Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

Wat is daar raar aan? Als ge iemand moet telefoneren stuurt ge toch ook niet eerst een sms "zou ik u alsjeblieft mogen bellen nu?".

Ik hoor dat wel bij meerdere mensen van mijn generatie en jonger. Maar dat lijkt mij vooral een eigen gecreëerd probleem van een bepaalde "panische angst" naar directe communicatie. Iets dat ik persoonlijk heel moeilijk kan snappen vermits het elke efficiënte manier van werken in de weg staat.
Ik sluit mij hierbij aan. Ik neem zeer rap de telefoon want zo kunt ge al eens misverstanden of discussies oplossen i.p.v. ellenlange kettingmails. Zeker als ik een mail ontvang waarin ik zie dat een klant al meteen uitgaat van verkeerde veronderstellingen. Kost me een pak minder energie om het eens in 5 minuten uit te leggen tenzij het natuurlijk technisch/juridisch moeilijker begint te worden. Heb de indruk dat dat precies meer de norm is om niet meer te bellen wegens één of ander angstgevoel.
 
Ik heb ook al heel wat (oudere) collega's gehad die alles persé op mail willen hebben staan. Voor het bewijs.
Als ge dan vraagt of ze het ooit al nodig gehad hebben blijkt dat niet te zijn. "Tja, ge weet nooit hé"..
 
Ik sluit mij hierbij aan. Ik neem zeer rap de telefoon want zo kunt ge al eens misverstanden of discussies oplossen i.p.v. ellenlange kettingmails. Zeker als ik een mail ontvang waarin ik zie dat een klant al meteen uitgaat van verkeerde veronderstellingen. Kost me een pak minder energie om het eens in 5 minuten uit te leggen tenzij het natuurlijk technisch/juridisch moeilijker begint te worden. Heb de indruk dat dat precies meer de norm is om niet meer te bellen wegens één of ander angstgevoel.

Ik heb ook al heel wat (oudere) collega's gehad die alles persé op mail willen hebben staan. Voor het bewijs.
Als ge dan vraagt of ze het ooit al nodig gehad hebben blijkt dat niet te zijn. "Tja, ge weet nooit hé"..

Ik probeer vaak ook gewoon de telefoon te pakken en rap iets op te lossen. Als het naar externe klanten is waarvan ik weet dat er kan is dat ze moeilijk gaan doen stuur ik gewoon een mailtje achteraf dat begint met: zoals telefonisch afgesproken ..
Is me toch al een paar keer goed uitgekomen dat ik dat heb gedaan.
 
Ik heb persoonlijk echt een grondige hekel aan telefoneren en videocallen. Vreselijk
Dat merk je ook bij de jeugd. Iedereen is zo gelijk bang van elkaar, of althans bang om tegen elkaar te spreken.
Zelfs al zit men in de zelfde kamer pal naast elkaar, dan zitten ze nog te WhatsAppen bij wijze van spreken.

'Vroeger' was het niet meer dan normaal dat je de telefoon nam & belde. Tegenwoordig is het altijd maar 'chatten'/berichtjes sturen.
Terwijl het toch zo veel sneller geregeld is meestal als je de telefoon neemt. Je kan op 15 minuten iets uitspreken dat anders uren typwerk zou zijn & soms dagen/weken lang chain mails over & weer sturen zou zijn.
Als ik zo van die misverstanden detecteer, stop ik gewoon met mailen & pak ik de telefoon hoor (of plan ik Teams meeting in, wat anno 2021 meer voor valt dan gewone calls).
Ik heb ook al heel wat (oudere) collega's gehad die alles persé op mail willen hebben staan. Voor het bewijs.
Als ge dan vraagt of ze het ooit al nodig gehad hebben blijkt dat niet te zijn. "Tja, ge weet nooit hé"..
Na die Teams calls kan je gewoon bevestiging vragen rondom de beslissingen alvorens er iets uitgevoerd wordt (indien er beslissingen zijn genomen).
Dat heb ik ook liefst & forceer ik vrijwel altijd.

Maar voor interne besprekingen binnen 't team, die niet altijd met zware beslissingen moeten eindigen, is dat wel niet altijd nodig natuurlijk. Zo gewoon 'verduidelijking' of iets dergelijks van dingen die al op papier staan.
 
Wat is daar raar aan? Als ge iemand moet telefoneren stuurt ge toch ook niet eerst een sms "zou ik u alsjeblieft mogen bellen nu?".

Ik hoor dat wel bij meerdere mensen van mijn generatie en jonger. Maar dat lijkt mij vooral een eigen gecreëerd probleem van een bepaalde "panische angst" naar directe communicatie. Iets dat ik persoonlijk heel moeilijk kan snappen vermits het elke efficiënte manier van werken in de weg staat.
Nee, met bellen op zich heb ik ook geen probleem. Het gaat me ook niet om het communicatie-aspect. Inderdaad gemakkelijker om sommige zaken direct uit te praten. Was me meer specifiek te doen rond videobellen. Daar heb ik ook geen probleem mee, zeker als het collega's zijn die ik ken.
Maar als het iemand is, en je zit dan thuis te werken. Weet niet, maar is precies dan zo'n gevoel dat ze onverwacht komen binnenvallen door te videobellen. Maar ik zeg het, het is puur een gevoel. :smile:
 
Ik bel ook niet graag. Dat was vroeger haast een fobie (ik struikel soms over mijn woorden), vandaag is dat iets wat ik gewoon niet graag doe. Als het héél dringend is, zal een telefoontje natuurlijk veel sneller een effect hebben dan een mail met "dringend" erop. Als ik het kan vermijden, doe ik het.
 
Ik heb ook al heel wat (oudere) collega's gehad die alles persé op mail willen hebben staan. Voor het bewijs.
Als ge dan vraagt of ze het ooit al nodig gehad hebben blijkt dat niet te zijn. "Tja, ge weet nooit hé"..

Dat leer je door scha en schande (helaas !!).
 
Ik heb ook al heel wat (oudere) collega's gehad die alles persé op mail willen hebben staan. Voor het bewijs.
Als ge dan vraagt of ze het ooit al nodig gehad hebben blijkt dat niet te zijn. "Tja, ge weet nooit hé"..

Cho dat doe ik nu ook wel en geef ik ook mee aan mensen in mijn team. Zet alles op papier om discussie achteraf te vermijden. Toch als er relevante dingen zijn besproken.

1/ ter referentie voor mensen die eventueel in kopie staan en 2/ met alle zaken waar ik aan werk weet ik anders een maand later ook niet per se meer wat er allemaal is gezegd.

Zeker bij discussies over prijzen/kwaliteitsproblemen/etc al vaak van pas gekomen. Ook al gebeurd dat ik zelf niet meer wist dat ik ooit had toegezegd een bepaalde aanpak te nemen.
 
Ik heb ook al heel wat (oudere) collega's gehad die alles persé op mail willen hebben staan. Voor het bewijs.
Als ge dan vraagt of ze het ooit al nodig gehad hebben blijkt dat niet te zijn. "Tja, ge weet nooit hé"..
Das bij onze sector wel vandoen. Veel verschillende klanten, en werknemers van die klanten mailen soms met feature requests met goedkeuring van hunne +1, als ge da ni op mail hebt en de mens van de boekhouding betwist dan die facturen, dan is het een ja-nee spelleke. Toch al vaak nodig gehad, maar thangt enorm af van uw werk / sector :)
 
Hier ook veel medewerkers die liever pingpongen per mail ipv gewoon eens te bellen.
Heb daar ook een hekel aan. :tongue:
Bwa, dan is alles tenminste duidelijk 'op papier', zonder ruimte voor interpretatie?

het beste is natuurlijk eerst bellen en achteraf mailtje met wat besproken is geweest te sturen.
 
Hier weer belachelijk veel werk. Eén collega is vader geworden en is op zwangerschapsverlof - z'n dringende zaken worden opgevolgd door mezelf en twee andere collega's. Onze bazin klaagt tegen mij dat hij op standby moet staan om ons bij te staan ook al is het niet echt nodig gezien we wel onze plan kunnen trekken echter vind ik dat echt maar een rotmentaliteit. Verlof is godverdomme verlof, los of ge nu thuis zijt of niet. Wat is dat toch met "toch bereikbaar kunnen zijn". Altijd zo in paniek alsof er doden gaan vallen als een klant eens niet tijdig geserviced wordt, precies of er doden gaan vallen. Als er problemen komen doordat een collega langdurig afwezig of ziek is is dat de verantwoordelijkheid van het bedrijf om dat maar op te vangen en niet van die persoon zelf.
 
De saga van de gyproc kotjes (enkele pagina's geleden) gaat verder.
Ze hadden de verlichtingskabel doodleuk in de wand gestoken. Zeer vervelend en op zich geen ramp.
Ik was begonnen met bovenaan 2 gaten te boren om de kabel op te vissen. Ik kreeg er slechts een 10tal cm uit.
Dan maar de hele muur terug open gebroken. Bleek dat ze IN de kabel zaten met een schroef. Muurvast dus
 
De saga van de gyproc kotjes (enkele pagina's geleden) gaat verder.
Ze hadden de verlichtingskabel doodleuk in de wand gestoken. Zeer vervelend en op zich geen ramp.
Ik was begonnen met bovenaan 2 gaten te boren om de kabel op te vissen. Ik kreeg er slechts een 10tal cm uit.
Dan maar de hele muur terug open gebroken. Bleek dat ze IN de kabel zaten met een schroef. Muurvast dus
Nog goed dat het een verlichtingskabel was, daar moet je de kabel niet voor vervangen.

Was het een datakabel geweest, veel plezier met die te hertrekken...
 
Nog goed dat het een verlichtingskabel was, daar moet je de kabel niet voor vervangen.

Was het een datakabel geweest, veel plezier met die te hertrekken...
Haha dat klopt, dan was het echt héél de muur terug open.

Meestal doen wij bij deze projecten geen inbouw, maar omdat de mogelijkheid er nu was hebben we het uitzonderlijk wel gedaan. :ROFLMAO:
 
Hier ook veel medewerkers die liever pingpongen per mail ipv gewoon eens te bellen.
Heb daar ook een hekel aan. :tongue:
Ook door thuiswerk.

Hier zijn redelijk wat mensen not amused als ge ze belt (meer dan dat als ze naar het werk moeten komen).

De echte reden is dat er veel andere dingen gedaan worden tijdens thuiswerk en dan voelen ze zich betrapt als ze gebeld worden.
 
Ligt het aan mij, maar ben ik de enige die het onbeleefd vindt als iemand -zeker een collega waar je anders nog nooit contact mee hebt gehad- in het wilde weg je begint te videobellen, zonder het maar te vragen?
Ik vind dat niet onbeleefd, als ik het ergens meteen aan kan linken. Ik werk bij een grote klant (multinational) op meerdere projecten en het is goed mogelijk dat uit het niets iemand uit een totaal ander departement me via teams belt (zonder vooraf te verwittigen) omdat die zijn/haar issue een link heeft met 1 van mijn projecten.
Dan is directe communicatie belangrijk en neem ik meteen op, want dit kan release naar de markt tegenhouden.

Alles hangt af van je job en de omgeving waar je in zit.
 
Terug
Bovenaan