Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

[flowerfield]

Ik ben zelf ook leidinggevende en ik pak het anders aan. Ik ga altijd ruimte aan de andere geven om over privé zaken te beginnen. Ik zal daar nooit uit het niets over beginnen als ik niet weet of die dat wel kan smaken. Ook niet als small talk om stiltes op te vullen.

Maar vergis je niet, er bestaan mensen die niet anders willen en het kwalijk nemen dat je te weinig interesse toont en geen band wilt opbouwen

Concreet heb ik dus totaal verschillende gesprekken/relaties per persoon uit mijn team. Met de één gaat het redelijk ver over privé zaken en met de ander zijn de gesprekken korter en meer over professionele zaken.

Dat is wel een heel inclusieve aanpak en te open minded vergeleken met mijn ene TL.
Ik weet niet of ik haar spelletjes ga volhouden.

 

[Topgear]

Dat is wel een heel inclusieve aanpak en te open minded vergeleken met mijn ene TL.
Ik weet niet of ik haar spelletjes ga volhouden.

Inclusief? Tgoh, ik besef gewoon dat niet iedereen hetzelfde in elkaar zit. En dan zijn er 2 mogelijkheden: of ik trek mij daar niets van aan en ik hanteer dezelfde aanpak bij iedereen of ik hou er rekening mee en pas me aan per individu.

Ik kies het laatste. Ik hoor soms de 'frustraties/commentaren' van mede leidinggevenden over bepaalde randzaken van hun team members, waar ik het niet noodzakelijk mee eens ben.

Dan zou uw TL bv. tegen mij zeggen: "Ja die flowerfield antwoord heel kort op mijn vragen. Ik vind dat niet kunnen. Dan wil ik interesse tonen en dan krijg ik weinig reactie. Dat kan wel eens een probleemgeval worden."
Mijn gedachte zou dan zijn dat flowerfield geen interesse heeft in small talk over privé zaken en dat ze beter zou proberen om flowerfield met rust te laten. Stap voor stap zal dat zo leiden dat flowerfield dat zal appreciëren en mss eens onbewust iets privé zal lossen (waar hij zelf van schrikt). Daar kan je dan voorzichtig op inpikken en stapsgewijs een band opbouwen. Dat heeft gewoon tijd nodig.

Mijn team bestaat uit een mix van: ambitieuze mensen, flapuiten, introverten, mensen met kinderen, mensen die werken om te leven,... Good luck als je bij iedereen dezelfde aanpak hanteert.

 

[Biljart]

Dat is wel een heel inclusieve aanpak en te open minded vergeleken met mijn ene TL.
Ik weet niet of ik haar spelletjes ga volhouden.

Detail. Al te vaak hoor ik dat spelletjes en vrouwelijke leidinggevenden samen gaan.
Dat is jammer, want zo zorgen ze vaak zelf ervoor dat ze ofwel falen ofwel niet verder doorgroeien.

 

[Renegadexxripxx]

Meh, ik zou dat nu niet direct spelletjes noemen. Ik zou dat gewoon een leidinggevende noemen die gewoon nog niet doorheeft dat flowerfield niet de persoon is die geen zin daarin heeft. En die je eigenlijk om goed te doen gewoon geen aandacht moet geven zolang die zijn werk doet. ( sommige mensen hebben nu eenmaal graag dat je hen vraagt naar hun hobbies, vrije tijd, private tijd - dan voelen ze zich gewaardeerd, anderen haten dat nu eenmaal). Dat herkennen zonder erin te stappen is evengoed een kunst.

Maar ik heb begrip voor die leidinggevende, met mensen correct omgaan is nu eenmaal niet evident. Ik heb momenten dat ik daar de energie voor kan bijeenscharrelen. Maar ik heb meer momenten dat ik daar niet de energie voor kan bijeenscharrelen. En als het dan niet klinkt dan botst het maar.

Maar goed dat ik geen people manager moet zijn ;p.

 

[Biljart]

Met mensen omgaan is het zwaarste wat er is. Ook wel vaak onder de radar, wordt vaak niet opgemerkt.
Doe je enkele mooie projecten als specialist dan denken ze wauw, mooi gedaan !

Hou je je team samen met allerlei persoonlijkheden, karakters, ruzietjes en (non)-verbale communicatie dan wordt dat vaak als vanzelfsprekend beschouwd.

Hier zelf ook meegemaakt, iemand aangeworven die tegen mij had gezegd dat hij tijdens de opleiding graag eens alleen zit (dus niet steeds iemand naast hem). Oké , ik had gezegd fine, uw wens en hij deed dat ook goed.

Paar weken later mocht Biljart het gaan uitleggen op HR waarom die nieuwe (volgens hen) vaak alleen zit.
Ik zei, tja dat is zijn eigen wens en hij gaat vooruit, iedereen is anders. Ik zeg, weet je wat? We halen hem erbij! Zij met hun mond vol tanden, ik mijn GSM gepakt en hem van de bureau gebeld.
Die jongen zei zelf tegen HR van Hey, dat is mijn eigen wens en Biljart luistert op dat vlak naar mij.

 

[flowerfield]

Inclusief? Tgoh, ik besef gewoon dat niet iedereen hetzelfde in elkaar zit. En dan zijn er 2 mogelijkheden: of ik trek mij daar niets van aan en ik hanteer dezelfde aanpak bij iedereen of ik hou er rekening mee en pas me aan per individu.

Ik kies het laatste. Ik hoor soms de 'frustraties/commentaren' van mede leidinggevenden over bepaalde randzaken van hun team members, waar ik het niet noodzakelijk mee eens ben.

Dan zou uw TL bv. tegen mij zeggen: "Ja die flowerfield antwoord heel kort op mijn vragen. Ik vind dat niet kunnen. Dan wil ik interesse tonen en dan krijg ik weinig reactie. Dat kan wel eens een probleemgeval worden."
Mijn gedachte zou dan zijn dat flowerfield geen interesse heeft in small talk over privé zaken en dat ze beter zou proberen om flowerfield met rust te laten. Stap voor stap zal dat zo leiden dat flowerfield dat zal appreciëren en mss eens onbewust iets privé zal lossen (waar hij zelf van schrikt). Daar kan je dan voorzichtig op inpikken en stapsgewijs een band opbouwen. Dat heeft gewoon tijd nodig.

Mijn team bestaat uit een mix van: ambitieuze mensen, flapuiten, introverten, mensen met kinderen, mensen die werken om te leven,... Good luck als je bij iedereen dezelfde aanpak hanteert.

Beseffen dat niet iedereen hetzelfde is, is geen vanzelfsprekendheid.

Eens per maand hebben we teamlunch. Het is zo iemand die tijdens zo'n lunch uit het niks begint te praten over milieu en oorlog en dan begint over hoe zij daarop let en dat erg vindt. En dan zo vraagt en "Wat vind jij daarvan, flowerfield?"
Wilt die TL mij dan horen zeggen hoe goed zij deugt? Wilt die TL mij dan horen zeggen "Ik wil ook een betere wereld."?
Stilzijn mag ik al niet, want dan zou ik wel eens een slechtere wereld willen. Zo vermoeiend allemaal.

Of die TL zag mij tijdens de pauze studeren en moest toen oprecht heel hard lachen "Whahaha, wie studeert nu Russisch. Kijk, zij studeert Russisch. U bent een beetje bizar, hein."

Ik heb een tijdje in complexere dossiers gewerkt, door onderbemanning en diene gezever. Het was iets tijdelijks. Ahum.
Die TL kwam naast mij staan om te zeggen dat de dossiers zijn geladen en dat ik weer in batch X ga werken, omdat dat ondertussen toch normaal is geworden. Dan moet ze een keer over mijn arm strelen om te overtuigen of zo, bah. Wat haar overigens niet lukt.

Jammer dat een TL nooit als probleemgeval kan worden gelabeld. Ik wil weg

 

[Lulplayer]

Ze heeft gewoon een oogje op je.

Zo schattig

Of ze denkt dat je verlegen bent.

 

[flowerfield]

Met mensen omgaan is het zwaarste wat er is. Ook wel vaak onder de radar, wordt vaak niet opgemerkt.
Doe je enkele mooie projecten als specialist dan denken ze wauw, mooi gedaan !

Hou je je team samen met allerlei persoonlijkheden, karakters, ruzietjes en (non)-verbale communicatie dan wordt dat vaak als vanzelfsprekend beschouwd.

Hier zelf ook meegemaakt, iemand aangeworven die tegen mij had gezegd dat hij tijdens de opleiding graag eens alleen zit (dus niet steeds iemand naast hem). Oké , ik had gezegd fine, uw wens en hij deed dat ook goed.

Paar weken later mocht Biljart het gaan uitleggen op HR waarom die nieuwe (volgens hen) vaak alleen zit.
Ik zei, tja dat is zijn eigen wens en hij gaat vooruit, iedereen is anders. Ik zeg, weet je wat? We halen hem erbij! Zij met hun mond vol tanden, ik mijn GSM gepakt en hem van de bureau gebeld.
Die jongen zei zelf tegen HR van Hey, dat is mijn eigen wens en Biljart luistert op dat vlak naar mij.

Zo professioneel van u om die persoon te betrekken bij zijn persoonlijke kwestie.
Waar HR toch allemaal goed voor is.

 

[Biljart]

Zo professioneel van u om die persoon te betrekken bij zijn persoonlijke kwestie.
Waar HR toch allemaal goed voor is.

Ja, effe HR burnen.
De persoon erbij roepen, direct confronteren die hap. Zijn ze niet gewoon.
Praten over iemand zonder dat die erbij is, niet mijn ding.

 

[Tonerider]

't probleem is gewoon dikwijls dat iemand die (ultra)extravert is, niet begrijpt wat het is om (ultra)introvert te zijn (en omgekeerd). Iemand die graag over koetjes en kalfjes praat, heeft meestal gewoon niet door dat de andere persoon eigenlijk liever met rust gelaten wordt en geen nood heeft aan small talk.
Extraverte mensen denken meestal dat iedereen gewoon wel wil babbelen en/of aanhoren.
Mijn ex was zo, ook mijn ex-schoonvader was zo. Die konden echt niet begrijpen dat ik liever op mijn eigen was. Die haalden hun energie uit sociale contacten en tetteren en die snapten niet dat het bij mij juist energie wegneemt als ik moet babbelen.

Als ge dan een extraverte TL hebt, dan komt ge zo'n dinges tegen natuurlijk. Dat is zeker niet altijd van kwade wil zijn en kan echt oprecht goed bedoeld zijn, maar sommigen kunnen zich gewoon niet inleven in introverte personen.

Onlangs ook met een collega naar een werf gemoeten. Die heeft die twee uur dat we in de auto waren vol gebabbeld. Die vraagt ook niet: 'moet ik effe stil zijn?'. Maar chapeau ze, ik snap niet hoe dat ge twee uur kunt volbabbelen. Ik heb gisteren 5x een nummer moeten herhalen omdat ik te neig gestresseerd was omdat ze dit plots vroegen en kbegon te stotteren (ook wel een manier om een uur vol te krijgen natuurlijk). Mijn hersenen gaan dus al in shutdown wanneer ik een normale vraag krijg, laat staan dat ik een hele autorit zou moeten praten over koetjes en kalfjes.

 

[Vega]

Heeft er ooit iemand geprobeerd om tegen de gesprekspartner of teamleader te zeggen "seg, merci dat ge moeite wilt doen om te socializen en mij te leren kennen maar ik heb daar eerlijk gezegd geen behoefte aan. Niks persoonlijk maar ik kan wel is genieten van een beetje rust en stilte "?

Kan wel eens zijn dat die teamleader de hint snapt en je dan gewoon met rust laat... Zonder dat je daar nog meer gefrustreerd van wordt (zonder dat die persoon het weet).

 

[Dyer Hunt]

Heeft er ooit iemand geprobeerd om tegen de gesprekspartner of teamleader te zeggen "seg, merci dat ge moeite wilt doen om te socializen en mij te leren kennen maar ik heb daar eerlijk gezegd geen behoefte aan. Niks persoonlijk maar ik kan wel is genieten van een beetje rust en stilte "?

Zoiets durven wij, introverten en notoir conflictvermijders, niet...

 

[Multiboxer]

Heeft er ooit iemand geprobeerd om tegen de gesprekspartner of teamleader te zeggen "seg, merci dat ge moeite wilt doen om te socializen en mij te leren kennen maar ik heb daar eerlijk gezegd geen behoefte aan. Niks persoonlijk maar ik kan wel is genieten van een beetje rust en stilte "?

Yup, al eens vriendelijk maar toch klein beetje serieus duidelijk gemaakt aan een zeer drukke babbelaar van collega dat zijn gedrag enorm veel energie vreet van mij (en anderen).
Die mens kent zichzelf ook wel en appreciëerde dat wel dat ik niet achter zijn gat zat te zagen maar het hem gewoon vlakaf vroeg.
Hij windt zich gewoon wat vaak en snel opzonder dat hij het zelf beseft.
Natuurlijk onder 4 ogen he. Ik wil hem niet voor schut zetten.

 

[Furiez]

Ik heb ondertussen geleerd dat je zo’n zaken gewoon kan uitspreken. Ben je introvert, praat je niet graag? Gewoon zeggen. Ik deed het zelfs tijdens sollicitatiegesprekken om duidelijk te maken wat voor iemand ik ben, en daar is nooit iemand over gevallen. Integendeel, dat werd zelfs geapprecieerd.

 

[JPV]

Maandag: samen met de 2 DPO's van 2 organisaties bereik ik een akkoord over een data-overdracht van gegevens tussen die 2 organisaties. Technisch haalbaar, lost een probleem op dat we al jarenlang hebben en volgens die 2 DPO's ook ok qua GDPR.

Maandagavond: sturen hiervoor een mailtje naar grote baas, nr2 + rechtstreekse directeurs van mij en de DPO's (waaronder mijn oude baas).

Dinsdag: mailtje van mijn oude baas aan DPO (niet aan mij), waarmee ik conflict had en sindsdien vermijd nog te spreken/dingen te mee moeten regelen, dat hij de oplossing een probleem vindt en dat hierover gesproken moet worden tussen DPO en oude baas.

Woensdag: DPO neemt contact op met mijn oude baas. Blijkt dat het probleem is dat hij vindt dat ik dit niet op mij mag nemen. Staat nochtans letterlijk in mijn functiebeschrijving, opgemaakt voor een nieuwe job nadat ze een uitweg zochten voor mij omdat de werkrelatie met oude baas onhaalbaar was.

Donderdag: mijn eigen directeur: mijn oude baas kan volgens mijn nieuwe directeur de pot op. "als hij het lef niet heeft om dit tegen jou zelf te zeggen, ook tegen mij niet off the record zegt en het niet aanbrengt op de vergadering waar hij zo'n probleem kan aanbrengen, mag je hem gewoon negeren. Zoals je terecht anders ook doet".

Vrijdag: ik met alle plezier naar de jaarlijkse personeelsBBQ waar mijn oude baas me gans de tijd probeert te ontwijken.

Van ergernis tot genieten

 

[Guazala]

Heeft er ooit iemand geprobeerd om tegen de gesprekspartner of teamleader te zeggen "seg, merci dat ge moeite wilt doen om te socializen en mij te leren kennen maar ik heb daar eerlijk gezegd geen behoefte aan. Niks persoonlijk maar ik kan wel is genieten van een beetje rust en stilte "?

Kan wel eens zijn dat die teamleader de hint snapt en je dan gewoon met rust laat... Zonder dat je daar nog meer gefrustreerd van wordt (zonder dat die persoon het weet).

Dit!

En gewoon aanvaarden dat die teamlead daarnaast ook gewoon een mens is met karaktertrekken, eigenschappen die u al dan niet liggen, een mens met menselijke gebreken en een mens die waarschijnlijk niet tegelijkertijd psycholoog, socioloog, robot en helderziend is.

 

[ugar]

Heeft er ooit iemand geprobeerd om tegen de gesprekspartner of teamleader te zeggen "seg, merci dat ge moeite wilt doen om te socializen en mij te leren kennen maar ik heb daar eerlijk gezegd geen behoefte aan. Niks persoonlijk maar ik kan wel is genieten van een beetje rust en stilte "?

Waarom zou je dat nu doen? En dan gewoon je ergernis oplossen?
Terwijl je hier op een forum ook gewoon kan beginnen zeiken en dan verder je te blijven frustreren?
Dan kunnen anderen ook nog eens beginnen generaliseren dat dat vooral een probleem is met vrouwelijke leidinggevenden ...

Kan wel eens zijn dat die teamleader de hint snapt en je dan gewoon met rust laat... Zonder dat je daar nog meer gefrustreerd van wordt (zonder dat die persoon het weet).

Ik lees ook dat het een nieuwe teamleader is, misschien mist ze wel opleiding. Of heeft ze ondertussen begrepen dat @flowerfield daar niet over wilt spreken.

Ik heb medewerkers waarvan ik echt veel weet, en waar ik bijna wekelijks naar de gezondheidssituatie van een familielid vraag, omdat ik weet dat die personen dat appreciëren. Ik heb mensen in mijn team waar ik > 5 jaar mee samenwerk en waarvan ik geen flauw benul heb wat voor hobby's ze hebben, en of ze een partner/kinderen hebben of whatever. Maar je moet wel als leidinggevende de kans krijgen om die mensen in te schatten.

 

[Tonerider]

't blijft hier natuurlijk nog een ergernis-topic he. Ook al zijn er potentiële oplossingen, dan nog kan het een ergernis zijn.
En ja, het wordt op een openbaar forum gepost, dus kan men reactie verwachten. Maar soms is een ergernis ook gewoon maar een ergernis en heeft men geen behoefte aan een oplossing of raad. misschien is dat nog een idee voor een topic: een ergernis-tppic waar je je ergernis kan posten zodat je je frustratie kan uiten, maar waar het verboden is om er op te reageren

 

[Mooncat]

Maar het klopt ook wel dat je een team lead een kans moet geven. Iemand in zo'n positie heeft toch wel wat empathie (hoop ik) en zal zelf wel aanvoelen of mensen gediend zijn met een gesprek over koetjes en kalfjes of niet.

 

[Tonerider]

Maar het klopt ook wel dat je een team lead een kans moet geven. Iemand in zo'n positie heeft toch wel wat empathie (hoop ik) en zal zelf wel aanvoelen of mensen gediend zijn met een gesprek over koetjes en kalfjes of niet.

Hangt van bedrijf tot bedrijf af zekers. In sommige bedrijven zijn social skills niet direct een voorwaarde om TL te worden.
En zoals al eerder gezegd: (ultra)extraverte personen voelen dat dikwijls echt niet aan.