Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

@veel mensen in de discussie:
Kunnen we wel stoppen met intro/extravert gelijk te stellen aan niet/wel sociaal vaardig? Die 2 zijn namelijk niet hetzelfde.

Introvert = ik krijg energie van alleen zijn en geef af in sociale situaties.
Extravert = andersom.
Beide kunnen sociaal, asociaal, verlegen, babbelkousen, oppervlakkig, diepgaand,... zijn.

Verlegen zijn en niet kunnen presenteren en sociaal doen en... is namelijk WEL iets dat je kan trainen. Het feit dat u dat energie kost ipv geeft kan je dan weer niet trainen.

Als goede people manager mag je dat ook beseffen en moet je niet meegaan in "ik kan niet presenteren want ik ben introvert".
Iemand "buiten zijn comfort zone zetten" om eens iets te presenteren is dan ook niet het "niet respecteren van mijn introvert zijn" hé...
 
Laatst bewerkt:
Ook wat introverter hier maar wat ik vooral irritant vind zijn mensen die geen ruimte laten om anderen aan het woord te laten. Ik verlies dan ook mijn interesse en dat ze dan maar hun ding doen.
 
Ik zie niet goed in hoe introverte mensen hun goed werk zou moeten ingepikt worden. Ge geeft toch nog altijd zelf uw resultaten door meestal, een mail opstellen lijkt mij geen probleem voor een introvert. Ik ben zelf niet de meest extraverte persoon en ik heb de indruk dat mensen toch goed weten wat ze aan mij hebben omdat ze gezien hebben wat ik aflever.
Ingepikt worden door uw chef kan eenieder gebeuren. Ik ben niet overtuigd dat extraverte mensen daar per sé sneller iets van zeggen dan introverte. Dat gaat dan meer over verlegenheid/onzekerheid en dat hangt niet per se vast aan intro- of extravert zijn.

Wat wel zo is: iemand die het goed kan verkondigen die begint al met 'amai die kan het goed', en het is moeilijk om dat eerste beeld te ontkrachten. Dus dan wordt normaal of middelmatig werk al in een beter licht geinterpreteerd (ookal omdat mensen niet willen toegeven dat ze zich toch vergist hebben in iemand). Als zo iemand slecht presteert, is het wel een serieus diepe val (en wordt het negatieve, zéér negatief).
Als ge uzelf niet zo in de markt zet, is het pas wanneer ge laat zien wat ge kunt dat ge uw reputatie opbouwt (goed of slecht). Ik vind dat een comfortabelere startpositie.
 
Maar je kan als introvert ook bepaalde acties ondernemen en ambivert worden. Opleidingen, cursussen of zelfs praten met mensen die je daarbij kunnen helpen.
Euh? Als introvert moet je just niks. Dat is geen stoornis waar je van moet "genezen", dat is een eigenschap.
 
Euh? Als introvert moet je just niks. Dat is geen stoornis waar je van moet "genezen", dat is een eigenschap.
En net zoals bij elke andere eigenschap die u een nadeel geeft in uw werk, kan de werkgever verwachten dat ge op z'n minst moeite doet om daar aan te werken.

Nonchalant zijn is een eigenschap. Toch aanvaardt niemand dat je dan maar slordig werk aflevert.
Een flapuit zijn is een eigenschap. Toch wordt er verwacht dat je in een professionele context al eens 2 keer nadenkt vooraleer je je mond open trekt.
U verliezen in details is een eigenschap. Toch wordt er verwacht dat je je dossiers binnen een normale tijdspanne afwerkt.
....

Een goede teamlead gaat bij de verdeling van het werk rekening houden met de sterktes en zwaktes van zijn teamleden. Maar anderzijds gaat een goede teamlead ook verwachtingen stellen aan z'n team en mee zoeken naar oplossingen om vooral die zwaktes aan te pakken.
Als uw werk vereist dat je je binnen een sociale context begeeft is het aan jou om te zorgen dat je kan functioneren binnen die context. Het is niet aan die context om constant fluwelen handschoentjes te dragen om toch maar te zorgen dat je je geen seconde buiten je comfortzone zou voelen. Dus ofwel werk je aan jezelf, ofwel zoek je een job waarbij je geen sociale interacties nodig hebt.

Dat wil trouwens niet zeggen dat je elke dag een half uur smalltalk met collega's moet inlassen. Dat is geen deel van uw job. Maar op een vergadering uw mening geven, een telefoongesprek voeren met een klant, een project presenteren... als dat deel is van uw takenpakket, dan is het aan u om daar mee om te gaan.
 
Euh? Als introvert moet je just niks. Dat is geen stoornis waar je van moet "genezen", dat is een eigenschap.
absoluut! Ik ben heel introvert en voel me verschrikkelijk bij small talk in een Teams meeting - kom expres nooit te vroeg in zo'n meeting om dat te vermijden, maar heb al wel gepresenteerd op een conferentie voor 400 man, dus het hindert me niet in mijn professionele activiteiten vind ik.

Ondertussen weten mijn collega's ook dat ze niet bij mij moeten zijn voor dat koffiemachinegezwets

En in een meeting ga ik niet zo snel mijn mond open doen als de extraverte types, maar als ik dan iets zeg luisteren ze wel naar mij :wink:
 
En net zoals bij elke andere eigenschap die u een nadeel geeft in uw werk, kan de werkgever verwachten dat ge op z'n minst moeite doet om daar aan te werken.
Introvert zijn is niet per sé een nadeel op het werk, we zijn hier niet over een persoonlijkheidsstoornis bezig:
absoluut! Ik ben heel introvert en voel me verschrikkelijk bij small talk in een Teams meeting - kom expres nooit te vroeg in zo'n meeting om dat te vermijden, maar heb al wel gepresenteerd op een conferentie voor 400 man, dus het hindert me niet in mijn professionele activiteiten vind ik.
Je kan ook de redenering omdraaien hé: Van een werkgever/collega/leidinggevende kan je op zijn minst verwachten dat die ook wat moeite doet om rekening te houden met zijn medewerkers.

Verschillen in communicatiestijlen zijn altijd moeilijk. En mensen met een beetje empathie doen dan van beide kanten een beetje moeite om rekening te houden met mekaar. Dat houdt niet in "introverten moeten maar op cursus gaan om te leren communiceren zoals een extravert persoon". Kan je evengoed de extraverte op cursus sturen om te leren communiceren met een introvert 🤷‍♂️ En guess what? Introverten doen al vaak niet anders dan zich aanpassen. Daarbij, introvertie hoeft geen nadeel te zijn op het werk, dat hangt sterk af van het type job.
 
Ik ben ook heel introvert, maar met presentaties, klantencalls, ... en dergelijke heb ik geen problemen. Ik doe het niet graag, maar ik zet me daar gemakkelijk over. Hetgene ik echt een hekel aan heb en wél moeite mee heb, is smalltalk. Laat mij een uur mijn werk presenteren, dat lukt wel, maar vraag me niet om 2 minuten smalltalk aan de koffiezet te voeren.
Same here. Ik heb al presentaties gehouden voor honderden mensen en ik deed dat zelfs graag. Maar dat is dus goed voorbereid en ik weet waar ik over kom praten. Maar als ik na afloop een babbeltje moet doen, lukt dat langs geen kanten
Das als sinds m'n jeugd zo en staat zelfs op 1 van m'n schoolrapporten. Na een toneelstuk schreef de lerares NL 'nu zag ik je openbloeien '.
 
Ik zie niet goed in hoe introverte mensen hun goed werk zou moeten ingepikt worden. Ge geeft toch nog altijd zelf uw resultaten door meestal, een mail opstellen lijkt mij geen probleem voor een introvert. Ik ben zelf niet de meest extraverte persoon en ik heb de indruk dat mensen toch goed weten wat ze aan mij hebben omdat ze gezien hebben wat ik aflever.
Ingepikt worden door uw chef kan eenieder gebeuren. Ik ben niet overtuigd dat extraverte mensen daar per sé sneller iets van zeggen dan introverte. Dat gaat dan meer over verlegenheid/onzekerheid en dat hangt niet per se vast aan intro- of extravert zijn.

Wat wel zo is: iemand die het goed kan verkondigen die begint al met 'amai die kan het goed', en het is moeilijk om dat eerste beeld te ontkrachten. Dus dan wordt normaal of middelmatig werk al in een beter licht geinterpreteerd (ookal omdat mensen niet willen toegeven dat ze zich toch vergist hebben in iemand). Als zo iemand slecht presteert, is het wel een serieus diepe val (en wordt het negatieve, zéér negatief).
Als ge uzelf niet zo in de markt zet, is het pas wanneer ge laat zien wat ge kunt dat ge uw reputatie opbouwt (goed of slecht). Ik vind dat een comfortabelere startpositie.
Als er een deftige structuur is, en de baas een strak overzicht heeft op alles en zelf voldoende kennis heeft van de materie, wordt werk niet gauw ingepikt nee. (Idealen wederom.)

Ja een mail opstellen is niet zo moeilijk.
Maar collega's mailen vaak onderling. Je mailt toch meer met uw collega's dan met de baas veelal.

Collega A tegen B: "kan je mij helpen?"
B: "Tuurlijk dit is de oplossing."
A: Mailt naar/of praat met leidinggevende. "Hey ziet eens naar mijn oplossing, wel hard achter gezocht hoor amai amai!"

Is maar 1 onnozel voorbeeld.
Gebeurt heus vaak. Mondelinge overdracht is nog erger, en dan is er helemaal geen bewijs.

Blabbermouthtypes zijn in deze toch vaak de winnaar hoor.
Die durven ook sneller gewoon elders meteen hun verhaal te gaan doen, en zo verspreid het verhaal van de nobele oplosser.
Ik heb ooit no-good-fluppen gezien die zonder gêne naar de hoogste baas durfden gaan en hun verhaal doen.
Wat er ook gezegd werd, het zal alleen in hun voordeel geweest zijn. En ja die komen er wel degelijk.
Het verhaal van de introverte geraakt niet ver. Naïef meent die dat hij goed is geweest, en dat anderen er beter van werden.

En ja chefs pikken sowieso krediet van hun onderdanen.
Die stelen de ideeën, verkondigen deze gewoon hogerop met de notie alsof zijn deze ideeën hebben aangebracht.
En de onderdanen zullen het vaak niet geweten hebben wat zich in de meetings op het hoogste verdiep heeft afgespeeld.
Ook een extraverte kan hier het slachtoffer van zijn ja.
Maar ook. Een introverte zal het minder gauw tot chef scheppen. Doorgroeien in de hiërarchie betekent vaak een grote mond moeten hebben.
In een wereld waar materie alsmaar gauwer verandert en complexer wordt, zijn die in ivoren torens al gauw niet meer mee, en wordt de overlevingskunst onderaan informatie te gaan stelen en deze te herkauwen.

Nee een introverte die na testjes ingedeeld wordt in de kleurtjes groen, rood, blauw en geel, geraakt minder snel hoger in de hiërarchie.
Vooral geel en rood groeien door, kleurtjes waar ook vooral de mond geldt.

En in een omgeving met een lange hiërarchie met zoveel verdiepen.
Die aan de top hebben echt geen notie, laat staan interesse, van de vloer. Het interesseert die geen hol wie uiteindelijk wat heeft gedaan.
De truuk is die ketting van informatie naar boven toe te beïnvloeden in het eigen voordeel. Extraverte skills werken hierbij.

Lang verhaal kort: blabla werkt zeer goed.
En de stille werker kwijnt weg.

Loonverschil hangt vaak ook af van de blabla.
Het lef u te laten horen.
Als je daar gewoon uw werk zit te doen, hopende dat de baas gewoon dat goede werk opmerkt. Ook al merkt die dat op, je krijgt niet zomaar bij, of het zijn sporadische zoethoudertjes.
Een extraverte en een introverte die kwalitatief evengoed werk leveren, kans is reëel dat die extraverte meer verdient.
 
Laatst bewerkt:
Lijkt meer alsof je niet kan geloven in 'ik ben introvert en ik heb daar geen probleem mee'. Extravert zijn wordt echt overgewaardeerd op de werkvloer.

Uiteindelijk de blabla wordt idd het meeste gewaardeerd.
Gewoon omdat dat opvalt.

De introverte zal eeder het labeur mogen doen en wegkwijnen op de achtergrond.

Zal misschien ook wat van de sector afhangen?
Ik was vroeger heel extravert en kreeg daar regelmatig negatieve feedback over zelfs! Grapjes maken om 8u? "Niet iedereen heeft daar zin in, Mulan, een beetje serieux mag ook wel!"
"Mulan, uw "ketnetstijl" stoort mij echt!"

En sommige introverten gaven mij soms van hun taakjes door "omdat gij daar toch veel vlotter in zijt en rapper dat kunt afwerken dan ik zou kunnen". 🤷‍♀️ (Specifiek stagiairs hun stageverslagen opstellen kwam altijd bij mij terecht, terwijl ik nooit als mentor werd opgegeven.)
 
Maar ook. Een introverte zal het minder gauw tot chef scheppen. Doorgroeien in de hiërarchie betekent vaak een grote mond moeten hebben.
Beetje logisch eh, dat als je een hekel hebt aan smalltalk dat je niet makkelijk zal doorgroeien naar een job waar netwerken een belangrijk deel van uw takenpakket is en waar een groot deel van uw tijd wordt ingevuld met uw team vertegenwoordigen op meetings.
 
smalltalk is hilarisch soms als introvert. meestal zit ik er gewoon bij en kijk hoe mensen de meest banale dingen naar bovenhalen.
soms probeer ik ook eens, maar dat is vaak niet zonder risico.
ooit het ijs proberen breken met o.a.:
- gras is weer groen vandaag e(?)
- wat als paars, geel was?
- ooit al warm water gedronken?
 
Beetje logisch eh, dat als je een hekel hebt aan smalltalk dat je niet makkelijk zal doorgroeien naar een job waar netwerken een belangrijk deel van uw takenpakket is en waar een groot deel van uw tijd wordt ingevuld met uw team vertegenwoordigen op meetings.
ik denk dat er velen op dit forum (inclusief mezelf) in een IT job zitten, en daar is het toch vaak wel mogelijk om naar een expert-rol door te groeien waar je niet noodzakelijk een team hoeft aan te sturen en dus toch mooi je brood kan verdienen en toch rustig introvert kan zijn
 
Euh? Als introvert moet je just niks. Dat is geen stoornis waar je van moet "genezen", dat is een eigenschap.
Dan moet je als introvert ook vooral niet mekkeren dat iemand je niet goed benadert en niet doorheeft dat hij/zij je met rust moet laten.

Tit for tat, oftewel zeg je als introvert "die persoon is mij niet goed aan het benaderen, ik zal even laten vallen dat ik het liefst met rust gelaten wil worden", oftewel zeg je "die persoon is mij niet goed aan het benaderen maar ik wil er eigenlijk niets van zeggen, ik zal er maar bijnemen dat die persoon het niet snapt en mij foutief blijft benaderen".

Maar zeggen "die persoon is mij niet goed aan het benaderen, ik wil er wel niks van zeggen, waarom past die gvd zijn/haar gedrag niet aan???" is gewoon gatachterlijk (pardon my french). Je moet inderdaad niks maar verwacht dan aub ook niks.
 
Managermeeting die om 11u30 moest starten, we zijn 1.5 uur later en tis nog nie begonnen want de vorige loopt wa uit.
Ik heb honger en geen eten mee natuurlijk.
 
hier trok het brood van vandaag op niet veel. Algoed heb ik altijd wel een voorraad koeken en instant-noodles in mijn schuif.
 
Collega A tegen B: "kan je mij helpen?"
B: "Tuurlijk dit is de oplossing."
A: Mailt naar/of praat met leidinggevende. "Hey ziet eens naar mijn oplossing, wel hard achter gezocht hoor amai amai!"
Dat is toch helemaal niet uw werk inpikken? Moet er altijd iets tegenover staan als ge uw collega's helpt?

Ja, ge zult wel eens een eenzame eikel hebben die doet alsof hij alles alleen gevonden heeft ook al komen er vragen terug maar verwachten dat iedereen op voorhand toelicht welke collega's hebben geholpen met welk stukje informatie aan te reiken? Ook beetje het andere uiterste.

Uw ganse rant over kleurtjes lijkt mij vooral enorm gekleurd door uw eigen ervaringen, die kleurtjes indelingen zijn al zever om te beginnen. Maar ja zoals iedereen al zegt, ne grote mond is een streepje voor. En op management niveau geraakt ge daar op een of andere manier mee weg (als er niets achter zit toch maar voor een jaar of twee :p). Maar anders moet ge toch nog altijd bewijzen wat ge Waart zijt ze. En tenzij uwe chef totaal niet weet wat er speelt (slechte chef dan), kunt ge uzelf niet blijven verbloemen als ne goeie kracht ze
 
smalltalk is hilarisch soms als introvert. meestal zit ik er gewoon bij en kijk hoe mensen de meest banale dingen naar bovenhalen.
soms probeer ik ook eens, maar dat is vaak niet zonder risico.
ooit het ijs proberen breken met o.a.:
- gras is weer groen vandaag e(?)
- wat als paars, geel was?
- ooit al warm water gedronken?
:laugh: Klinkt als iets dat ik zou zeggen. Ooit tegen een leidinggevende, tijdens een awkward wandeling terug naar ons gebouw. "En, ben jij al eens flauwgevallen?"

Ik ben autistisch (vandaar de awkwardness) maar ben ook gewoon zeer introvert. Ik ben niet verlegen en heb geen schrik om te presenteren. Ik ben wel wat zenuwachtig maar sla mij daar wel door. In het verleden gepresenteerd voor 200 man, dit jaar vier lessen gegeven aan eerstejaars studenten. Maar gesprekken of spreken met een vast script is veel makkelijker dan 'in het wild'. Eerder dit jaar stond op de studiekiezerbeurzen. Ik had daar vooraf veel schrik voor, want druk, veel lawaai en héél veel praten en sociaal zijn. Achteraf vond ik de informele lunch met de collega's het lastigst. Vragen beantwoorden van toekomstige studenten en hun ouders was niks, want daar volg je gewoon je voorbereid antwoord en zijn er heel duidelijke regels.

Collega's weten dat allemaal van mij en houden daar heel erg rekening mee (als in, ze rekenen mij daar niet op af of zo). Ze vragen af en toe of ik mee ga lunchen hoewel het antwoord altijd nee is (en dan zeggen ze: "ok, maar altijd welkom hé!"). Ik doe zelfs sociale dingen met ze na het werk, als dat redelijk gestructureerd is (bvb wel een quiz, geen receptie).

Uiteindelijk heeft iedere werknemer wel zijn dingetjes hé. Ik ben geen supersociale, de andere is altijd te laat, nog een ander is een stresskip, de ander is soms bot maar bedoelt het niet slecht,...
 
Terug
Bovenaan