Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

Ik had mijn baas toen gewaarschuwd: er zal hier veel kennis verloren gaan. Zorg dat je ze zeker bijhoudt....

Niet geluisterd. Ze hebben ze allemaal laten vertrekken. ...

Ik naar mijn baas: "en nu?"
Living the dream: zout in de wonde strooien en zeggen als je naar mij had geluisterd had je geen wonde. Je begint je af te vragen waarom je baas je nooit opslag geeft...

Toen ik met verlof was, is dit geëscaleerd. Mijn vervanger heeft toen uiteindelijk wel een freelancer mogen inschakelen om dat brandje te blussen.

... Hij stelt natuurlijk gewoon die vraag om mij te (proberen) responsabiliseren. Degoutant.
Gewoon dat ik het goed begrijp: je beheert een project, in je afwezigheid loopt er iets mis (wat natuurlijk niet je fout is) en je baas zegt: is dit niet jouw project?

Ik trek het miss allemaal in het belachelijke maar iets klopt toch niet in die verhalen, hoe amusant ze ook zijn. Langs één kant betaald de werkgever niet goed en zijn er niets dan problemen (klanten, marges, personeel,...), langs de andere kant blijft het hoger management gewoon zitten, wat over het algemeen betekent dat resultaten in lijn vd verwachtingen zijn.
Hoe dan ook als ik zo moest samenwerken waar ik het gevoel heb ik dat ik onder de bus wordt gegooid, zou ik echt niet kunnen blijven.
 
Ik kan wel inbeelden dat er zulke bedrijven zijn. Maar dat zit vol Mickey mousen die nergens anders terecht kunnen. Mgmt inclusief. Er zijn bedrijven waar het collectief "kleren van de keizer" is.

Ik heb in genoeg meetings gezeten waar een volledig mgmt team zit te lullen naast de kwestie met 0,0 inzicht. Heel de org is onkundig en bang om zijn job te verliezen dus iedereen zwijgt. Smijt nieuw sr mgmt erin en hop na 6mnd zijn ze allemaal weg :laugh:

Waarom mac daar nog zit, mij een mysterie. Waarom hij zich nog opjaagt in hetzelfde van wat er de laatste 5y gebeurt terwijl hij al beslist heeft om te vertrekken, is mij een groter mysterie.
 
Hij is aan zijn opzeg bezig meen ik ,(eindelijk)

Slecht nieuws wat dat betreft.

Enkele weken geleden stond ik op het punt om het investeringskrediet te tekenen bij de bank. Onderhandelingen waren afgerond, rentevoet stond vastgeklikt, dossier was goedgekeurd door de hoofdzetel, alle kleine lettertjes waren doorsproken, ... Het was nog kwestie van een handtekening te zetten. De afspraak lag al vast.

De week daarvoor was ik alle boxes aan het afvinken om met een gerust hart te kunnen tekenen. Eén van die boxes stond al lange tijd op lichtgroen maar moest nog geformaliseerd worden door een externe stakeholder (vennootschap). Druk opgevoerd. Twee dagen voor ik ging tekenen bij de bank werd ik uitgenodigd door die vennootschap voor een meeting samen met hun advocaat. Door alle voorgaande (positieve) meetings met die mensen had ik genoeg reden om te denken dat die laatste meeting werd belegd om, op mijn vraag, alles dat tot nu toe werd besproken te formaliseren.

Niet dus. We spreken één dag voor ik ging tekenen bij de bank. Meeting begint en die advocaat steekt van wal. Na twee zinnen was het al duidelijk: ze trokken hun staart in. Nog wat proberen trekken en sleuren maar het mocht niet baten. Niet dat ze alles direct willen opblazen maar ze willen/kunnen op dit moment geen lange termijn engagement aangaan omwille van interne strubbelingen in de vennootschap die ze tot dan toe verzwegen hadden voor mij.
Men liet de deur op een kier staan om op een later tijdstip wél over te gaan tot een lange termijn engagement. Maar dat is voor mij te onzeker om op dit moment dat krediet aan te gaan voor zoveel jaar ver.

Risico werd te groot op die manier. Stekker eruit getrokken. Meeting bij de bank last-minute gecanceld.
Een gigantische uppercut natuurlijk. Na maanden voorbereiding gestrand op het laatste groene vinkje. Al héél veel uren in gestoken, een paar duizenden euro kosten, ook al heel wat stappen genomen die ik zal moeten terugdraaien (hopelijk zonder al teveel gevolgen) maar vooral een toekomstbeeld die in elkaar is gestort. Dat is slopend. Ik heb er al meermaals mijn slaap voor gelaten. Ik ben nog alternatieven aan het zoeken maar de kans dat die op korte termijn gevonden worden is (hoewel niet onmogelijk) toch eerder klein.

Ik moest normaal uiterlijk vorige week mijn ontslag indienen. Dat heb ik nu niet gedaan om even alles op een rijtje te zetten. Maar bon, het wordt vrij snel duidelijk dat ik nog liever een paar maanden thuis zit zonder inkomen dan het idee dat ik opnieuw voor onbepaalde tijd hier verder moet werken. Ik zat mentaal al volledig ergens anders natuurlijk.
 
Laatst bewerkt:
Slecht nieuws wat dat betreft.

Enkele weken geleden stond ik op het punt om het investeringskrediet te tekenen bij de bank. Onderhandelingen waren afgerond, rentevoet stond vastgeklikt, dossier was goedgekeurd door de hoofdzetel, alle kleine lettertjes waren doorsproken, ... Het was nog kwestie van een handtekening te zetten. De afspraak lag al vast.

De week daarvoor was ik alle boxes aan het afvinken om met een gerust hart te kunnen tekenen. Eén van die boxes stond al lange tijd op lichtgroen maar moest nog geformaliseerd worden door een externe stakeholder (vennootschap). Druk opgevoerd. Twee dagen voor ik ging tekenen bij de bank werd ik uitgenodigd door die vennootschap voor een meeting samen met hun advocaat. Door alle voorgaande (positieve) meetings met die mensen had ik genoeg reden om te denken dat die laatste meeting werd belegd om, op mijn vraag, alles dat tot nu toe werd besproken te formaliseren.

Niet dus. We spreken één dag voor ik ging tekenen bij de bank. Meeting begint en die advocaat steekt van wal. Na twee zinnen was het al duidelijk: ze trokken hun staart in. Nog wat proberen trekken en sleuren maar het mocht niet baten. Niet dat ze alles direct willen opblazen maar ze willen/kunnen op dit moment geen lange termijn engagement aangaan omwille van interne strubbelingen in de vennootschap die ze tot dan toe verzwegen hadden voor mij.
Men liet de deur op een kier staan om op een later tijdstip wél over te gaan tot een lange termijn engagement. Maar dat is voor mij te onzeker om op dit moment dat krediet aan te gaan voor zoveel jaar ver.

Risico werd te groot op die manier. Stekker eruit getrokken. Meeting bij de bank last-minute gecanceld.
Een gigantische uppercut natuurlijk. Na maanden voorbereiding gestrand op het laatste groene vinkje. Al héél veel uren in gestoken, een paar duizenden euro kosten, ook al heel wat stappen genomen die ik zal moeten terugdraaien (hopelijk zonder al teveel gevolgen) maar vooral een toekomstbeeld die in elkaar is gestort. Dat is slopend. Ik heb er al meermaals mijn slaap voor gelaten. Ik ben nog alternatieven aan het zoeken maar de kans dat die op korte termijn gevonden worden is (hoewel niet onmogelijk) toch eerder klein.

Ik moest normaal uiterlijk vorige week mijn ontslag indienen. Dat heb ik nu niet gedaan om even alles op een rijtje te zetten. Maar bon, het wordt vrij snel duidelijk dat ik nog liever een paar maanden thuis zit zonder inkomen dan het idee dat ik opnieuw voor onbepaalde tijd hier verder moet werken. Ik zat mentaal al volledig ergens anders natuurlijk.
Niet leuk ol te horen.

Wat had je van de Vennootschap, puur financiën, op zoek naar een nieuwe investeerder?
 
Slecht nieuws wat dat betreft.

Enkele weken geleden stond ik op het punt om het investeringskrediet te tekenen bij de bank. Onderhandelingen waren afgerond, rentevoet stond vastgeklikt, dossier was goedgekeurd door de hoofdzetel, alle kleine lettertjes waren doorsproken, ... Het was nog kwestie van een handtekening te zetten. De afspraak lag al vast.

De week daarvoor was ik alle boxes aan het afvinken om met een gerust hart te kunnen tekenen. Eén van die boxes stond al lange tijd op lichtgroen maar moest nog geformaliseerd worden door een externe stakeholder (vennootschap). Druk opgevoerd. Twee dagen voor ik ging tekenen bij de bank werd ik uitgenodigd door die vennootschap voor een meeting samen met hun advocaat. Door alle voorgaande (positieve) meetings met die mensen had ik genoeg reden om te denken dat die laatste meeting werd belegd om, op mijn vraag, alles dat tot nu toe werd besproken te formaliseren.

Niet dus. We spreken één dag voor ik ging tekenen bij de bank. Meeting begint en die advocaat steekt van wal. Na twee zinnen was het al duidelijk: ze trokken hun staart in. Nog wat proberen trekken en sleuren maar het mocht niet baten. Niet dat ze alles direct willen opblazen maar ze willen/kunnen op dit moment geen lange termijn engagement aangaan omwille van interne strubbelingen in de vennootschap die ze tot dan toe verzwegen hadden voor mij.
Men liet de deur op een kier staan om op een later tijdstip wél over te gaan tot een lange termijn engagement. Maar dat is voor mij te onzeker om op dit moment dat krediet aan te gaan voor zoveel jaar ver.

Risico werd te groot op die manier. Stekker eruit getrokken. Meeting bij de bank last-minute gecanceld.
Een gigantische uppercut natuurlijk. Na maanden voorbereiding gestrand op het laatste groene vinkje. Al héél veel uren in gestoken, een paar duizenden euro kosten, ook al heel wat stappen genomen die ik zal moeten terugdraaien (hopelijk zonder al teveel gevolgen) maar vooral een toekomstbeeld die in elkaar is gestort. Dat is slopend. Ik heb er al meermaals mijn slaap voor gelaten. Ik ben nog alternatieven aan het zoeken maar de kans dat die op korte termijn gevonden worden is (hoewel niet onmogelijk) toch eerder klein.

Ik moest normaal uiterlijk vorige week mijn ontslag indienen. Dat heb ik nu niet gedaan om even alles op een rijtje te zetten. Maar bon, het wordt vrij snel duidelijk dat ik nog liever een paar maanden thuis zit zonder inkomen dan het idee dat ik opnieuw voor onbepaalde tijd hier verder moet werken. Ik zat mentaal al volledig ergens anders natuurlijk.

Life sux, maar weet dat je met minimale effort een werkgever vindt die normaal doet en met weinig chance ook nog beter zal betalen...
 
In beschrijving x staat: "het moet A worden."
In beschrijving y staat: "het moet B worden."

Ik zet de tegenstrijdigheid op mail, gericht aan de goeroes. A of B?

Antwoord: "Het moet C worden."

Haha toch.
Té herkenbaar :laugh: en die mail geraakt dan ergens ondergesneeuwd en dan wordt die offerte gescoord en begrijpt niemand 4-5 maand later in uitvoering nog waarom de offerte niet matched met het lastenboek... :sop:

Ik zat hier daarstraks nog in een teams meeting. Collega die naast mij zat kreeg zijnen boot vol van collega aan de andere kant van de lijn omdat hij iets "verkeerd" had uitgevoerd in de field. Die collega die bij mij zat zit letterlijk 1 maand op die werf als supervisor en heeft dat werk 100% volgens de RFQ uitgevoerd (offerte was gemaakt door zijn voorganger). Collega aan de andere kant van de lijn: "Jamaar, we hebben dat wel *besproken* met uwe voorganger dat het helemaal anders moest" :help: Ze hebben daar 5 supervisors versleten op evenveel jaar tijd, ze snappen hier van het management niet goed waarom :smurf:

Slecht nieuws wat dat betreft.

Enkele weken geleden stond ik op het punt om het investeringskrediet te tekenen bij de bank. Onderhandelingen waren afgerond, rentevoet stond vastgeklikt, dossier was goedgekeurd door de hoofdzetel, alle kleine lettertjes waren doorsproken, ... Het was nog kwestie van een handtekening te zetten. De afspraak lag al vast.

De week daarvoor was ik alle boxes aan het afvinken om met een gerust hart te kunnen tekenen. Eén van die boxes stond al lange tijd op lichtgroen maar moest nog geformaliseerd worden door een externe stakeholder (vennootschap). Druk opgevoerd. Twee dagen voor ik ging tekenen bij de bank werd ik uitgenodigd door die vennootschap voor een meeting samen met hun advocaat. Door alle voorgaande (positieve) meetings met die mensen had ik genoeg reden om te denken dat die laatste meeting werd belegd om, op mijn vraag, alles dat tot nu toe werd besproken te formaliseren.

Niet dus. We spreken één dag voor ik ging tekenen bij de bank. Meeting begint en die advocaat steekt van wal. Na twee zinnen was het al duidelijk: ze trokken hun staart in. Nog wat proberen trekken en sleuren maar het mocht niet baten. Niet dat ze alles direct willen opblazen maar ze willen/kunnen op dit moment geen lange termijn engagement aangaan omwille van interne strubbelingen in de vennootschap die ze tot dan toe verzwegen hadden voor mij.
Men liet de deur op een kier staan om op een later tijdstip wél over te gaan tot een lange termijn engagement. Maar dat is voor mij te onzeker om op dit moment dat krediet aan te gaan voor zoveel jaar ver.

Risico werd te groot op die manier. Stekker eruit getrokken. Meeting bij de bank last-minute gecanceld.
Een gigantische uppercut natuurlijk. Na maanden voorbereiding gestrand op het laatste groene vinkje. Al héél veel uren in gestoken, een paar duizenden euro kosten, ook al heel wat stappen genomen die ik zal moeten terugdraaien (hopelijk zonder al teveel gevolgen) maar vooral een toekomstbeeld die in elkaar is gestort. Dat is slopend. Ik heb er al meermaals mijn slaap voor gelaten. Ik ben nog alternatieven aan het zoeken maar de kans dat die op korte termijn gevonden worden is (hoewel niet onmogelijk) toch eerder klein.

Ik moest normaal uiterlijk vorige week mijn ontslag indienen. Dat heb ik nu niet gedaan om even alles op een rijtje te zetten. Maar bon, het wordt vrij snel duidelijk dat ik nog liever een paar maanden thuis zit zonder inkomen dan het idee dat ik opnieuw voor onbepaalde tijd hier verder moet werken. Ik zat mentaal al volledig ergens anders natuurlijk.
Mac... je bent Project Engineer toch? Als je daar écht wil vertrek je toch gewoon? Zoals @cege zegt: een nieuwe job vinden met betere voorwaarden is echt een zaak van minimum effort. Hoewel ik wel begrijp dat je waarschijnlijk niet in de allerbeste mindset zit om te solliciteren... maar goed, er staan zoveel PE jobs open dat je een interview zelfs niet eens moet acen. Gewoon op tijd opdagen is waarschijnlijk al half gewonnen.
 
Laatst bewerkt:
Slecht nieuws wat dat betreft.
Idd slecht nieuws.

Maar vooraleer je professioneel andere paden wil inslaan en weer een ganse hoop stress veroorzaakt bij jou en je gezin, werk eerst eens aan jezelf. Je eigen (mentale) gezondheid en je gezin is veel meer waard dan je huidig werk of een nieuwe professionele uitdaging.

Er is uitdaging genoeg op privé-vlak. En dat zeg ik niet omdat we vaak in de clinch liggen, dat zeg ik omdat tientallen anderen hier dezelfde mening hebben. En dat is dan nog op basis van je eigen beschrijving van de situatie.

Prio 1: afstand nemen van je huidig werk (<> ontslag nemen)
Prio 2: consult met psycholoog (en néé, dat betekent niet dat je gek bent)
Prio 3: luisteren naar je gezin, leven mét je gezin als prio
Prio 4 (al een héél stuk lager): goed nadenken wat je écht wil professioneel.
 
Moet nu wel zeggen, ik wist al maanden geleden dat het nieuwe verhaal van Mac-bc zou afspringen... Nu kan hij weer enkele maanden trollen op alles en iedereen.

Klinkt misschien zeer hard maar ik ken niemand (in het echt of online) die zodanig zijn hoofd blijft stoten aan telkens dezelfde overduidelijke "problemen". En dat niet enkele maanden maar reeds jaren aan een stuk. Al het advies dat hij krijgt is altijd hetzelfde (logische) advies, hier gaat hij nooit mee akkoord en slaat hij volledig in de wind om dan een jaar later even ver te staan. De problemen zijn er nooit door hem maar door gans de buitenwereld, iedereen buiten hij heeft schuld aan zijn misère...
 
Ik stel iets voor om interne communicatie te verbeteren, wordt er ineens aparte working group opgezet waar ik bij moet helpen. OK dan, goed voor mijn visibiliteit.

In de working group stel ik dan voor om Teams enkel te gebruiken voor professionele shit (althans de groeps-teams). En voor persoonlijke dingen (book/cook club enzo) is er een interne facebook kloon.
Ook stel ik voor om nog eens basiscursus 'hoe schrijf ik e-mail' beschikbaar te maken voor de organisatie.

WOW unsure wat een goeie voorstellen. Inderdaad ik krijg steeds te grote epistels van allerlei mensen die naast de kwestie een mail sturen. Kan je dat in een one-pager gieten zodat we dat aan senior management kunnen voorstellen voor verdere implementatie.


zo simpel is het dus binnen de corporate wereld...
snap niet waarom dat van mijn kant uit moet komen want is totaal niet mijn rol. Achja, goed voor bonus, promotie en visibiliteit zeker? :unsure:
 
Ik stel iets voor om interne communicatie te verbeteren, wordt er ineens aparte working group opgezet waar ik bij moet helpen. OK dan, goed voor mijn visibiliteit.

In de working group stel ik dan voor om Teams enkel te gebruiken voor professionele shit (althans de groeps-teams). En voor persoonlijke dingen (book/cook club enzo) is er een interne facebook kloon.
Ook stel ik voor om nog eens basiscursus 'hoe schrijf ik e-mail' beschikbaar te maken voor de organisatie.

WOW unsure wat een goeie voorstellen. Inderdaad ik krijg steeds te grote epistels van allerlei mensen die naast de kwestie een mail sturen. Kan je dat in een one-pager gieten zodat we dat aan senior management kunnen voorstellen voor verdere implementatie.


zo simpel is het dus binnen de corporate wereld...
snap niet waarom dat van mijn kant uit moet komen want is totaal niet mijn rol. Achja, goed voor bonus, promotie en visibiliteit zeker? :unsure:
Good luck maar die emailstijlen aanpassen gaat er gene zijn vrees ik, mensen gaan op hun manier blijven mails sturen :)

Tip om dat voor u in ieder geval gemakkelijker te maken, betalende Microsoft Copilot en bij de lange epistels vragen dat er een beknopte versie van max. 5 zinnen wordt gemaakt waarbij de randinformatie verdwijnt et voilà...
 
Good luck maar die emailstijlen aanpassen gaat er gene zijn vrees ik, mensen gaan op hun manier blijven mails sturen :)

Tip om dat voor u in ieder geval gemakkelijker te maken, betalende Microsoft Copilot en bij de lange epistels vragen dat er een beknopte versie van max. 5 zinnen wordt gemaakt waarbij de randinformatie verdwijnt et voilà...

Copilot inderdaad al aangevraagd :cool:

En maakt in se niet uit of mensen op hun eigen manier blijven sturen, want dat is iets wat enorm moeilijk is. Dat is uiteindelijk iets dat door middle management moet opgevolgd/opgelegd worden binnen hun teams.

Wat vooral uitmaakt is hoe mijn inzet/profiel overkomt richting management :unsure: om zo kans te maken op beter postje.
 
Moet nu wel zeggen, ik wist al maanden geleden dat het nieuwe verhaal van Mac-bc zou afspringen... Nu kan hij weer enkele maanden trollen op alles en iedereen.

Klinkt misschien zeer hard maar ik ken niemand (in het echt of online) die zodanig zijn hoofd blijft stoten aan telkens dezelfde overduidelijke "problemen". En dat niet enkele maanden maar reeds jaren aan een stuk. Al het advies dat hij krijgt is altijd hetzelfde (logische) advies, hier gaat hij nooit mee akkoord en slaat hij volledig in de wind om dan een jaar later even ver te staan. De problemen zijn er nooit door hem maar door gans de buitenwereld, iedereen buiten hij heeft schuld aan zijn misère...

Ik heb hier ook zo'n schoonbroer rondlopen. Helft van zijn projecten draaien de soep in en het is altijd 'de schuld van xyz' (my cat ate my lasagne, the dog ate the homework, whatever random excuus), 'de bank heeft zijn belofte niet gehouden' of whatever. Probleem is dat hij wel zelfstandig aannemer is en altijd buiten zijn vennootschap gaat met borgen te stellen (vb borg stellen met persoonlijk vermogen of zijn eigen woning in extra hypotheek steken om project te bij te financieren als zijn vennootschap niet genoeg geld bij elkaar krabbelt) om toch zijn dingen gedaan te krijgen. Lees: om de zoveel jaar is het tranendal en gezever als er iets flopt (hier ook al meerdere malen gedocumenteerd).

Hij slaagt er dan ook nog in om zijn ouders of broers in het bad te trekken met financiering. Zijn zus (mijn madam) gelukkig niet meer. Resultaat. Zijn ouders zijn al meer dan 10y aan het wachten op 100-200k die hij moet terugbetalen. Zijn broer is al kleine 15y aan het wachten op 30k. Die is al zijn spaargeld dat hij had op zijn 23 kwijt omdat hij grote broer 'een overbrugging' wou geven. Renteloos, niks op papier. Best case krijgt hij 30k terug en is hij 15k rente door de neus geboord, worst case is hij zijn geld definitief kwijt

Ik heb het hem ook al geen 10 of 20 of 30x gezegd, maar waarschijnlijk al 100x. Hij wil niet in loondienst werken want 'alle bazen zijn slecht' en 'hij wil zijn goesting doen'. En als hij ergens als 'zelfstandige' werkt voor een grote aannemer onderneming vertrekt hij altijd 'zelf' na 1y (altijd fishy uitleg, volgens mij smijten ze hem buiten na aflopen van zijn initiele contract) en gaat hij weer zelfstandige random projectjes doen. Rinse and repeat.

Ik zit nu al 10y in de familie. Ik hoor al 10y dezelfde problemen en gezever. En op zijn 40 heeft hij een netto vermogen van -200k of zo. Naar eigen zeggen haalt hij 20-25% return on equity in al zijn projecten maar niemand wil hem financieren (behalve zijn ouders dat hij in de zak zet).


Als je natuurlijk te koppig en te trots bent om even gewoon de bullshit van de grote wereld te aanvaarden, dan wordt het leven moeilijk. Je kunt niet blijven je goesting doen als het niet werkt en dan hopen dat het plots wel gaat werken. Nee, dan moet je even aanvaarden dat je in het leven dingen moet doen die je niet graag doet en daar de vruchten van plukt. Ofwel je goesting doen en aanvaarden dat het geen hol opbrengt. But can't have it both.
 
Deze week is er hier toch ook eentje om te vergeten - na de sage met de nieuwe machine die werd geleverd, gisteravond en deels de afgelopen nacht zitten zwoegen op een stomme lay -out van een Word -document (akkoord - ik ben geen Office wonder maar waar de functies en indelingen tegenwoordig allemaal verstopt zitten ... het is gewoon te complex voor me - een word met 10% van de functies zou meer op mijn maat zijn), deze ochtend vroeg gestart met een Excel formuleblad te testen, alles goed behalve voorlaatste stap - dik een uur om een stom foutje op te sporen.

En dan nu een leverancier die een tekening dacht te begrijpen maar ze eigenlijk niet begrepen heeft - gevolg is dat de reeds gelaste onderdelen niet kunnen bekleed worden met een speciale lining - dat wordt ook nog een pittige discussie want de tekeningen bevatten zowel samenstelling als exploded views waarbij je duidelijk kan zien welke onderdelen voorzien zijn van lining en welke niet. Murphy is dan ook nog eens aanwezig want aanpassing van het ontwerp vereist een nieuw onderdeel dat in dit geval in Tantaal is gemaakt - dat onderdeel is reeds besteld, is zeer duur en moeilijk te krijgen ... dus veel extra kosten, levertermijn naar de vaantjes, ...

shit happens, maar leuk is anders zeker
 
Moet nu wel zeggen, ik wist al maanden geleden dat het nieuwe verhaal van Mac-bc zou afspringen... Nu kan hij weer enkele maanden trollen op alles en iedereen.

Die ging ook trollen als zelfstandige. Dit forum is zijn uitlaatklep :p.

Ik kan het mij zo al voorzien. Zijn eerste contact met sociale secretariaten, het bedrijf oprichten (contact met notarissen), contact met overheid door belastingen, contact met lokale overheid voor zijn project (ik vermoed dat hij één of ander vastgoedproject wou uitvoeren als zelfstandige), contact met aannemers voor zijn vastgoedproject,...

Eindeloos content.
 
Een solutions consultant kwam aan een product owner die tegenover mij zit vragen of ze enkele grote bugs hebben opgelost want ze moet vandaag een demo geven om dat ding te proberen verkopen.

"Nee, die zijn niet opgelost, maar doe de demo er maar rond heen".

Ik weet wat voor bugs het zijn (genre: het ziet er goed uit, maar de data klopt niet) en ik weet dat de product owner die zaken totaal niet voorop stelt. Liever een boel nieuwe flashy gadgets erin knallen die er in verkoopsdemos goed uitzien dan zorgen dat de onderliggende basis juist is. :rolleyes:
 
Origineel idee -> Eerste opzet -> Feedback van elke persoon die zichzelf belangrijk wilt maken -> Origineel idee helemaal naar de kl omdat iedereen met bs feedback komt om toch maar iets te zeggen -> Eindresultaat is nutteloos
 
Ik heb hier ook zo'n schoonbroer rondlopen. Helft van zijn projecten draaien de soep in en het is altijd 'de schuld van xyz' (my cat ate my lasagne, the dog ate the homework, whatever random excuus), 'de bank heeft zijn belofte niet gehouden' of whatever. Probleem is dat hij wel zelfstandig aannemer is en altijd buiten zijn vennootschap gaat met borgen te stellen (vb borg stellen met persoonlijk vermogen of zijn eigen woning in extra hypotheek steken om project te bij te financieren als zijn vennootschap niet genoeg geld bij elkaar krabbelt) om toch zijn dingen gedaan te krijgen. Lees: om de zoveel jaar is het tranendal en gezever als er iets flopt (hier ook al meerdere malen gedocumenteerd).

Hij slaagt er dan ook nog in om zijn ouders of broers in het bad te trekken met financiering. Zijn zus (mijn madam) gelukkig niet meer. Resultaat. Zijn ouders zijn al meer dan 10y aan het wachten op 100-200k die hij moet terugbetalen. Zijn broer is al kleine 15y aan het wachten op 30k. Die is al zijn spaargeld dat hij had op zijn 23 kwijt omdat hij grote broer 'een overbrugging' wou geven. Renteloos, niks op papier. Best case krijgt hij 30k terug en is hij 15k rente door de neus geboord, worst case is hij zijn geld definitief kwijt

Ik heb het hem ook al geen 10 of 20 of 30x gezegd, maar waarschijnlijk al 100x. Hij wil niet in loondienst werken want 'alle bazen zijn slecht' en 'hij wil zijn goesting doen'. En als hij ergens als 'zelfstandige' werkt voor een grote aannemer onderneming vertrekt hij altijd 'zelf' na 1y (altijd fishy uitleg, volgens mij smijten ze hem buiten na aflopen van zijn initiele contract) en gaat hij weer zelfstandige random projectjes doen. Rinse and repeat.

Ik zit nu al 10y in de familie. Ik hoor al 10y dezelfde problemen en gezever. En op zijn 40 heeft hij een netto vermogen van -200k of zo. Naar eigen zeggen haalt hij 20-25% return on equity in al zijn projecten maar niemand wil hem financieren (behalve zijn ouders dat hij in de zak zet).


Als je natuurlijk te koppig en te trots bent om even gewoon de bullshit van de grote wereld te aanvaarden, dan wordt het leven moeilijk. Je kunt niet blijven je goesting doen als het niet werkt en dan hopen dat het plots wel gaat werken. Nee, dan moet je even aanvaarden dat je in het leven dingen moet doen die je niet graag doet en daar de vruchten van plukt. Ofwel je goesting doen en aanvaarden dat het geen hol opbrengt. But can't have it both.
Ik ken zo iemand gelijkaardig in de familie. Ondertussen al enkele jaren zelfstandig.
Eerst met een of andere maat van hem, maar dat heeft geen 2 jaar geduurd denk ik & natuurlijk moet die gast hem nog (tien)duizenden EUR. Want somehow bleef die maar geld opdoen van een ander ofte gewoon geld vragen & krijgen (want zelf geen geld, dus betaald gij maar).
Geen idee hoe dat ineen moest zitten, te weinig geld in de zaak of zo, maar blijkbaar werd er regelmatig privé geld gebruikt voor projectmateriaal, etc. Of mss had men elk een eigen BV, I dunno the details.

Nu ondertussen die gast den bos in, zit in 't buitenland ergens naar 't schijnt & zou daar goed geld verdienen, maar of er van dat geld ooit iets van terug gaat komen, who knows.


Ale soit, die gast weg, dus alleen verder. Nu is het constant conflict tussen 2 realiteiten.
Enerzijds stoeft hij graag met hoeveel hij wel niet verdient (omzet), want jah ... ze moeten hem voor dit 20K & voor dat 10K, etc.
Binnen de kortste keren heb ik een huis verdiend!

Aan de andere kant is het telkens van 'ja, maar ze moeten mij nog 20K' & 'ik krijg mijn geld niet', etc. Maar toch door werken voor die 'klanten'.
Daar bovenop zo van 'ja maar niemand hier krijgt nog ne kebab ze, want dat is niet meer betaalbaar', etc. Alsof em geen geld genoeg meer heeft om eten te kopen.
Tegelijkertijd spendeert die dan om de paar jaar duizenden EUR aan gaming PC's op de zaak (wss afschrijven elke 3j).
NOTE: Al dat hij voor de zaak moet doen met die PC is een factuurke maken. Een v/d voordelen van 't systeem zeker.

Basically, hij houdt z'n hoofd boven water & heeft kan fancy stuff kopen op de zaak, maar 'k denk niet dat hij er privé heel veel op over over houdt na al die jaren.
Grote verschil is dat em in de familie nooit achter geld zou geraken & wss geen zware schulden zal hebben.
 
Ik ken zo iemand gelijkaardig in de familie. Ondertussen al enkele jaren zelfstandig.
Eerst met een of andere maat van hem, maar dat heeft geen 2 jaar geduurd denk ik & natuurlijk moet die gast hem nog (tien)duizenden EUR. Want somehow bleef die maar geld opdoen van een ander ofte gewoon geld vragen & krijgen (want zelf geen geld, dus betaald gij maar).
Geen idee hoe dat ineen moest zitten, te weinig geld in de zaak of zo, maar blijkbaar werd er regelmatig privé geld gebruikt voor projectmateriaal, etc. Of mss had men elk een eigen BV, I dunno the details.

Nu ondertussen die gast den bos in, zit in 't buitenland ergens naar 't schijnt & zou daar goed geld verdienen, maar of er van dat geld ooit iets van terug gaat komen, who knows.


Ale soit, die gast weg, dus alleen verder. Nu is het constant conflict tussen 2 realiteiten.
Enerzijds stoeft hij graag met hoeveel hij wel niet verdient (omzet), want jah ... ze moeten hem voor dit 20K & voor dat 10K, etc.
Binnen de kortste keren heb ik een huis verdiend!

Aan de andere kant is het telkens van 'ja, maar ze moeten mij nog 20K' & 'ik krijg mijn geld niet', etc. Maar toch door werken voor die 'klanten'.
Daar bovenop zo van 'ja maar niemand hier krijgt nog ne kebab ze, want dat is niet meer betaalbaar', etc. Alsof em geen geld genoeg meer heeft om eten te kopen.
Tegelijkertijd spendeert die dan om de paar jaar duizenden EUR aan gaming PC's op de zaak (wss afschrijven elke 3j).
NOTE: Al dat hij voor de zaak moet doen met die PC is een factuurke maken. Een v/d voordelen van 't systeem zeker.

Basically, hij houdt z'n hoofd boven water & heeft kan fancy stuff kopen op de zaak, maar 'k denk niet dat hij er privé heel veel op over over houdt na al die jaren.
Grote verschil is dat em in de familie nooit achter geld zou geraken & wss geen zware schulden zal hebben.

Ik denk niet dat mijn schoonbroer van slechte wil is. Denk eerder onkunde om zelfstandige te zijn en er geld mee te verdienen in combinatie met een zekere koppigheid/principes die evidente oplossingen a priori excluderen. Zijn renovatieprojecten en nieuwbouwprojecten zijn wel kwalitatief.

Ik woon zelf in 1 van zijn projecten waar er vanalles fout mee was: bouwovertredingen (was een 'tweegezinswoning' en mocht maar een 'eengezinswoning' zijn; garage was geen echte garage maar deel van living, ...), slechte huurders, crappy hypotheek, totaal verwilderde tuin van een hectare (bramen van een meter hoog en brandnetelvelden van 50 op 50m), weet ik veel wat nog allemaal. Bottom line was, hij wou er snel van af om geld te hebben, maar kon niet verkopen aan een goeie prijs wegens voorgenoemde problemen. En hij wou niet verkopen in de huidige staat wegens angst voor de overtredingen.

Ik heb het uiteindelijk gekocht aan "bradeerprijs" zodat hij zijn lening kwijt was en er bovenop nog wat geld meer verdiend heeft. Huurder eruit, 2 units samengevoegd, basic verbouwingen gedaan, zonnepanelen gelegd, tuin opgekuist (2y werk geweest), stuk van living effectief garage gemaakt, alles geregulariseerd bij gemeente en zo en op een half jaar tijd was alles rechtgezet. Recent geschat en het huis is nu bijna dubbel waard van wat we er 4y geleden voor gegeven hebben...

En zo is bijna elk project van hem gefoefel op of over de grens waardoor hij ofwel niet kan verkopen ofwel een crappy prijs krijgt. En je kunt een huis kopen en verbouwen en er een half miljoen in zitten hebben, maar als je nooit kunt verkopen, jammerlijk. En als je gewoon verkoopt aan 'input cost' + marge ipv wat de markt er echt voor wil geven, dan is het moeilijk geld verdienen. 2 voorbeelden.
  1. Meneer koopt een stuk grond, zet er een rechttoe rechtaan huis op. Hij doet zo goed als alles zelf, dus het is heel goedkoop gebouwd. Ergens rond de 200-250k alles in. Hij woont er een jaar of 5 zelf. Hij besluit te verkopen om aan een nieuw projectje te starten (zie hieronder). We doen een klein marktonderzoekje, huis is gemakkelijk 450-500k waard. Maar meneer wil niet aan die prijs verkopen want dan moet hij mogelijks wat meerwaarde tax of extra BTW betalen. Smijt het te koop aan 325k. Is binnen de week verkocht. En de koper zet het een half jaar later te koop aan 450k... De uitleg 'je kunt beter x % belastingen betalen op 200k winst dan 0% op 100k winst', does not compute.
  2. Meneer koopt een oude boerderij waar een expliciete clausule zelfs in de akte staat 'de schuur zal niet verbouwd worden tot wooneenheid' en 'bestaande woning is eengezinswoning en blijft eengezinswoning'. En wat doet hij ? Het bestaande huis verbouwen tot 2 appartementen (om te verhuren) en de schuur verbouwen tot zijn eigen woning. Om aan de lening te raken, moet hij al zijn andere vastgoed herfinancieren want ja, de bank geeft uiteraard geen lening om een schuur te verbouwen die geen bouwvergunning krijgt. De appartementen worden verbouwd met fake plannen/bouwaanvraag. Resultaat: er zit 800k vast in een project van een hectare waar er 2 appartementen + gezinswoning staan en dat is onverkoopbaar. En het is gefinancierd door andere dingen in 2e rang hypotheek te duwen. Dus die kunnen ook niet verkocht worden. De appartementen worden verhuurd aan crappy tarieven want de huurders mogen er hun domicilie niet zetten voor evidente redenen, dus go figure welke top huurders je vindt. Long story short: crap project dat geen hol opbrengt en a tooon of dead money.

Hij koopt zelfs niks fancy op de vennootschap. Hij heeft zelfs geen camionette meer, geen werkkraan, etc. Alles wordt rondgereden met de auto van zijn broer of pa met de grote remorque erachter. Dat de pa dan eventjes een dag geen auto heeft, jammer (ja, de pa is een serieuze enabler voor zijn slecht gedrag). De werkkraan is vervangen door gepruts met ladders en koorden en gevaarlijk gedoe. Hij werkt 50-60+h per week, gaat nooit mee op familie uitjes. Werken op zondag.

En dan zegt hij altijd "zelfstandige zijn is hard". Kan allemaal wel zijn, maar het is geen verplichting. En dan altijd neuten op 'de middenklasse' en 'overbetaalde werknemers' en bladiebladiebla. Hij is industrieel ingenieur. Zijn broer burgi. Zijn zus (mijn madam) is gewoon bachelor. Mijn madam verdient iets van 2000-2500 netto + auto per maand voor redelijk standaard werk. "Ongelooflijk overbetaald voor een mediocre profiel". OK dan. Dan zit ik en de burgi broer daar :censored:

Anyway, end of rant. Ja, het is een interessant discussie puntje hier in het gezin aangezien ik de zever en de impact op mijn madam haar humeur redelijk ver beyond schijtebeu ben. I guess dat ik gewoon eens iemand wil horen die zegt 'ja, totally retarded en geen normaal gedrag'. ipv 'het is en blijft een kind/broer en het is belangrijk dat ze gelukkig zijn' (en daarom moet blijkbaar alles en iedereen wijken van een volledige familie)
 
Komaan hé, nu ook niet overdreven streng zijn voor de @mac-bc. We kennen hier nul de botten van de situatie en als ge een partner hebt die opzettelijk dingen voor u verzwijgt of misschien zelfs zaken voorliegt, daar kunt ge soms helemaal niets aan doen.
Ik geef 'm in ieder geval het voordeel van de twijfel.

Wat ni weg neemt dat ik @cege zijn eerste advies het beste vind: hij zou zonder al te veel moeite een betere job kunnen vinden denk ik.
Then again: wat is beter hé? Ik zelf zit als IT'er ook intern bij een Belgisch bedrijf. Ik zou veel meer kunnen verdienen en veel grotere specialisatie kunnen behalen als ik consultancy zou doen. Maar ik heb een goeie werkgever, heel goeie collega's, weinig stress op't werk, goeie uren (8u tot 16u).. ik kan me inbeelden dat mensen dat maar niks vinden en mikken op het hogere loon en de "prestige".

Soit, om maar te zeggen: die betere is heel relatief.
 
Terug
Bovenaan