Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

Straks is het middag en kan ik nog steeds niet uitrusten. Dan moet ik straks nog passeren bij de dokter om met een hyperbesmettelijke buikgriep alle anderen ziek te maken in de wachtzaal en intussen hopen dat ik niet moet kotsen of in mijn broek schijt terwijl ik daar 2 uur moet wachten.
Draag je mondmasker en je zal de anderen goed beschermen. ;)

M'n goede vriend Bradford houdt dat voor ons allemaal bij, topkerel.
Als daar dan ook nog eens iets nuttig zou uitkomen (op ons bedrijf) zou het fijn zijn.

Bovendien riskeer je bij een ongeval, toch zeker bij arbeiders, dat de arbeidsongevallenverzekering claimt dat je tegen het medisch advies in zelf het werk hervat hebt en dat daardoor het ongeval veroorzaakt is door je eigen nalatigheid. Als je dus een grote blessure hebt en het twijfelachtig is of je wel terug kan starten, raad ik iedereen altijd aan om de dokter te laten beslissen of je terug het werk aankan of niet. Als je dat in de hand hebt, ben je gedekt bij problemen.
Uit interesse, zit dit anders bij bedienden? (behalve dat hun job vaak minder fysiek is).

Na corona zou het wel duidelijk mogen zijn dat het voor het bedrijf in the end beter is dat die 4 dagen uitziekt en geen andere mensen aansteekt.
Maar het probleem is nog steeds de echte gevallen van de valse onderscheiden. En die gevallen zijn er mss meer in een negatieve bedrijfsomgeving (Micromanagement, achterklap en roddels, pesten,...) Dan in een positieve omgeving.

Stoefen dat je ziek gaat werken op kantoor zou tegenwoordig ook afgevangen worden met een gesprekje bij hr en een vriendelijk verzoek om terug 'aar huis te gaan.
Het geeft soms inderdaad een "raar" gevoel voor de niet zieke mensen als anderen ziek komen werken (bij ons zelfs met symptomen van Covid-19, zonder te laten testen of course en een andere met een vrouw die bijna alle symptomen had en zich niet wou laten testen).
 
Toen ik nog geen kinderen had was ik quasi nooit ziek. Tegenwoordig is dat al snel 1 keer per 2 maand.

Vannacht de buikgriep overgekregen van ons zoontje. Misselijk, kotsen, diarree, zweetbuien, ... alles eruit. Voel me zo slap als een vod.

Straks is het middag en kan ik nog steeds niet uitrusten. Dan moet ik straks nog passeren bij de dokter om met een hyperbesmettelijke buikgriep alle anderen ziek te maken in de wachtzaal en intussen hopen dat ik niet moet kotsen of in mijn broek schijt terwijl ik daar 2 uur moet wachten.
Zijn dat de momenten dat je op het forum zit?
Dat zou veel verklaren :)
 
Ik wil alleen maar zeggen dat ik niet mee doe aan dat fake ziek zijn. En aangezien ik in een leidinggevende positie zit, heb ik zicht op 10 fte's en verder met mijn manager zicht op een 200 fte.
Als de stats (vertrouwelijk, geanonimiseerd) worden gedeeld, dan vallen die goed mee. In mijn team was er recent iemand ziek en geloof me, die was echt ziek en hij wilde nog meeting X en Y volgen (ondanks een doktersbriefje) en ik heb hem op het hart gedrukt om offline te gaan en uit te zieken. En pas terugkomen wanneer hij volledig hersteld is.
Wel laten we zeggen dat ik verantwoordelijk ben voor een heel wat grotere groep, en zelf nog nooit de pretentie heb gehad om te twijfelen aan de ziekte van mijn mensen.
Er bestaat hier een soort Bradford opvolging, en daar komen enkele van mijn medewerkers in voor, maar dat zijn allemaal met ernstige pathologie (waarvan je als leidinggevende dan wel op de hoogte bent). Die mensen zijn misschien wat vaker afwezig, maar ik voel me niet geneigd om te gaan beoordelen of die hun afwezigheid nu gewettigd is of niet. Ik kan dat met name niet beoordelen, ik heb geen medische studies gedaan.

Die heb je dus ook. Nog proberen door te werken, zelfs al ben je ziek (van thuis uit, dus hij kon geen collega's aansteken).
Wel, en op de kaderleden na, wordt ik dan meestal wel achterdochtig. Want in mijn vorige functie was dat net iemand die er altijd de lijntjes afliep die dan met veel poehah een dag vroeger wou beginnen werken.

Als ik ooit merk dat iemand van mijn vertrouwen profiteert, dan zal die niet al te veel meer van mij moeten verwachten. Al zal ik ten alle tijden professioneel blijven.
Nogmaals, ik zou niet weten hoe ik kan oordelen of iemand van mijn vertrouwen profiteert. Ik heb zelf de voorbije jaren meerdere keren thuis geweest voor ziekte. Ik ben typisch 6-9 dagen per jaar thuis door ziekte. De dag dat mijn manager mijn commitment in vraag stelt op het werk door mij vragen te stellen over die afwezigheden, dien ik onherroepelijk mijn ontslag in. Ik zou dat zien als een totaal vertrouwensbreuk.
 
principe is hetzelfde
Maar statistisch gezien hebben arbeiders blijkbaar wel hogere kans op (werk)ongevallen dan bedienden. Indertijd (+_ 5j geleden) met de SSV was, na leeftijd en geslacht, statuut de grootste verschillende factor tussen mij en mijn vrouw, zelfs van grotere invloed dan roker.
 
Tenzij je naast de line manager ook de geneesheer bent van de personen in kwestie ben je niet in de positie om daar over te oordelen denk ik. En neem het van mij aan, er zijn mensen die gedurende jaren op de toppen van hun tenen moet lopen om een basic leefbaar niveau te kunnen bereiken waarin ze kunnen werken. Niet elk ziekbeeld is zomeer fysiek zichtbaar. Het is niet omdat iemand er cava uitziet dat het daarom iemand met een goede gezondheid is.
Ik ben enkel de leidinggevende van de persoon. Die persoon is op dinsdagavond naar de huisarts gegaan. Die persoon belde me woensdagmorgen op met de boodschap dat hij ziek was en naar de huisarts was geweest en dat die 3 dagen had voorgeschreven. Die persoon is een schoolverlater en is net 1 maand aan het werk.
Die had enkele meetings in zijn agenda waar onder andere zijn eerste project ging toegelicht worden. Hij wou die - ondanks dat hij zich bijzonder slecht voelde - nog volgen. Ik heb hem dat afgeraden en gerustgesteld dat dit allemaal op een later moment ingehaald kon worden en dat hij nu offline moest gaan en het dokteradvies volgen.

Hij had zijn camera aan en ik kon wel zien én horen dat hij ziek was. Dat was - vanop een afstand beoordeeld - echt niet fake. Dat ziektebriefje is ook ingescand naar HR gestuurd met mij in cc.
Precies alsof het een gunst van u is dat een zieke werknemer mocht thuisblijven. Dikke yikes om in zo'n omgeving te werken.
Had je liever dat ik de boodschap gaf: "Dat is zeer goed van je dat je tijdens dat je ziek bent, die meetings volgt. Zo krijg je te horen op welk project je gaat starten en wat je verantwoordelijkheden zijn. Het komt nu toch echt wel ongelegen dat je nu ziek valt. Je bent een schoolverlater en je gaat pas je 2de maand in. Niet flauw doen en even doorzetten. Want dit kan ook invloed hebben op je evaluatie later dit jaar".

Het is duidelijk dat jij niet beschikt over leidinggevende skills. Het is niet een gunst die ik verleen. Waar haal jij dat toch vandaan?

En ja ik weet dat iemand die bv. klierkoorts heeft, niet zichtbaar ziek is.
 
Laatst bewerkt:
Wel laten we zeggen dat ik verantwoordelijk ben voor een heel wat grotere groep, en zelf nog nooit de pretentie heb gehad om te twijfelen aan de ziekte van mijn mensen.
Er bestaat hier een soort Bradford opvolging, en daar komen enkele van mijn medewerkers in voor, maar dat zijn allemaal met ernstige pathologie (waarvan je als leidinggevende dan wel op de hoogte bent). Die mensen zijn misschien wat vaker afwezig, maar ik voel me niet geneigd om te gaan beoordelen of die hun afwezigheid nu gewettigd is of niet. Ik kan dat met name niet beoordelen, ik heb geen medische studies gedaan.
Klopt. Ik kan dat vanuit medisch standpunt ook niet beoordelen.
In dit geval ging het om een schoolverlater die zich slecht voelde en zich ambetant voelde door de situatie. Hij zit nog in de fase dat hij alle meetings super belangrijk vindt, een goede indruk wil achterlaten, "schrik" heeft een slechte naam te krijgen als je eens een meeting moet weigeren omdat je bv. ziek bent. Typisch gedrag van een junior profiel :)
Wel, en op de kaderleden na, wordt ik dan meestal wel achterdochtig. Want in mijn vorige functie was dat net iemand die er altijd de lijntjes afliep die dan met veel poehah een dag vroeger wou beginnen werken.
Zie boven en mijn reactie op "Mijne Blauwe Geschelpte". Het ging in mijn vb. specifiek over een schoolverlater die nog zijn uiterste best wil doen om niet slecht over te komen en zich zo snel mogelijk in te werken.
Nogmaals, ik zou niet weten hoe ik kan oordelen of iemand van mijn vertrouwen profiteert. Ik heb zelf de voorbije jaren meerdere keren thuis geweest voor ziekte. Ik ben typisch 6-9 dagen per jaar thuis door ziekte. De dag dat mijn manager mijn commitment in vraag stelt op het werk door mij vragen te stellen over die afwezigheden, dien ik onherroepelijk mijn ontslag in. Ik zou dat zien als een totaal vertrouwensbreuk.
Dat merk je over een langere periode aan kleinere zaken. Ik zal nooit iemands commitment in vraag stellen uit het niets. Als er meerdere signalen zijn waaruit blijkt dat er mogelijk rook is, dan wil ik vermijden dat dat gaat leiden tot vuur. Uiteindelijk hangt alles af van de persoon zelf, de situatie enz.
Niet altijd gemakkelijk, maar goed.
 
Een mail met tijdens een meeting aan mij gevraagde info gestuurd naar de leden van de vergadering (ik was afwezig, volgens het verslag was het dringend)
Een zeer agressief antwoord gekregen dat informatie delen buiten de meetings niet productief is. Gelieve te wachten tot de volgende meeting.

Dat is nu toch grof en gewoon bizar. Communiceren buiten een meeting mag kennelijk niet. Het was zelfs de communicatieverantwoordelijke die mij dat antwoordde.
 
Sinds ik vorige jaa
Een mail met tijdens een meeting aan mij gevraagde info gestuurd naar de leden van de vergadering (ik was afwezig, volgens het verslag was het dringend)
Een zeer agressief antwoord gekregen dat informatie delen buiten de meetings niet productief is. Gelieve te wachten tot de volgende meeting.

Dat is nu toch grof en gewoon bizar. Communiceren buiten een meeting mag kennelijk niet. Het was zelfs de communicatieverantwoordelijke die mij dat antwoordde.
Mail terug intrekken, met de boodschap van uw communicatieverantwoordelijke in bijlage. En dat je die informatie op de volgende meeting pas zal geven.
 
13:51: collega x via chat: "hoi tom"
ik werk nog rap iets af voor ik ga antwoorden.
13:54: collega y van x via chat: "hoi tom, x heeft je een chat gestuurd"

are you fucking kidding me? 3 fokking minuten niet antwoorden en ze komen al klagen.
 
Niet per se (enkel) op de werkvloer, maar mensen bij mensen uit lagere sociale klasse, of bij mensen die in armoede opgegroeid zijn, komt dat helaas vaker voor:
- door gebrek aan opleiding niet begrijpen waarom een bepaald medicament belangrijk is om te nemen, en omdat het een duur medicament is, het wegens redelijk op droog zaad zitten, dan maar niet kopen en daardoor hervallen in ziekte of niet voldoende genezen.
- of wegens een lagere sociale status niet over het netwerk beschikken dat hen ondersteunt in het aanvragen van een studiebeurs waardoor hun kinderen minder goede toegang hebben tot educatie.
- of bij gebrek aan geld gaat er heel wat "bandbreedte" van uw hersenen naar: hoe kom ik volgende week rond en hoe hou ik de monden van mijn kinderen gevoed i.p.v ik moet mijn sollicitatiegesprek voorbereiden en het dan ook daadwerkelijk doen.
- of bij een kleine financiële meevaller van pakweg 1.000 euro eerst die breedbeeldtv kopen (oef, eindelijk kunnen we ons iets van luxe veroorloven en hoeven we niet elke cent in 2 te bijten om te winkelkar te betalen) i.p.v. dat geld te gebruiken voor meer duurzame aankopen (bvb. degelijke schoenen die een tijd meegaan en normaal niet te veroorloven zijn, maar op termijn goedkoper uitkomen dan elk half jaar nieuwe goedkope schoenen te moeten kopen waar je ook nog eens slechte, pijnlijke voeten van krijgt).

En dan zie je dat armoede vaak een vicieuze cirkel is waar het moeilijk is om uit te geraken. Je kan dat echt niet persoonlijk die mensen verwijten, want de grote meerderheid zit van kindsbeen af in die cirkel. Je kan niet zomaar zeggen "ja maar de gemiddelde mens". Nee, nog voor ze geboren zijn, hebben ze vaak al een achterstand die ze moeten inhalen.

/niet persoonlijk op jou bedoeld. Ik wou het maar meegeven als context aangezien we allemaal soms nogal makkelijk mensen durven te beoordelen/veroordelen.
Nee hoor ik neem het helemaal niet persoonlijk, je hebt zelfs 100% gelijk, en het was zeker niet mijn bedoeling om die persoon te beoordelen.;)
 
Bij ons kan men langskomen op kantoor op afspraak. Dat staat op de site, op brieven, sociale media, grote affiche op de deur.
Men moet bellen en in bepaalde gevallen zal men telefonisch een afspraak met je maken.

Er staat zelfs een security agent die de bevestigingsmail of sms moet zien en dan mag je binnen naar het onthaal.
Vandaag stonden geen afspraken op, maar toch een dagje op kantoor gaan werken.

Kwart na 10 krijg ik telefoon van het onthaal dat er iemand staat die iemand van onze dienst wilt spreken.
Ik zeg dat kan niet want er stonden geen afspraken ingeboekt "Nee klopt, mijnheer heeft geen afspraak"
Hoe komt die dan binnen??!! Dus ik zeg dat ze hem maar moeten wegsturen en als hij een afspraak wilt hij moet bellen zoals iedereen. Anders staat morgen zijn nonkel aan de deur, dan zijn buur of zijn collega en nog een kennis van de wielerclub.

10 minuten later telefoon van mijn baas wat er aan de hand is want hij had al 3 oproepen van het onthaal gemist en het was om te vragen wie daar was want er stonden mensen te wachten.
Ik vertel het hem, zijn reactie " wie heeft die binnen gelaten?"
Tja ieder zijn job, dus ik veronderstel die van de security, moet ge aan hem vragen.

Toen ik om kwart na 4u naar huis ging stond die kerel er niemeer terwijl die tot 5 moet blijven. :headshake:
Ik kom er dees week niemeer en ik wil daarvoor ook nie bellen, maar nu vraag ik mij toch af of ze hem hebben buitengegooid.
 
13:51: collega x via chat: "hoi tom"
ik werk nog rap iets af voor ik ga antwoorden.
13:54: collega y van x via chat: "hoi tom, x heeft je een chat gestuurd"

are you fucking kidding me? 3 fokking minuten niet antwoorden en ze komen al klagen.
Ik had ook zo'n collega. :(

*besluipt mij langs achter*
"shellshockikhebunemailgestuurdkundedaareensdirectnaarkijken??!!?!??!!"
"euh"
...
...
...
*krijg melding: nieuwe mail van X*
 
In het geval dat er opvallend ziekteverzuim is, dat statistisch afwijkt van het gemiddelde (in Vlaanderen/bij jouw werkgever/in jouw team in vergelijking met andere teams) zou ik het niet meer dan terecht vinden dat er regelmatig een controle-arts wordt gestuurd zodat de profiteurs op de vingers kunnen getikt worden.

Mwah, de échte profiteurs trekken zich daar toch weinig van aan.
Hier op 't werk hebben we er ook zo ééntje die om de haverklap een ziekenbriefje binnenbracht, of zich 'niet goed voelde' als het een drukke dag ging worden. Verschillende keren heeft hij de controle-arts op bezoek gehad die hem dan in staat vond om te werken.
Waarschijnlijk voelde hij de bui hangen dus vorig jaar heeft hij zich op de lijst laten zetten bij de laatste sociale verkiezingen. Nu is hij dus nog meer met ziekteverlof, want beschermd tegen ontslag.
 
Waarschijnlijk voelde hij de bui hangen dus vorig jaar heeft hij zich op de lijst laten zetten bij de laatste sociale verkiezingen. Nu is hij dus nog meer met ziekteverlof, want beschermd tegen ontslag.
Ofwel maak je blaasjes wijs ofwel kent je werkgever duidelijk niet wat 'beschermd tegen ontslag als kandidaat sociale verkiezingen' betekent.
 
Mwah, de échte profiteurs trekken zich daar toch weinig van aan.
Hier op 't werk hebben we er ook zo ééntje die om de haverklap een ziekenbriefje binnenbracht, of zich 'niet goed voelde' als het een drukke dag ging worden. Verschillende keren heeft hij de controle-arts op bezoek gehad die hem dan in staat vond om te werken.
Waarschijnlijk voelde hij de bui hangen dus vorig jaar heeft hij zich op de lijst laten zetten bij de laatste sociale verkiezingen. Nu is hij dus nog meer met ziekteverlof, want beschermd tegen ontslag.
Maar het scheelt de baas wél in geld 😁
Want die moet je maar betalen wat de controle-arts voorschrijft.
 
Ofwel maak je blaasjes wijs ofwel kent je werkgever duidelijk niet wat 'beschermd tegen ontslag als kandidaat sociale verkiezingen' betekent.


Wat mist mijn werkgever dan?
In ieder geval weet de plaatselijke lijsttrekker van de kandidatenlijst het dan ook niet want die vertelde me ooit letterlijk: 'We proberen zoveel mogelijk mensen op de lijst te zetten om zoveel mogelijk mensen tegen ontslag te beschermen.'

Maar het scheelt de baas wél in geld 😁
Want die moet je maar betalen wat de controle-arts voorschrijft.

Als je hals over kop nog een uitzendkracht moet zoeken als vervanging...dat kost dan natuurlijk wél weer geld.
En voor de collega's is het natuurlijk ook niet leuk als ze weer al eens overuren moeten kloppen als bovenstaande niet lukt...
 
Laatst bewerkt:
Natuurlijk is het absoluut asociaal én kost het geld.
Maar ligt daarin dan ook niet een stuk verantwoordelijkheid van de overste door niet tijdig in te grijpen wanneer het om (al dan niet) frauduleus ziekteverlof gaat?

Wanneer iemand frequent ziek is, heb je toch ook de dienst preventie die eens hoort te spreken met de werknemer wat er aan de hand is?
(vb lichtere talen, doorverwijzen naar een specialist,...)
 
Natuurlijk is het absoluut asociaal én kost het geld.
Maar ligt daarin dan ook niet een stuk verantwoordelijkheid van de overste door niet tijdig in te grijpen wanneer het om (al dan niet) frauduleus ziekteverlof gaat?

Wanneer iemand frequent ziek is, heb je toch ook de dienst preventie die eens hoort te spreken met de werknemer wat er aan de hand is?
(vb lichtere talen, doorverwijzen naar een specialist,...)

Klopt helemaal dat in dit geval HR én collega's te lang te laks/goedgelovig zijn geweest en te lang het voordeel van de twijfel hebben gegeven.
Maar zoals je zelf zegt: dat is enkel een stuk van de verantwoordelijkheid; het is altijd de keuze van de profiteur om te profiteren. :)
 
Klinkt precies vooral als niet op de eerste rij gezeten wanneer het verstand werd uitgedeeld. Ge kunt wel eens pech hebben, maar als dat van het 1 in het ander is dan is dat vaak geen toeval meer.
Sorry wat is dees voor een onnozele opmerking? Alsof ge niet gewoon pech kunt hebben... nee hoor, dan zijn we gewoon dom.

Ik ben in heel mijn carrière bijna nooit afwezig geweest op 2 blokken na:

1. Eerste jaar van mijne kleine toen ik om de 2 weken wel thuis zat met iets dat ik over kreeg.

2. Twee jaar geleden toen ik 1,5 maand (onverwacht) out was door achtereenvolgens:
  1. eerst een operatie voor een navelbreuk met 1 week revalidatie​
  2. tijdens die week een inwendige infectie aan de wonde kreeg waardoor ik terug ziekenhuis moest en 1 week langer "mocht" uitzieken​
  3. de week erna opeens een abces in mijn keel kreeg waar de pus openbrak en bijna in mijn ruggengraat zat, waardoor ik opnieuw 1 week ziekenhuis mocht doen, dan 1 week thuis met tramadol​
  4. en dan mijn amandelen er de week erna dringend uit moesten (als gevolg van dat abces) waardoor ik nog 2-3 weken thuis zat met tramandol en hopen andere pijnstillers waarmee ge echt niet kunt werken.​

Maar ik zal mijne werkgever laten weten dat ik eigenlijk gewoon dom ben.



Na corona zou het wel duidelijk mogen zijn dat het voor het bedrijf in the end beter is dat die 4 dagen uitziekt en geen andere mensen aansteekt.
Een oncomfortabel groot gedeelte van de bevolking snapt niet hoe een mondmasker te gebruiken, waarom ze een vaccin moeten nemen, wat exponentiële groei is,...
Ik gok dat uw verwachting te optimistisch is :unsure:.
 
Terug
Bovenaan