Madou
Well-known member
Ik sluit mij hierbij aan. Ik neem zeer rap de telefoon want zo kunt ge al eens misverstanden of discussies oplossen i.p.v. ellenlange kettingmails. Zeker als ik een mail ontvang waarin ik zie dat een klant al meteen uitgaat van verkeerde veronderstellingen. Kost me een pak minder energie om het eens in 5 minuten uit te leggen tenzij het natuurlijk technisch/juridisch moeilijker begint te worden. Heb de indruk dat dat precies meer de norm is om niet meer te bellen wegens één of ander angstgevoel.Wat is daar raar aan? Als ge iemand moet telefoneren stuurt ge toch ook niet eerst een sms "zou ik u alsjeblieft mogen bellen nu?".
Ik hoor dat wel bij meerdere mensen van mijn generatie en jonger. Maar dat lijkt mij vooral een eigen gecreëerd probleem van een bepaalde "panische angst" naar directe communicatie. Iets dat ik persoonlijk heel moeilijk kan snappen vermits het elke efficiënte manier van werken in de weg staat.



