Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

Ik heb les gegeven ook in een school waar je met een microscoop moest zoeken om een "Vlaams" kind te vinden. En waar op een ganse klas maar 1 rotte appel zat.
Evengoed les gegeven in 100% "Vlaamse" klassen met 3 rotte appels in.

Het ligt minder aan "welk kleur hebben de ouders" maar absoluut aan het soort opvoeding die de kinderen meekrijgen. En daar kan je niet zomaar zeggen dat allochtonen per definitie de lastpakken zullen zijn en autochtone kinderen per definitie braver zullen zijn. Ik heb parels gezien van ouders en absolute respectloze varkens zonder dat ik daar statistische conclusies kon uit trekken dat de ene beter was dan de andere.
 
De nummer 1 reden is nochtans simpel maar zolang dat niet mag genoemd worden zal er 0,0 veranderen aan de aantrekkelijkheid van de job als leerkracht middelbaar.
Ja inderdaad, zo lang iedereen als een bij gestoken reageert als je ze op hun verantwoordelijkheid wijst en zegt dat ze moeten stoppen met de schuld op een ander te steken gaat er inderdaad niets veranderen.
 
Ik ga hier ook eens op posten volgend op de post van Oldskooler waarin hij stelt dat mensen vooral goed weten wat hun rechten zijn. We hebben een behoorlijke verzameling twintigers op de werkvloer, ik krijg meer en meer de indruk dat "de jeugd van tegenwoordig" zich enorm entitled voelt.

Collega's met slechts een jaar (of nog niet) ervaring hebben recht op thuiswerk, hebben recht op doen wat zij zelf graag doen, vraag je ze om iets te doen wat ze niet zo graag doen dan beginnen ze te bokken, meld je ze dat de manier dat ze iets hebben aangepakt eigenlijk niet de correcte is dan zijn ze vaak in hun gat gebeten.

Gelukkig zijn ze verre van allemaal zo maar holy shit, "in mijnen tijd" werd het normaal geacht dat je hard werkte en jezelf 100% inzette. Tegenwoordig moet je bijna al dankbaar zijn dat iemand zich 100% inzet en moet je wel kunnen vragen dat iemand een bepaalde job doet maar mag je absoluut niet zomaar verwachten dat ze dat ook zomaar doen (zonder te zagen).
 
Ik ga hier ook eens op posten volgend op de post van Oldskooler waarin hij stelt dat mensen vooral goed weten wat hun rechten zijn. We hebben een behoorlijke verzameling twintigers op de werkvloer, ik krijg meer en meer de indruk dat "de jeugd van tegenwoordig" zich enorm entitled voelt.

Collega's met slechts een jaar (of nog niet) ervaring hebben recht op thuiswerk, hebben recht op doen wat zij zelf graag doen, vraag je ze om iets te doen wat ze niet zo graag doen dan beginnen ze te bokken, meld je ze dat de manier dat ze iets hebben aangepakt eigenlijk niet de correcte is dan zijn ze vaak in hun gat gebeten.

Gelukkig zijn ze verre van allemaal zo maar holy shit, "in mijnen tijd" werd het normaal geacht dat je hard werkte en jezelf 100% inzette. Tegenwoordig moet je bijna al dankbaar zijn dat iemand zich 100% inzet en moet je wel kunnen vragen dat iemand een bepaalde job doet maar mag je absoluut niet zomaar verwachten dat ze dat ook zomaar doen (zonder te zagen).
Mag ik de uitbreiding maken naar gans de samenleving ipv 20'ers.
 
Ik ga hier ook eens op posten volgend op de post van Oldskooler waarin hij stelt dat mensen vooral goed weten wat hun rechten zijn. We hebben een behoorlijke verzameling twintigers op de werkvloer, ik krijg meer en meer de indruk dat "de jeugd van tegenwoordig" zich enorm entitled voelt.

Collega's met slechts een jaar (of nog niet) ervaring hebben recht op thuiswerk, hebben recht op doen wat zij zelf graag doen, vraag je ze om iets te doen wat ze niet zo graag doen dan beginnen ze te bokken, meld je ze dat de manier dat ze iets hebben aangepakt eigenlijk niet de correcte is dan zijn ze vaak in hun gat gebeten.

Gelukkig zijn ze verre van allemaal zo maar holy shit, "in mijnen tijd" werd het normaal geacht dat je hard werkte en jezelf 100% inzette. Tegenwoordig moet je bijna al dankbaar zijn dat iemand zich 100% inzet en moet je wel kunnen vragen dat iemand een bepaalde job doet maar mag je absoluut niet zomaar verwachten dat ze dat ook zomaar doen (zonder te zagen).
Of in "jouw tijd" was je nog geen leidinggevende en nu vergelijk je mensen hun gedrag met hoe je zelf was of denkt geweest te zijn.

Het kan hé, maar ik neem zo'n zaken wel met een korrel zout eerlijk gezegd als je eens terugkijkt naar wat voor een jobjes er in de jaren '60 allemaal werden gecreëerd en hoe zowat elke sector tegenwoordig en pak professioneler wordt gerund. Dat mensen mondiger zijn, dat zeker, maar dat ze vroeger harder werkten en zich meer inzetten, dunno.
 
Mag ik de uitbreiding maken naar gans de samenleving ipv 20'ers.
Bwa, toch ook al gehoord van verschillende consulting firma's dat het erger en erger wordt met de recent afgestudeerden op dat vlak. Ze werven daar ieder jaar een heel leger aan graduates aan dus de vergelijking is gemakkelijk gemaakt over de jaren heen.
 
Of in "jouw tijd" was je nog geen leidinggevende en nu vergelijk je mensen hun gedrag met hoe je zelf was of denkt geweest te zijn.

Het kan hé, maar ik neem zo'n zaken wel met een korrel zout eerlijk gezegd als je eens terugkijkt naar wat voor een jobjes er in de jaren '60 allemaal werden gecreëerd en hoe zowat elke sector tegenwoordig en pak professioneler wordt gerund. Dat mensen mondiger zijn, dat zeker, maar dat ze vroeger harder werkten en zich meer inzetten, dunno.
Er zijn generationele verschillen bestaan hé, dat is een realiteit. Dus waarom dat willen wegrelativeren omdat er vroeger mensen waren met flutjobs? Wat heeft dat er zelfs mee te maken.

Het is toch gewoon algemeen geweten dankzij onderzoek dat die "Gen Z" bv veel meer belang hecht aan de work life balance, dus in die zin strookt wat Vega zegt daar toch perfect mee. Er is toch ook helemaal niets mis met dat op te merken? Ik ben ocherm maar just dertig, maar als ik die schoolverlaters hoor praten over werk, verschilt dat ook dag en nacht met hoe ik en mijn sociale kring tgo werk stonden. Daar is niets mis mee, 't is gewoon anders!
 
Of in "jouw tijd" was je nog geen leidinggevende en nu vergelijk je mensen hun gedrag met hoe je zelf was of denkt geweest te zijn.

Het kan hé, maar ik neem zo'n zaken wel met een korrel zout eerlijk gezegd als je eens terugkijkt naar wat voor een jobjes er in de jaren '60 allemaal werden gecreëerd en hoe zowat elke sector tegenwoordig en pak professioneler wordt gerund. Dat mensen mondiger zijn, dat zeker, maar dat ze vroeger harder werkten en zich meer inzetten, dunno.
Pas op, ik heb niet gezegd dat "de jeugd" niet hard werkt hé? Ik zeg dat de jeugd veelal vindt dat ze op handen gedragen moeten worden doordat ze hard werken. Hard werken wordt niet meer als "normaal" beschouwd maar als iets waanzinnigs uitzonderlijk. De meeste werken wel hard maar als ze dan een bonus krijgen van netto 3.000 EUR + 750 EUR koopkrachtpremie (zonder dat de werkgever deze koopkrachtpremie hoeft te geven) dan is de feedback "jah, we hebben er ook wel hard voor gewerkt hé" in plaats van "Nice, merci!".

Het is dat waar ik niet goed tegen kan, het grenst aan de ondankbaarheid.
 
Bwa, toch ook al gehoord van verschillende consulting firma's dat het erger en erger wordt met de recent afgestudeerden op dat vlak.
Dat het erger wordt kan wel maar ik heb toch de ervaring dat ook de oudere leeftijd er niet vrij van is. Ik heb nu al 3 keer op vraag van verschillende garage's enkele opleidingen gaan geven en ik merk toch ook dat de oudere garde bitter weinig gezegd kan worden en enkel doet wat ze graag doen.
 
Er zijn generationele verschillen bestaan hé, dat is een realiteit. Dus waarom dat willen wegrelativeren omdat er vroeger mensen waren met flutjobs? Wat heeft dat er zelfs mee te maken.

Het is toch gewoon algemeen geweten dankzij onderzoek dat die "Gen Z" bv veel meer belang hecht aan de work life balance, dus in die zin strookt wat Vega zegt daar toch perfect mee. Er is toch ook helemaal niets mis met dat op te merken? Ik ben ocherm maar just dertig, maar als ik die schoolverlaters hoor praten over werk, verschilt dat ook dag en nacht met hoe ik en mijn sociale kring tgo werk stonden. Daar is niets mis mee, 't is gewoon anders!
Meer work-life balans wil toch niet zeggen dat je "begint te bokken" of je niet tegen kritiek kan? Allezja, er bestaan verschillen, dat wil niet zeggen dat dit nu dé verschillen zijn en het de waarheid is hé. Ik wil dat ook algemeen niet wegrelativeren, maar je kan toch niet ontkennen dat mensen meestal niet zo objectief zijn, en al zeker niet wanneer ze zichzelf "vroeger" gaan vergelijken met hoe anderen nu werken onder hen.

Wat het ermee te maken heeft is dat volgens mij er vroeger veel meer mogelijkheden waren om je voeten aan je werk te vegen zonder dat iemand dit opmerkte. Amper of geen digitalisering, een heel andere managementcultuur. Nu is er volgens mij meer toezicht, dan valt het plots wel harder op dat X minder werk verzet dan Y, of toch wel veel andere dingen lijkt te doen.

Pas op, ik heb niet gezegd dat "de jeugd" niet hard werkt hé? Ik zeg dat de jeugd veelal vindt dat ze op handen gedragen moeten worden doordat ze hard werken. Hard werken wordt niet meer als "normaal" beschouwd maar als iets waanzinnigs uitzonderlijk. De meeste werken wel hard maar als ze dan een bonus krijgen van netto 3.000 EUR + 750 EUR koopkrachtpremie (zonder dat de werkgever deze koopkrachtpremie hoeft te geven) dan is de feedback "jah, we hebben er ook wel hard voor gewerkt hé" in plaats van "Nice, merci!".

Het is dat waar ik niet goed tegen kan, het grenst aan de ondankbaarheid.
Mja, als ik advocaat van de duivel speel heb ik evengoed gemengde gevoelens bij zo'n "ze zijn niet dankbaar genoeg" uitspraak hoor.

Als je hier op dit subforum leest, bv. in de loonthread, kom je toch ook hopen posts tegen waar mensen zeggen dat ze allerhande zaken moeten eisen van de werkgever, of ze meer loon moeten krijgen, of meer waard zijn, enz. Dat zijn ook voornamelijk geen twintigers denk ik dan.
 
Pas op, ik heb niet gezegd dat "de jeugd" niet hard werkt hé? Ik zeg dat de jeugd veelal vindt dat ze op handen gedragen moeten worden doordat ze hard werken. Hard werken wordt niet meer als "normaal" beschouwd maar als iets waanzinnigs uitzonderlijk. De meeste werken wel hard maar als ze dan een bonus krijgen van netto 3.000 EUR + 750 EUR koopkrachtpremie (zonder dat de werkgever deze koopkrachtpremie hoeft te geven) dan is de feedback "jah, we hebben er ook wel hard voor gewerkt hé" in plaats van "Nice, merci!".

Het is dat waar ik niet goed tegen kan, het grenst aan de ondankbaarheid.
Ik heb toch ook nog nooit dank u gezegd toen ik mijn eindejaarspremie of vakantiegeld kreeg.
Daarnaast ga je er dan al vanuit dat die weten dat de werkgever dat niet moet geven.
 
Ligt dat ook niet aan het feit dat er momenteel zo'n krapte is op de arbeidsmarkt? Vacatures geraken nergens ingevuld. Je moet het al serieus bont maken om ergens ontslaan te worden.

'In onzen tijd' hadden we toch meer het gevoel dat we ons moesten 'bewijzen'.
 
Pas op, ik heb niet gezegd dat "de jeugd" niet hard werkt hé? Ik zeg dat de jeugd veelal vindt dat ze op handen gedragen moeten worden doordat ze hard werken. Hard werken wordt niet meer als "normaal" beschouwd maar als iets waanzinnigs uitzonderlijk. De meeste werken wel hard maar als ze dan een bonus krijgen van netto 3.000 EUR + 750 EUR koopkrachtpremie (zonder dat de werkgever deze koopkrachtpremie hoeft te geven) dan is de feedback "jah, we hebben er ook wel hard voor gewerkt hé" in plaats van "Nice, merci!".

Het is dat waar ik niet goed tegen kan, het grenst aan de ondankbaarheid.

Ik zou nu ook niet rap merci zeggen in dat geval.

Deftig loon geef is part of the deal. In een ideale wereld zou een mens niet continu moeten zagen voor een loonsverhoging en dat automatisch gegeven zien worden door zijn werkgever die dat doet op basis van zijn prestaties en meerwaarde.


Maar ik kom natuurlijk van West-Vlaanderen waar de dankbaren compleet uitgezogen worden dus dat verklaart waarschijnlijk mijn "ondankbaarheid" :p
 
Ik zou nu ook niet rap merci zeggen in dat geval.

Deftig loon geef is part of the deal. In een ideale wereld zou een mens niet continu moeten zagen voor een loonsverhoging en dat automatisch gegeven zien worden door zijn werkgever die dat doet op basis van zijn prestaties en meerwaarde.


Maar ik kom natuurlijk van West-Vlaanderen waar de dankbaren compleet uitgezogen worden dus dat verklaart waarschijnlijk mijn "ondankbaarheid" :p
Dit is ook weer bij de haren getrokken natuurlijk. Alsof je niet en dankbaar kan zijn en op uw strepen staan en geen misbruik van je laten maken.
 
Het heeft weer lang geduurd voor dit soort retoriek het topic binnensloop.

Van alle leerkrachten die ik ken zijn er 0,0 waar de grote klachten gaan over moslimleerlingen & -ouders. Het zal wel een probleem zijn in bepaalde scholen maar om dat dan probleem nummer 1 in het hele onderwijs te noemen en de mentaliteit van bepaalde individuen open te trekken naar een hele bevolkingsgroep is mij een brug te ver.
Ik zal maar zwijgen over de incidenten die er hier al geweest zijn met "rasechte Vlaamse ouders" die recht vanuit hun fermette agressief komen doen tegen leerkrachten omdat hun prinsesje slechte punten kreeg en op de schoolfuif de vrouwelijke leerkrachten aan de kassa komen lastigvallen en achtervolgen tot aan hun auto. Tot zover de Westerse waarden en normen, dat soort figuren zit overal.

Ik geloof er niks van op basis van wat ik hoor maar bon inderdaad. Niets aan het handje /s
 
Bwa, toch ook al gehoord van verschillende consulting firma's dat het erger en erger wordt met de recent afgestudeerden op dat vlak. Ze werven daar ieder jaar een heel leger aan graduates aan dus de vergelijking is gemakkelijk gemaakt over de jaren heen.

Dat kan ik best geloven, maar consulting is natuurlijk ook wel een sector waar ze het vroeger heel bont maakten in de andere richting: uitzonderlijke flexibiliteit, overuren, enz. verwachten zonder dat er veel tegenover stond. Aan de andere kant, je moet ook realistisch zijn als je aan een bepaalde job begint, dat er praktische nadelen aan verbonden zullen zijn.
 
Meer work-life balans wil toch niet zeggen dat je "begint te bokken" of je niet tegen kritiek kan? Allezja, er bestaan verschillen, dat wil niet zeggen dat dit nu dé verschillen zijn en het de waarheid is hé. Ik wil dat ook algemeen niet wegrelativeren, maar je kan toch niet ontkennen dat mensen meestal niet zo objectief zijn, en al zeker niet wanneer ze zichzelf "vroeger" gaan vergelijken met hoe anderen nu werken onder hen.

Wat het ermee te maken heeft is dat volgens mij er vroeger veel meer mogelijkheden waren om je voeten aan je werk te vegen zonder dat iemand dit opmerkte. Amper of geen digitalisering, een heel andere managementcultuur. Nu is er volgens mij meer toezicht, dan valt het plots wel harder op dat X minder werk verzet dan Y, of toch wel veel andere dingen lijkt te doen.


Mja, als ik advocaat van de duivel speel heb ik evengoed gemengde gevoelens bij zo'n "ze zijn niet dankbaar genoeg" uitspraak hoor.

Als je hier op dit subforum leest, bv. in de loonthread, kom je toch ook hopen posts tegen waar mensen zeggen dat ze allerhande zaken moeten eisen van de werkgever, of ze meer loon moeten krijgen, of meer waard zijn, enz. Dat zijn ook voornamelijk geen twintigers denk ik dan.
Ewel, dat snap ik dus niet hé. Dat je beseft dat je sterk in je schoenen staat als "top performer" en bepaalde zaken kan eisen vind ik niet meer dan normaal, heb ik zelf ook altijd gehad, maar dan niet dankbaar zijn als je krijgt wat je wil... Snap ik niet, ik heb bij elke loonsverhoging, elke niet-"verplichte" bonus of extra toch de zaakvoerders bedankt.

Ik heb toch ook nog nooit dank u gezegd toen ik mijn eindejaarspremie of vakantiegeld kreeg.
Daarnaast ga je er dan al vanuit dat die weten dat de werkgever dat niet moet geven.
Eindejaarspremie en vakantiegeld uiteraard niet, dat is iets dat niet optioneel is voor de werkgever. Iets dat de werkgever niet moet geven en zelf (zonder dat het personeel erom vraagt) zegt "het is een goed jaar geweest, we gaan onze 25 medewerkers 750 EUR geven per persoon... Vind ik toch wel mooi?! De collega's weten het inderdaad dat het niet verplicht is van te geven.

Ligt dat ook niet aan het feit dat er momenteel zo'n krapte is op de arbeidsmarkt? Vacatures geraken nergens ingevuld. Je moet het al serieus bont maken om ergens ontslaan te worden.

'In onzen tijd' hadden we toch meer het gevoel dat we ons moesten 'bewijzen'.
Het zal misschien inderdaad een combinatie zijn van. Ik heb vroeger nooit echt het gevoel gehad van "ik moet mezelf hier bewijzen" maar eerder iets van "ik moet knallen, ik word hiervoor betaald". Mijn ouders zijn altijd arbeiders geweest en hard werken werd er bij ons ingestampt van jongs af aan. Uitspraak van mijn vader toen ik als stagiair begon op een bureaujob was zelfs "en als ge efkes niks te doen hebt, pakt een borstel en begint wat op te keren", pure waanzin op een bureaujob natuurlijk :rofl:

Ik zou nu ook niet rap merci zeggen in dat geval.

Deftig loon geef is part of the deal. In een ideale wereld zou een mens niet continu moeten zagen voor een loonsverhoging en dat automatisch gegeven zien worden door zijn werkgever die dat doet op basis van zijn prestaties en meerwaarde.


Maar ik kom natuurlijk van West-Vlaanderen waar de dankbaren compleet uitgezogen worden dus dat verklaart waarschijnlijk mijn "ondankbaarheid" :p
Het loon is hier echt wel bovengemiddeld en deftig. Ik ken (naast dat deftige loon) geen enkel andere verzekeringsmakelaar waar er met bonussen van 3.000 EUR netto per persoon wordt gesmeten en nog eens een optionele koopkrachtpremie van de volle 750 EUR. Ik heb het hier al eens neergepend maar daarnaast krijgen onze werknemers nog maaltijdcheques 8 EUR, netto onkostenvergoeding 170 EUR, groepsverzekering forfaitair tussen 50 EUR - 300 EUR afhangend van ancienniteit, hospitalisatieverzekering, ambulante kostenverzekering, na 5j ancienniteit salariswagen, jaarlijks cafetariaplan budget van minimum 1.500 EUR (dat afhangend van de werknemer nog eens ferm kan stijgen tot ca. 4.000 EUR) en fietsvergoeding. Allicht mis ik nog iets maar dat is wat ik even van buiten weet. En daarnaast is het brutoloon dus ook nog ismarktconform en zijn dit geen middelen om dat brutoloon te verlagen hé... Voor de modale BG'er natuurlijk peanuts maar wetende dat de gemiddelde verzekeringsmakelaar met moeite al maaltijdcheques van 6 EUR geeft met misschien 50 EUR netto onkostenvergoeding, een hospitalisatieverzekering en that's it...

Ik vind dat dus niet "normaal" dat die zaken dan worden gegeven. Het is verdiend want we zitten hier met serieus wat toppers, absoluut, maar zeker niet op de manier van "Het is hen geraden van ons 3.750 EUR netto te geven".
 
Ligt dat ook niet aan het feit dat er momenteel zo'n krapte is op de arbeidsmarkt? Vacatures geraken nergens ingevuld. Je moet het al serieus bont maken om ergens ontslaan te worden.

'In onzen tijd' hadden we toch meer het gevoel dat we ons moesten 'bewijzen'.
Dat denk ik dus ook. Ik had mijn startersjaren echt schrik om ontslagen te worden, net als de meeste onder mijn collega’s. Je keek met spanning uit naar het feedbackmoment en de opslagbrief.

Ik heb gisteren mijn evaluatie gehad. Ik had het gevoel dat mijn leidinggevenden eerder op hun gat bloot gingen met verontschuldiging voor wat zij verkeerd aanpakten dan dat ik geëvalueerd werd :/. Ze vinden geen volk, mensen vallen massaal uit en diegene die er nog zitten worden op een gouden troon gezet? :/
Juniors worden meer dan ooit hun handje vastgepakt. Er werd mij ook gevraagd om actief in te checken bij juniors ‘of het wel gaat’.
Elke persoon die opstapt of uitvalt is er 1 te veel..
 
Terug
Bovenaan