Inderdaad. Plus een goede cursus aan assertiviteit zal hem goed doen. Want als ik het zo lees grote kans dat hij bij toekomstige werkgevers in dezelfde val zal lopen.Moet ook wel zeggen dat gumball zijn les ook niet heeft geleerd. Hij weet dat alles doorverteld wordt aan zijn huidige bazen en toch blijft hij dingen vertellen aan zijn onbetrouwbare collega's
Als een collega mij zou vragen: "wat gaan je loonsvoorwaarden zijn bij je volgende werkgever?" dan zeg ik: Je mag het mij vragen wanneer ik daar daadwerkelijk werk. Niet vandaag.
Niet onnodig miserie/stress op je rug steken voor die paar weken dat je er nog zit.
Silence
Well-known member
N+1 die me dik men klote uithangt (en vandaag gemerkt heeft dat als hij me te kijk wil zetten vroeger moet opstaan) - kort op de bal spelen, ben 6 maand in dienst en laat nie op men kop zitten.
Ik heb hem gisteren gezien op kantoor en vanmorgen nog gesproken, trekt hij zijn mond niet open.
Namiddag krijg ik/we een mail "Collega's, dossiers in bijlage asap behandelen, termijn bijna verstreken"
Ik bel hem. Waarom kan dat 1. Niet individueel? 2. Zeg je niks face 2 face?
"Zo win ik tijd"
Mja ik heb dit al met jou besproken, ik wacht op jou feedback op de gegeven info
"Kan ik me niet herinneren"
Oké dan. Mailtje terug. Hele team in CC (hij is begonnen)
"Dag x. Dossier A met jou besproken op datum xx. Gevraagde info vervolgens opgevraagd.
Mails verzonden aan jou op datum x - y - z met opgevraagde info.
Mail aan jou verzonden op datum x met vraag om feedback, mail op datum x als reminder. Zie bovenstaande mails in bijlage.
Ter info, op deze tijd hadden we dossiers inhoudelijk kunnen bespreken..
Ik ben morgen de hele dag bereikbaar behalve tussen 13 & 14u wegens meeting. Graag reactie over dit dossier want termijn bijna verstreken"
Ik heb intussen wel al de ervaring (helaas) dat je uzelf moet indekken en kinderlijk voor elke scheet mails moet versturen (en bijhouden)
Ik heb hem gisteren gezien op kantoor en vanmorgen nog gesproken, trekt hij zijn mond niet open.
Namiddag krijg ik/we een mail "Collega's, dossiers in bijlage asap behandelen, termijn bijna verstreken"
Ik bel hem. Waarom kan dat 1. Niet individueel? 2. Zeg je niks face 2 face?
"Zo win ik tijd"
Mja ik heb dit al met jou besproken, ik wacht op jou feedback op de gegeven info
"Kan ik me niet herinneren"
Oké dan. Mailtje terug. Hele team in CC (hij is begonnen)
"Dag x. Dossier A met jou besproken op datum xx. Gevraagde info vervolgens opgevraagd.
Mails verzonden aan jou op datum x - y - z met opgevraagde info.
Mail aan jou verzonden op datum x met vraag om feedback, mail op datum x als reminder. Zie bovenstaande mails in bijlage.
Ter info, op deze tijd hadden we dossiers inhoudelijk kunnen bespreken..
Ik ben morgen de hele dag bereikbaar behalve tussen 13 & 14u wegens meeting. Graag reactie over dit dossier want termijn bijna verstreken"
Ik heb intussen wel al de ervaring (helaas) dat je uzelf moet indekken en kinderlijk voor elke scheet mails moet versturen (en bijhouden)
Sloan
Banned
Mijn vriendin moet het ocharme ook ontdekken.
Heeft lang gestudeerd dus nu eerste echt serieuze job bij Apple in het buitenland. Duts heeft nog nooit in zo'n omgeving gewerkt en ondervind nu dat haar collega's (die ze meteen als goeie mensen met goeie bedoelingen ziet) gaan klikken als ze iets doet tegen policy (lees: een foto nemen binnenin het gebouw).
Oldskooler
Well-known member
Zeggen:Kutcollega: "Wat zijt ge daarnet gaat doen bij collega X? En wat bij collega Y?"...what the hahahahaha
"Hebt ge dit al afgewerkt, want we zouden wel willen dat het klaarstaat als ge weg zijt" (ter info, ik heb 3 weken opzeg. Het is niet dat ik eind deze week vertrek ofzo)
"Hebt ge niet wat konten proper te likken?"
"Hebt ge zelf niet wat werk te doen? Precies niet?"
Je kan het nog erger spelen:
"Ik heb van collega's vaak te horen gekregen dat ze het spijtig vinden dat ik weg ga. Maar niemand zou het precies erg vinden als jij weggaat."
(Breng dit aan, en je hoort ze/hem nooit meer.)
Zeggen:
"Een paar anonieme reviews over werkgevers op glassdoor, indeed en andere websites zijn gauw geschreven."
"En ge weet, dat gaat gauw rond. En 10 jaar later staan die reviews daar nog."
Laatst bewerkt:
Ik begrijp uw kritiek. Het klopt ook dat ik voorstander ben om in zakelijke contacten niet al te familiair te gaan doen. Ik sta dus nog 100% achter mijn eerdere post die je daar hebt gequote.
Maar dat mag gerust met gepast respect zijn voor iedereen, niet alleen voor mensen die per ongeluk geneeskunde of rechten gestudeerd hebben. Ik bedoel; die beroepen gaan sowieso al gepaard met een elitaire perceptie. Dat je dan zelf dat beroep uitoefent en geen enkele moeite doet om dat wat te temperen, en daar nog een extra dikke laag bovenop legt, dan vind ik dat inderdaad belachelijk.
Ofwel gaan we elkaar vanaf nu allemaal aanspreken als Dokter A, Meester B, ... Maar dan ook: Ingenieur C, Bakker D, Slager E, Fietsenmaker F, enzovoort. Ofwel is het bij iedereen Geachte heer X, of Beste Y. Ik zie geen reden om bepaalde beroepen op een hogere piëdestal te zetten dan andere beroepen.
Renegadexxripxx
Well-known member
Ik zie het probleem niet om eerlijk te zijn. Ik ken mensen die hun PhD. ir. continue schrijven in al hun berichtgeven, net zoals dat ze waarde medecollega doctorandus neerzetten. Mij boeit dat nu eens echt geen sikkepit hoe mensen elkaar benoemen.
Als ik die persoon contacteer is het hallo Jos of geachte heer huppeldepup zonder dat ik mijn ganse rits aan aanheftitels ergens vermeld.
Iedereen heeft het recht om anaal te zijn over iets. En als een clubje intern vindt dat enkel de anale aanspreekvormen aangewezen zijn, dan doen ze dat maar onder elkaar. Moet ik mij als buitenstaander niets van aantrekken. En als je u daar wel iets van wil aantrekken maak dan een even anale aanspreektitel voor uzelf die je in uw clubje oplegt. Of speel don Quihote.
Alhoewel dat ik in mijn clubje aangesproken wordt met sensei (tov kinderen) en ik daar ook geen afwijken van toestaan (tussen volwassenen is dat gewoon Renegade). En ik er dan ook echt geen probleem mee heb dat wanneer ik in het ziekenhuis of de artspraktijk ben dat ik de dokter er aanspreek met dokter, en de verpleegster met verpleegster. Of dat ik in een school de meester van "mijne kleine" aanspreek met meester huppeldepup ipv hey Jos. Al is dat puur uit beleefdheidsvorm.
Boeit toch allemaal niet zo erg om u hierin op te jagen ? Maar als je er u in wil opjagen, dan is dat uw goed recht ;p.
Je minimaliseert het nu wel heel erg.
In het ziekenhuis spreekt namelijk iedereen over Dokter + familienaam, maar je zal niemand horen spreken over Verpleegster + familienaam. Neen, dat is gewoon Gerda. Welke Gerda? Ah, die van de verpleging.
Op school spreek je enkel over "Meester + voornaam" in het bijzijn van uw kind, om uw kind niet in verwarring te brengen.
Als simpele ingenieur zou ik mij er niet goed bij voelen dat mensen mij aanspreken met "Ingenieur + familienaam", terwijl andere mensen met wie ik samenwerk (en toevallig iets anders hebben gestudeerd) gewoon bij de voornaam worden aangesproken. Maar sommige elitaire beroepsgroepen staan daar blijkbaar op. Daar heb ik inderdaad mijn mening over.
Maar soit, op naar de volgende ergernis!
Omdat mijn bedrijf volledige ontzorging wil aanbieden aan de klant, garanderen wij een quasi 365/365 begeleiding. Voor elk verlof langer dan een paar dagen moeten de projecten overgedragen worden aan collega's. Echt irritant, in dat in beide richtingen.
- Te pas en te onpas compleet ongekende projecten overgedragen krijgen, met elk zijn specifieke problemen en gevoeligheden, ... Alles wat je moet doen voor dat project, moet je eerst gaan opzoeken in de documentatie, in het overdrachtsformulier, in de lijst contactpersonen, ... En dan nog kun je de helft van de tijd specifieke vragen niet beantwoorden omdat je moeilijk iemand gans zijn mailbox kan migreren voor elke overdracht. Wie heeft daar eigenlijk wat aan?
- Omgekeerd ook; uw eigen projecten uit handen geven aan een collega die 0,0 voeling heeft met het project is ook altijd je hart vasthouden, omwille van dezelfde redenen. Je moet echt àlles gaan documenteren als je uw collega niet in de shit wil steken. Ik heb al snel de neiging om gewoon te zeggen: "bel mij gewoon op als je iets niet zeker weet". Maar dan kun je het al bijna evengoed rechtstreeks tegen de klant zeggen. Om dan terug te komen van verlof en je te verwachten aan een shitload aan e-mails, een shitload aan shit (
) en ander achterstallig werk die zich heeft opgestapeld. Wat een leuk gevoel om vakantie te nemen. 
Het houdt mij eerlijk gezegd ook gewoon tegen om eens een week verlof te nemen. Ik ontzie het. Dan liever gewoon blijven doordraaien in de ratrace dan heel die rompslomp te moeten doorlopen van de overdracht + de stront opkuisen achteraf.
Maandag belde een collega of ik twee projecten van hem wou overnemen. Vanmorgen was het overdrachtsmeeting. Hij wou er nog een derde tussensmijten. Ik vroeg eerst extra uitleg om te zien of het niet teveel werk was. Hij startte de uitleg en begon eigenlijk stiekem al over te dragen. Ik heb hem echt een halt toegeroepen en gezegd dat hij beter iemand anders zoekt. Serieus man.
- Te pas en te onpas compleet ongekende projecten overgedragen krijgen, met elk zijn specifieke problemen en gevoeligheden, ... Alles wat je moet doen voor dat project, moet je eerst gaan opzoeken in de documentatie, in het overdrachtsformulier, in de lijst contactpersonen, ... En dan nog kun je de helft van de tijd specifieke vragen niet beantwoorden omdat je moeilijk iemand gans zijn mailbox kan migreren voor elke overdracht. Wie heeft daar eigenlijk wat aan?
- Omgekeerd ook; uw eigen projecten uit handen geven aan een collega die 0,0 voeling heeft met het project is ook altijd je hart vasthouden, omwille van dezelfde redenen. Je moet echt àlles gaan documenteren als je uw collega niet in de shit wil steken. Ik heb al snel de neiging om gewoon te zeggen: "bel mij gewoon op als je iets niet zeker weet". Maar dan kun je het al bijna evengoed rechtstreeks tegen de klant zeggen. Om dan terug te komen van verlof en je te verwachten aan een shitload aan e-mails, een shitload aan shit (
) en ander achterstallig werk die zich heeft opgestapeld. Wat een leuk gevoel om vakantie te nemen. Het houdt mij eerlijk gezegd ook gewoon tegen om eens een week verlof te nemen. Ik ontzie het. Dan liever gewoon blijven doordraaien in de ratrace dan heel die rompslomp te moeten doorlopen van de overdracht + de stront opkuisen achteraf.
Maandag belde een collega of ik twee projecten van hem wou overnemen. Vanmorgen was het overdrachtsmeeting. Hij wou er nog een derde tussensmijten. Ik vroeg eerst extra uitleg om te zien of het niet teveel werk was. Hij startte de uitleg en begon eigenlijk stiekem al over te dragen. Ik heb hem echt een halt toegeroepen en gezegd dat hij beter iemand anders zoekt. Serieus man.
Renegadexxripxx
Well-known member
Omdat mijn bedrijf volledige ontzorging wil aanbieden aan de klant, garanderen wij een quasi 365/365 begeleiding. Voor elk verlof langer dan een paar dagen moeten de projecten overgedragen worden aan collega's. Echt irritant, in dat in beide richtingen.
- Te pas en te onpas compleet ongekende projecten overgedragen krijgen, met elk zijn specifieke problemen en gevoeligheden, ... Alles wat je moet doen voor dat project, moet je eerst gaan opzoeken in de documentatie, in het overdrachtsformulier, in de lijst contactpersonen, ... En dan nog kun je de helft van de tijd specifieke vragen niet beantwoorden omdat je moeilijk iemand gans zijn mailbox kan migreren voor elke overdracht. Wie heeft daar eigenlijk wat aan?
- Omgekeerd ook; uw eigen projecten uit handen geven aan een collega die 0,0 voeling heeft met het project is ook altijd je hart vasthouden, omwille van dezelfde redenen. Je moet echt àlles gaan documenteren als je uw collega niet in de shit wil steken. Ik heb al snel de neiging om gewoon te zeggen: "bel mij gewoon op als je iets niet zeker weet". Maar dan kun je het al bijna evengoed rechtstreeks tegen de klant zeggen. Om dan terug te komen van verlof en je te verwachten aan een shitload aan e-mails, een shitload aan shit (
Het houdt mij eerlijk gezegd ook gewoon tegen om eens een week verlof te nemen. Ik ontzie het. Dan liever gewoon blijven doordraaien in de ratrace dan heel die rompslomp te moeten doorlopen van de overdracht + de stront opkuisen achteraf.
Maandag belde een collega of ik twee projecten van hem wou overnemen. Vanmorgen was het overdrachtsmeeting. Hij wou er nog een derde tussensmijten. Ik vroeg eerst extra uitleg om te zien of het niet teveel werk was. Hij startte de uitleg en begon eigenlijk stiekem al over te dragen. Ik heb hem echt een halt toegeroepen en gezegd dat hij beter iemand anders zoekt. Serieus man.
Ik begrijp uw ergernis. Maar als je een 365/365 begeleiding claimt te hebben en het is zoals jij zegt. Dan is dit voor mij een werkgever die onvoldoende personeel ter beschikking stelt. De normale werkwijze om dat op te vangen is om 2 projectleiders te hebben die aan die informatie kunnen (en dus de mailboxen), waarbij 1 persoon de lead heeft. Maar dat er regelmatig update momenten zijn om elkaar van alles op de hoogte te houden (zaken die niet op mail staan, gewoon algemene informatie). Het gaat nog altijd niet hetzelfde zijn als de service van 1 gedediceerd persoon voor de volle 100%. Waarbij die personen dan niet op dezelfde dag afwezig (verlof) mogen zijn voor langere termijn. Maar het is wel een pak robuuster als 1 van die 2 personen u ooit verlaat (ziekte, langdurig verlof, pensioen, vertrek (concurrent, iets anders,overlijden,...)).
Maar dat is de enige werkwijze om het haalbaar en nuttig te maken (perfectie bestaat echter niet). Ipv een last voor uw personeel zoals het nu is. Waarbij deze werklast natuurlijk meegenomen wordt in de totale werklast. De werkwijze die jij stelt, heeft niet als intentie om het werk en de dienst correct aan te leveren maar is enkel een excuustruus in het verkoopsargument dat men goede service levert. Want wij garanderen 365!!!! Checklistje afgevinkt.
Mijn inzicht moet je het dan ook op die manier behandelen. Grotendeels als een inventarisatie naar dringendheid, waarbij je enkel de kritische zaken aanpakt en al de rest uitstelt (maar inventariseert) tot de eindverantwoordelijk terug is en voor de rest gewoon het aanspreekpunt (klaagmuur) bent voor de klant. En dus ook accepteren dat de oplossingen op die dringende/kritische zaken dan niet noodzakelijk overeenkomen met uw werkwijze, maar dat je dat accepteert als de kost van het recht op verlof te nemen (niet alles moet perfect zijn). Ik denk ook dat als je het zo aanpakt, dat de stress die je er uit voelt, beperkter wordt als je uzelf kan dwingen om het los te laten / te relativeren.
Maar dat is niet evident.
iamhollywood
Well-known member
Die nettovergoeding was mij ook opgevallen, hoe ze dat verantwoorden in combinatie met maaltijdcheques is mij een raadsel, kwestie van tijd voor daar een controle volgt want tegenwoordig zijn ze extreem gevoelig voor nettovergoedingen.
Verder zou ik het mij allemaal niet teveel meer aantrekken. Is een zielige bende. Op naar nieuw en beter
.
Een collega die zelf niet of pas heel laat op vragen antwoordt is geïrriteerd omdat ik veel sneller verder geholpen word dan hij.
Misschien omdat ik wel zelf ook snel antwoord op diezelfde collega's...
Vreselijk, zulke types. Die zijn dan zo blind voor hun eigen gedrag dat ze zich echt in hun gelijk voelen.
Misschien omdat ik wel zelf ook snel antwoord op diezelfde collega's...
Vreselijk, zulke types. Die zijn dan zo blind voor hun eigen gedrag dat ze zich echt in hun gelijk voelen.
Ik heb ooit bij een bedrijf gewerkt dat hardware ontwikkelde compatibel met Apple-producten, op heel die afdeling moesten de ramen afgeplakt worden en waren camera's verboden.
In het geheim werken zit diep in de cultuur van Apple dus het is logisch als mensen die cultuur bewaken.
Laatst bewerkt:
Sloan
Banned
Bwa, als dat een naaste collega is en die gaat klikken uit kwade wil is het iets anders vind ik.
Tgoh, als daar plots iemand die nieuw is binnenkomt en nen hoop selfies gaat trekken aan geheim prototype x of y snap ik nu wel dat er wat alarmbellen afgaan
Hier lachen ze er ook niet echt mee op development als we foto's of filmpjes nemen van nieuwe ontwikkelingen.
Of die collega volgt gewoon de policy aangaande het melden van mensen die verdachte toeren uitsteken.
Dat is net waar social engineering vanuit gaat, dat mensen de regels aan hun laars lappen als je maar wat vriendelijk bent. De fototrekker in kwestie hier was gewoon niet echt haar hersenen aan het gebruiken
Is toch niet meer dan normaal? Als je hier op de verkeerde plek foto's maakt word je gewoon op staande voet ontslagen. Geen excuses, geen 2de kans.
Vergelijkbare onderwerpen
