Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

Zit niet bepaald in HR, ik begrijp alleen niet hoe gefrustreerd je kan zijn doordat er optionele activiteiten zijn waaraan je kan meedoen na de werkuren... Moesten die zaken verplicht zijn begrijp ik het nog maar optionele activiteiten?!?!

Om daar dan aanstoot aan te nemen is een niveau van bitterheid dat ik hopelijk nooit zal meemaken. Maar geen probleem, wees gerust gefrustreerd en vreet uw kas op doordat andere mensen iets doen wat jij niet wilt :eek:

Optionele activiteiten na je werkuren plaats je niet in een jobaanbieding toch. Kan je even goed bij schrijven dat we allemaal dikke vriendjes gaan worden.

Persoonlijk krijg ik al de kriebels als ik termen als familiale omgeving zie. Dat woord heeft voor mij wel wat betekenis. En niks van wat je op een gemiddelde werkvloer gaat vinden past voor mij onder die term
 
Voor zulke vrouwen is er maar 1 oplossing, maar ik ga ze hier niet schrijven, want dat zou me een ban opleveren ;)
giphy.gif
 
Eigenlijk kinda crazy waar die overal mee wegkomen. Ze hebben dan een 2e mand fruit bijgezet op dat verdiep.
Maar ook een long history van pesterijen en kinderachtig gedoe daar. Onlangs hadden ze daar weer iemand buitengepest en een week voor de nieuwe begon had een van de drie trezen heel haar boel op de nu lege bureau gezet.

"Ja, de nieuwe moet aan de deur zitten, ik moest dat ook doen toen ik hier begon".
Erm... oke?
"En zij krijgt toch geen laptop he? Wij hadden allemaal eerst een desktop toen we hier begonnen."
Dan heb ik wel gezegd van 'girl, sit down en bek dicht. Ik zal wel bepalen wie wat krijgt'.

Tbh snap ik niet goed dat HR niet ingrijpt terwijl het algemeen geweten is dat die daar toxic as fuck zijn en letterlijk iedereen een hekel heeft aan die bureau. Onlangs hadden ze aan hun deur zo'n blad gehangen van "OFFICE OF FRIENDS" en dan zo hun 3 namen eronder en die van de nieuwe natuurlijk niet. Snel van de deur getrokken in het passeren, bende kinderen.
Ok dan zijn mijn collega's toch al iets minder dan dat.
Bij ons loopt er ook wel volk rond die ik actief vermijd om vragen aan te stellen, omdat ze rondlopen met een k*tattitude en mails sturen alsof ze C-level zijn en na 20j in de firma nog altijd factuurkes boeken. Sorry dan klopte aan de verkeerde deur, en dan zal ik u ook nooit iets vragen om hun niet het genoegen te geven van iets in de schaal te kunnen leggen.


Optionele activiteiten na je werkuren plaats je niet in een jobaanbieding toch. Kan je even goed bij schrijven dat we allemaal dikke vriendjes gaan worden.

Persoonlijk krijg ik al de kriebels als ik termen als familiale omgeving zie. Dat woord heeft voor mij wel wat betekenis. En niks van wat je op een gemiddelde werkvloer gaat vinden past voor mij onder die term

Goh , liever een bedrijf dat wel randactiviteiten geeft dan een bedrijf dat géén moeite doet voor de werksfeer, 'tis niet dat die laatste al dat geld van de activiteiten aan hun werknemers hun loon gaan besteden hoor.
Onze optionele activiteiten zijn vaak dik de moeite, en de mensen die daar aan deelnemen spenderen ook echt graag tijd met elkaar..
 
Komt iemand van de boekhouding naar mij:

- 'zeg in die blok is geen geld meer en dat wordt per jaar opgevraagd. Mag ik daar al een nieuwe jaaropvraging bij de mensen doen want daar is geen geld meer?'

- 'Euh das normaal pas in juni ofzo. Hoe komt dat daar geen geld meer is'

- 'Dat weet ik niet'

- 'Kan je dat nakijken voor je bij iedereen geld opvraagt? Heeft iedereen daar zijn bijdrages al betaald?'

- 'Euh dat moet ik nakijken.'


Dan denk ik: ge werkt hier al jaren. Maakt ge nu nog altijd die link niet om even na te kijken of iedereen wel betaald heeft voor ge geld opvraagt bij iedereen om de put te vullen?
Dat is toch basis-basis.
 
Een flater begaan op het werk eergisteren waar ik eigenlijk totaal niet mee kan lachen. Iemand is langs geweest voor een offerte en ik doe heel mijn uitleg en geef wat ballpark prijzen... ineens begint het te dagen dat zijn vraag wel heel specifiek is. Dat was dus de bouwheer van een werf waar wij in onderaanneming op zitten. Ik wist totaal niet wie ik voor mij had en de hoofdaannemer is daar natuurlijk achter gekomen en is pissed dat ik prijzen heb gegeven (en de bouwheer die dan nog goedkoper citeert naar de hoofdaannemer). Ik voel mij echt bedrogen.
 
Laatst bewerkt:
Bij ons doet men ook hier en daar al eens iets, maar 't is altijd al optioneel geweest & dus geen gedoe met 'en die komt ni/nooit ofwa?'.
Ik heb sommigen wel al horen zeveren daarover (zo van 'goh, gij komt toch ni e'), maar niemand die er echt serieus op neer kijkt.

Men mag dat doen van mij, maar als het mij niet interesseert zullen ze mij niet zien.
Vaak gaat men iets eten & ga ik meestal mee (free food ... why not).

Maar regelmatig is het ook zo 'teambuilding stuff' voor het eten en dan heb ik zoiets van 'no tnx'. Regelmatig daag ik dan nog op enkel en alleen voor 't eten na die activiteit (I'm a cheapskate, sue me :LOL:). Nuja, zou ik nu ook niet doen voor 'n pak friet natuurlijk, mor soit.

Basically, ik ben niet volledig tégen die activiteiten. Maar ben absoluut geen fan van verplichten van die dingen (zelfs tijdens de werkuren).
 
"KMO met familiale sfeer", vertaal naar: "Den baas (pater familias) is god en staat boven alles, incl. de arbeidswetgeving.
Waar ik vlak na mijn studies een interim deed, kwam de oude gepensioneerde baas nog dagelijks binnen, had nog een kantoor waar ik voor de show alle dagen nog wat ‘post’ en reclame op zijn bureau moest leggen. Hij moest ook aangesproken worden met mijnheer voornaam
 
We hebben onlangs een afval container geplaatst voor hout afval.
Prijs gemaakt en betaald gekregen.

Nu staat die container hier al wekenlang op de koer.
Vraagt mijn baas: "vraag eens aan al die boerenpummels hier in de straat, wie dat hout wil hebben".
Ik deze middag de hele straat afgelopen en gevraagd, en eindelijk iemand gevonden.

Ipv dat mijn baas blij is, "Haja das goed hé. Vanavond blijf dan iets langer tot ik terug ben van werk, ga dan mee en toon me waar ik die vuile briel mag storten".

Zo. ipv straks om 16.00 naar huis te gaan, word ik nog eens bestraft met langer blijven, omdat ik zo goed was om een "stortplaats" te gaan zoeken in mijn middagpauze :sop:
 
Ergernis van vandaag? Van die dominante collega's die altijd het woord moeten hebben, anderen niet eens laten uitspreken, anderen hun woorden constant verdraaien en waarbij alles precies moet lopen zoals zij het in hun hoofd hebben en niet anders. Begint mij allemaal hard genoeg te ergeren dat ik eigenlijk ben aan 't denken aan een nieuwe job. Het is alle dagen nauw samenwerken met hen, dus ik kan hen niet echt "ontwijken" i.t.t. sommige andere collega's die maar enkele uren per week met hen in contact komen.

Bijkomstig probleem is dat de "dominante types" het middenkader ook volledig rond hun vinger heeft gedraaid, dus het is moeilijk om nog ergens een tij te doen keren. Er zijn ook enkele nieuwe collega's bijgekomen de voorbije maanden en vind het ronduit walgelijk om toe te kijken hoe die nieuwe mensen "naar hun hand" worden gezet. Bij de minste "weerstand" dat de nieuwelingen bieden, escaleert de boel volledig, soms tot en met kleineren toe. Ik speel altijd "Zwitserland" en probeer het mij allemaal niet te had aan te trekken, maar ben eigenlijk op aan 't geraken, als ik eerlijk moet zijn met mezelf.

Herkenbaar voor anderen? :)
Plotwending in dit verhaal: die met hunne grote mond beginnen te "dreigen" dat ze het gaan afbollen, want het lukt hen niet om sommige mensen naar hun hand te zetten.

En iedereen heeft dan echt zoiets van: "meh". :rofl:
 
Managers die het afbollen maar niet vooraleer ze op hun voorlaatste dag enkele vrije posities voor promotie zelf gaan invullen met mensen ipv open te zetten.
 
Gecontacteerd door een externe firma voor een mogelijke job.
Van in het begin aangegeven dat ik absoluut niet wil inleveren op brutoloon.
De nieuwe job kwam weliswaar met een bedrijfswagen, maar ook met jaarlijks 12 dagen minder verlof.
Beperkte verlof als belangrijke nadeel aangegeven, bedrijfswagen is maar een beperkt voordeel aangezien mijn vrouw er een heeft.

'Jaja, geen probleem hoor, dat moet haalbaar zijn'.
Heel het sollicitatieproces doorlopen, 2x de verplaatsing tot daar gemaakt, online assessment uitgevoerd.
Uitkomst, ze willen een voorstel doen.
Na 2 weken stilte komen ze af met een voorstel waarvan het brutoloon op maandbasis € 1100 lager ligt dan mijn huidige loon.
Echt, wat een waste of time was me dat..
 
Sinds enkele weken is er bij ons een jongere dame begonnen als consultant, ze is pm. Sindsdien de hele dag door minstens tien mails met telkens een massa volk in CC, de hele tijd vergaderverzoeken, ...
 
Bij ons groeit er meer en meer een cultuur van jaloers zijn op andere. De oudere werknemers lijken zuur op jongere werknemers die in bijberoep nog een extra activiteit hebben en niet elk levend uur in hun job willen steken. Natuurlijk zijn deze mensen ook meer bezig met het vermogen van de baas, dan dat ze daadwerkelijk beseffen hoe goed wij het eigenlijk hebben.


Ik heb een vrij breed "zakelijk inzicht" en kan me echt niet plaatsen in mensen hier die denken dat als ze aan €100 euro gefactureerd worden dat ze zelf €96 euro zouden moeten krijgen.
 
We hebben onlangs een afval container geplaatst voor hout afval.
Prijs gemaakt en betaald gekregen.

Nu staat die container hier al wekenlang op de koer.
Vraagt mijn baas: "vraag eens aan al die boerenpummels hier in de straat, wie dat hout wil hebben".
Ik deze middag de hele straat afgelopen en gevraagd, en eindelijk iemand gevonden.

Ipv dat mijn baas blij is, "Haja das goed hé. Vanavond blijf dan iets langer tot ik terug ben van werk, ga dan mee en toon me waar ik die vuile briel mag storten".

Zo. ipv straks om 16.00 naar huis te gaan, word ik nog eens bestraft met langer blijven, omdat ik zo goed was om een "stortplaats" te gaan zoeken in mijn middagpauze :sop:
Uw baas doet letterlijk zo een uitspraken?
Wat een omhooggevallen arrogante drol is me dat 🙄
 
Terug
Bovenaan