Verveling,
Overlaatst zei ik tegen mijn direct chef: “ik wil
niet direct van werk veranderen, want kheb 50+ Dagen verlof en ik kan zo goed als ‘s ochtends bellen dat ik niet kom en 90% van de tijd word da geaccepteerd”
Waarop hij al lachend antwoord “of gewoon niets late weten en thuisblijven, geen kat die da merkt”
Dit was zowel een glimlach als ergernis, omdat ik merk da het nog waar is ook.
De enige reden dat ik van werk zou veranderen omdat ik mij echt verveel.
Deze week vraag ik achter werk, of waar ik materiaal moet halen om dat uit te voeren, zeggen ze dat ik naar iemand moet mailen die tot volgende week in verlof is omdat te bestellen.
Ben dan maar gewoon om 11.30 naar huis gegaan, niemand die mij gemist heeft. (Ik werk van 8 tot 16.30)
Gisteren had ik gelukkig in de voormiddag een afspraak met iemand in de voormiddag.
In de namiddag heeft mijnen directe chef mij dan een teamvergadering laten meevolgen int Frans, terwijl dak daar geen reet van versta (is ook niet vereist van mij)
Dus dat lijkt mij pure bezigheidstherapie
En deze ochtend vroeg ik me af, waarom nog gaan werken? En nu zit ik thuis te hopen dat er iemand belt voor een jobke, of met de laptop open tot er een storing verschijnt.
Maarja, mijn Loon is “ok” volgend jaar kan ik wss 100dagen verlof nemen als ik wil (heb er al zoveel opgespaard en da geraakt niet op) ik heb geen stress op het werk, leuke collega’s.
Alleen soms is er echt niets te doen.
Ze zeggen altijd: “als je wilt werken is er werk genoeg”
Geven ze zo werkskes da je 40km moet rijden voor 2 onderdelen te gaan vervangen waar er maar 1 van binnen is.
Als da een belangerijk onderdeel is ok, maar indien niet is da toch gewoon inefficient.
Ik kan ook in allerlei kotjes gaan vegen, en de aantal treden van de
Ladders gaan tellen, maar bezigheidstherapie hoeft voor mij ook ni.
Grote veranderingen zouden welkom zijn, 3 maand geleden wouden ze nog volk aannemen. Kmoest daar ies goe mee lachen.
Als ge 5 domme blondjes nodig hebt om een lamp in te draaien, hebde 10 man nodig van ons bedrijf