Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

Het kind heeft altijd een moeder.
Als moeder zijnde:


De moeder is standaard het eerste "noodcontact" heb ik geleerd uit ervaring.
Wanneer die niet bereikt kan worden (bij mij hebben ze van de crèche nog naar mijn werknr gebeld zelfs omdat ze weten waar ik werk) omdat die haar gsm niet opneemt (op sommige jobs is het zelfs verboden je gsm bij je te hebben op de werkvloer bvb als verpleegster in een ziekenhuis), dan pas wordt de papa gebeld.

En je medeleven voor alleenstaande ouders is hartverwarmend!
:unsure:
 
Wij hadden gisteren een afspraak bij de bank om ons krediet te tekenen. Zij weten goed genoeg wat dat allemaal aan papierwinkel inhoudt (krediet, schuldsaldo, brandverzekering etc) en dat dat niet op een half uurtje is afgerond. Zegt dat mens doodleuk ‘ja ik ga een nieuwe afspraak moeten inplannen want ik moet mijn kinderen van’t school ophalen’.

Op zo een moment ben je als klant not amused. Wij hebben ook ons werkagenda daar moeten naar plannen (uur vroeger starten en uitzonderlijk vroeger de werkdag afronden). Kinderen allemaal goed en wel, maar ik vond dit uiterst onprofessioneel. Zij hadden dit tegoei moeten inplannen.

Uiteindelijk heeft ze na wat telefoontjes een oplossing gevonden. Maar wij vonden het enorm storend dat dit pas tijdens onze afspraak moest gebeuren. Rest van het gesprek zat dat mens daar dik tegen haar goesting, elke vraag werd half en half afgewimpeld. Regelmatig viel de opmerking ‘jah sorry het is al zo laat, dan kan ik niet meer nadenken’(het was 16u45 :sarcastic:).
Altijd tevreden geweest van ons bankkantoor maar dit ga ik toch eens aan de zaakvoerder melden. Had dit ons eerste kennismakinggesprek met de bank geweest, ik liep onmiddellijk naar een ander kantoor :/.
Amateuristischer dan dat wordt het toch niet? Het eens 'melden' is nog vrij braaf imo.
 
En daar kan de vader veel aan doen?? Als de school sluit, kun je als vader toch maar je kind gaan halen? Of laat je je kind daar gewoon achter uit principe ?
Er bestaan ook nog grootouders of andere ouders die hun kinderen moeten gaan ophalen. Denk je nu echt dat daar binnen het half uur van ieder kind een ouder staat?

Stel dat de vader als vertegenwoordiger aan de zee zit en in Genk woont. Wat dan? Dan gaan ze het kind op straat zetten? Uit principe?

Als je je kind afzet en de school duurt toch 15u30 dan hebben zij ook een verantwoordelijkheid. Om 10u is alles ok, om 12u ook, om 14u één leerkracht teveel met corona en bam school toe. Een klein beetje normaal doen zou ook geen kwaad kunnen.
 
Derde keer deze week dat een paar lullo's van de verdieping boven ons met zo'n voos plat Gents dialect aan de tafel achter mij komen zitten en dan tijdens de hele middagpauze bijna zitten te roepen aan hun tafel. Niveau van het gesprek was ook niet je dat.

Vroeg me dan af of ik echt zo asociaal was dat ik mij zelfs aan gesprekken rond mij ergerde maar mijn collega's zeiden 's middags uit zichzelf ook dat ze er zich dood aan ergerden :unsure:

Je voelt wel dat veel mensen op het werk zich heel interessant willen voordoen tijdens de lunchpauze. Leg hem dan op tafel en pak er een meetlat bij he gasten.
 
Als moeder zijnde:


De moeder is standaard het eerste "noodcontact" heb ik geleerd uit ervaring.
Wanneer die niet bereikt kan worden (bij mij hebben ze van de crèche nog naar mijn werknr gebeld zelfs omdat ze weten waar ik werk) omdat die haar gsm niet opneemt (op sommige jobs is het zelfs verboden je gsm bij je te hebben op de werkvloer bvb als verpleegster in een ziekenhuis), dan pas wordt de papa gebeld.

En je medeleven voor alleenstaande ouders is hartverwarmend!
:unsure:

Heeft niets te maken met hartverwarmend. Ik heb voorlopig geen kinderen, maar ik heb al dikwijls een uurtje langer of een dag overgenomen voor een collega die een probleem heeft met den opvang voor zijn kinderen. Ik zie het alleen in de perspectief van de werkgever, het zal daar proper zijn als daar iedereen maar vertrekt wanneer dat ie wilt.
 
Heeft niets te maken met hartverwarmend. Ik heb voorlopig geen kinderen, maar ik heb al dikwijls een uurtje langer of een dag overgenomen voor een collega die een probleem heeft met den opvang voor zijn kinderen. Ik zie het alleen in de perspectief van de werkgever, het zal daar proper zijn als daar iedereen maar vertrekt wanneer dat ie wilt.
En dat uurtje zijn ze rap vergeten.
 
Hier op het werk zijn er problemen met Outlook. Dat is blijkbaar een algemeen probleem dat bij Microsoft ligt en dat binnen enkele uren is opgelost. Toch zijn er mensen die van hun kloten maken dat ik dat niet opgelost krijg. Wtf zelfs. :crazy:
On prem failover naar exchange voorzien? Je kan het dus mss niet daar en dan oplossen maar het had wel voorkomen kunnen worden.
 
Laatst bewerkt:
Derde keer deze week dat een paar lullo's van de verdieping boven ons met zo'n voos plat Gents dialect aan de tafel achter mij komen zitten en dan tijdens de hele middagpauze bijna zitten te roepen aan hun tafel. Niveau van het gesprek was ook niet je dat.
Super irritant accent alsof die mensen constant met een dikke rochel praten die tegen hun gehemelte plakt. Dat accent zou moeten verboden worden...iedereen zou keurig Nederlands moeten praten...
 
Er bestaan ook nog grootouders of andere ouders die hun kinderen moeten gaan ophalen. Denk je nu echt dat daar binnen het half uur van ieder kind een ouder staat?

Stel dat de vader als vertegenwoordiger aan de zee zit en in Genk woont. Wat dan? Dan gaan ze het kind op straat zetten? Uit principe?

Als je je kind afzet en de school duurt toch 15u30 dan hebben zij ook een verantwoordelijkheid. Om 10u is alles ok, om 12u ook, om 14u één leerkracht teveel met corona en bam school toe. Een klein beetje normaal doen zou ook geen kwaad kunnen.
Jouw argument slaat op niks. Niet iedereen heeft grootouders. Inb4 kom je af met ze hebben toch tantes en onkels.
Beetje nadenken eerst.

In dit geval heeft cege gewoon gelijk. Het ben jij die normaal moet en eerst nadenken.
 
Super irritant accent alsof die mensen constant met een dikke rochel praten die tegen hun gehemelte plakt. Dat accent zou moeten verboden worden...iedereen zou keurig Nederlands moeten praten...
Deze uitspraak heeft totaal geen waarde, komende van een West- Vlaming als jezelf.
Gents is verschillende grootordes meer verstaanbaar dan West-Vlaams.
 
Het kind heeft altijd een moeder.
En een vader..

en wat de rest van die discussie betreft, van een maatschappelijk en economisch standpunt: gezinnen met (een beperkt aantal) kinderen > koppels > alleenstaanden > gezinnen met massa's kinderen.

Logisch dat je dat promoot op bepaalde manieren zowel financieel als praktisch.
 
En een vader..
In het concrete voorbeeld was het de vader die alles liet vallen om zijn kind op te halen.
Onverantwoord blijkbaar want
- waar het kind is, moeten ze maar opvang voorzien
- de moeder moet maar gaan (alsof de moeder geen hersenchirurg kan zijn of zo blijkbaar)
- de grootouders moeten maar springen (want iedereen heeft natuurlijk nog zijn ouders, én er een goed contact mee én ze wonen dichtbij én ze zitten thuis ook maar wat te niksen)
- buren of andere familieleden mogen ook wel ne keer iets doen.... 🤪
 
In het concrete voorbeeld was het de vader die alles liet vallen om zijn kind op te halen.
Onverantwoord blijkbaar want
- waar het kind is, moeten ze maar opvang voorzien
- de moeder moet maar gaan (alsof de moeder geen hersenchirurg kan zijn of zo blijkbaar)
- de grootouders moeten maar springen (want iedereen heeft natuurlijk nog zijn ouders, én er een goed contact mee én ze wonen dichtbij én ze zitten thuis ook maar wat te niksen)
- buren of andere familieleden mogen ook wel ne keer iets doen.... 🤪
Weet ik, ik vond zijn opmerking gewoon idioot.. om al de redenen die je daar aanhaalt.

als dat bij ons voorvalt bellen we gewoon elkaar en is het van 'voor wie is het het minst een probleem vandaag?'
 
Weet ik, ik vond zijn opmerking gewoon idioot.. om al de redenen die je daar aanhaalt.

als dat bij ons voorvalt bellen we gewoon elkaar en is het van 'voor wie is het het minst een probleem vandaag?'
Zoals bij de meeste mensen. Maar blijkbaar kan het niet dat de mama niet te bereiken is of met nog iets anders belangrijker bezig is dan werken in een ziekenhuis of niet mobiel is.

Let op, ik heb ZEKER begrip voor de situatie en ik zou het zeker ook frustrerend vinden! Maar ik zou er niet zomaar van uit gaan dat het een gemakkelijkheidsoplossing is ontstaan uit luiheid om een andere oplossing te zoeken.
 
Zoals bij de meeste mensen. Maar blijkbaar kan het niet dat de mama niet te bereiken is of met nog iets anders belangrijker bezig is dan werken in een ziekenhuis of niet mobiel is.

Let op, ik heb ZEKER begrip voor de situatie en ik zou het zeker ook frustrerend vinden! Maar ik zou er niet zomaar van uit gaan dat het een gemakkelijkheidsoplossing is ontstaan uit luiheid om een andere oplossing te zoeken.
Mja, ik vind het ook niet logisch dat die gewoon alles neergooit en het afbolt als die bij wijze van spreken klaar staat om aan de operatie te beginnen.

Maar ik ga er wel vanuit dat het niet zo gebeurd, en dat die eerst heeft gevraagd aan de school ofdat die kleine niet 1 - 3 uurtjes kon bijhouden totdat hij die 1ne operatie had uitgevoerd (waar hij en de rest van het team volledig klaar voor staat), dat die niet even in zijn kennissenkring (vrienden, familie, ...) heeft rondgebeld of ze uitzonderlijk eens niet zouden kunnen inspringen, dat die niet even heeft overlegd met de partner ofdat die niet kon inspringen (zij kan namelijk een hersenchirurg zijn, maar zelfs dan is het afhankelijk van de omstandigheid). En indien dat allemaal negatief is, dan heb ik perfect begrip dat die gewoon vertrekt.

Maar ik heb geen begrip voor iemand die een telefoontje krijgt van de school met de boodschap kom uwe kleine halen, waarna die dan alles zomaar in perdel laat.
 
Terug
Bovenaan