Het is ne moeilijke.
Sommigen zijn blij dat ge hen belt om te vragen hoe het gaat.
Anderen vinden het een inbreuk op hunne privacy en het recht om te ontkoppelen van het werk.
Eigenlijk is het als manager altijd een beetje een muntje opgooien
Dat is het nadeel van met mensen werken. Je moet uw actie tailoren naar elk individu. En dan kan je er al eens langs zitten.
Wat dan ook de reden is waarom grote bedrijven dat niet doen, maar gewoon aan eenheidsworst doen die via interne procedures zijn opgelegd. Dan is het niet de fout van het individu maar van de organisatie. Wat een gemakkelijke bliksemafleider is.
En moest er echt iets structureel aangepakt worden zou ik het niet erg vinden.
Maar nu is de oplossing: gij zijt opgebrand dus we zetten iemand anders in uw functie...
Kwestie van tijd dus tot die volgende persoon opgebrand is.
Dat is personeel als een wegwerp object gebruiken
Ik kan dat potentieel zien als oplossing. Ik ben eerder een gelover dat de omgang hiermee afhankelijk is van persoon tot persoon. En dat dit evengoed een talent / karaktertrek is.
Ik heb mensen gezien die hun job 35 jaar deden en die fluitend naar de job kwamen. Terwijl een andere persoon (jonger, ouder,...) exact dezelfde job begon te doen, en 1.5 jaar later er volledig onderdoor zat. Mij lijkt gewoon dan ook dat het niet de juiste persoon was voor de job.
Personeel roteren / wijzigingen kan dan ook een eerste oplossing of een deel ervan zijn . Vergeet niet dat in sommige gevallen uw directe chef of die boven u dezelfde job kunnen hebben gedaan, en dat zij het dan ook niet zien als onhaalbaar. Omdat het voor hen niet onhaalbaar was. Maar de normaalste zaak van de wereld (al zijn zaken die vroeger normaal zijn, voor sommigen hedentendage onverstaanbaar,...)
Het belangrijkste is dat je uw persoonlijke limieten onderkent en terug plezier krijgt in uw leven (dat laatste is in mijn ogen de manier om uit uw burn-out, depressie, whatever,... te kruipen - maar ik ben geen dokter, het heeft mij gewoon geholpen om met druk en tegenslagen om te gaan) waar uw job nu eenmaal een groot onderdeel van is. En, daarnaast vind ik het belangrijk dat de werkgever ook probeert om een oplossing te vinden voor uw geval en dit dus ook vanuit een constructief punt bekijkt. Al moet je ook begrijpen dat ze niet ineens een jobfunctie kunnen veranderen (daar grijp je pas na een termijn op in) Het belangrijkste is dat men voor u een oplossing aanreikt die rekening houdt met uw problematiek. Dat noem ik een goede werkgever.
Enkel wanneer ze geen stappen zouden ondernemen acht ik hen een slechte werkgever. Wat natuurlijk niet noodzakelijk wil zeggen dat de werkdruk er bij hen effectief niet over is (het feit dat de de arts het bedrijf al kent spreekt niet in hun voordeel). Maar ze ondernemen tenminste actie, dat is in ieder geval iets dat voor hen spreekt. Vind ik.
