Ik zie niet goed in hoe introverte mensen hun goed werk zou moeten ingepikt worden. Ge geeft toch nog altijd zelf uw resultaten door meestal, een mail opstellen lijkt mij geen probleem voor een introvert. Ik ben zelf niet de meest extraverte persoon en ik heb de indruk dat mensen toch goed weten wat ze aan mij hebben omdat ze gezien hebben wat ik aflever.
Ingepikt worden door uw chef kan eenieder gebeuren. Ik ben niet overtuigd dat extraverte mensen daar per sé sneller iets van zeggen dan introverte. Dat gaat dan meer over verlegenheid/onzekerheid en dat hangt niet per se vast aan intro- of extravert zijn.
Wat wel zo is: iemand die het goed kan verkondigen die begint al met 'amai die kan het goed', en het is moeilijk om dat eerste beeld te ontkrachten. Dus dan wordt normaal of middelmatig werk al in een beter licht geinterpreteerd (ookal omdat mensen niet willen toegeven dat ze zich toch vergist hebben in iemand). Als zo iemand slecht presteert, is het wel een serieus diepe val (en wordt het negatieve, zéér negatief).
Als ge uzelf niet zo in de markt zet, is het pas wanneer ge laat zien wat ge kunt dat ge uw reputatie opbouwt (goed of slecht). Ik vind dat een comfortabelere startpositie.
Als er een deftige structuur is, en de baas een strak overzicht heeft op alles en zelf voldoende kennis heeft van de materie, wordt werk niet gauw ingepikt nee. (Idealen wederom.)
Ja een mail opstellen is niet zo moeilijk.
Maar collega's mailen vaak onderling. Je mailt toch meer met uw collega's dan met de baas veelal.
Collega A tegen B: "kan je mij helpen?"
B: "Tuurlijk dit is de oplossing."
A: Mailt naar/of praat met leidinggevende. "Hey ziet eens naar mijn oplossing, wel hard achter gezocht hoor amai amai!"
Is maar 1 onnozel voorbeeld.
Gebeurt heus vaak. Mondelinge overdracht is nog erger, en dan is er helemaal geen bewijs.
Blabbermouthtypes zijn in deze toch vaak de winnaar hoor.
Die durven ook sneller gewoon elders meteen hun verhaal te gaan doen, en zo verspreid het verhaal van de nobele oplosser.
Ik heb ooit no-good-fluppen gezien die zonder gêne naar de hoogste baas durfden gaan en hun verhaal doen.
Wat er ook gezegd werd, het zal alleen in hun voordeel geweest zijn. En ja die komen er wel degelijk.
Het verhaal van de introverte geraakt niet ver. Naïef meent die dat hij goed is geweest, en dat anderen er beter van werden.
En ja chefs pikken sowieso krediet van hun onderdanen.
Die stelen de ideeën, verkondigen deze gewoon hogerop met de notie alsof zijn deze ideeën hebben aangebracht.
En de onderdanen zullen het vaak niet geweten hebben wat zich in de meetings op het hoogste verdiep heeft afgespeeld.
Ook een extraverte kan hier het slachtoffer van zijn ja.
Maar ook. Een introverte zal het minder gauw tot chef scheppen. Doorgroeien in de hiërarchie betekent vaak een grote mond moeten hebben.
In een wereld waar materie alsmaar gauwer verandert en complexer wordt, zijn die in ivoren torens al gauw niet meer mee, en wordt de overlevingskunst onderaan informatie te gaan stelen en deze te herkauwen.
Nee een introverte die na testjes ingedeeld wordt in de kleurtjes groen, rood, blauw en geel, geraakt minder snel hoger in de hiërarchie.
Vooral geel en rood groeien door, kleurtjes waar ook vooral de mond geldt.
En in een omgeving met een lange hiërarchie met zoveel verdiepen.
Die aan de top hebben echt geen notie, laat staan interesse, van de vloer. Het interesseert die geen hol wie uiteindelijk wat heeft gedaan.
De truuk is die ketting van informatie naar boven toe te beïnvloeden in het eigen voordeel. Extraverte skills werken hierbij.
Lang verhaal kort: blabla werkt zeer goed.
En de stille werker kwijnt weg.
Loonverschil hangt vaak ook af van de blabla.
Het lef u te laten horen.
Als je daar gewoon uw werk zit te doen, hopende dat de baas gewoon dat goede werk opmerkt. Ook al merkt die dat op, je krijgt niet zomaar bij, of het zijn sporadische zoethoudertjes.
Een extraverte en een introverte die kwalitatief evengoed werk leveren, kans is reëel dat die extraverte meer verdient.