O.a.
Bosland en hagelandse 101.
Bosland is vlak, en zachte ondergrond, veel schaduw steeds tussen de bomen. Is niet zo erg.
De hagelandse vorig jaar nog gedaan. Toen met de gedachte van nooit meer.
Was echt wel absurd pittig. Hellingen, open vlaktes, verharding ...
De laatste 10km, kwam het ergste stuk er nog aan. Vrij steile stukken naar boven.
Pokke warm toen, als de zon achter de wolken uitkwam, je werd gewoon neergehamerd. Steeds vergaan van de dorst, met mijn fles kwam ik amper toe onderweg. Liters binnenkappen eens aangekomen aan een rustpost.
Een rustpost was in een kerk, maar die trappen waren weg, een hoge dorpel, was na 80km zo, daar nog kreupel liggen klauteren. Naar binnen trullen eigenlijk met de borstkast eerst.