Cultuurverschil dan. Als je hier geen referenties opgeeft gaan ze die zelf zoeken.Als je ze zelf doorgeeft, ja.
Het is not done om op eigen initiatief te bellen naar een vorige werkgever.
Volg de onderstaande video om te zien hoe je onze site als web-app op je startscherm installeert.
Opmerking: Deze functie is mogelijk niet beschikbaar in sommige browsers.
Cultuurverschil dan. Als je hier geen referenties opgeeft gaan ze die zelf zoeken.Als je ze zelf doorgeeft, ja.
Het is not done om op eigen initiatief te bellen naar een vorige werkgever.
En zo kan je jezelf ook in een ongunstige positie werken bij je huidige werkgever.Pijnlijk.
Vorig jaar had ik ook eens bij twee bedrijven gesolliciteerd, twee concurrenten van m'n vorige werkgever. In concreto was het enige wat er gebeurde één gesprek en één telefoontje en heb voor beiden toch gepast. Een week later hoor ik van m'n bazin "ja het schijnt dat het op een ander zijt gaan solliciteren". Word er kwaad van dat er mensen zijn bij HR of het management die dit rondbazuinen want zij waren de enige waarmee ik contact had. Totaal onprofessioneel.
Maar als potentieel nieuwe werkgever ga je toch niet zomaar ff de huidige werkgever opbellen indien de persoon daar momenteel nog werkzaam is. En het zou bij mij ook ineens game-over zijn bij de potentieel nieuwe werkgever als die mij op voorhand al zoiets lapt.Cultuurverschil dan. Als je hier geen referenties opgeeft gaan ze die zelf zoeken.
Niet enkel cultuurverschil. Het mag wettelijk ook niet in de EU+EAA:Cultuurverschil dan. Als je hier geen referenties opgeeft gaan ze die zelf zoeken.
Hebben die niet gewoon je baas gebeld ter referentie? Of had je specifiek vermeld dat je huidige werkgever niet op de hoogte was van je sollicitatie?
Referenties worden toch vaak gebeld?
Ja maar je werkgever stond waarschijnlijk toch in je c. v? Mss hebben ze daar gewoon naartoe gebeld?Had niemand opgegeven als referentie en ik ben zeker dat dat in de markt waarin ik zat ook niet werd gedaan (kleine wereld, zeer competitief voor personeel). Ik herinner me nog goed hoe m'n bazin zei "het doet de ronde op de markt dat ge bij x/y hebt gesolliciteerd". Dus gewoon iemand die zijn mond voorbijpraat. Werd er tbh vrij kwaad om en lijkt mij toch deontologisch zo fout om als HR-persoon of manager te gaan rondbazuinen dat persoon x van concurrent y is komen solliciteren.
In Londen ook de normaalste zaak. Bij sollicitatie moet je ergens aanvinken voor background checks. Dan bellen ze al uw wgs (ook huidige) als ook al uw scholen. Ze vragen zelfs naar uw vorige lonen bij de bedrijven dit mogen ze weigeren te geven.Niet enkel cultuurverschil. Het mag wettelijk ook niet in de EU+EAA:
Aanwerving van kandidaten | Gegevensbeschermingsautoriteit
Elastische websitewww.gegevensbeschermingsautoriteit.be
Ook in Noorwegen is dit dus onwettelijk om te doen.
In Europa (GDPR) kan en mag dat dus niet meer.In Londen ook de normaalste zaak. Bij sollicitatie moet je ergens aanvinken voor background checks. Dan bellen ze al uw wgs (ook huidige) als ook al uw scholen. Ze vragen zelfs naar uw vorige lonen bij de bedrijven dit mogen ze weigeren te geven.
Je tekent voor die background checks, dus geef je toestemming. Daarnaast mag het bedrijf waar ze het aan vragen altijd weigeren maar meeste geven het wel door net door uw toestemming.In Europa (GDPR) kan en mag dat dus niet meer.
Loon is vertrouwelijke informatie.
Dat doet niet ter zake. Het gaat hier over de casus van @Madou, en die is niet werkzaam in London volgens mij. Dat dat in London de normaalste zaak is, doet er dus niet toe. En zoals je al zegt, daar is dat mits toestemming. Madou heeft geen toestemming gegeven, en alleen een vertrouwelijk gesprek gehad over zijn kandidatuur.Je tekent voor die background checks, dus geef je toestemming. Daarnaast mag het bedrijf waar ze het aan vragen altijd weigeren maar meeste geven het wel door net door uw toestemming.
Nu zo'n checks worden niet af genomen voor Jessie in Starbucks. Maar de job die ik had (>12K / maand) is dit de normaal hoor, ook nu nog.
dat laatste snap ik niet. Waarom zou Madou geen loonsgegevens mogen delen?.
Madou werkt in de EU, waar de GDPR van kracht is, en die trouwens werkt in twee richtingen. De werkgever mag geen vertrouwelijke data (dus ook geen loon) delen met derden (zonder toestemming), maar ook een werknemer mag die data in theorie niet delen met derden.
Omdat de loonpolitiek van een bedrijf ook vertrouwelijk is. En je dus eigenlijk , strikt genomen, ook je salaris dus niet zo maar mag delen (met een concurrent), net zoals andere vertrouwelijke gegevens van je bedrijf.dat laatste snap ik niet. Waarom zou Madou geen loonsgegevens mogen delen?
Als ik niks getekend heb met een bedrijf, bvb nog tijdens een sollicitatie, is er geen vertrouwelijkheid die me kan binden.Omdat de loonpolitiek van een bedrijf ook vertrouwelijk is. En je dus eigenlijk , strikt genomen, ook je salaris dus niet zo maar mag delen (met een concurrent), net zoals andere vertrouwelijke gegevens van je bedrijf.
Het gaat over het loon dat jij verdient bij het bedrijf waar je werkt.Als ik niks getekend heb met een bedrijf, bvb nog tijdens een sollicitatie, is er geen vertrouwelijkheid die me kan binden.
Ook dan betwijfel ik of een werkgever dit in een arbeidsovereenkomst kan afdwingen. Je kan dit niet gewoon beschouwen als een bedrijfsgeheim, lijkt me. Want dat zou betekenen dat ook de partner, het sociaal bureau, een bank etc. geen loonsgegevens zouden mogen weten.Het gaat over het loon dat jij verdient bij het bedrijf waar je werkt.
Om eerlijk te zijn, ben ik niet echt voldoende vertrouwd met GDPR om er uitspraak over te doen, maar ik heb deze interpretatie alleszins nog nooit gezien.Ook dan betwijfel ik of een werkgever dit in een arbeidsovereenkomst kan afdwingen. Je kan dit niet gewoon beschouwen als een bedrijfsgeheim, lijkt me. Want dat zou betekenen dat ook de partner, het sociaal bureau, een bank etc. geen loonsgegevens zouden mogen weten.
In de afweging vrijheid van privéleven VS bedrijfsgeheim zal hier privé wel primeren.
Andere mening, @Conradus ?
Artikel 1
Onderwerp en doelstellingen
1.
Bij deze verordening worden regels vastgesteld betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van persoonsgegevens.
2.
Deze verordening beschermt de grondrechten en de fundamentele vrijheden van natuurlijke personen en met name hun recht op bescherming van persoonsgegevens.
Ik denk dat Ugar eerder bedoelt dat een werkgever onder het motto "beschermen van bedrijfsgeheimen" kan verbieden dat iemand spreekt over welk loon een werkgever betaalt.Om eerlijk te zijn, ben ik niet echt voldoende vertrouwd met GDPR om er uitspraak over te doen, maar ik heb deze interpretatie alleszins nog nooit gezien.
Gelet dat de Verordening trouwens expliciet tot doel heeft om natuurlijke personen te beschermen, vermoed ik niet dat een werkgever hiermee ver zal raken tbh. Het is de natuurlijke persoon zelf die redelijk duidelijk zijn eigen gegevens deelt.