Corporate bullshit #165:
"laten we operations offshoren om kosten te vermijden"
oei, Indiërs, Polen en Britten kunnen geen Nederlands en begrijpen onze documenten en contracten niet
resterende sales en management in België zal dan maar vertalingen moeten maken om offshore ops te helpen
--> klanten ontevreden omdat alles te lang duurt en er extra servicekosten worden aangerekend
--> SLA's worden gemist
--> kosten naar boven door inschakelen van externe consultants
--> bakken ervaring gewoon weg door ontslaan Belgische ops
"laten we operations offshoren om kosten te vermijden"
oei, Indiërs, Polen en Britten kunnen geen Nederlands en begrijpen onze documenten en contracten niet
resterende sales en management in België zal dan maar vertalingen moeten maken om offshore ops te helpen
--> klanten ontevreden omdat alles te lang duurt en er extra servicekosten worden aangerekend
--> SLA's worden gemist
--> kosten naar boven door inschakelen van externe consultants
--> bakken ervaring gewoon weg door ontslaan Belgische ops
Vaak heel kortzichtige beslissingen met een veel te optimistisch berekende business case.
Trouwens, als je bereid bent een fractie meer te betalen, vind je in Oost-Europa offshore centers waar ze wel Nederlands kunnen (vooral uitgeweken Nederlanders). In Indië is dat al een stuk minder evident, UK ook vermoed ik en daar moet je denk ik al je best doen om effectief te besparen: loonkost is misschien 20-30% lager dan in België maar reken maar op wat extra overhead bij veel offshore centers en die moeten natuurlijk ook winst maken.
Teveel bedrijven creëren ook gewoon ieder jaar extra corporate werk en proberen die extra kost dan te compenseren door operations uit te persen. Ik herinner me nog de uitspraak van een business unit head: "voor elke blue collar die ze mij vragen om te besparen, zetten ze op corporate iemand bij..."
En daar is die van mij zonet ook bijgekomen. Laptop dicht, werkgsm afgezet. Die mogen de komende 3.5 weken stof gaan verzamelen.
Eigenlijk is dit het allerbeste moment van de vakantie; het begin.
En daar is die van mij zonet ook bijgekomen. Laptop dicht, werkgsm afgezet. Die mogen de komende 3.5 weken stof gaan verzamelen.
Eigenlijk is dit het allerbeste moment van de vakantie; het begin.
die van mij ook erbij gekomen
ik moet de 21e niet werken
Mulan
Well-known member
Wat zijn lama zakken?Ik zal morgen wel gaan werken, bende lamazakken!
Mag je hier niet posten denk ik.
Oldskooler
Well-known member
Frustraties die je vindt bij veel ingenieurs en andere hogere technische profielen.
Zeker als ze een zekere management functie hebben.
Ingehaald door de realiteit.
Een goed diploma, eentje waar je hard voor moet werken. "En wiskunde is zo'n belangrijk iets later."
"Ingenieurs vinden altijd werk."
Flashback naar de laatste fuif bij het afstuderen. "De wereld is van ons!"
Maar het zijn verdorie zware burn out jobs.
Ik ken redelijk wat van die profielen die moeten vechten tegen de burn out. Ook die er effectief zijn onderdoor gegaan en dan totaal iets anders zijn gaan doen.
En die krijgen vaak zeer veel weerstand. Ook intern in het bedrijf.
En je kan iets, dus mag je het doen ook. Gestraft omdat je wel iets kan. De rest: "jamaar wij kunnen dat niet!"
Eens van de schoobanken, zien die tig andere jobs passeren waar het heel wat gemoedelijker aan toe gaat.
Waar je niets eens te hard uw best voor moest doen.
Ja ze verdienen gemiddeld meer, een mooiere auto.
Maar is het het allemaal waard op het einde van de rit?
Je kan wel zeggen dat het aan zijn eigen ligt, dat die ook wat meer moet durven afduwen.
Maar vaak werkt dat zo niet.
Die staan echt onder grote druk dat die mentaal beginnen springen. Achteraf zijn zij diegenen die het ook weer mogen uitleggen.
Een kennis, hetzelfde profiel, is volgens mij de fase van burn out al voorbij.
Omgevingsvergunning voor een installatie in orde brengen die maar niet in orde komt.
De bazen zijn totaal niet met de vloer bezig, enkel met bonussen, geven geen medewerking. Dat interesseert die allemaal niet. Die wimpelen alles ook af op hem.
Die van HR snappen niets van de profielen die ze moeten zoeken. Hij moet de vacatures mee uitschrijven.
Hij moet zoveel doen waar de rest niets van snapt.
Aan bepaalde mensen is er een tekort, maar daar zet men net geen vacatures voor open. Hij zegt zo, management zegt toch weer zo al kennen ze er niets van.
Die werkt in het weekend vaak bij.
Iets werkt ergens niet. Men maakt een oppervlakkig ticketje aan, gooi over de haag bij hem en trek uw plan.
En...
Krijgt dan nog te horen dat die geen groot verlof meer mag nemen omdat hij te cruciaal is voor het project.
Die functies zijn gewoon shit. En dat is op veel plaatsen zo.
Ja chiquere auto, weg mentale gezondheid.
---
En over de ambtenarij. Ja veel klopt.
(Ja er zijn ook ambtenaren die hard moeten werken. Vooral mensen die dicht bij de burger staan, of ook alweer de technische profielen vaak.
De administratie bij de hogere overheden, veel vooroordelen kloppen, tot absurde voorbeelden toe.
)
Laatst bewerkt:
Ik heb gisteren een reply op mijn OOO gekregen: "Kan je mij je privénummer geven zodat ik je toch nog even kan spreken over project X. "
Zo werkt dat niet hé. Die krijgt half augustus een negatief antwoord.
(Iemand van andere dienst, geen millimeter dringends aan)
Herkenbaar. Alleen zou ik zeggen dat dit soort situaties juist vaker voorkomt bij de technische profielen die in een technische rol zitten, minder in een management rol, toch als ik kijk naar de mensen die ik ken.
Want in die technische rol zijn zij altijd de expert die het mag oplossen, terwijl de management laag erboven vaak de problematiek niet begrijpt (of niet wil begrijpen) en het zich ook niet moet aantrekken. Dan heb ik het niet over plant managers, die meestal nog teveel met hun voeten in de realiteit en problemen staan, 101 dingen moeten oplossen, maar eerder het niveau daarboven waar het echt "management" is en niet meer het operationele.
Renegadexxripxx
Well-known member
Ongelofelijk wat ambtenaren zich allemaal denken te mogen permitteren.
Mooi om te zien dat van de +10 stakeholders (bedrijven) en de tientallen betrokken personen allemaal collectief aan hetzelfde zeel trekken om het project erdoor te krijgen.
- We zitten ons met een gans projectteam uit de naad te werken om een bepaald project gerealiseerd te krijgen tegen strakke, door de overheid opgelegde deadlines
- We moeten opereren in uiterst labiele marktomstandigheden: offertes zijn slechts 1 à 2 weken geldig, leveringstermijnen van materialen lopen op tot een jaar, ...
- We moeten opereren in uiterst labiele financieringsomstandigheden: rentes lopen pijlsnel op, de euro/dollar-koers staat massaal onder druk waardoor de condities nog slechter worden, ...
- Door deze moeilijke omstandigheden is het vechten tegen de bierkaai om het project erdoor te krijgen. Ons bedrijf, onze partnerbedrijven en onze klant hebben hier nu al honderdduizenden euro's in gestoken aan ontwikkelingskosten. Het project zelf bedraagt +15 miljoen euro, met naast de (hopelijk nog wat resterende) winsten voor de betrokken bedrijven, ook gigantische maatschappelijke voordelen.
Maar is er slechts één tegenwerkende kracht: "onze" eigen overheid. Een bepaalde vergunning heeft een officieel voorgeschreven doorlooptermijn van 6 weken. We zitten intussen aan week 13 (!) en ze hebben zonet nogmaals doodleuk laten weten dat ambtenaar x het nog eens naar ambtenaar y heeft gestuurd en dat we toch moeten rekenen op nog eens 2 weken extra. Zomaar. Alsof het niets is.
Er worden belangrijke deadlines gemist waardoor we ons telkens volledig moeten herorganiseren, aan risico-mitigatie moeten doen, nieuwe clausules in de contracten zetten, ... Om gek van te worden.
Al verschillende malen laten escaleren tot en met de CTO van de klant die met de n+2 van de bevoegde ambtenaar gaat spreken. -> Geen effect. Dan moet je nog oppassen dat je die tamzakken niet in het harnas jaagt of je kunt nog eens onderaan de stapel terechtkomen. Want zij zijn heer en meester. En ongenaakbaar.
We kunnen ze in gebreke stellen omdat ze hun eigen deadlines niet nakomen. We hebben dit juridisch laten bekijken: dan krijg je een schadevergoeding van een paar duizend euro. We gaan er ver mee geraken om het risico van 15 miljoen mee te betalen.
Morgen mijn laatste werkdag voor mijn verlof. Met dergelijke risico's die nog in de lucht hangen zal het onmogelijk zijn om met een gerust hart op verlof te vertrekken. Overal laptop meenemen. Brandjes blussen. Risico's herbekijken. Etc. Ik kijk er nu al tegenop om mijn eerste werkweek na mijn verlof terug aan te vatten.
Bedankt ambtenaren, hopelijk kunnen jullie wél genieten van jullie +40 dagen verlof in het jaar.
Bij mijn weten ligt de problematiek bij u. Je weet dat er procedures zijn. Je weet dat een overheid traag werkt, allez we mozten eigenlijk zeggen rigoureus, zeker bij dergelijke beslissingen... uitgaan van de zogezegde maximumtermijn spreekt dan ook over onervarenheid van de projectmanager om dat als realistische planning op tafel te leggen. Er is een reden waarom de zaken die jij zegt als problematisch zijnde pas besproken worden na die goedkeuring en dat je die goedkeuring dan ook als startpunt neemt van de benodigde termijn ipv als zo goed als eindpunt.
Je zorgt er echter wel voor dat eens dat in orde is, dat dat dan snel kan in orde gesteld worden met eventueel een afgesproken provisie met die hoogste n voor als de termijn x bedraagt conform principe bluts met de buil. Of het principe provisie die wordt rechtgetrokken erna.
Al moeten we een kat een kat noemen. Ik krijg geen enkel dossier, met uitzondering van eventueel een beperkte onontbeerlijke onverwachte investering die ik zelf ben gaan voorstellen aan de IF waarvoor ik diezelfde dag een noodbudget heb aangevraagd en gekregen bij de hoogste n , op een termijn van 2 weken in kannen en kruiken.
Voor al de anderen zijn er contracten met al dan niet herzieningsmodaliteiten.
Dus om even te stellen dat dat onverstaanbaar is... is belachelijk. En de ambtenaren die dat dossier behartigen hebben gewoon die vrijheid niet om daar even hun poot onder te zetten... heck zelfs de hoogste n heeft niet de vereiste delegatiebesluiten om zich te verbinden voor een bedrag van 15 miljoen. Het zou mij zelfs verwonderen dat jij op uw eentje die mogelijkheid hebt... ik heb er zien passeren waar de Amerikaanse ceo dat moest ondertekenen om valabel te zijn omdat het voor een miljoen meer ging dan waar de Europese mocht voor tekenen... en dat kreeg je dan ook niet zo maar eventjes direct terug... 3 weken waren zo om.
Daarnaast en dat spreekt nog zwaarder over de onervarenheid van de projectmanager ken je uw overheidswetgeving niet. Elke niet inplanbare of onvoorzienbare verhoging die een negatieve impact heeft op uw marge kun je als schadeclaim voorleggen. Net zoals de overheid de mogelijkheid heeft om dit voor de positieve te doen bij in omgekeerde zin.
Daarnaast en dat is het belangrijke punt, bepaal je die risicofactor voordat je meedoet aan het dossier. En bepaal je of je er u goed bij voelt voor de daartegenoverstaande uitbetaling. En leef je met de consequenties... een bedrijf dat dat niet kan of een projectmanager die dat niet kan die heeft geen plaats in miljoenendossiers. Of dit nu publiek of privaat is.
Al begrijp ik perfect dat het moeilijk is met de prijsonzekerheid van dit moment van dergelijke grote projecten. Maar daarom dat ik terug verwijs naar het goed kennen van de overheidswetgeving... die de meeste grote bedrijven beter kennen als de juridische dienst van de entiteit. op uitzonderingen daargelaten.
Mja, de overheid was hier nu ook niet echt de klant hé. De overheid was gewoon degenen die de kost mocht betalen.
Overheid is de beste klant als je zonder hun betaling kunt overleven. Ze betalen altijd, en wat ze te laat betalen daar betalen ze boetes (8-10%) op.
Voor de rest moet je die zaken soms ook met een korrel zout nemen. Als je een prijs hebt ingediend voor 200k voor iets uit te voeren in de aanbesteding, en je komt dan af met een bedrag van 300k dan moet je niet verstomd staan dat ze enkel die 200k betalen. Dat is nu eenmaal het budget dat ze ter beschikking hebben...
Of dat ze onderhandelen als ze hun behoefte uitbreiden
waarvoor men 100k vraagt, als de gekende marktprijs ervan 50k is en men dan ook die 50k betaald.
De overheid is met zo'n actie dan perfect in zijn recht (kan bedragen van ambtshalve bepalen op basis van ervaring, offertes andere aannemers,...) . Al kan de aannemer dan gerust stellen dat tgv omstandigheden de prijs hier uitzonderlijk toch 50k extra was... en in veel gevallen doet de rechter dan ook de zaak gewoon in 2. Waarna ze dat dan via een schadeclaim betalen. Maar is nog altijd beter dan gewoon die 50k te betalen natuurlijk.
Bij mijn weten kan een overheid de factuur niet pas na 60 dagen betalen zonder boete. Enkel de verificatietermijn kan men uitbreiden naar ik dacht maximaal 45 dagen ipv de basis 30 dagen.Hebben toch juist uiterste betalingstermijnen vastgelegd op 30 dagen met eventueel max. 60 dagen na factuurdatum. Kwestie van het goede voorbeeld te geven.
Als jij in uw contract met de overheid dat hebt opgenomen en de overheid heeft getekend. Dan kun je dat.
De overheid zal echter eerder hun voorwaarden opleggen aan de partij die met hen wilt werken. Wil jij dat niet volgen, dan gaan ze gewoon met iemand anders in zee. En uiteindelijk zijn er meer dan genoeg die dat bereid zijn om te doen. En zolang die er zijn, gaat de overheid zijn procedures niet aanpassen.
Ik weet niet hoe dat bij u zit hé. Maar heb je de vraag gesteld of het mogelijk was binnen de termijn. En heb je de vraag gesteld wat daar eventueel de oorzaak van zou kunnen zijn en of ze hier eventueel prioriteit zouden kunnen aan geven ? En of er iets is dat jij kan doen om het te versnellen.
Ik heb soms ook zaken waarbij ik de termijn die de regels voorschrijven niet haal. Aan de andere kant heeft de private partij diezelfde problematiek voor hun termijn. En wordt er intern gesproken of er eventuele prioriteitsdossiers zijn waar eerst de aandacht moet aan gegeven worden en die voorrang krijgen waardoor andere dossiers dan blijven liggen.
Niet dat je dat op een boertige wijze moet doen natuurlijk. Maar als je die mensen als mens benaderd, en niet als ambetantenaar dan had je mogelijk wel geweten hoe de vork in de steel zat.
Voor hetzelfde geld behandelen die normaliter 30 dossiers op 6 weken en hebben ze er momenteel 100 liggen die ingediend waren voor die termijn. FIFO is FIFO hé...
Dus uw dossier was niet volledig / correct. Dat wil dus standaard zeggen -> weigering. En dien maar een nieuw dossier in met opnieuw de 6 weken doorlooptermijn.Maar neen, een week na de termijnoverschrijding polsten we eens voorzichtig naar de status. Antwoord:
Overheidsinstelling: "Ah ja, we hebben het eens bekeken en eigenlijk hebben we nog input x en input y nodig."
Ik had zoiets van:Ah, je moet dat niet eens laten weten?!
Maar soit, het is overheid, dus niets aan te doen. Wij dus alles uit de kast halen om asap de benodigde extra input aan te leveren. Onze 2 adviesbureau's stante pede tijd laten vrijmaken om de benodigde input aan te leveren. We hebben die gasten dubbel en dik moeten betalen omwille van de hoogdringendheid. Binnen de week (!) hebben wij de extra input kunnen aanleveren. Dat was dan week 8.
Dus waar klaag je dan over...
Ik heb dat in de private praktijk, voorbeeld studieburelen, ook al zien passeren (zowel vertragingen, andere experten die er nog eens naar moesten kijken/verifiëren, etc...). Dus zo raar lijkt mij dat eigenlijk niet.Dat uw collega het nog eens moet bekijken is toch geen specifieke reden voor vertraging?!
Zo werkt het niet. Ik heb mijn verlof ook al eens mogen intrekken tgv klantvriendelijkheid. En omdat het beter (allez mijn jaarloon zou betaald zijn voor 15j...) was voor de staatsfinanciën om mij dat ding te laten uitvoeren dan dat door een extern bureau te laten doen.
Dit hé, dat is de aanvrager zijn probleem. Voort zelfde geld gaaf ge een verlofdag en had hij pech
Nu, dat is misschien wel een verschil privé -overheid. Mijn n+1 en n+2 zouden (meestal) niet verwachten dat ik dat zo last minute (volledig) doe. Misschien zit die verwachting er bij macbc wel vanuit zijn bazen (indien niet, gewoon negeren Mac :v)
Laatst bewerkt:
Das wat iedereen zich voorstelt maar enkel werkt als ge rijk zijt en volk hebt die die dingen voor u regelt. Iedereen is gefrustreerd bij zijn verbouwingen
Klein foutje gemaakt met de naam van iemand in een mail en ipv "Dear Nazia" heb ik "Dear Nazi" gestuurd.
Oeps
Ik denk dat het macbc ook zou sieren om zijn frustratie op het juiste deel van de overheid af te sturen. Hij lijkt te denken dat het het voetvolk is dat traag werkt en alles tegenhoudt. En daar van geniet. In realiteit worden die dossiers op een normaal tempo verwerkt (afhankelijk van de belasting zoals je al aangaf) maar blijven de beslissingen die hogerop gemaakt moeten worden op zich wachten (een simpele ja/nee krijgen is niet zo eenvoudig en soms wordt die dan genomen maar krijgt een ander er lucht van en wordt dat toch nog even geblokkeerd want x, y of z om dan toch vaak de initiële beslissing en redenering aan te nemen).
Bij ons resulteert dat ook vaak in tig vergaderingen waar de mensen die de beslissingen moeten nemen dan nog vaak niet bij kunnen zijn want te hoge werklast dus die worden dan gebriefd en dan moogt ge weer wachten en hopen dat ze de redenering verstaan en er in willen meegaan etc. En die hebben vaak andere prioriteiten dan gij (ik vermoed belangrijkere dingen maar daar heb ik als "gewone ambtenaar" ook geen zicht op).
Ik heb dan nog het geluk dat redelijk veel van wat ik (momenteel) doe minder impact heeft van wachten op beslissingen van hogerop.
Ook al het tweede jaar trouwens dat ik tijdens mijn ouderschapsverlof (een beetje) ga werken om ervoor te zorgen dat mensen geen 5 weken op geld moeten wachten. Kzou beter in de privé gaan.
Onlangs een nieuwe job begonnen. Andere functie in een totaal andere sector.
Geen introductie, laat staan een degelijke opleiding. De eerste dagen zijn dus wat zoeken en ietwat ongemakkelijk.
Om dan na 4 dagen kritiek te krijgen op mijn 'houding' en de vraag of dit wel iets voor mij is...
Mijn goesting is wat gezakt precies.
Ondertussen naderen we het half jaar op de nieuwe job. Die 'mindere' eerste indruk heb ik ondertussen wel kunnen keren.
Voor derest hadden ze in zekere zin wel gelijk met hun vraag of dit wel iets voor mij is. :')
Wat een waanzinnig slecht georganiseerd bedrijf. Dagen van 12h zijn geen uitzondering in de hoop de boel wat recht te houden.
Mijn aanwerving (samen met nog een hoop andere) maken volgens mij deel uit van een poging om het daar terug op de rails te krijgen, maar ik ben weinig hoopvol eerlijk gezegd.
Wegwezen is de boodschap nu.
Ongelofelijk wat ambtenaren zich allemaal denken te mogen permitteren.
Mooi om te zien dat van de +10 stakeholders (bedrijven) en de tientallen betrokken personen allemaal collectief aan hetzelfde zeel trekken om het project erdoor te krijgen.
- We zitten ons met een gans projectteam uit de naad te werken om een bepaald project gerealiseerd te krijgen tegen strakke, door de overheid opgelegde deadlines
- We moeten opereren in uiterst labiele marktomstandigheden: offertes zijn slechts 1 à 2 weken geldig, leveringstermijnen van materialen lopen op tot een jaar, ...
- We moeten opereren in uiterst labiele financieringsomstandigheden: rentes lopen pijlsnel op, de euro/dollar-koers staat massaal onder druk waardoor de condities nog slechter worden, ...
- Door deze moeilijke omstandigheden is het vechten tegen de bierkaai om het project erdoor te krijgen. Ons bedrijf, onze partnerbedrijven en onze klant hebben hier nu al honderdduizenden euro's in gestoken aan ontwikkelingskosten. Het project zelf bedraagt +15 miljoen euro, met naast de (hopelijk nog wat resterende) winsten voor de betrokken bedrijven, ook gigantische maatschappelijke voordelen.
Maar is er slechts één tegenwerkende kracht: "onze" eigen overheid. Een bepaalde vergunning heeft een officieel voorgeschreven doorlooptermijn van 6 weken. We zitten intussen aan week 13 (!) en ze hebben zonet nogmaals doodleuk laten weten dat ambtenaar x het nog eens naar ambtenaar y heeft gestuurd en dat we toch moeten rekenen op nog eens 2 weken extra. Zomaar. Alsof het niets is.
Er worden belangrijke deadlines gemist waardoor we ons telkens volledig moeten herorganiseren, aan risico-mitigatie moeten doen, nieuwe clausules in de contracten zetten, ... Om gek van te worden.
Al verschillende malen laten escaleren tot en met de CTO van de klant die met de n+2 van de bevoegde ambtenaar gaat spreken. -> Geen effect. Dan moet je nog oppassen dat je die tamzakken niet in het harnas jaagt of je kunt nog eens onderaan de stapel terechtkomen. Want zij zijn heer en meester. En ongenaakbaar.
We kunnen ze in gebreke stellen omdat ze hun eigen deadlines niet nakomen. We hebben dit juridisch laten bekijken: dan krijg je een schadevergoeding van een paar duizend euro. We gaan er ver mee geraken om het risico van 15 miljoen mee te betalen.
Morgen mijn laatste werkdag voor mijn verlof. Met dergelijke risico's die nog in de lucht hangen zal het onmogelijk zijn om met een gerust hart op verlof te vertrekken. Overal laptop meenemen. Brandjes blussen. Risico's herbekijken. Etc. Ik kijk er nu al tegenop om mijn eerste werkweek na mijn verlof terug aan te vatten.
Bedankt ambtenaren, hopelijk kunnen jullie wél genieten van jullie +40 dagen verlof in het jaar.
Langs de ene kant heb ik altijd bewondering gehad voor uw gedrevenheid en werkethos. Ben niet altijd met alles eens maar ik herken een harde werker als ik 'em zie.
Langs de andere kant zal ik nooit verstaan waarom jij als werknemer de stress en last op uzelf neemt op het niveau wat ik verwacht van de zaakvoerder. Ga op vakantie en vergeet die laptop Mac. Ofwel begin je je eigen ingenieursbureau en dan krijg je op het einde van de rit ook effectief de financiële vruchten van dit soort arbeid.
Oldskooler
Well-known member
Vergelijkbare onderwerpen
