Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

Ik ga hier ook eens op posten volgend op de post van Oldskooler waarin hij stelt dat mensen vooral goed weten wat hun rechten zijn. We hebben een behoorlijke verzameling twintigers op de werkvloer, ik krijg meer en meer de indruk dat "de jeugd van tegenwoordig" zich enorm entitled voelt.

Collega's met slechts een jaar (of nog niet) ervaring hebben recht op thuiswerk
Even deze uitpikken.
Op zich is thuiswerk een recht, maar sinds Corona bijna universeel ingeburgerd. Quasi een verworven recht. Ik zeg niet dat je 100% thuis moet werken, maar een gezond evenwicht waarbij je minstens twee dagen per week thuis kan werken is toch stilaan de norm aan het worden voor administratieve functies? Een beetje groot bedrijf dat geen mogelijkheid tot thuiswerk biedt gaat om den duur geen goede profielen meer vinden hoor. Enkel bij KMO's of zelfstandigen zijn ze in het algemeen afkerig tegen thuiswerk, maar de voorwaarden zijn over het algemeen ook minder dan bij grote bedrijven en vaak wordt personeel daar enkel maar beschouwd als een noodzakelijk kwaad wat alleen maar geld kost.
 
Mààr dan hebt ge het soort volk dat opgekweekt is om heel hun leven alles voor niks te krijgen van de overheid en dan ons ook met de mentaliteit benadert. Nu net nog een mail van een persoon die 2 weken geleden een aanvraag gedaan heeft, maar nog geen antwoord gekregen heeft (niet abnormaal). Ze belde al dat ze door onze schuld nu meer gaat moeten betalen. Als ge vraagt waarom, krijgt ge een of andere wartaal uitleg die gebaseerd is op allerlei fake news vanop Facebook. Die is al zodanig gebrainwashed dat ge daar niks tegenin kunt brengen. In de privé zoudt ge daar een vlammend antwoord op geven, maar hier is dat uit den boze.
Ik heb een tijdje meegewerkt aan een sociaal project (volkstuintjes). Daarmee hielpen we mensen aan de onderkant van de maatschappij. Voor ongeveer de helft autochtonen die al heel hun leven lang gepamperd worden door de maatschappij, over van alles en nog wat liggen te klagen en nooit opdaagden op de dagen dat iedereen moest komen werken.
Ahh, ze klaagden ook over die enkele Syrische vluchtelingen die ook een tuintje kregen. Die wel over probeerden te helpen. "Waarom hebben die recht op steun, die zijn toch niet van hier".

Ik heb voor mijzelf toen beslist : f*cking marginalen. Dat is onder meer mijn belastinggeld dat hier wordt gespendeerd, niet dat van jullie. Jullie hebben heel jullie leven alleen ontvangen, en moeten niet gaan beslissen wie de maatschappij steunt. Ik ben er dan ook mee gestopt.
 
Of in "jouw tijd" was je nog geen leidinggevende en nu vergelijk je mensen hun gedrag met hoe je zelf was of denkt geweest te zijn.

Het kan hé, maar ik neem zo'n zaken wel met een korrel zout eerlijk gezegd als je eens terugkijkt naar wat voor een jobjes er in de jaren '60 allemaal werden gecreëerd en hoe zowat elke sector tegenwoordig en pak professioneler wordt gerund. Dat mensen mondiger zijn, dat zeker, maar dat ze vroeger harder werkten en zich meer inzetten, dunno.
Er is wel degelijk een probleem met een deel van de jonge medewerkers. Met dank aan de smartphone en social media.
Veel jongeren leven een hele dag, starend op dat schermpje, buiten de uren dat ze les krijgen. Ze hebben geen contact meer met de andere leerlingen, verliezen heel wat sociale vaardigheden en overreageren op kritiek. Ze hebben niet geleerd om te onderhandelen, te discussiëren.
Ze willen ook vaak niet "neen" zeggen tegen iemand, ontwijken gewoon de vraag.
Stond niet zo lang geleden iets over in de krant. Er stond één jonge journalist in die een aantal arbeidscontracten had getekend maar daar dan niet was beginnen werken, zonder te verwittigen. En wanneer dat bedrijf hem dan opbelde, blokkeerde hij dat nummer. En dat was blijkbaar een typisch trekje van de jongere generatie.
 
Pas op, ik heb niet gezegd dat "de jeugd" niet hard werkt hé? Ik zeg dat de jeugd veelal vindt dat ze op handen gedragen moeten worden doordat ze hard werken. Hard werken wordt niet meer als "normaal" beschouwd maar als iets waanzinnigs uitzonderlijk. De meeste werken wel hard maar als ze dan een bonus krijgen van netto 3.000 EUR + 750 EUR koopkrachtpremie (zonder dat de werkgever deze koopkrachtpremie hoeft te geven) dan is de feedback "jah, we hebben er ook wel hard voor gewerkt hé" in plaats van "Nice, merci!".

Het is dat waar ik niet goed tegen kan, het grenst aan de ondankbaarheid.
Ik heb ook nog nooit "dank U" gezegd voor een bonus. En dat zijn bij mij bedragen van een andere grootte-orde. Die bonus maakt gewoon deel uit van mijn salarispakket, en ik ontvang die omdat ik mijn doelstellingen heb bereikt. En omdat ik met het bereiken van de doelstellingen waarde heb gecreëerd voor het bedrijf, en daar een klein stukje van meepik.
 
Er is wel degelijk een probleem met een deel van de jonge medewerkers. Met dank aan de smartphone en social media.
Veel jongeren leven een hele dag, starend op dat schermpje, buiten de uren dat ze les krijgen. Ze hebben geen contact meer met de andere leerlingen, verliezen heel wat sociale vaardigheden en overreageren op kritiek. Ze hebben niet geleerd om te onderhandelen, te discussiëren.
Ze willen ook vaak niet "neen" zeggen tegen iemand, ontwijken gewoon de vraag.
Stond niet zo lang geleden iets over in de krant. Er stond één jonge journalist in die een aantal arbeidscontracten had getekend maar daar dan niet was beginnen werken, zonder te verwittigen. En wanneer dat bedrijf hem dan opbelde, blokkeerde hij dat nummer. En dat was blijkbaar een typisch trekje van de jongere generatie.

Bij ons ook een kwaal. Denk dat 50% van de signers gewoon niet opdaagt bij ons. En dat zijn high paying jobs in een multi-national waar je goed verdient en als je beetje je best doet, gemakkelijk 10-20y kunt meegaan en jaarlijks opslag krijgen en goed geld verdienen.

Het is niet enkel bij juniors een probleem. Ik heb nu een 50y something report. Dat verdient 6-7k per maand en dat wil geen meetings organiseren/deelnemen (ik + report + 1 iemand gaat nog). Dat wil geen meetings leiden. Dat brengt niks naar de finish lijn. Altijd 'cege, doe eens finaal review' (en daar staan dan 10 fluo remarks in waar het echt geen fluit uitmaakt of je A of B kiest). Als iemand van buiten ons team een vraag aan stelt, is dat gewoon forward naar mij of iemand anders. Nooit nee zeggen of zelf iets beslissen. Nooit ambras maken met een ander wanneer je eens ambras moet maken. Heb al 10x proberen op te lossen, maar telkens 'aard van het beestje, kan niet meer veranderen'. Ik heb een meeting of 5 die ik recurrent wekelijks organiseer met allerlei mensen en gemakkelijk 5-10 ad hoc meetings. De andere report is zeer junior en vertrouw ik niet alleen in die meetings. #3 is goed, als we dus samen op verlof zijn, wat dus af en toe gebeurt, mogen we 5-10 meetings herschedulen, cancellen, anderen zoeken om te organiseren omdat 'aard van het beestje' geen meetings wil leiden.

Onze job is letterlijk mensen verbinden en in contact brengen met elkaar. Links en rechts pushen om dingen gedaan te krijgen. Info extraheren uit anderen om ons product te kunnen maken, processen te streamlinen etc. Best dat report zijn werk goed is voor de rest, anders was het een zwaar overbetaald iemand. Had die ook nooit zelf aangeworven wegens obvious gebrek aan sociale skills voor dit soort job.
 
Even deze uitpikken.
Op zich is thuiswerk een recht, maar sinds Corona bijna universeel ingeburgerd. Quasi een verworven recht. Ik zeg niet dat je 100% thuis moet werken, maar een gezond evenwicht waarbij je minstens twee dagen per week thuis kan werken is toch stilaan de norm aan het worden voor administratieve functies? Een beetje groot bedrijf dat geen mogelijkheid tot thuiswerk biedt gaat om den duur geen goede profielen meer vinden hoor. Enkel bij KMO's of zelfstandigen zijn ze in het algemeen afkerig tegen thuiswerk, maar de voorwaarden zijn over het algemeen ook minder dan bij grote bedrijven en vaak wordt personeel daar enkel maar beschouwd als een noodzakelijk kwaad wat alleen maar geld kost.
Het loopt al fout bij "thuiswerk is een recht". Wie/wat/hoe? Die discussie mag je in het Thuiswerk topic aangaan, daar is al meermaals de do's en don'ts van thuiswerk besproken, herbesproken en herherbesproken maar ik denk dat nergens staat dat thuiswerken een recht is. Ik zal het niet hebben over de pro's/contra's of over wat er ingeburgerd is geraakt maar de beslissing over thuiswerk ligt nog altijd bij de werkgever. Bij ons is er duidelijk de afspraak, in je leerperiode niet. Laat die leerperiode dan wel minimum 2-3 jaar duren (en dan ben je nog aan het leren maar moet je toch een stevige basis hebben). Het is niet dat onze job puur administratie is, er komt zoveel meer bij kijken en onze jonge mensen moeten eigenlijk alles zelf kunnen buiten de boekhouding zodat ze bij wijze hun eigen verzekeringsmakelaar kunnen spelen zonder dat ze zeggen "oei, dat is voor ne collega eigenlijk". Dus ik vind het dan behoorlijk straf om na 5-6 maanden bijvoorbeeld als onervaren pas afgestudeerde collega te zeggen "ik wil thuiswerken, da's toch normaal" als je weet dat de afspraken op kantoor anders zijn. We gaan er over in dialoog en krijgen dan vaak als feedback => Ik kan thuis beter focussen want ik heb minder afleiding... Maar dan op kantoor wel om de 10 minuten naar de Smartphone grijpen om toch maar efkes te checken. (die bewuste collega woont op een kwartiertje fietsen, heeft geen kinderen, woont alleen, etc... Dus die argumenten vallen allemaal weg)

Ik heb ook nog nooit "dank U" gezegd voor een bonus. En dat zijn bij mij bedragen van een andere grootte-orde. Die bonus maakt gewoon deel uit van mijn salarispakket, en ik ontvang die omdat ik mijn doelstellingen heb bereikt. En omdat ik met het bereiken van de doelstellingen waarde heb gecreëerd voor het bedrijf, en daar een klein stukje van meepik.
Is de persoon aan wie jij "dank u" zou zeggen de shareholder/CEO of is dat een +1? Want in een keten waar je 10 verschillende managerniveau's hebt vind ik het ergens logisch dat je niet zegt "amai manager, merci voor dienen bonus die eigenlijk boven uw hoofd beslist werd en waar ge zelf niks van voelt als ik die wel of niet krijg".

Bij ons is dat anders, dit wordt beslist door onze 2 bestuurders en tevens hoofdaandeelhouders (waar alle collega's quasi dagelijks contact mee hebben), een bonus van netto 3.000 EUR betekent een bruto bonus van 3.451 EUR, betekent een totale bonus (incl. werkgeversbijdrage) van 4.589 EUR. x 25 collega's oftewel een slordige 100.000 EUR. Voeg daar de koopkrachtpremie aan toe dan zit je ongeveer aan 120.000 EUR... De meerderheid kan het dan "normaal" vinden dat die 2 bestuurders dit zomaar toestaan, ik vind dit enorm, nogmaals, zeker rekening houdend met wat de rest van onze sector doet. Stel dat de bonus niet zou gegeven worden alsook de koopkrachtpremie niet, geen haan die ernaar zou kraaien en onze 2 bestuurders die het stuk wel een slordige 50.000 EUR het stuk bijkomend kunnen uitkeren.
 
Laatst bewerkt:
Is de persoon aan wie jij "dank u" zou zeggen de shareholder/CEO of is dat een +1? Want in een keten waar je 10 verschillende managerniveau's hebt vind ik het ergens logisch dat je niet zegt "amai manager, merci voor dienen bonus die eigenlijk boven uw hoofd beslist werd en waar ge zelf niks van voelt als ik die wel of niet krijg".
Dat maakt toch niet zoveel uit?
Ik werk voor een kleine multinational. En ik ben een paar jaar n-1 van de COO geweest (nr 2 van het bedrijf dus). 10 verschillende managementsniveau's dus niet direct.
Er is 18 jaar geleden besloten dat een deel van mijn wedde variabel werd, met een heel complex systeem dat bepaalt hoeveel bonus ik krijg. Dat is gebaseerd op individuele performantie en het financieel resultaat van de groep. Dus dat is gewoon een uitbetaling van een deel van mijn contractueel vastgelegd salaris. Ik ga ook niet iedere maand "dank U" zeggen omdat mijn loon wordt uitbetaald.

Dat geld van die bonus vind ik trouwens niet zo belangrijk. Het is mij echt te doen om de evaluatie op zich, de validering dat mijn werk gedurende het jaar uitstekend was. Als die evaluatie goed is (dat wil zeggen duidelijk, ze hoeft zelfs niet positief te zijn) , zal ik mijn manager bedanken voor de feedback.

Bij ons is dat anders, dit wordt beslist door onze 2 bestuurders en tevens hoofdaandeelhouders (waar alle collega's quasi dagelijks contact mee hebben), een bonus van netto 3.000 EUR betekent een bruto bonus van 3.451 EUR, betekent een totale bonus (incl. werkgeversbijdrage) van 4.589 EUR. x 25 collega's oftewel een slordige 100.000 EUR. Voeg daar de koopkrachtpremie aan toe dan zit je ongeveer aan 120.000 EUR... De meerderheid kan het dan "normaal" vinden dat die 2 bestuurders dit zomaar toestaan, ik vind dit enorm, nogmaals, zeker rekening houdend met wat de rest van onze sector doet. Stel dat de bonus niet zou gegeven worden alsook de koopkrachtpremie niet, geen haan die ernaar zou kraaien en onze 2 bestuurders die het stuk wel een slordige 50.000 EUR het stuk bijkomend kunnen uitkeren.
Ik weet niet wat en hoe er bij jullie afgesproken is. Dus ik kan daar niet over oordelen. Bij ons is de bonus dit jaar waarschijnlijk een pak lager door het slechtere resultaat, en dat accepteer ik. Mocht mijn werkgever dit jaar toch een normale bonus geven aan iedereen , zou ik niet "dank U" zeggen, maar gewoon aangeven dat dat niet OK is.
 
Dat maakt toch niet zoveel uit?
Ik werk voor een kleine multinational. En ik ben een paar jaar n-1 van de COO geweest (nr 2 van het bedrijf dus). 10 verschillende managementsniveau's dus niet direct.
Er is 18 jaar geleden besloten dat een deel van mijn wedde variabel werd, met een heel complex systeem dat bepaalt hoeveel bonus ik krijg. Dat is gebaseerd op individuele performantie en het financieel resultaat van de groep. Dus dat is gewoon een uitbetaling van een deel van mijn contractueel vastgelegd salaris. Ik ga ook niet iedere maand "dank U" zeggen omdat mijn loon wordt uitbetaald.

Dat geld van die bonus vind ik trouwens niet zo belangrijk. Het is mij echt te doen om de evaluatie op zich, de validering dat mijn werk gedurende het jaar uitstekend was. Als die evaluatie goed is (dat wil zeggen duidelijk, ze hoeft zelfs niet positief te zijn) , zal ik mijn manager bedanken voor de feedback.


Ik weet niet wat en hoe er bij jullie afgesproken is. Dus ik kan daar niet over oordelen. Bij ons is de bonus dit jaar waarschijnlijk een pak lager door het slechtere resultaat, en dat accepteer ik. Mocht mijn werkgever dit jaar toch een normale bonus geven aan iedereen , zou ik niet "dank U" zeggen, maar gewoon aangeven dat dat niet OK is.
Daar zit hem het verschil ook hé... Bij ons is de bonus niet echt "een deel van uw wedde" maar een extra.

Maar soit, jij vindt het niet nodig om eens dank u te zeggen, ik vind dat wel tof als het personeel dat wel doet, agree to disagree?
 
Daar zit hem het verschil ook hé... Bij ons is de bonus niet echt "een deel van uw wedde" maar een extra.

Maar soit, jij vindt het niet nodig om eens dank u te zeggen, ik vind dat wel tof als het personeel dat wel doet, agree to disagree?
Omgekeerd kan een dank u of compliment naar het personeel ook geen kwaad.
Jarenlang ergens gewerkt waar je niet meer dan een en ik citeer "noodzakelijk kwaad" was als personeel, roepen en het personeel tegen elkaar opstoken was er dagelijkse kost.

Nu aan de andere kant van de tafel en je ziet uw personeel zo opfleuren van af en toe een welgemeende dank u of ander compliment.
Zonder hierin te overdrijven.
 
Omgekeerd kan een dank u of compliment naar het personeel ook geen kwaad.
Jarenlang ergens gewerkt waar je niet meer dan een en ik citeer "noodzakelijk kwaad" was als personeel, roepen en het personeel tegen elkaar opstoken was er dagelijkse kost.

Nu aan de andere kant van de tafel en je ziet uw personeel zo opfleuren van af en toe een welgemeende dank u of ander compliment.
Zonder hierin te overdrijven.
Zeker, dat doen we hier ook geregeld (en effectief, als het verdiend is, wat elkaars gat gaan lakken periodiek en routineus elkaar complimenten geven heeft weinig zin) ;)
 
Graag jullie meningen hierover: Ik volgde vorige maand een verplichte bijscholing bij een erkend opleidingscentrum. Op het einde krijgen we een soort online examentje, puur voor de sport en, ik neem aan, ook om bij het indienen onze aanwezigheid te bevestigen. Na de test mochten we de zoom-dag afsluiten. Heel wat interessante vragen met betrekking tot de leerstof. Nadien vraag ik de antwoorden via mail en deze krijgen wij niet. Enkel mijn score. Dit is zoals op de rijschool een testexamen doen maar niet de juiste antwoorden overlopen. Dit is toch een absurditeit? Wij betalen voor deze opleiding en het effectieve bijleren wordt ons ontnomen? Wat is hier het concept van? Ik voer deze job dagelijks uit en had enkele fouten en krijg dus niet te weten dewelke. Ik word er helemaal gek van.
 
Graag jullie meningen hierover: Ik volgde vorige maand een verplichte bijscholing bij een erkend opleidingscentrum. Op het einde krijgen we een soort online examentje, puur voor de sport en, ik neem aan, ook om bij het indienen onze aanwezigheid te bevestigen. Na de test mochten we de zoom-dag afsluiten. Heel wat interessante vragen met betrekking tot de leerstof. Nadien vraag ik de antwoorden via mail en deze krijgen wij niet. Enkel mijn score. Dit is zoals op de rijschool een testexamen doen maar niet de juiste antwoorden overlopen. Dit is toch een absurditeit? Wij betalen voor deze opleiding en het effectieve bijleren wordt ons ontnomen? Wat is hier het concept van? Ik voer deze job dagelijks uit en had enkele fouten en krijg dus niet te weten dewelke. Ik word er helemaal gek van.
Absoluut niet OK. Neem contact met de opleidingsverantwoordelijke van je bedrijf, en indien die er niet is, iemand van de personeelsdienst. Ik zou dit nooit accepteren, tenzij die test diende voor een echte accreditatie. Want dan was het een examen. Maar zelfs dan heb je in theorie inzagerecht volgens mij.
 
Niet op het werk, maar buiten het werk. Kreeg deze morgen rond 11u telefoon van mijn chef/overste en dat op mijn enige vrije dag van de week. Gewoonweg niet opgenomen. Als het echt belangrijk was had hij wel een tweede keer gebeld of zal ik het morgen wel horen.

Op mijn vrije dag moet men mij gerust laten ivm werk. :angry:
 
Niet op het werk, maar buiten het werk. Kreeg deze morgen rond 11u telefoon van mijn chef/overste en dat op mijn enige vrije dag van de week. Gewoonweg niet opgenomen. Als het echt belangrijk was had hij wel een tweede keer gebeld of zal ik het morgen wel horen.

Op mijn vrije dag moet men mij gerust laten ivm werk. :angry:
Klopt maar dat kan toch geen frustratie zijn? Je hebt het correcte gedaan maar om daar nu gefrustreerd over te zijn...
 
Klopt maar dat kan toch geen frustratie zijn? Je hebt het correcte gedaan maar om daar nu gefrustreerd over te zijn...
Waarom zou dat geen frustratie kunnen zijn?

Echt gefrustreerd is nu wel veel gezegd natuurlijk, maar tof vind ik het alleszins allesbehalve.
 
Niet op het werk, maar buiten het werk. Kreeg deze morgen rond 11u telefoon van mijn chef/overste en dat op mijn enige vrije dag van de week. Gewoonweg niet opgenomen. Als het echt belangrijk was had hij wel een tweede keer gebeld of zal ik het morgen wel horen.

Op mijn vrije dag moet men mij gerust laten ivm werk. :angry:
Ik heb dat ook al per ongeluk gedaan. Iemand in mijn team opgebeld, die dan zei dat die niet aan het werk was. Ik heb mij dan verontschuldigd want dat was uiteraard niet de bedoeling. En die zei dan: "Da's niks hoor. Tot morgen!" En ik zei dan: "Allez geniet nog van je vrije dagje eh. En nog ne keer sorry voor't storen." En dan zeiden we beiden salut en ging het leven gewoon verder.

Ik ben we blij dat mensen in mijn team zich bewust zijn van dat ik ook gewoon maar een mens ben en dat een mens zich wel eens vergist of een foutje maakt.
 
Een heel gedoe over weekend- en nachtwerk.

Wij moeten soms (5 à 10x/jaar) avond- en weekendprestaties leveren (van 16u tot +- 4u). Eigenlijk is ons contract daar niet op voorzien, dus er zijn ook geen officiële regels over. Met als gevolg dat iedereen dat inboekte naar eigen goeddunken. Dus: uren gewoon dubbel inrekenen. Enerzijds is dat natuurlijk lucratief want zo bouw je veel congé op. Anderzijds is het ook een zware belasting want die avondprestaties weten we vaak maar de dag zelf waardoor je dagen draait van 20u aan 1 stuk en je daar toch enkele dagen moet van bekomen. Zeker in het weekend offer je daar dus je eigen vrije tijd op. We krijgen in het weekend dus ook geen wachtvergoeding of andere compensatie als het niet doorgaat (wat vaak zo is in functie van het weer).

Nu wilden wij dat beter geregeld hebben (lees: officieel), maar gaat de directie op zijn achterste poten staan en komen ze met een halfbakken regel waarbij we verliezen. We mogen voor 20u geen dubbele uren rekenen in de week mààr ook niet in het weekend. Zelfs op zondag niet. Wij zijn hier niet mee akkoord, maar er is gewoon geen discussie over mogelijk volgens hen. Bijgevolg: we weigeren nog die avond- en weekendprestaties te doen en dan beginnen de lagere managers natuurlijk te reclameren omdat het werk niet gedaan geraakt. Een hele soep dus.
 
Een heel gedoe over weekend- en nachtwerk.

Wij moeten soms (5 à 10x/jaar) avond- en weekendprestaties leveren (van 16u tot +- 4u). Eigenlijk is ons contract daar niet op voorzien, dus er zijn ook geen officiële regels over. Met als gevolg dat iedereen dat inboekte naar eigen goeddunken. Dus: uren gewoon dubbel inrekenen. Enerzijds is dat natuurlijk lucratief want zo bouw je veel congé op. Anderzijds is het ook een zware belasting want die avondprestaties weten we vaak maar de dag zelf waardoor je dagen draait van 20u aan 1 stuk en je daar toch enkele dagen moet van bekomen. Zeker in het weekend offer je daar dus je eigen vrije tijd op. We krijgen in het weekend dus ook geen wachtvergoeding of andere compensatie als het niet doorgaat (wat vaak zo is in functie van het weer).

Nu wilden wij dat beter geregeld hebben (lees: officieel), maar gaat de directie op zijn achterste poten staan en komen ze met een halfbakken regel waarbij we verliezen. We mogen voor 20u geen dubbele uren rekenen in de week mààr ook niet in het weekend. Zelfs op zondag niet. Wij zijn hier niet mee akkoord, maar er is gewoon geen discussie over mogelijk volgens hen. Bijgevolg: we weigeren nog die avond- en weekendprestaties te doen en dan beginnen de lagere managers natuurlijk te reclameren omdat het werk niet gedaan geraakt. Een hele soep dus.
Eens horen bij de vakbond? Als het niet in het contract staat moet je het ook niet doen lijkt me.
 
Terug
Bovenaan