Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

. Thuiswerk is toch ook niet ideaal. Wat vroeger gemakkelijk kon opgelost worden door bij één collega eens vijf of tien minuten te passeren, moet nu allemaal online besproken worden in een vergadering van minstens een half uur. En nodig daarbij gerust half het bedrijf mee uit.
Wij doen in dit geval een zoom meeting 1vs1, die duurt ook amper 5min
 
Wij doen in dit geval een zoom meeting 1vs1, die duurt ook amper 5min
Ander project bij ons waar ik nu tijdelijk op meedraai "Vraag maar in de groepschat op teams, de anciens antwoorden je wel als je vragen hebt"

Vraag 1: eerst 6keer "Geen idee" "Sorry weet ik ook niet" "Heb je al eens gekeken op .."
My god, als ge het niet weet hou uw klep gewoon.

En durf geen commentaar geven want "Wij werken al een hele tijd op deze manier en het blijkt toch te werken voor de rest"
Oké -> Mute gesprek
 
Iemand een suggestie hoe je min of meer diplomatisch tegen de CEO kan vertellen dat hij werkelijk zo dom als lood is, niet kan rekenen en geen kl*** feeling heeft met het inschatten van productietijd?
 
Iemand een suggestie hoe je min of meer diplomatisch tegen de CEO kan vertellen dat hij werkelijk zo dom als lood is, niet kan rekenen en geen kl*** feeling heeft met het inschatten van productietijd?

Succes!
 
Week 2 waarbij onze vervangsters present zijn: morgen ga ik bij 1 van de bazen thuis gaan werken op haar persoonlijke laptop nadat ik vorige week 30% van de tijd (!) Geen computer tot mijn beschikking had. Als administratief medewerker. 🤯
Echt, wat een geknoei, dat we maar rap een maand verder zijn. Ze hebben noch de ruimte, noch het materiaal om me te laten werken. What a fucking joke.
Hier is het vooral we geven niets van informatie meer door aan Pardal.

Waardoor ik nu mensen stuur naar adviesplaatsen, waar we blijkbaar niet meer zitten.

En u dan afvragen waarom we klachten krijgen.
 
Mensen die continu praten gewoon om te praten, dus eigenlijk continu aan het vertellen zijn. Ik ben geen @Dr. Sheldon Cooper , maar pfoeh seg. Van die mensen die dan gewoon uit het niets een verhaal beginnen te vertellen over zichzelf, dat hoeft voor mij ook niet.
 
Mensen die continu praten gewoon om te praten, dus eigenlijk continu aan het vertellen zijn. Ik ben geen @Dr. Sheldon Cooper , maar pfoeh seg. Van die mensen die dan gewoon uit het niets een verhaal beginnen te vertellen over zichzelf, dat hoeft voor mij ook niet.
Da's bij mij al snel 2j geleden dat ik überhaupt nog in de buurt van 'de mogelijkheid' ben gekomen om zoiets voor te hebben.

Onder corona kan ik 99% v/d werkdag nl. enkel tegen m'n eigen klappen, laat staan dat er iemand in de buurt is om me z'n levensverhaal in m'n nek te kletsen. :sneaky:
 
Mensen die continu praten gewoon om te praten, dus eigenlijk continu aan het vertellen zijn. Ik ben geen @Dr. Sheldon Cooper , maar pfoeh seg. Van die mensen die dan gewoon uit het niets een verhaal beginnen te vertellen over zichzelf, dat hoeft voor mij ook niet.
Was 2 dagen geleden ook nog eens een dagje op kantoor. Hoeveel tijd dat je verschijt met dat sociale gedoe... 's morgens een uurtje koffiedrinken in de lounge. Dan bijna 2 uur getafeld 's middags. Dan nog eens andere random discussies op de werkvloer. Heb _amper_ een halve dag besteed aan iets zinvols.
 
Was 2 dagen geleden ook nog eens een dagje op kantoor. Hoeveel tijd dat je verschijt met dat sociale gedoe... 's morgens een uurtje koffiedrinken in de lounge. Dan bijna 2 uur getafeld 's middags. Dan nog eens andere random discussies op de werkvloer. Heb _amper_ een halve dag besteed aan iets zinvols.
Same. Hier is het gelukkig maar een dagje in de maand. Maar net omdat dat een dagje is met het team en maar een keer in de maand, is dat ook meteen de onproductiefste dag van die maand. Als minder sociale mens op kantoor staat die dag dan ook niet bovenaan mijn lijstje.
 
Was 2 dagen geleden ook nog eens een dagje op kantoor. Hoeveel tijd dat je verschijt met dat sociale gedoe... 's morgens een uurtje koffiedrinken in de lounge. Dan bijna 2 uur getafeld 's middags. Dan nog eens andere random discussies op de werkvloer. Heb _amper_ een halve dag besteed aan iets zinvols.

Da is. Ik doe thuis een pak meer, tenzij mijn dag volgepland is met meetings.
 
De complete loss of common sense wanneer we met cijfers werken bij sommige mensen... Je mag gerust je hoofd gebruiken en niet enkel afgaan op een formule met 4 parameters die je nergens op hebt gestoeld.
 
Een collega die élke chat afsluit met zijn naam*.

"Thanks, Marc"
"Done, Marc"
"Will do, Marc"

Ik heb zin om nog een stapje verder in die onnozeliteiten te gaan en walkietalkiegewijs ieder bericht af te sluiten met "over".

*Enige naamsgelijkenissen met mijn buurman berusten op puur toeval. Al bevestigt dit wel de eeuwenoude theorie van mijn moeder dat er met Marc-en (enkel met een c, die met een k zijn ok volgens haar) altijd iets scheelt.
 
Een collega die élke chat afsluit met zijn naam*.

"Thanks, Marc"
"Done, Marc"
"Will do, Marc"

Ik heb zin om nog een stapje verder in die onnozeliteiten te gaan en walkietalkiegewijs ieder bericht af te sluiten met "over".

*Enige naamsgelijkenissen met mijn buurman berusten op puur toeval. Al bevestigt dit wel de eeuwenoude theorie van mijn moeder dat er met Marc-en (enkel met een c, die met een k zijn ok volgens haar) altijd iets scheelt.
Gewoon een case van name repitition?

 
Hier is vorige week een nieuwe director aangewaaid (mijn n+3).

Van de week een mail van zeker 2 A4 pagina's om zichzelf voor te stellen. Hij begint met zijn professionele geschiedenis te schetsen... ok interessant zeker? Daarna gaat hij over naar mumbo jumbo zoals dat hij nooit een slechte dag heeft en altijd positief is... ok dat zullen we nog wel zien zeker? :devilish:

Dan nog heelder paragrafen waar hij plots begint over dat hij aan racen doet, al kampioenschappen heeft gewonnen, hij doet triatlons, ...

OK tof voor eens over te babbelen als we mekaar eens aan het koffiemachien tegenkomen, maar waarom val je mij daar nu mee lastig in mijn mailbox? Ik heb al genoeg lectuur hoor :unsure:

giphy-downsized-large.gif
 
Hier is vorige week een nieuwe director aangewaaid (mijn n+3).

Van de week een mail van zeker 2 A4 pagina's om zichzelf voor te stellen. Hij begint met zijn professionele geschiedenis te schetsen... ok interessant zeker? Daarna gaat hij over naar mumbo jumbo zoals dat hij nooit een slechte dag heeft en altijd positief is... ok dat zullen we nog wel zien zeker? :devilish:

Dan nog heelder paragrafen waar hij plots begint over dat hij aan racen doet, al kampioenschappen heeft gewonnen, hij doet triatlons, ...

OK tof voor eens over te babbelen als we mekaar eens aan het koffiemachien tegenkomen, maar waarom val je mij daar nu mee lastig in mijn mailbox? Ik heb al genoeg lectuur hoor :unsure:

giphy-downsized-large.gif


Ik hoop dat dit geen weerspiegeling is van het DNA van het bedrijf?
Zo van die altijd lachende super/energieke types, pas er maar van op.

Komt op mij over als “ik ik ik”.
Narcist?
Doe maar gewoon, hij moet ook zijn gat afkuisen zoals de laagste in rang.
 
Meeting om wat algemene zaken te bespreken met alle afdelingen en daar zitten ze dan voor hun webcam, sigaretten tegen honderd int uur, rook uitblazen richting camera. Voor sommige mensen is het thuiswerken toch net iets te comfy. Net op kantoor in de 80s.
 
Meeting met het bedrijf en daar zitten ze dan voor hun webcam, sigaretten tegen honderd int uur, rook uitblazen richting camera. Voor sommige mensen is het thuiswerken toch net iets te comfy. Net op kantoor in de 80s.

Vibe is anders thuis.
Maar is blijkbaar taboe. Ge leest overal dat thuiswerk zo een succes is, geen verlies qua collegialiteit of output.

Blijkbaar ben ik de enige die dit hoera-verhaal niet kan bevestigen op het werk?

Off the record hoor ik echter dat thuiswerk elders ook niet steeds een succesverhaal is.
 
Mensen die continu praten gewoon om te praten, dus eigenlijk continu aan het vertellen zijn. Ik ben geen @Dr. Sheldon Cooper , maar pfoeh seg. Van die mensen die dan gewoon uit het niets een verhaal beginnen te vertellen over zichzelf, dat hoeft voor mij ook niet.
Mijn collega begint zulke gesprekken eerst met een vraag in uw richting en van zodra je 1 zin kan antwoorden pikt hij in met zijn super awesome verhaal dat me in de verste verte niet interesseert over hem/gezin.
 
Terug
Bovenaan