. Hij moet gewoon meer wilskracht hebben, dan draaien die bladeren zich vanzelf.

Wat heeft een fysieke beperking te zien met sociale afkomst?

En ja mijn biologische vader was een drugsverslaafde, wij hadden op een gegeven moment niets meer, mijn kind-spaarrekening was volledig geplunderd ten gunste van zijn verslaving. De rechtbank komt effectief tussenbeide om onderhoudsgeld te bekomen en als dat niet lukt (zoals bij ons het geval was) voorziet het OCMW in onderhoudsgeld en proberen zij op hun beurt dat alsnog bij de ouder te verkrijgen (in zijn geval met deurwaarders). Maar het onderhoudsgeld lag er financieel bij ons wel maandelijks.

 

[Smodge]

Jawel want de kansen in een land als België zijn er, je moet ze willen grijpen. Het is niet dat studeren hier overeenkomt met een lang aanslepende studieschuld.
Iedereen heeft er toegang toe. We zijn eveneens op die manier georganiseerd dat er voldoende infomomenten zijn om ouders/studenten bewust te maken van de opties. Ik herinner mij nog de info-avonden op school, de daguitstappen in het secundair naar SIDIN's en zelf gewoon klasuren waarin sprekers langskwamen of de leerkrachten tijd namen om stil te staan bij studiekeuzes.
Die vriendin die thuis gevlucht is werd begeleid door het OCMW.

Ik vind van niet. Waar lees jij dat die vriendin enige steun van thuis gehad heeft? Hun ander kind heeft zichzelf van het leven beroofd door de schrijnende thuissituatie :/.
Ons vorige poetshulp is met haar kind gevlucht van een drugsverslaafde partner met partnergeweld. Haar ouders wonen 100en kilometers ver, zij had geen enkele opvang voor haar kind en toch is ze erin geslaagd een diploma te halen.
Huidige poetshulp is op 16 jaar moeder geworden, zelf spreekt ze geen woord Nederlands enkel wat gebrekkig Frans, ze is nog steeds alleenstaand. Haar dochter studeert vandaag aan de UA en zit op kot in Antwerpen.

En... dan?

Chapeau voor al die mensen in je “bewijzen”, maar dat blijft anekdotisch. En daar houdt het ook bij op. Je mist hier realiteitszin en een beetje véél zelfs. Financiële drempels zijn méér dan het inschrijvingsgeld hé... Je doet alsof het allemaal draait om “wilskracht” en “motivatie”, maar je onderschat structurele ongelijkheid gigantisch, zelfs met de positieve punten die ons onderwijssysteem in België wél heeft.

In mijn ogen heeft iedereen dezelfde kansen.
En voor elke student komt een diploma halen neer op motivatie en wilskracht. Het is niet omdat je geld hebt dat dat diploma binnen handbereik ligt, zij moeten er eveneens voor blokken, het niveau van de examens zijn voor iedereen hetzelfde. Zij moeten eveneens opboksen tegen de verleidingen van uitgaan/vrije tijd, te vaak van studiekeuze veranderen (geen studiepunten meer -> geen toelating tot inschrijving), de vrijheid van een kot etc.
Je hebt dan misschien wel het geld om u bij te staan met studiehulp/begeleiding, maar zoek wat binnen vriendenkringen, medestudenten of mensen in hogere jaren en je zal ook wel hulp vinden. Ik sukkelde binnen TEW met wiskunde, heb via via hulp gevonden bij een master handelsingenieur die nog lerarenopleiding bijdeed en bereid was wat zaken toe te lichten waardoor ik uiteindelijk geslaagd ben. Zelf heb ik via via wat rechtenstudenten met accountancy geholpen.

Het is niet omdat je ergens met wat centen en financiële steun geraakt, dat je automatisch dezelfde kansen hebt als iemand die thuis de nodige omkadering krijgt: ouders met kennis van zaken, ruimte voor bijlessen, een netwerk van mensen die je kunnen helpen, etc. Obviously: iedereen moet examens afleggen, maar de omstandigheden zoals extra studiemateriaal, goede begeleiding, een degelijke laptop of een rustige studeerplek, maken een enorm verschil. Dat soort zaken vergeet jij (toevallig?) te vermelden als je met je holle slogan “de kansen zijn er, je moet ze alleen grijpen” zwaait.

Ik ken zelf genoeg mensen, onder wie mijn eigen moeder, wiens ouders geen flauw idee hadden van het onderwijssysteem en daardoor compleet de verkeerde richting insloegen of snel moesten afhaken. Dat kun je niet zomaar weglachen met “tja, eigen schuld, had maar meer doorzettingsvermogen gehad.” Zo werkt het echte leven niet. Structurele problemen, taalachterstand, een gebrek aan mentoren, stress, etc.: dat haal je niet ffkes in met wat goeie wil.

Je "persoonlijke keuze"-redenering is eveneens degoutant. Opnieuw zijn structurele ongelijkheden niet zomaar te overwinnen met:

Veel mensen hebben al een achterstand voor ze nog maar goed en wel aan hun hogere studies beginnen. Denk aan een hele geschiedenis van beperkte ondersteuning op de middelbare school, of een thuissituatie waar studeren geen prioriteit kán zijn. Dat kun je niet zomaar oplossen met “gewoon meer willen.”

 

[Wilto]

Heb het zelf gedaan, ik had de hoogste studiebeurs en een vast jobke als werkstudent. Het gaf mij extra doorzettingskracht want falen en jaarlijks van studierichting veranderen was geen optie, ik moest mijn jaarlijks pakketje studiepunten verzekeren om mijn diploma te halen. Ik heb eveneens efficiënt leren plannen. Ik werkte ruim op voorhand mijn blok-plan uit naast mijn werkschema. Na mijn master ben ik meteen gaan werken. Ik bleef op mijn honger zitten voor een bijkomende master, die heb ik dan uiteindelijk gehaald terwijl ik fulltime werkte (master van 60 studiepunten verdeeld over 2 jaar 30 studiepunten).
Een medestudent is als 17jarige thuis gevlucht, die kreeg een leefloon en is dan ook overgegaan op statuut werkstudent. Op gegeven moment had die een verkorte opleiding tot jobstudent airhostess gevolgd en vloog die alle mogelijke schoolvakanties; dat gaf door de verschillende werkpremies voldoende budget om een heel jaar op te overleven. En opnieuw, daar was geen ruimte om te falen of op studiekeuze terug te komen. Vandaag is die HR director van een grootbank.
Ons eerste poetshulp is gevlucht met kind uit een situatie met partnergeweld, zij heeft haar job gecombineerd met een nieuwe opleiding. Voor laaggeschoolden zijn er extra steunmaatregelen. Zij is begin dit jaar gestart in een totaal andere job dankzij haar diploma.

Het is niet eenvoudig maar het kan, het komt louter op wilskracht en motivatie neer. Die vriendin had evengoed kunnen zeggen ‘ik stop met school en ga volledig voor traject steward nu de connecties er zijn’, ik had ook op mijn jarenlange vaste plek als verkoopster in den Inno kunnen blijven plakken (had super aangename collega’s), maar je wil net dat tikkeltje meer en gaat ervoor.

Ik denk dat er hier al genoeg mensen tegengas geven, ik heb nog één bedenking:

je praat hier nu over n=2. Hoeveel man zit er in een aula op de universiteit (of volgt de les tegenwoordig online of zit bekaterd thuis maar blokt alles in december en januari)? +300? Je ziet toch zelf dat je over uitzonderingen praat?