Ik heb juist omgekeerd de indruk. Bij al die "ruwe desktoptoepassingen" duurde dat eeuwenlang om een nieuwigheid te introduceren. Ik ken nog ergens een bedrijfstoepassing die "essentieel" is en die flash gebruikt

.
Probleem is de "business vereisten" gewoonweg complexer en complexer worden omdat er verwacht wordt dat IT alles kan oplossen.
Ze vragen een IT-oplossing terwijl het "product" vereenvoudigen veruit de meest efficiënte oplossing zou zijn.
En dan klagen ze dat de toepassing een blackbox wordt.
Vroeger een ui maken:
Vooral drag and drop, super easy. Alles via visuele properties in te stellen. 15 minuten en je had al een degelijk scherm.
Nu heb je al naast de back-end developer een aparte ui-developer nodig tegenwoordig die dagen bezig is om een basic schermpje te maken.
In no time haalde je 10.000den records op zonder performatieproblemen.
Vaak was er een rechtstreekse mapping tussen uw gridje en de db.
Gewoon een query maken, en uw gridje was al quasi af.
Als je 1000 records wilt tonen in een webtoepassing: "ola zouden we dat wel doen zoveel?"
Op de achtergrond dan met paginering werken die ontzettend traag is, uw databankentiteiten die klasse objecten zijn vertalen naar andere klasse objecten. Idem bij het save proces, alles weer vertalen maar dan omgekeerd. Vaak manueel werk.
Hopen dat de entiteitenmapping optimaal is, of de halve databank wordt onnodig leeggetrokken.
Custom sortering in het scherm is plotseling ook niet zo evident meer als je met paginering werkt. Je wilt alle data sorteren, en niet enkel 1 pagina die je toont in je schermpje.
Memoryexcepties. Kende men vroeger niet, al trok men zo massa's data binnen.
Security vroeger: select count(*) from users where code = .... and password = ..... => Count > 0 voila je had toegang.
Nu security, whoosh.
Installeren vroeger. Wat bestanden ergens kopiëren en dat was het.
En nu zeker met containers, microservices, ...
Microservices, fijn, maar de ontwikkeltijd pakken hoger. Vergeet simpele query's die al het werk doen.
Meerdere microservices bevragen, al die datastukjes bij elkaar puzzelen, en nadien weer verdelen.
Complexere opzet naar de UI toe, die moet weten welke microservice te gebruiken.
En zoveel meer. + dat alles tegenwoordig echt hard evolueert.
En zo draait een moderne webtoepassing dus tegenwoordig de soep in.
Ontzettend veel code kloppen om weinig op het scherm te krijgen.
--
Vaak met oudere analisten gewerkt, die niet vatten dat ontwikkeling alsmaar langer duurde.
En die tekenden maar schermen uit met veel logica in. Meerdere grids en details op een 1 scherm, met veel knoppen, veel wat zichtbaar was in het scherm moest dan nog eens extra configureerbaar zijn om al dan niet zaken te kunnen verbergen. Veld x was afhankelijk van y, paste zich automatisch aan met tig toeters en bellen.
Dat was vroeger de norm. Nu moet een schermpje zo simpel en plat mogelijk zijn, of het loopt in het 100.
En dan de onderhoudbaarheid nog.
Die oude toepassingen kon je decennia laten draaien.
Webtoepassingen, blijven updaten, of je loopt zo achter.