Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

Het is geen burnout zoals Mulan het beschreef. Eerder over vermoeidheid door stress op het werk.

Korte samenvatting sinds januari zitten we aan onze 7de directeur/coördinator. Van de 10 man personeel is op 1 na iedereen langere tijd in ziekte verlof gegaan. Waarvan er momenteel nog 3 in ziekte verlof zijn, 2 hebben ontslag genomen, 2 zijn ontslaan.

De huidige coördinator is 3 weken bezig, evenals een nieuwe collega. Beide hebben nog altijd geen toegang tot een eigen email adres, toegang tot de cloud en ons registratiesysteem.

De ITer (externe vrijwilliger) heeft maanden geleden zijn ontslag gegeven omdat er constant veranderingen binnen onze IT omgeving werden doorgevoerd door een externe procesverbeteraar. Echter heeft deze het zo verprutst blijkbaar dat niemand nog over de juiste codes en inloggegevens beschikt, waardoor er niemand extra toegang kan gegeven worden.

Waardoor ik de enige ben die toegang heeft tot alles, maar zelf geen admin rechten heb om ook maar iets te kunnen delen, en dus maar alles mag oplossen.

Huidige coördinator zit maar cliënten te boeken, maar heeft geen toegang tot agenda, waardoor er constant mensen op kantoor staan, waar we niets vanaf weten of op sommige momenten 3 dubbele boekingen hebben. Cliënten die telefoneren, die niet terug te vinden zijn in het registratie systeem enz...

Maandag was het de spreekwoordelijke druppel die overliep toen ik heel de voormiddag kwade cliënten telefooneerden omdat de coördinator had laten weten dat ze vorige week gingen opgebeld worden door hem, maar dit niet had gedaan en hij blijft herhalen dat er heel binnenkort een it oplossing gaat komen. Ze zijn dit nu al maanden aan het zeggen.

Dus nee het is geen echte burnout en het probleem is niet opgelost binnen 2 weken, wanneer ik terug moet gaan werken volgens de controle arts, maar het is niet opgelost na 1 maand.

Het enige zekere is hoe langer ik thuis ben, hoe meer werk er op mij ligt te wachten als ik terug begin.
Als ge letterlijk uw eigen buiten sluit uit uw eigen IT systemen dan zijt ge wel zwaar gejost EN gesjareld ze.
Wat gaat ge dan doen? Uw eigen systeem proberen hacken? Dus jah. Geen situatie die te benijden valt.

Still ... hoe doet krijgt ge dat geflikt?
Tush is er toch echt iets scheef gelopen en ligt het echt wel bij hen zelf. Want dan moet ge toch al écht uw best doen om het zo te verklooien eh.

Gewoon de username/pass gegevens van alle SysAdmin users vergeten documenteren & mor laten begaan tot het omploft?
 
Als ge letterlijk uw eigen buiten sluit uit uw eigen IT systemen dan zijt ge wel zwaar gejost EN gesjareld ze.
Wat gaat ge dan doen? Uw eigen systeem proberen hacken? Dus jah. Geen situatie die te benijden valt.

Still ... hoe doet krijgt ge dat geflikt?
Tush is er toch echt iets scheef gelopen en ligt het echt wel bij hen zelf. Want dan moet ge toch al écht uw best doen om het zo te verklooien eh.

Gewoon de username/pass gegevens van alle SysAdmin users vergeten documenteren & mor laten begaan tot het omploft?
Geen idee hoe ze het gedaan hebben gekregen.

Als oplossing gaan ze nu alles overzetten naar Outlook en Microsoft en uit Google gaan.

Ze zijn er nu al een paar weken mee bezig.
 
Collega die na anderhalf jaar nog steeds bijna niet, maar dan echt niet kan. Zelfstandig werken is moeilijk. Ondanks alle opleidingen, begeleiding etc. ... . En dat is het antwoord altijd "jamaar ik ben daar niet voor opgeleid", ja no shit, want je kan direct alles na je opleiding. Het gaat echt over simpele zaken in excel, easy formules en een powerpoint presentatie maken. Zelfs dat is na al die tijd nog steeds te moeilijk.

Ik kan geen pollekes blijven vasthouden he!


2zdzlh.jpg
 
Zowel ik als de andere "ancien" weten niet hoe we dat gaan oplossen.
Ik word er echt ongelukkig van als ik zie welk werk ik nu al een dag moet wegzetten, hoe vaak ik gebeld wordt en de hoeveelheid mails. Daar komen dan nog dus de vergaderingen bij op korte termijn en dat werk van degene die gaat vertrekken (?).

Ongezonde situatie!
't is hier al in andere posts gezegd maar denk in eerste instantie aan jezelf. Je moet werken tot je 67ste!

Los daarvan lijkt planning en de verantwoordelijkheid rondom een taak van een 'manager'. Is je 'baas' de manager zou ik met hem het gesprek aangaan. Kan je dit niet bespreken of komen er geen oplossingen (effectieve actiepunten met opvolging!!!) is het tijd om te kijken naar andere opportuniteiten denk ik dan...

Een van mijn vroegere collega's heeft mij is attent gemaakt dat er weinig waarde te rapen valt als individu of team om individueel 'employee of the month' te willen worden in een 'groep' met een 'baas'. Er zit waarheid in als 'werknemer'.
 
Vandaag quasi heel de dag aan 't werk.
Ondanks dat ik voor mn vriendin haar verjaardag in Phantasialand zit

Op de koop toe belt de baas net ivm een lek ergens en zei dat de melder zei dat ik beloofd zou hebben dat er vandaag iemand naar ging kijken.

Wat dus niet waar is. Het lekte naar de winkel van hun huurder maar t pand erboven is de oorzaak en dat is ook van hun.
Nu, die bovenste vertrok toen bij de melding op verlof dus hadden we afgesproken dat volgende week op te nemen vermits die man vandaag thuis kwam van verlof.

Wat blijkt nu, die vrouw had namiddag op de noodnummer gebeld = de baas. Ze had gebeld omdat 't water nu echt naar beneden gutste ipv een klein lek ervoor (en met de terugkeer van de huurder die terug water gebruikt dus terug maar vooral erger)
En de baas had gezegd dat em iemand ging sturen.
Wat em dus niet gedaan heeft. Met als gevolg dat ik weer m'n eten kan onderbreken om te werken op m'n vrije dag
 
‘K zou toch mijn gsm afzetten hoor dan.

Ik durf ‘s avonds, in het weekend of op een vrije dag ook wel een iets kleins doen als ik een bepaalde vraag zie passeren maar zoiets als bovenstaande zou ik toch niet pikken.
 
Vandaag quasi heel de dag aan 't werk.
Ondanks dat ik voor mn vriendin haar verjaardag in Phantasialand zit

Op de koop toe belt de baas net ivm een lek ergens en zei dat de melder zei dat ik beloofd zou hebben dat er vandaag iemand naar ging kijken.

Wat dus niet waar is. Het lekte naar de winkel van hun huurder maar t pand erboven is de oorzaak en dat is ook van hun.
Nu, die bovenste vertrok toen bij de melding op verlof dus hadden we afgesproken dat volgende week op te nemen vermits die man vandaag thuis kwam van verlof.

Wat blijkt nu, die vrouw had namiddag op de noodnummer gebeld = de baas. Ze had gebeld omdat 't water nu echt naar beneden gutste ipv een klein lek ervoor (en met de terugkeer van de huurder die terug water gebruikt dus terug maar vooral erger)
En de baas had gezegd dat em iemand ging sturen.
Wat em dus niet gedaan heeft. Met als gevolg dat ik weer m'n eten kan onderbreken om te werken op m'n vrije dag

Zelf een recovering workaholic zijnde: Neen is een perfect aanvaardbaar antwoord op vragen.
Ik snap die drang (want dat is het) om altijd net dat beetje meer te (willen) doen maar zoals zovelen al gezegd hebben: kijk eerst naar u eigen. Uw job is maar uw job (en die les heb ik intussen al een paar keer opnieuw moeten leren).
 
Ik had de bazin (z'n vrouw) om 19u ook al gestuurd dat ik iets anders ga zoeken. Ze had daar wel goed op gereageerd (te veel om te typen).

En waarom ik dan m'n gsm niet afzet. Tja dat is mn privé gsm (heb geen van t werk).

En als die mensen vandaag niet goed geholpen worden dan krijg ik dat allemaal op m'n bord op de jaarlijkse vergadering waar ze de syndicus kunnen ontslaan. Op al die jaren is me dat nog maar 1 keer gebeurd.

En ik zeg 't u, voor 40 man neergesabeld worden en vernederd worden (want dat gebeurt dan he) is géén fijne ervaring. Ook al zijn dat dan dingen waar ik niks aan kan doen. Ik moet nog buiten rondlopen ook waar die mensen zijn. Ik heb 't héél moeilijk als mensen mij als die "prutser" zouden zien.

Dus ik moet wel als ik dat wil vermijden.
 
Ik had de bazin (z'n vrouw) om 19u ook al gestuurd dat ik iets anders ga zoeken. Ze had daar wel goed op gereageerd (te veel om te typen).
Hopelijk moet het zover niet komen, want ik weet dat je daar eigenlijk wél graag werkt. Hopelijk zien ze het als een heel duidelijk signaal en komt er op korte tijd versterking!

Wat onderstaand betreft: wie jou DRINGEND zou moeten kunnen bereiken, heeft normaal ook het nummer van jouw vriendin, toch?
Die van mij zou ook uitvliegen en staat bij mij regelmatig op nachtmodus waarbij enkel de geselecteerde nummers doorkomen. Dat zijn dus mijn ouders, mijn zus en mijn ex. De rest kan volgens mij best wel 112 bellen ook in geval van nood.
En waarom ik dan m'n gsm niet afzet. Tja dat is mn privé gsm (heb geen van t werk).
 
Tijd om een gsm van het werk te regelen. Dit soort kul hoef je niet te slikken op je privélijn terwijl je goddomme met je vriendin een uitje hebt voor haar verjaardag. Leuk is dat. Die telefoon smeet ik in de dichtstbijzijnde vuilbak. Daar zijn er vast wel wat van in Phantasialnd.

O ja. Iedereen is vervangbaar. Ook jij als het moet.
 
‘K zou toch mijn gsm afzetten hoor dan.

Ik durf ‘s avonds, in het weekend of op een vrije dag ook wel een iets kleins doen als ik een bepaalde vraag zie passeren maar zoiets als bovenstaande zou ik toch niet pikken.
Ik neem gewoon niet op. Collega durft bij ons ook savonds laat te bellen, neem gewoon niet op.

Mocht die er ooit iets van zegge herinner ik hem er aan dat we werkuren hebben die dienen gerespecteerd te worden. Het werk stopt nooit en ambitie om gratis over te werken heb ik niet echt.
 
Bij Game Mania was het ook 24/24 7/7 beschikbaar zijn, zelfs tijdens verlof. Dan ben je gewoon altijd aan het werk.
Heb er nu echt een zaak van gemaakt om op mijn huidig werk mijn nummer aan niemand te geven.
Als ik van de parking rij, laat ik mijn werk daar. Geen Whatsapps, geen mails, geen telefoons.
 
En waarom ik dan m'n gsm niet afzet. Tja dat is mn privé gsm (heb geen van t werk).

Dan zou ik hem op stil/trillen zetten en enkel opnemen als het familie of vrienden en dergelijke zijn.
Misschien een gelegenheid om dat eens aan te kaarten?

De enige prutser is btw die boven u die geen vervanging voorziet, mocht je plots serieus ziek vallen moeten ze het ook maar zien op te lossen.

Nu, als buitenstaander is dat gemakkelijk gezegd natuurlijk ;)

Ik werk ook wel in een kleine kmo, dus enkel de baas boven/naast mij en dan voel je al meer connectie maar we zijn ook maar mensen die eens in verlof zijn, ziek zijn,…

Edit: Ik heb ook nog 6/7 en 7/7 gewerkt, mede daardoor heb ik het gebracht tot waar ik nu sta, maar er is meer dan werk alleen ook :)
 
Laatst bewerkt:
Ik had de bazin (z'n vrouw) om 19u ook al gestuurd dat ik iets anders ga zoeken. Ze had daar wel goed op gereageerd (te veel om te typen).

En waarom ik dan m'n gsm niet afzet. Tja dat is mn privé gsm (heb geen van t werk).

En als die mensen vandaag niet goed geholpen worden dan krijg ik dat allemaal op m'n bord op de jaarlijkse vergadering waar ze de syndicus kunnen ontslaan. Op al die jaren is me dat nog maar 1 keer gebeurd.
Ja, dat is het gevaarlijk straatje wel he. Nu een beetje extra doen omdat ge weet dat ge zo latere (grotere) problemen voorkomt. En dat beetje wordt telkens maar meer en meer....

Nu, sowieso, los van alle andere mogelijke opties, stap 1 als ge uit verlof komt is uw privé en werk-contacten splitsen. Zeker in uw functie MOET ge een werknr hebben, anders da gaat nie. Want klanten contacteren sowieso het nr dat ze kennen en niet het het "geijkte".

En, maar hier is steun van bovenaf wel heel belangrijk, geen schrik hebben om klanten beleefd doch kordaat af te blokken en door te verwijzen "ik snap dat ge een probleem hebt maar ik ben momenteel op verlof in het buitenland, contacteer X via Y en het wordt verder opgevolgd"
 
Ik had de bazin (z'n vrouw) om 19u ook al gestuurd dat ik iets anders ga zoeken. Ze had daar wel goed op gereageerd (te veel om te typen).

En waarom ik dan m'n gsm niet afzet. Tja dat is mn privé gsm (heb geen van t werk).

En als die mensen vandaag niet goed geholpen worden dan krijg ik dat allemaal op m'n bord op de jaarlijkse vergadering waar ze de syndicus kunnen ontslaan. Op al die jaren is me dat nog maar 1 keer gebeurd.

En ik zeg 't u, voor 40 man neergesabeld worden en vernederd worden (want dat gebeurt dan he) is géén fijne ervaring. Ook al zijn dat dan dingen waar ik niks aan kan doen. Ik moet nog buiten rondlopen ook waar die mensen zijn. Ik heb 't héél moeilijk als mensen mij als die "prutser" zouden zien.

Dus ik moet wel als ik dat wil vermijden.
Er zijn altijd mensen die menen dat ze voor bepaalde dillema's of problemen gezet worden door anderen of omstandigheden maar in werkelijkheid zijn zijzelf die hen deze beperkingen en moeilijkheden opleggen. Uit wat ik je totnogtoe geschreven hebt, kan ik afleiden dat je gewoon zelf kiest om in deze situatie te blijven en dat jouw mentale gezondheid voor jou van ondergeschikt belang is.

Een andere job ga je ALTIJD kunnen vinden. Ondanks de vele goede raden hier blijf je braafjes uw broek afdoen.
 
Same here , dagske recup vandaag. 6 telefoons en 4 mailkes terwijl ze goed genoeg wisten dat ik er niet was vandaag.
En als ik die vandaag niet had beantwoordt , kwam dat maandag allemaal terug op mijn telloor.
It's a vicious circle.
 
Voor het bouwverlof smeekt klant mij om asap te kunnen installeren, want hij was vergeten bestellen etc. OK ik plooi mij dubbel en ga lief vragen bij de leveranciers of ze iets kunnen doen. Ideaal, ik heb mijn gerief zelfs sneller dan ik beloofd had. Vorige week bellen we klant dat we de volgende dag gaan komen: "oei ah nee da zal niet gaan we moeten er nog aan beginnen".
Daarvoor plooi je je dan dubbel he... we hebben dan gezegd dat ze moeten bellen wanneer ze klaar staan.

Als klap op de vuurpijl gisteren een duidelijk geïrriteerde telefoon en mail in caps dat ze ECHT niet meer kunnen wachten en dat we zo absoluut nog een datum moeten doorgeven waarop we komen :doh:
Echt waar... ge denk dan dat het eens een normale klant is, flikt hij u zo dingen :angry:
 
Dan zou ik hem op stil/trillen zetten en enkel opnemen als het familie of vrienden en dergelijke zijn.
Misschien een gelegenheid om dat eens aan te kaarten?

De enige prutser is btw die boven u die geen vervanging voorziet, mocht je plots serieus ziek vallen moeten ze het ook maar zien op te lossen.

Nu, als buitenstaander is dat gemakkelijk gezegd natuurlijk ;)

Ik werk ook wel in een kleine kmo, dus enkel de baas boven/naast mij en dan voel je al meer connectie maar we zijn ook maar mensen die eens in verlof zijn, ziek zijn,…

Edit: Ik heb ook nog 6/7 en 7/7 gewerkt, mede daardoor heb ik het gebracht tot waar ik nu sta, maar er is meer dan werk alleen ook :)

Ja ik ga 't sowieso met de bazin bespreken.
Nu, ik zit er niets mee in om voor dringendere gevallen rond te bellen. Dat hoort er voor een deel ook wel bij. En doe ik al lang.
En na m'n uren wat bijwerken kan ik ook mee leven. Omgekeerd kan ik tijdens m'n uren ook gewoon naar de keuring, begin ik wanneer ik wil,...

Maar het is ondertussen op een punt dat ik bijna niets anders kan dan zaterdag en/of zondag te mailen omdat ik anders bang heb voor maandag. En pas op, soms kan dat dan ook nog meevallen die maandag das dan nog 't ergste.

Ik heb gewoon precies geen uit-knop meer en heb ook vaak ne knoop in m'n maag: "wat als dit of dat, snel even m'n mails checken want"

Dat had ik vroeger niet. Daarbij komt dan nog dat 's nachts wakker worden en niet meer in slaap raken wat 't ook extra zwaar maakt.

En dan nog es elke dag ge es vrij hebt die telefoons (al viel m'n week verlof goed mee)...

Nu een werk gsm lost 't niet echt op. De mensen die bellen naar de baas als noodnummer en als die 't niet kan oplossen belt hij ons. Wat nog een redelijke regeling is, als ik een werkgsm had dan zouden de mensen verwachtten dat die ook bereikbaar is bij nood en als ik die dan ergens gooi is 't nut ook weg en die mensen moeten ook nog geholpen worden uiteindelijk.

Maar 't probleem is is dat de baas dus ook gene held is in zaken regelen en we dat dus ook nog op ons bord krijgen. Pakt de nummer niet op, zegt dingen op te lossen en doet 't niet,....
Wat ik dan ook weer begrijp want zoveel mensen hebben die z'n nummer en bellen ook voor futiliteiten.
En op zich krijg ik daar ook alles van gedaan.

Plus zoals @Mulan zei doe ik 't werk al 8 jaar graag, heb ik m'n collega's en baas graag, ik woon erboven en spring binnen wanneer ik wil, als ik iets vraag aan m'n baas krijg ik dat ook meestal,...
Enfin tis ne goeie mens daar niet van. Mn bazin ook, ik kan daar weinig slecht over zeggen.

Alleen ja, ik heb gewoon geen rust meer in m'n hoofd en als ge dan in uw rustmomenten moet werken... Bedoel, ik had vorige nacht es goed geslapen en eens ik ff in Phantasialand was ging 't goed tot de telefoon begon en ik ook m'n mails moest doen.

En als ik dan zie dat ik binnenkort weer s avonds moet gaan vergaderen met de blokken en dat erbij komt als werk dan krijg ik 't nog benauwder.


En ja m'n vriendin, daar mag ik de hemel voor bedanken dat die dat snapt. Want op die momenten heb ik dus echt zichtbaar veel stress en kan ik al es afgaan (niet op haar gelukkig).
Maar die ziet ook hoe ik me voel en hoort me s nachts ook rondlopen dus heeft wel begrip gelukkig.
Enfin sorry voor de wall of text 😅
 
Terug
Bovenaan