Fuck kerel, sommige mensen in het professionele leven zijn toch echt kleine kinderen.
Ok, ik had beloofd om partij x een mail te sturen vorige week. Mea culpa. Maar als je dan als partij x nog niets hebt gekregen deze week, wat houdt u dan tegen om even uw telefoon te nemen: "Ah hey mac-bc, verlies je die mail niet uit het oog aub? Ok, thanks, bye!".
Neen. Dan vinden sommigen het blijkbaar een normale reactie om een mailtje te beginnen schrijven met 10 collega's van mij in CC, 10 collega's van hem in CC, mijn baas in CC, zijn baas in CC, en wellicht ook nog de eerste minister in CC met de boodschap: "Hallo mac-bc, je had dat beloofd maar ik heb nog altijd niets gekregen!"
Kerel, doe niet alsof ik je al 10 keer iets heb beloofd en nooit nagekomen ben. Dat je dàn mijn baas in CC begint te betrekken, fair enough. Maar vanaf de eerste keer, zonder eerst überhaupt eens informeel poolshoogte te nemen? Dan ben je echt een dramaqueen eerste klas.
Waarschijnlijk hetzelfde type die vroeger altijd alles "aan de juffrouw ging zeggen!".
Van de 10 000 mails die je elke week verstuurt, verstuur je er eentje niet, en deze moet dan op die manier afgehandeld worden natuurlijk. Fucking klein kind, doe normaal.
Ethiek op een bureau is de laatste tijd ver te zoeken. Er mag inderdaad wel perk en paal gesteld worden aan die manier van werken. De meeste in cc hebben er meestal ook niets mee te maken. Ik had ook zo'n stront mail gekregen. Een persoon die in cc belde naar de afzender: "waarom zet je mij in cc?
Maar als de persoon u het al een paar keer heeft gevraagd om x of y te doen, en jij doet dit niet. Dan heb je die email wel verdiend imo.
