Je sociale afkomst als determinant voor "succes"
- Onderwerp starter JPV
- Startdatum
contextbinder
Well-known member
In de natuur werkt het meestal omgekeerd - als 90% van de gevallen een vogel voor de kat is -> rechtstreeks gevolg is dat er juist meer kinderen gewenst zijn, aangezien 90% dreigt uit te vallen. Met uitzondering van een paar soorten zoals Reuzepanda's - die doen er alles aan om uit te sterven en dat wordt hen belet door de mens. Ratten, muizen, konijnen ... kwetsbaar - veel vijanden: veel/snel en lang kinderen
Of je kan het ook nog ruimer gaan zien, als 90% junkies en zware psychiatrische probleemgevallen zouden zijn - wie gaat dan bepalen dat de overige 10% normaal zijn? Het doel is uiteindelijk de dominante factor worden in deze denkpiste. Ietwat speciale gedachte natuurlijk.
June
Active member
Er zijn toch al sociale koloniën geweest met de gedachte dat mensen moesten worden opgevoed dmv een harde overheidshand. En dat heeft niet geholpen. Dat was natuurlijk ook schaamloos. Mi heb je te maken met mensen die verwaarloosd zijn en dit door geven aan hun kinderen. En een gebrek aan executieve functies.
Je kan ook zeggen schrijnende armoede wordt doorgegeven. Daarbij is het erg duur om arm te zijn. Arm zijn is een valkuil waaruit het heel lastig is te ontsnappen. Je kan ook zeggen dat het systeem niet wil dat je van arm naar (iets) rijker gaat.
Om daarmee gedwongen sterilisatie goed te praten, nou moe.
Je kan ook zeggen schrijnende armoede wordt doorgegeven. Daarbij is het erg duur om arm te zijn. Arm zijn is een valkuil waaruit het heel lastig is te ontsnappen. Je kan ook zeggen dat het systeem niet wil dat je van arm naar (iets) rijker gaat.
Om daarmee gedwongen sterilisatie goed te praten, nou moe.
pardal
Well-known member
Gaan we hiermee niet één maar veel ethische bruggen te ver? En bijkomend heeft men dit vroeger gedaan en is men er op teruggekomen.
https://www.amnesty.nl/actueel/tsjechie-gerechtigheid-voor-slachtoffers-van-gedwongen-sterilisatie
https://press.vub.ac.be/gedwongen-s...-democratische-landen-legaal-tot-lang-na-woii
https://historianet.nl/wetenschap/geneeskunde/gedwongen-sterilisatie-moest-domme-kinderen-voorkomen
Die kinderen zijn 90% een vogel voor de kat omdat de samenleving niet voldoende tegemoetkomt aan de hulpvraag/nood.
Brt
Banned
Uitkeringen en allerlei tegemoetkomingen en instanties die proberen te helpen.
Er is meer dan voldoende aanbod. Hun manier van denken en gedrag is gewoon niet meer recht te trekken....
pardal
Well-known member
Over welke manier van denken en gedrag heb je het dan?
En graag aanvullend vanwaar komt dit manier van denken/gedrag?
Voor de duidelijk komend van iemand die werkt in de sociale sector, dossier opmaakt voor uitkeringen en allerlei tegemoetkomingen, er is aanbod, maar er zijn nog te veel obstakels om tot aan dat aanbod te geraken.
June
Active member
Dat is een hele oppervlakkige zienswijze. Ja er zijn allerlei tegemoetkomingen, instanties, etc.. maar als je die wilt aanvragen is het een valkuil en blijkt zoiets heel veel tijd in te nemen. Of ze werken niet met elkaar maar naast elkaar of tegen elkaar. Het gebeurt dat zulke potjes aan het eind van het jaar ruim geld overhoudt, gewoon omdat of 1) het potje niet bekend is (gemaakt) en men het bestaan er niet van afweet of 2) het voor zo’n smaldeel bestemd is dat het een wonder is als iemand er al aan voldoet of 3) de aanvraag zo gecompliceerd blijkt en zoveel tijd vergt dat het eigenlijk een voltijdsbaan is. Zo hoort een (lokale) overheid de burgers gewoon niet te behandelen.
Het houdt mensen wel klein, dat weer wel. En je kan niet zeggen dat de overheid niet helpt, dat ook weer niet. Maar echt helpt, nee natuurlijk niet.
CaseBlue
Well-known member
What... the fuck...
Verder:
Ik snap niet waar deze discussie eigenlijk over gaat, om eerlijk te zijn. Is je sociale afkomst determinant voor succes? Neen, totaal niet.
Heeft het een grote invloed op je kans op succes? Hell fucking yes.
Ik beschouw mezelf een gelukzak in die zin dat ik van een afkomst kom die "vergevend" was. Ik heb op van 19 tot 23 jaar wel een paar moeilijke jaren gehad. Maar doorheen dit alles, hebben mijn ouders nooit afgekomen met "stop maar met school eh, ge moogt gaan werken". Ik heb 2 buisjaren er op zitten, maar toen mijn persoonlijke issues wat meer aangepakt waren ging het allemaal plots heel vlot in mijn studies.
Mijn ouders waren niet bepaald welstellend tot mijn 16 jaar, ik heb dat verhaal al eens iets of wat gedaan hier. Maar ze hebben me altijd gesteund in zover ze konden doorheen heel dit verhaal. Andere ouders, ander gezin, andere prioriteiten, het kon allemaal makkelijk anders gelopen zijn hoor.
Ik ben blij dat ik er door geraakt ben, maar ik besef wel dat mijn situatie met andere ouders anders kon gelopen zijn. Helemaal aanders.
En... dat is iets wat sommigen hier vergeten: als je op bepaalde sleutelmomenten niet de juiste steun of tweede kans krijgt, kan het rap een andere richting uit gaan. En om dan uitspraken te horen van sommigen hier die zeggen: "allemaal gelijk voor de wet, ik heb het gedaan dus andere kunnen het ook", rol ik persoonlijk wel eens met mijn ogen.
CaseBlue
Well-known member
Ik denk dat we hier inderdaad met een effect te maken hebben dat hooggeschoolde ouders gewoon veel meer kunnen ondersteunen op academisch niveau dan een analfabetische immigrant ouder - ik bedoel dit met alle respect.
Een diploma hoger onderwijs is bijna erfelijk
Het hoger onderwijs moet een lift zijn voor sociale mobiliteit. Maar sinds de jaren 2000 lijkt die stilgevallen: wie je ouders zijn, bepaalt steeds meer je diploma. Het beleid hinkt achterop.www.veto.be
Een diploma hoger onderwijs is bijna erfelijk
'Dan krijg je het nature-nurture-debat', zegt Dylan Couck. Want als kinderen van hoogopgeleide ouders het systematisch beter doen in het hoger onderwijs, dan zijn er mensen die beweren dat het vooral een kwestie van genetica is.
Zelf wijst Couck evenzeer op de verschillen naargelang de secundaire school: afstuderen aan de ene school met 80% houdt niet per se dezelfde competenties in als afstuderen aan de andere school met hetzelfde percentage. Er zijn verschillen tussen het niveau waar scholen voor zorgen.
Van Houtte staat vrij sceptisch over aanleg als hoofdverklaring. Wanneer in analyses rekening wordt gehouden met bekwaamheid, blijkt dit doorgaans weinig uit te maken voor de vastgestelde sociale verschillen. Hoogopgeleide ouders geven immers veel meer door dan enkel genen.
Ik durf stellen dat talent eigenlijk volledig willekeurig doorheen de bevolking zich voordoet. Hoe er mee wordt omgegaan, is een groot probleem bij kansarme gezinnen. En dat is niet de schuld van de ouders.
Valkuil
Active member
Wat hier nog niet of weinig aan bod is gekomen is "netwerk". Ik val nog altijd regelmatig omver van hoe veel postjes ingevuld worden door ons kent ons, zowel in prive als overheid, en hoe weinig door competentie eenmaal een (soms erg beperkt) basisniveau bereikt is. Zeker op middle management niveau.
Het spreekt voor zich dat iemand met een ouder in de sector dat allemaal beter kan navigeren, en een kind hiervoor kan klaarstomen, dan een ouder die daar geen kaas van heeft gegeten. De Alexander De Croo's van deze wereld als "in your face" voorbeeld, maar het aantal postjes via achterkamerpolitiek is nog veel omvangrijker.
De correlatie met sociale achtergrond is duidelijk.
Edit: doorspelen van examenvragen bij justitie nog zo een recent voorbeeld. Voor elk van die dingen die boven water komt, is er vermoedelijk een veelvoud dat niet boven water komt.
Het spreekt voor zich dat iemand met een ouder in de sector dat allemaal beter kan navigeren, en een kind hiervoor kan klaarstomen, dan een ouder die daar geen kaas van heeft gegeten. De Alexander De Croo's van deze wereld als "in your face" voorbeeld, maar het aantal postjes via achterkamerpolitiek is nog veel omvangrijker.
De correlatie met sociale achtergrond is duidelijk.
Edit: doorspelen van examenvragen bij justitie nog zo een recent voorbeeld. Voor elk van die dingen die boven water komt, is er vermoedelijk een veelvoud dat niet boven water komt.
CaseBlue
Well-known member
Je moet het zelfs zo ver niet zoeken.
Anno 2004 waren de zwaarste feestvarkens in de studentenclub er door met vlag en wimpel.
Turns out: al die studentenclubs hadden archieven van de examens die ze elk jaar bijhielden en deze waren altijd heel gelijkaardig. Dit werd opzettelijk stil gehouden.
Weerom: niemand zei dat luidop, maar het werd wel gedaan. Het was geen garantie op slagen, maar het was beter dan "blind" gaan.
Chauffagist
Well-known member
Dat is juist wel de schuld van de ouders. Ik denk dat je echt geen idee hebt van de voortplanting bij margies in sociale wijken en woonblokken en hoe zij het eventuele aanwezige talent bij hun kinderen in de kiem smoren met hun marginaal gedoe. Dan zijn er nog mensen die vinden dat iedereen recht heeft om zich voort te planten, dat gaat er totaal niet in bij mij.
CaseBlue
Well-known member
Ik vind dat ook intriest, voor de duidelijkheid.
Maar... "de staat mag beslissen wie er mag voortplanten" heeft wel serieuze implicaties.
cege
Well-known member
Niks geheimzinnig aan...
Toen ik studeerde in begin '00 jaren waren examenvragen algemeen gekend en te koop voor een appel en een ei op het secretariaat van de studentenclub van de faculteit.
Proffen verwezen daar ook naar tijdens de lessen...
JRMBelgium
New member
Ik kom zelf uit een gezin van 4 met één inkomen. We hebben dus nooit echt veel geld gehad. Aan de ene kant heeft het wel een impact gehad op mijn leven aangezien mijn ouders geen nieuwe studie wouden bekostigen toen ik na mijn eerste jaar doorhad dat ik voor het verkeerde beroep had gekozen. Ook heb ik elke vakantie hard gewerkt voor elke extra en merkkledij kreeg ik niet. Aan de andere kant heb ik dan wel extra hard gewerkt om mij op te werken bij mijn eerste werkgever en ondertussen heb ik een mooie job die normaal gezien alleen te verkrijgen is met een hoger diploma. Ik ben lang boos geweest op mijn vader omdat hij mijn studies niet langer wou financieren maar aan de andere kant weet ik niet of ik beter af zou geweest zijn. Ik ben best gelukkig met mijn huidig leven.
Niet de afkomst maar vooral de inzet en wil van de ouders bepalen volgens mij je succes in je eerste 20 levensjaren. Als je als ouder wil dat je kind iets bereikt verreist dat veel opoffering. Ik was er mij van bewust, of beter gezegd, ik had van mezelf het vermoeden, dat ik geen goede vader zou kunnen zijn voor meerdere kinderen omdat ik bij mijn eigen ouders ook niet echt de beste voorbeelden heb meegekregen. Daar wil ik niet mee zeggen dat ze hun best niet gedaan hebben. Ook maakte ik me zorgen over het financiële plaatje van een groter gezin en de impact op het mentaal welzijn van mezelf en de relatie met mijn vrouw. 2 of meer kinderen hebben toch een enorme impact op je leven als je de kinderen ook alles wil gunnen op gebied van hobbies, studies, enz...
Nu heb ik één zoon en nu probeer ik echt enorm aanwezig te zijn in zijn leven en er voor te zorgen dat hij echt een goede en sterke man wordt later. Hij moet respectvol zijn ten opzichte van ouderen, aangenaam tegenover leeftijdsgenoten, hard werken voor de school, zich echt inzetten in de sport die hij wil doen, enz... Ik probeer me ook effectief in te lezen in zijn leefwereld. Kijken naar de youtube filmpjes die hij kijkt, de games spelen die hij ook speelt enz... Maar ik denk niet dat ik dit zou kunnen doen voor 2 of meer kinderen.
Ik ken wel veel mensen die niet lang genoeg stil gestaan hebben met de impact van een gezinsuitbreiding of net bij het afzien om een gezin te starten. Een kind geeft een gevoel van trots, voldoening en geluk die je met weinig andere zaken in het leven kan vergelijken. Ik denk dat als je oprecht een goede toekomst wil voor je kind, en er ook alles aan doet om die waar te maken, dat je kind best zijn plan kan trekken als hij volwassen is, ondanks alle sociale of financiële moeilijkheden die er waren in die eerste 20 jaar. Jezelf of je kind mag zich gewoon niet in de slachtoffer rol plaatsen. Life sucks...but you can make it suck less.
Niet de afkomst maar vooral de inzet en wil van de ouders bepalen volgens mij je succes in je eerste 20 levensjaren. Als je als ouder wil dat je kind iets bereikt verreist dat veel opoffering. Ik was er mij van bewust, of beter gezegd, ik had van mezelf het vermoeden, dat ik geen goede vader zou kunnen zijn voor meerdere kinderen omdat ik bij mijn eigen ouders ook niet echt de beste voorbeelden heb meegekregen. Daar wil ik niet mee zeggen dat ze hun best niet gedaan hebben. Ook maakte ik me zorgen over het financiële plaatje van een groter gezin en de impact op het mentaal welzijn van mezelf en de relatie met mijn vrouw. 2 of meer kinderen hebben toch een enorme impact op je leven als je de kinderen ook alles wil gunnen op gebied van hobbies, studies, enz...
Nu heb ik één zoon en nu probeer ik echt enorm aanwezig te zijn in zijn leven en er voor te zorgen dat hij echt een goede en sterke man wordt later. Hij moet respectvol zijn ten opzichte van ouderen, aangenaam tegenover leeftijdsgenoten, hard werken voor de school, zich echt inzetten in de sport die hij wil doen, enz... Ik probeer me ook effectief in te lezen in zijn leefwereld. Kijken naar de youtube filmpjes die hij kijkt, de games spelen die hij ook speelt enz... Maar ik denk niet dat ik dit zou kunnen doen voor 2 of meer kinderen.
Ik ken wel veel mensen die niet lang genoeg stil gestaan hebben met de impact van een gezinsuitbreiding of net bij het afzien om een gezin te starten. Een kind geeft een gevoel van trots, voldoening en geluk die je met weinig andere zaken in het leven kan vergelijken. Ik denk dat als je oprecht een goede toekomst wil voor je kind, en er ook alles aan doet om die waar te maken, dat je kind best zijn plan kan trekken als hij volwassen is, ondanks alle sociale of financiële moeilijkheden die er waren in die eerste 20 jaar. Jezelf of je kind mag zich gewoon niet in de slachtoffer rol plaatsen. Life sucks...but you can make it suck less.
cege
Well-known member
Waarom niet?
Ik kon van elke cursus met 90% zekerheid de vragen voorspellen zonder de voorbeeld examen vragen.
En je moet ze nog altijd studeren.
CaseBlue
Well-known member
Dat hangt af van de context, zeker. Als je als IT'er op een programmeer-examen het algoritme al op voorhand vanbuiten kan leren en terug uit uw botten slaan, of als je als rechtenstudent weet welke van 40 vragen je er eentje kan krijgen op een knoert van een cursus, tja, you do you.
Ik vind dat alleszins niet zo "normaal", maar dat zal dan wel weer aan mij liggen zeker.
Sommige proffen zoals de mijne van plantkunde gaf ook gewoon een exhaustieve vragenlijst... Ding is als je al die vragen foutloos kon beantwoorden, kende je de cursus ook zo goed als volledig. Dat waren gelijk 30+ vragen. 
Zo ook proffen gehad, inderdaad.Sommige proffen zoals de mijne van plantkunde gaf ook gewoon een exhaustieve vragenlijst... Ding is als je al die vragen foutloos kon beantwoorden, kende je de cursus ook zo goed als volledig. Dat waren gelijk 30+ vragen.
En bij mij is het eigenlijk hetzelfde nu, ik hergebruik vaak dezelfde vragen...maar dat zijn dan sowieso zeer open vragen die studenten na een voorbereiding mondeling komen beantwoorden, dus of ze nu een lijst hebben met "de vragen van prof. Sylverscythe" of niet, mijn cursus studeren moeten ze toch doen.
Als student wel nooit veel te maken gehad met studentenclubs, en ook nooit te horen gekregen dat die zo'n lijsten hadden met vragen tegen betaling. Ik vind dat ethisch nu ook wel maar grijs eerlijk gezegd, al lijkt hetzelfde als hierboven me wel op te gaan: zo lang je als student er komt door de cursus te leren, ok.
Maar om terug te keren naar het opzet van de thread, ik vind het wel altijd opvallend hoe sterke studenten vaak toch niet uit het niets komen. En dan bedoel ik dat ik ondertussen toch al vaak heb gehoord hoe mama/papa destijds dezelfde of gelijkaardige studies hadden gevolg, of mama/papa elders prof. waren.