Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

Ja, dat gebeurt niet hoor. Tenzij jij 's nachts en in het weekend werkt. In een multi-national is het anders dan in de lokale KMO. De mails gaan door, 24/7. In een KMO is het Jos van finance, bart van HR en Piet van sales. Bij ons is het ABC van Finance in Singapore, DEF van HR in Spanje, XYZ van compensation in Bulgarije, HJK van R&D in USA, KLM van Sales in Brazilie. Asynchrone communicatie van links naar rechts. Recipe for shitstorm.



Als ik elke mail die naar mij komt moet beantwoorden, dan ben ik vb 10h per dag emails aan het typen.

Wij zijn vb een bedrijf van 20000 man. Het grootste probleem is vinden wie je probleem kan oplossen. En het 2e probleem is dat elk jaar 30% van de mensen randomly verdwijnt. En dan beginnen mensen gewoon emails te sturen voor elke scheet naar 10 man omdat ze niet weten wie het kan oplossen.

En mensen zijn ook lui. Ik ben vb verantwoordelijk voor de Airbus 380 (hypothetisch vb), niet voor al de rest. Elke dag zit mijn mailbox vol met vragen over Airbus 379 of 308 of whatever dingen waar ik niks van weet. Daar doe ik zelfs geen moeite meer voor om te beantwoorden dat ze niet bij mij moeten zijn. "Klant ABC heeft de vleugels van zijn Airbus 821 gehaald en het is gecrasht", Ja, waarschijnlijk, maar niet mijn product, doei. Dat is gewoon delete, zelfs geen antwoord. Want als je antwoordt "je moet niet bij mij zijn". Dan is het "Waar dan wel", "I don't know", "misschien die of die", en je bent 20 emails verder en wat heb je er zelf aan? Geen fluit. Collegialiteit stopt snel als er 20000 man is...

Idem met debiele emails ivm "we gaan een basket tornooi organiseren, wie wil helpen". Ja, in USA, daar ga ik niet voor helpen. Smijt mij uit de mailing group please. En dan reply all.... 50 emails op een dag, fun fun. Of pensioenaankondigingen van volk dat ik niet ken. Of complaints over producten waar ik niks mee te maken heb. Of audits van andere sites. of whatever "delete" emails.

Ik ben er ook schuldig aan. Ouderschapsverlof aanvragen. Geen idee hoe dat moet, geen guide, geen proces gedocumenteerd. Ik zend email naar mijn mgr (in de USA - has no clue), naar country HR, compensation, HR admin. En dan komt er plots een antwoord na een week van iemand...

Voor andere zaken moet ik soms 4-5-6-7-10 emails sturen naar 10 man... Ik moest eens een paragraaf toegevoegd hebben in een contract. elke week 10-15 man van legal spammen - no answer. Elke keer hogere mannetjes toevoegen... Heeft 2 maanden geduurd ... Veel mensen die emails genegeerd hebben hoor....
Als jij 10h zou moeten bezig zijn per dag met mails typen (dus wel echt relevante vragen aan u) dan is er toch gewoon iets fout in de organisatie? Waarom moet gij specifiek zoveel mail krijgen die van jou een antwoord nodig hebben?

Zelfde met het voorbeeld van de Airbus 380, als mensen constant naar jou over het verkeerde product zitten te mailen schort er toch echt iets aan de organisatie... Ik werk ook voor multinational maar herken (of hoor) dit soort toestanden echt niet.
Dat is gewoon de mailcultuur die vandaag de dag bestaat.

Hier ook dagelijks +100 emails als leidinggevende. Ik heb dat al heel lang geleden losgelaten. Net even gekeken: momenteel 1485 ongelezen emails. De meerderheid daarvan zal wellicht ook ongelezen blijven. Straks heb ik 4 weken verlof en wanneer ik terug kom zal de situatie helemaal hopeloos zijn. Ik geef mezelf dan welgeteld 1 werkdag de tijd om diagonaal door die emails te gaan.

Email is voor mij per definitie een niet-prioritaire vorm van communicatie. Heb je een dringende vraag dan kan je me beter bellen of fysiek binnen springen. Emails waar ik enkel in CC sta worden sowieso niet gelezen. Ik moedig mijn medewerkers dan ook aan om dit niet te doen, maar een aantal blijven volharden in de boosheid.
CC moet je uiteraard niet gaan lezen, laat staan antwoorden.
 
Misschien wat raar om te vragen, maar als ik m'n ontslag indien, kan ik dan ander werk zoeken tijdens de opzegging onder de noemer sollicitatieverlof? Of is het beter om na de werkuren te zoeken naar een andere job?
 
Misschien wat raar om te vragen, maar als ik m'n ontslag indien, kan ik dan ander werk zoeken tijdens de opzegging onder de noemer sollicitatieverlof? Of is het beter om na de werkuren te zoeken naar een andere job?
Je hebt altijd "recht" op je sollicitatieverlof, maar ik heb me niet beziggehouden met "oeioei, het is nu de dag sollicitatieverlof, nu MOET ik solliciteren!".
Meestal zocht ik naar vacatures tussendoor tijdens de week, mailde ze door naar mezelf en hield me in het weekend bezig met die uit te pluizen en motivatiebrieven opstellen en rondsturen
 
Hier is iemand recent begonnen die echt gewoon stinkt.
Geen idee welke geur maar het is een mengeling van pis, stof en zweet, maar dan echt tot in het extreme toe.
Echt heel raar want je loopt dan door het gebouw en je kan gewoon een spoor ruiken van waar die kerel heeft gelopen.
Ook als de lift opengaat is het soms van 'nope ik neem de trap wel' omdat die geur zo lang blijft hangen.

Die is er ook al op aangesproken geweest maar het betert gewoonweg niet...
Vriendelijke jongen enzo maar jezus ik wil dat hij vertrekt. Hij heeft tegen mij gezegd dat hij andere job op het oog heeft en heb hem dan volledig aangemoedigd om er voor te gaan en dat er bij ons toch geen toekomst is voor hem (wat ook gewoon waar is :unsure:)
 
Als jij 10h zou moeten bezig zijn per dag met mails typen (dus wel echt relevante vragen aan u) dan is er toch gewoon iets fout in de organisatie?

Ja, dat ga ik niet ontkennen. Er is overal te weinig volk en er zijn brakke processen. Iedereen pusht rond om zijn shit opgelost te krijgen.

En meestal zijn dat maar semi-relevante vragen, waar ik wel een antwoord op kan formuleren. De vraag is, a) wil ik een antwoord formuleren en b) brengt het mij iets op. Als het niet alle 2 ja is, hopla in de vuilbak.

Voorbeeldje. Soms komen ze bij mij zagen voor een roadmap of training slides of whatever van het product waar ik verantwoordelijk voor ben. Dat staat allemaal op een corporate syteem locatie waar, in principe, iedereen aan kan. Uiteraard kan den helft van het bedrijf niet aan die locaties wegens 1 of andere IT shenanigan. Er is mij gezegd om dat daar te zetten, dus ik zet dat daar.

Email 1: "Do you have training slides" - reply: <link>
Email 2: "I don't have access" --> goodbye, daar antwoord ik niet meer op. Ik zou in principe kunnen antwoorden met een email van 2 blz hoe dat te fixen. Maar weet je wat, ask your manager or goddamn IT
Email 3 (typisch 2d later): "You didn't reply, I still don't have access"
Email 4 (1 week later): ...
Sommige fixen hun access zelf, andere blijven 10-20 emails sturen...
Als ik die mens kan gebruiken voor iets anders in de toekomst zal ik eventueel dat doorsturen naar mijn report die dan 1 of 2 h mag spenderen om die mens te helpen en dan plots de held te zijn... (Of ze kunnen in dat departement gewoon eens hun access right deftig regelen - want ik krijg letterlijk van 20 verschillende sjarels per jaar emails... Of ze zouden eens een corporate systeem kunnen regelen waar iedereen toegang toe heeft)

Collegiaal van mij, niet echt. Maar ik kan niet alles oplossen, anders was het Israelisch probleem ook al opgelost.

Waarom moet gij specifiek zoveel mail krijgen die van jou een antwoord nodig hebben?

Ik ben verantwoordelijk voor een bepaald product. Mijn naam staat op een of andere corporate lijst. Veel mensen proberen andere problemen via mij te fixen. "Ik heb een probleem met *een* airbus, laten we alle airbus mannetjes emailen.

De problemen van mijn eigen product komen uiteraard ook bij mij terecht. Meestal 10x hetzelfde probleem. Weet je wel, zie de email die je zelf 2weken geleden gestuurd hebt en waar ik al op geantwoord had. Ik noem het corporate amnesia.

Of probleem van persoon 1. Die deelt het met persoon 2. Persoon 2 stuurt mij een email, typisch 1 dag nadat persoon 1 dat gedaan heeft. "Talk to your colleague". Mensen met te veel tijd die anderen hun problemen willen oplossen.

Ondanks alles, krijg ik meestal wel wat dingen gefixt voor mensen, dus in sommige gevallen komen ze bij mij terecht omdat ze maar kunnen proberen. En ik ken ook redelijk veel mensen company-wide. Velen kennen enkel hun collega links en rechts. Dat backfiret soms aangezien ze dan bij mij terecht komen om te vragen of ik niemand ken. Dat is meestal gewoon easy peasy forward van de email (see in cc, please remove me from the addressees, thanks).

Beste recente event was dat we naar executive mgmt moesten met roadmap, budget, timeline. Approved door mgmt. 2d later beginnen ze (een of andere dweep van sales of zo) te emailen "ik heb met mgmt besproken en feature ABC moet toegevoegd worden aan het product". Met executive in cc uiteraard. 2d laten sudderen. "You didn't reply to my email". Ok, zend screenshot met approved roadmap, budget, timeline van die meeting en executive in cc uiteraard. "<executive XYZ>, do you approve the deviation from the recently approved roadmap, budget, timeline". Guess what, geen antwoord. Slightly funny, maar wel wederom 4 emails back and forth en 15 min in de vuilbak gepleurd.

En zo is de mailbox gevuld met amusante, zinloze shit. "Wil je dit document ook aftekenen". Nee, laat mij met rust, hoe minder ik moet doen hoe beter. "You didn't reply". Laat mij met rust. "If i don't reply, it means no". 2d later...

Deze middag 2h afwezig geweest. 51 emails. 4x "you still didn't sign ABC". En veel andere zinloosheden. Er staan er 5 niet gedelete die ik nog moet processen. Je hebt toch snel 5 sec nodig om diagonaal door een rommel email te gaan. Dat is toch weer 5 min weg.


Zelfde met het voorbeeld van de Airbus 380, als mensen constant naar jou over het verkeerde product zitten te mailen schort er toch echt iets aan de organisatie... Ik werk ook voor multinational maar herken (of hoor) dit soort toestanden echt niet.

Uiteraard schort er iets, dat ga ik niet ontkennen. Too few people everywhere.

Ik ben ooit uitgenodigd voor een GDPR audit van een ander product omdat die sjarel die verantwoordelijk was dezelfde voornaam had als mij. Ik heb vriendelijk gedeclined. Ik weet dat er een GDPR-related lijst is van contact person per applicatie. Heb ze nog vriendelijk herinnerd dat ik ook van alle lijsten en future invites zou verwijderd worden. Ik heb weeeeeken elke week een invite gekregen om te reschedulen. Decline, decline, decline, decline. Pas na 10 declines is dat gestopt...

CC moet je uiteraard niet gaan lezen, laat staan antwoorden.
 
Laatst bewerkt:
Ja, dat gebeurt niet hoor. Tenzij jij 's nachts en in het weekend werkt. In een multi-national is het anders dan in de lokale KMO. De mails gaan door, 24/7. In een KMO is het Jos van finance, bart van HR en Piet van sales. Bij ons is het ABC van Finance in Singapore, DEF van HR in Spanje, XYZ van compensation in Bulgarije, HJK van R&D in USA, KLM van Sales in Brazilie. Asynchrone communicatie van links naar rechts. Recipe for shitstorm.



Als ik elke mail die naar mij komt moet beantwoorden, dan ben ik vb 10h per dag emails aan het typen.

Wij zijn vb een bedrijf van 20000 man. Het grootste probleem is vinden wie je probleem kan oplossen. En het 2e probleem is dat elk jaar 30% van de mensen randomly verdwijnt. En dan beginnen mensen gewoon emails te sturen voor elke scheet naar 10 man omdat ze niet weten wie het kan oplossen.
Begrijp wel je punt, maar zeg nu zelf, wat voor nut heeft een mailbox dan nog?
Geen.

Ofwel moeten ze voorzichtiger zijn om de email adressen zomaar aan iedereen te geven.
Zoals vb in sommige bedrijfven zeer weinig mensen het telefoon nummer vd baas hebben of ze eerst voorbij een secretaresse moeten die de meeste zever al blokkeert.

Op mijn vorig werk vroegen klanten ook vaak privé tel nummer vd baas, ik was hier zeer kort in.
Nee geven we niet, anders heeft die persoon nooit rust.
 
MIjn frustratie vandaag is gezaag over tijdsregistratie.
Een collega die een dossier inboekt waar ik beheerder van ben, had wat vragen en problemen.
Heb op 3 momenten erbij moeten komen en dan wat helpen met het een en het ander en ook paar telefoons doen en zelf wat opzoeken.

Alles bij elkaar heb ik op mijn tijdsregistratie 40 min gezet in 3 aparte momenten, op "ingave facturen" (omdat ik denk dat dat goedkoopste tarief vd klant is en meest aansluit met wat we gedaan hebben).

Mail vandaag vd teamleader waarom ik me daarmee bezig houd, dat dat de taak is vd inboeker, "ingave facturen".
Als ik dan zeg dat die wat hulp nodig had, stuurt die mail dat die detail wil van die 40 min.
Na wat verduidelijking van mijn kant, een hele preek dat dit maar 1 minuut mocht gekost hebben enz...

Heb er dan niet meer gereageerd.
 
I am sorry, maar dat is self-imposed. Denk je dat de CEO of anything between mezelf en CEO alle emails beantwoordt? Ik moet soms 10x een email sturen tegen ze antwoorden (if any). Ik denk dat die ook heel veel linea recta in de vuilbak flikkeren.

Exact wat ik zei dus: leidinggevenden krijgen heel veel mails in CC die ze kunnen negeren. Dat is bij mij niet het geval.

Je kunt echt wel overgrote deel van mails in de vuilbak pleuren. En een heel groot deel doorschuiven naar ergens anders. Indien niet, dan moet je dringend a) of van job veranderen of b) meer mensen krijgen.

Aangezien het bij elke job waar je zit hetzelfde liedje lijkt te zijn, zal er wel iets ofwel self-imposed zijn of slecht georganiseerd.

En SPOCs zijn bullshit. Ik ben ook SPOC voor mijn product, ik schuif 3/4 van de relatief basic stuff gewoon rechtstreeks door naar mijn ondergeschikten. Die kunnen dingen ook oplossen. En ik volg die niet op. Als het shit hit the fan, dan hoor ik wel. Better ask for forgiveness than for permission.

Als ik tegen een boom knal deze avond ben ik redelijk zeker dat alles zo opgezet is dat de boel redelijk goed blijft draaien in mijn afwezigheid. SPOC wil niet zeggen dat je alles zelf moet doen. Alles moet door je deurtje passeren naar een ander deurtje...

Vertel jij maar aan onze klanten dat SPOC's "bullshit" zijn, terwijl ze zonder een SPOC zelfs niet willen samenwerken. Klanten ontzorgen doe je niet door voor elk verschillend deeltaakje een andere collega aan te wijzen, en die dus onderling ook totaal niet op de hoogte zijn van elkaar. Een gecoördineerde aanpak is belangrijk, met context en aandacht voor de gevoeligheden van elke klant en elk dossier.

Bwa. Wij hebben op onze kantoren zelfs geen telefoons meer. En mijn GSM staat continue op stil. Er is heel weinig dat je via telefoon kunt doen dat niet via email kan. JIJ bepaalt wanneer je wat doet, niet een of andere random externe trigger.
Leuk voor jou.

Maar in mijn job is mijn gsm minstens even belangrijk als mijn computer. Bereikbaarheid voor klanten is topprioriteit en behoort tot mijn kerntaken. En neen, niet elk complex probleem is handig om walls of text over te typen per mail maar behoeven uitleg en context die je beter telefonisch doet. Daarna samenvatten per mail wat je telefonisch besproken hebt, voor borging en zelfprotectie.

Ja, dat gebeurt niet hoor. Tenzij jij 's nachts en in het weekend werkt. In een multi-national is het anders dan in de lokale KMO. De mails gaan door, 24/7. In een KMO is het Jos van finance, bart van HR en Piet van sales. Bij ons is het ABC van Finance in Singapore, DEF van HR in Spanje, XYZ van compensation in Bulgarije, HJK van R&D in USA, KLM van Sales in Brazilie. Asynchrone communicatie van links naar rechts. Recipe for shitstorm.



Als ik elke mail die naar mij komt moet beantwoorden, dan ben ik vb 10h per dag emails aan het typen.

Wij zijn vb een bedrijf van 20000 man. Het grootste probleem is vinden wie je probleem kan oplossen. En het 2e probleem is dat elk jaar 30% van de mensen randomly verdwijnt. En dan beginnen mensen gewoon emails te sturen voor elke scheet naar 10 man omdat ze niet weten wie het kan oplossen.

En mensen zijn ook lui. Ik ben vb verantwoordelijk voor de Airbus 380 (hypothetisch vb), niet voor al de rest. Elke dag zit mijn mailbox vol met vragen over Airbus 379 of 308 of whatever dingen waar ik niks van weet. Daar doe ik zelfs geen moeite meer voor om te beantwoorden dat ze niet bij mij moeten zijn. "Klant ABC heeft de vleugels van zijn Airbus 821 gehaald en het is gecrasht", Ja, waarschijnlijk, maar niet mijn product, doei. Dat is gewoon delete, zelfs geen antwoord. Want als je antwoordt "je moet niet bij mij zijn". Dan is het "Waar dan wel", "I don't know", "misschien die of die", en je bent 20 emails verder en wat heb je er zelf aan? Geen fluit. Collegialiteit stopt snel als er 20000 man is...

Idem met debiele emails ivm "we gaan een basket tornooi organiseren, wie wil helpen". Ja, in USA, daar ga ik niet voor helpen. Smijt mij uit de mailing group please. En dan reply all.... 50 emails op een dag, fun fun. Of pensioenaankondigingen van volk dat ik niet ken. Of complaints over producten waar ik niks mee te maken heb. Of audits van andere sites. of whatever "delete" emails.

Ik ben er ook schuldig aan. Ouderschapsverlof aanvragen. Geen idee hoe dat moet, geen guide, geen proces gedocumenteerd. Ik zend email naar mijn mgr (in de USA - has no clue), naar country HR, compensation, HR admin. En dan komt er plots een antwoord na een week van iemand...

Voor andere zaken moet ik soms 4-5-6-7-10 emails sturen naar 10 man... Ik moest eens een paragraaf toegevoegd hebben in een contract. elke week 10-15 man van legal spammen - no answer. Elke keer hogere mannetjes toevoegen... Heeft 2 maanden geduurd ... Veel mensen die emails genegeerd hebben hoor....

Tja, zo is het niet moeilijk dat je veel mails hebt. Dat beschouw ik niet eens als "een mail krijgen". Dat is gewoon spam.

Met (ongelezen) mails bedoel ik werkelijk mails die naar mij gericht zijn en waar iets voor moet gebeuren. Vanmiddag bijvoorbeeld een meeting opgezet die maar half zo efficiënt was omdat er ergens een mail te lang is blijven hangen bij mij voor ik het bij de juiste persoon heb neergelegd. Konden die dat niet rechtstreeks sturen naar de juiste persoon? Eigenlijk niet. Het kwam van onze aannemer en de bestemmeling was een semi-overheidsorganisatie die je op een strategische wijze moet benaderen, wil je hen niet in een paniek-modus krijgen om de stekker uit het project te halen. Daar moest eerst (telefonisch) rond overlegd worden met een partnerbedrijf, vervolgens herformuleren, sommige delen weglaten en daarna pas bij de bestemmeling neerleggen. Dat is nu gewoon één van de vele voorbeelden, vers uit de praktijk geplukt van vandaag.

En ja, ik heb project supports en project engineers die mij ondersteuning geven. Maar dat is alleen efficiënt voor standaard-taken achter de schermen. Niet voor complexere taken, meetings, mailafhandeling, telefoons, strategiebepaling, etc. En ik heb nu eenmaal een groot aandeel complexe projecten, deels door mijn ervaring en deels dat ik dit in principe liever doe dan 12-in-een-dozijn projecten. En dus kan ik ook relatief weinig delegeren.
En een sales beseft niet dat een complex project niet 3% meer budget nodig heeft, maar 3 keer zoveel budget. Daardoor krijg je niet de nodige tijd om dergelijke projecten op een normale, stress-arme manier.

Zelfs onze senior-PM (50 jaar, 20 jaar ervaring in ons bedrijf) kijkt al op tegen mijn vakantie omdat hij dan een complex project zal moeten overnemen. Ik weet 100% zeker dat hij mij zal nodig hebben in mijn 2 weken afwezigheid, net zoals dat de vorige keren ook het geval was. Het is ook onmogelijk om een project waar je al 2 jaar quasi half-time op werkt, naadloos over te dragen. Ik zie ook geen enkele manier om het anders te doen. Noch die senior PM. Noch mijn teamlead, hoewel hij zich telkens heel ongemakkelijk voelt om mij te storen tijdens mijn verlof. En dan doe ik liever een uur mijn laptop open tijdens mijn verlof, dan alle stront op te kuisen als ik terug ben. Dan kloot je alleen maar jezelf.

Ik heb mij er al lang bij neergelegd. Die mailbox die permanent mails uitbraakt en die eeuwig rinkelende telefoon van 's morgens tot 's avonds en op je verlofdagen, is part of the job. En daarom ga ik die job ook verlaten op middellange termijn.
 
Laatst bewerkt:
MIjn frustratie vandaag is gezaag over tijdsregistratie.
Een collega die een dossier inboekt waar ik beheerder van ben, had wat vragen en problemen.
Heb op 3 momenten erbij moeten komen en dan wat helpen met het een en het ander en ook paar telefoons doen en zelf wat opzoeken.

Alles bij elkaar heb ik op mijn tijdsregistratie 40 min gezet in 3 aparte momenten, op "ingave facturen" (omdat ik denk dat dat goedkoopste tarief vd klant is en meest aansluit met wat we gedaan hebben).

Mail vandaag vd teamleader waarom ik me daarmee bezig houd, dat dat de taak is vd inboeker, "ingave facturen".
Als ik dan zeg dat die wat hulp nodig had, stuurt die mail dat die detail wil van die 40 min.
Na wat verduidelijking van mijn kant, een hele preek dat dit maar 1 minuut mocht gekost hebben enz...

Heb er dan niet meer gereageerd.

Komt me heel bekend voor.

Dat komt door de hoge loonkost hier in België (zeker nu recent na de indexaties) waardoor in de sectoren met lage marges en hoge personeelskost de kosten onder controle moet gehouden worden en de efficiëntie tot de limieten wordt gepusht. Gij zult elke minuut registreren en voor elke minuut verantwoording afleggen! Gij zult u schuldig voelen over een collegiale babbel met de collega. Gij zult u schuldig voelen over elke koffie die je durft te halen.
Dat proberen ze te doen met dat debiel systeem van tijdsregistraties en andere micro-managers bullshit.

Maar dat mag je hier niet zeggen. Je moet de fout bij jezelf zoeken.
 
Af en toe komen ze er hier ook mee af: "noteer eens een keer hoeveel tijd ge in al uw taken steekt". Je steekt op den duur zoveel tijd in het registeren van je werkhandelingen dat je een vertekend beeld krijgt van de werkelijkheid, zoals dat in het onderzoeken van de werking van quantummechanica is: meten is niet weten, maar verstoren en verwarren en vertekenen. In ons takenpakket springen we bovendien zo vaak van de hak op de tak, dat het onbegonnen werk is om dat allemaal in kaart te brengen.
 
Gij zult elke minuut registreren en voor elke minuut verantwoording afleggen! Gij zult u schuldig voelen over een collegiale babbel met de collega. Gij zult u schuldig voelen over elke koffie die je durft te halen.

Dat proberen ze te doen met dat debiel systeem van tijdsregistraties en andere micro-managers bullshit.
Idd.
Vroeger hadden we geen tijdsregistratie, het waren vaste bedragen per dossier, als dan 2 uur of 1,5 u of 3u op gewerkt was, niemand was daar veel mee bezig. Toen hadden we de tijd om ons wat te verdiepen in bepaalde problemen.
Nu staan ze met chronometer naast u.

Dat effect dat dat heeft mag je niet onderschatten. Iedereen is constant bezig met z'n tijd. Zo deed ik vandaag 6 taakjes vr 6 dossiers die eigenlijk gewoon copy paste waren. Dan zet ik op tijdsregistratie vr elk dossier 10 min. Terwijl in werkelijkheid maar 25 min duurde, maar zo spaar ik 35 min die ik kan gebruiken vr een ander dossier waar ik al teveel tijd op geplakt heb en waar ik bijna geen tijd meer durf op registreren (want hoge factuur).

Ik merk van mezelf dat ik daar veel mee ben... "de klok."
 
Laatst bewerkt:
Idd.
Vroeger hadden we geen tijdsregistratie, het waren vaste bedragen per dossier, als dan 2 uur of 1,5 u of 3u op gewerkt was, niemand was daar veel mee bezig. Toen hadden we de tijd om ons wat te verdiepen in bepaalde problemen.
Nu staan ze met chronometer naast u.

Dat effect dat dat heeft mag je niet onderschatten. Iedereen is constant bezig met z'n tijd. Zo deed ik vandaag 6 taakjes vr 6 dossiers die eigenlijk gewoon copy paste waren. Dan zet ik op tijdsregistratie vr elk dossier 10 min. Terwijl in werkelijkheid maar 25 min duurde, maar zo spaar ik 35 min die ik kan gebruiken vr een ander dossier waar ik al teveel tijd op geplakt heb en waar ik bijna geen tijd meer durf op registreren (want hoge factuur).

Ik merk van mezelf dat ik daar veel mee ben... "de klok."

Modern Times, anno 2023.

Nu niet meer de fysieke uitputting van de lopende band, maar de mentale uitputting van de tikkende klok.
"Maar we vinden geen personeel, meneer!"
 
En dan heb je er die klagen dat er teveel werk is. Hun baas zorgt voor een extra persoon als versterking om rechtstreeks te assisteren in teamverband, gaat de klager dan wel niet akkoord zeker, om dan naar de dokter te gaan en 2 maanden ziekteverlof te krijgen. Wauw. Sommige mensen zijn echt ongelooflijk en denken dat ze koning zijn op hun werk.
Intussen blijkt die klager wat gestolen te hebben en mag hij dus op ontslag om dringende redenen verlof gaan, en z'n ziekteverlof steken waar er geen licht schijnt.
 
Je kan in outlook instellen dat e-mails waarin je in cc staat naar een aparte inbox gaan. Ik lees enkel mijn ‘to’ mails. Die waar ik in cv sta doorscrol en klasseer ik op 1 vast tijdstip per dag. Zo beperk je jouw werk tot de 10 echte dagelijkse mails die jouw directe actie vereisen.

En leven volgens uw agenda, niet volgens uw mailbox. Vaste blokken in agenda voorzien voor focus time. Outlook instellen dat hij opent op uw agenda en niet op uw e-mails.
 
Ik denk dat mensen mac-bc zijn functie niet helemaal juist plaatsen. Hij is project manager, dus e-mails lezen, bellen, de brug vormen tussen mensen,... Dat is gewoon een groot deel van zijn job. Dat mag je dan niet verwaarlozen of minder prioriteit geven. Mij lijkt het probleem dat hij te veel projecten heeft en er een extra pm bij moet komen.
 
Vind het nu persoonlijk ook vrij duidelijk. Zou me ook enorm irriteren in enkele van de replies hier als ik hem was. Maar Mac, stap asap en zonder twijfel naar je leidinggevenden en zeg dat het zo niet verder kan. Lijkt me alsof je ruim twee keer meer projecten hebt dan je zou moeten hebben. Als ze hier niet naar willen luisteren, zoek iets anders. Als ze wel luisteren, zorg dan samen ook voor een oplossing in de transitieperiode waar ze nieuwe mensen zoeken. Elke dag die je zo verder gaat kan de dag teveel zijn.
 
Ik denk dat mensen mac-bc zijn functie niet helemaal juist plaatsen. Hij is project manager, dus e-mails lezen, bellen, de brug vormen tussen mensen,... Dat is gewoon een groot deel van zijn job. Dat mag je dan niet verwaarlozen of minder prioriteit geven. Mij lijkt het probleem dat hij te veel projecten heeft en er een extra pm bij moet komen.
Ik ben als accountant eveneens ‘project manager’ over 40tal dossiers. Ik ben de tussenpersoon (de brug) tussen de klant/de junior medewerkers waaraan het veldwerk gedelegeerd wordt en de inhouse experten (tax/legal/estateplanning/HR advisory/reporting advisory etc). Elke e-mail van een klant passeert langs mij. Daarnaast heb ik mijn eigen werk/meetings/proposals.

Wij zijn geen robotten. Wij moeten leren ons eigen werk te organiseren en managen. Als ik zou leven volgens mijn mailbox, ik krijg overdag letterlijk niets gedaan.

Daarom deel ik het op. En er zijn klanten die al eens een reminder sturen omdat ze nog geen antwoord hebben, pech. Ik zie dat dan als de tekorten van het bedrijf en niet van mezelf.
Als je die ‘gematigde arrogantie’ daarin niet vindt ga je er aan onderdoor en wint NIEMAND erbij. Als er 1 les is die ik geleerd ben: door uzelf op de eerste plaats te stellen, door actief te communiceren ben je een veel betere werkkracht voor de organisatie/collega’s en uw gezin. Je moet actief meewerken om het spel in evenwicht te brengen, niet de emmers te laten overlopen. In dat laatste scenario gaan klanten veel langer moeten wachten door het gebrek aan medewerkers. Eens een werkvloer in chaos en instabiliteit is, is het vree moeilijk dat tij te keren, nieuwe medewerkers aantrekken en houden is des te moeilijker.

Wij zitten momenteel ook met 3 burnouts in ons team ze. Omdat zij wel op die mails springen zonder meer. Zijn eerder junior medewerkers, het is aan ons om hun te leren die ‘arrogantie’ op te brengen.
 
Laatst bewerkt:
Ik ben als accountant eveneens ‘project manager’ over 40tal dossiers. Ik ben de tussenpersoon (de brug) tussen de klant/de junior medewerkers waaraan het veldwerk gedelegeerd wordt en de inhouse experten (tax/legal/estateplanning/HR advisory/reporting advisory etc). Elke e-mail van een klant passeert langs mij. Daarnaast heb ik mijn eigen werk/meetings/proposals.

Wij zijn geen robotten. Wij moeten leren ons eigen werk te organiseren en managen. Als ik zou leven volgens mijn mailbox, ik krijg overdag letterlijk niets gedaan.

Daarom deel ik het op. En er zijn klanten die al eens een reminder sturen omdat ze nog geen antwoord hebben, pech. Ik zie dat dan als te tekorten van het bedrijf en niet van mezelf.
Als je die ‘gematigde arrogantie’ daarin niet vindt ga je er aan onderdoor en wint NIEMAND erbij. Als er 1 les is die ik geleerd ben: door uzelf op de eerste plaats te stellen, door actief te communiceren ben je een veel betere werkkracht voor de organisatie/collega’s en uw gezin. Je moet actief meewerken om het spel in evenwicht te brengen, niet de emmers te laten overlopen. In dat laatste scenario gaan klanten veel langer moeten wachten door het gebrek aan medewerkers. Eens een werkvloer in chaos en instabiliteit is, is het vree moeilijk dat tij te keren, nieuwe medewerkers aantrekken en houden is des te moeilijker.
Voilà, het komt gewoon neer op organisatie maar vooral wat we "resilience" noemen. Gewoon opkomen voor jezelf, grenzen stellen en gewoon doen wat je kan doen. Ik heb het daar zelf lang moeilijk mee gehad, maar zonder ga in veel werkomgevingen onder water.
Vind het nu persoonlijk ook vrij duidelijk. Zou me ook enorm irriteren in enkele van de replies hier als ik hem was. Maar Mac, stap asap en zonder twijfel naar je leidinggevenden en zeg dat het zo niet verder kan. Lijkt me alsof je ruim twee keer meer projecten hebt dan je zou moeten hebben. Als ze hier niet naar willen luisteren, zoek iets anders. Als ze wel luisteren, zorg dan samen ook voor een oplossing in de transitieperiode waar ze nieuwe mensen zoeken. Elke dag die je zo verder gaat kan de dag teveel zijn.
We zeggen hier al maanden dat hij op de verkeerde plek werkt, en dat zijn werkgever niet geschikt voor hem. En dat hij van werkplek moet veranderen wanneer zijn werk hem zo'n mentale toestand brengt. Maar dat komt niet binnen, dus wordt er na de driehonderzesentachtigste rant van hem een beetje lacherig over gedaan. Ons advies is echt goedbedoeld
En er zitten hier nog mensen die grote projecten hebben geleid, en die wel weten wat zo'n job inhoudt, ook al zijn er natuurlijk altijd verschillen.
 
Ik ben als accountant eveneens ‘project manager’ over 40tal dossiers. Ik ben de tussenpersoon (de brug) tussen de klant/de junior medewerkers waaraan het veldwerk gedelegeerd wordt en de inhouse experten (tax/legal/estateplanning/HR advisory/reporting advisory etc). Elke e-mail van een klant passeert langs mij. Daarnaast heb ik mijn eigen werk/meetings/proposals.

Wij zijn geen robotten. Wij moeten leren ons eigen werk te organiseren en managen. Als ik zou leven volgens mijn mailbox, ik krijg overdag letterlijk niets gedaan.

Daarom deel ik het op. En er zijn klanten die al eens een reminder sturen omdat ze nog geen antwoord hebben, pech. Ik zie dat dan als te tekorten van het bedrijf en niet van mezelf.
Als je die ‘gematigde arrogantie’ daarin niet vindt ga je er aan onderdoor en wint NIEMAND erbij. Als er 1 les is die ik geleerd ben: door uzelf op de eerste plaats te stellen, door actief te communiceren ben je een veel betere werkkracht voor de organisatie/collega’s en uw gezin. Je moet actief meewerken om het spel in evenwicht te brengen, niet de emmers te laten overlopen. In dat laatste scenario gaan klanten veel langer moeten wachten door het gebrek aan medewerkers. Eens een werkvloer in chaos en instabiliteit is, is het vree moeilijk dat tij te keren, nieuwe medewerkers aantrekken en houden is des te moeilijker.

Wij zitten momenteel ook met 3 burnouts in ons team ze. Omdat zij wel op die mails springen zonder meer. Zijn eerder junior medewerkers, het is aan ons om hun te leren die ‘arrogantie’ op te brengen.
Klopt volledig. En verwacht een collega dat ik alles laat vallen i.v.m. input die ik moet geven omdat die pas op het laatste gat tegen de deadline aan een werk begint dat allang klaar moest zijn? Dikke pech, loop maar tegen de lamp dan. Vroeger sprong ik daarvoor maar tegenwoordig laat ik mijn eigen welzijn niet meer afhangen van het gepruts van een ander.

Ook PM hier, het probleem hier is op zich niet de hoeveelheid werk maar wel de hoeveelheid projecten en het constant moeten switchen van het ene naar het andere. Dat vraagt wel wat discipline om "schotten te bouwen" tussen die projecten. Iemand die vers van de schoolbanken komt kan dat meestal niet (en kan/durft ook niet tegen de top in te gaan om dat te kunnen doen) en dat zijn dan de mensen die uitvallen.
 
Terug
Bovenaan