Chelark007
Well-known member
Hier opt werk 1 dag per week thuis, maar ze spreken van af te schaffen door bepaalde individuen die profiteren, het moet dan toch zijn dat er dingen boven water komen.
Is thuiswerken nuttig?
- Onderwerp starter Enj0i^
- Startdatum
DogFacedGod
Well-known member
Als individuen profiteren, moet men de individuen afstraffen.
Zo'n maatregelen duidt meer aan dat sommige teamleiders/managers onbekwaam zijn en alle confrontaties willen ontwijken.
BlackTeaTrader
Member
Ik kan zelf kiezen hoeveel dagen ik thuiswerk. Dus kan weken of langer 100% thuiswerken, tenzij ik voor iets dringends naar kantoor moet komen (beslis zelf wat dringend is).
In het begin ging ik 3 dagen per week naar kantoor, puur voor het sociale contact. Dat werd dan 2 keer per week, dan 1 keer per week, dan 1 keer om de 2 weken. Nu ben ik in een toestand waar ik het sociaal contact heel hard mis, maar het mentaal moeilijk is om naar kantoor te gaan (die beslissing maken van naar kantoor te gaan, in de file staan, etc.). Heel vreemde situatie, ik pendelde vroeger 5 dagen per week naar kantoor in Antwerpen stad en was dan 3 uur kwijt per dag aan filerijden, en nu "lukt" het niet om ocharme 1 dag naar kantoor te gaan dat veel dichterbij ligt.
Ik heb vrees om in een bore-out te belanden eigenlijk want ik voel me totaal niet betrokken meer.
Hieruit 2 dingen geleerd:
- 100% thuiswerk deugt niet, werkgevers zouden mensen moeten verplichten om 1-2 dagen naar kantoor te komen, enkel en alleen voor het mentale aspect en betrokkenheid.
- Die mensen die maanden thuis werkloos zitten, ik kan beter begrijpen dat het een hele stap is om terug aan de slag te gaan, en waarom activering van langdurig werklozen zo moeilijk is.
Ik spreek enkel over het mentale aspect.
In het begin ging ik 3 dagen per week naar kantoor, puur voor het sociale contact. Dat werd dan 2 keer per week, dan 1 keer per week, dan 1 keer om de 2 weken. Nu ben ik in een toestand waar ik het sociaal contact heel hard mis, maar het mentaal moeilijk is om naar kantoor te gaan (die beslissing maken van naar kantoor te gaan, in de file staan, etc.). Heel vreemde situatie, ik pendelde vroeger 5 dagen per week naar kantoor in Antwerpen stad en was dan 3 uur kwijt per dag aan filerijden, en nu "lukt" het niet om ocharme 1 dag naar kantoor te gaan dat veel dichterbij ligt.
Ik heb vrees om in een bore-out te belanden eigenlijk want ik voel me totaal niet betrokken meer.
Hieruit 2 dingen geleerd:
- 100% thuiswerk deugt niet, werkgevers zouden mensen moeten verplichten om 1-2 dagen naar kantoor te komen, enkel en alleen voor het mentale aspect en betrokkenheid.
- Die mensen die maanden thuis werkloos zitten, ik kan beter begrijpen dat het een hele stap is om terug aan de slag te gaan, en waarom activering van langdurig werklozen zo moeilijk is.
Ik spreek enkel over het mentale aspect.
apzoeir
Well-known member
Ik weet soms niet goed wat ik er van vind, heeft zowel voor-als nadelen voor mij.
Qua profiteren van thuiswerk. Mensen die thuis niets uitvoeren deden dat meestal op het werk ook al niet. Maakt weinig verschil en zou gewoon eens deftig aangepakt moeten worden.
Ik begrijp dat thuiswerk voor velen voordelen oplevert (geen tijd besteden aan files, tijdens een pauzemoment kan er inderdaad al eens een was ingestoken worden, ... Vind ik zelf ook aangenaam). Maar persoonlijk mis ik toch ook de sfeer van vroeger. Ben alleenstaand en ondanks dat ik gelukkig veel vrienden en hobby's heb, is de werkomgeving soms wel heel eenzaam (thuis alleen, op't werk ook niet veel mensen die op dezelfde dag komen want dat hoeft bij ons niet).
Maar dat is uiteraard een persoonlijk gevoel.
Wat ik wel nadelig vind aan thuiswerk is het opleiden van nieuwe mensen in een team. Ik merkte vroeger dat ze veel meer oppikten van collega's. Men hoorde al eens andere collega's onderling babbelen of telefoneren en konden daar al eens op inpikken. Dat is er nu veel minder en ik merk toch dat het allemaal veel trager verloopt.
Dus 'k weet het zo niet altijd goed. Voor iemand die geroutineerd is op't werk is thuiswerk allemaal ok. Maar ik ben toch heel blij dat dit op mijn 21e op mijn eerste werkervaring nog niet bestond. Dat ik nog gewoon snel iets kon vragen aan iemand, dat ik al kon bijleren door anderen wat af te luisteren. Uiteraard kunnen ze nu ook collega's contacteren via teams, maar is toch anders naar mijn gevoel.
Qua profiteren van thuiswerk. Mensen die thuis niets uitvoeren deden dat meestal op het werk ook al niet. Maakt weinig verschil en zou gewoon eens deftig aangepakt moeten worden.
Ik begrijp dat thuiswerk voor velen voordelen oplevert (geen tijd besteden aan files, tijdens een pauzemoment kan er inderdaad al eens een was ingestoken worden, ... Vind ik zelf ook aangenaam). Maar persoonlijk mis ik toch ook de sfeer van vroeger. Ben alleenstaand en ondanks dat ik gelukkig veel vrienden en hobby's heb, is de werkomgeving soms wel heel eenzaam (thuis alleen, op't werk ook niet veel mensen die op dezelfde dag komen want dat hoeft bij ons niet).
Maar dat is uiteraard een persoonlijk gevoel.
Wat ik wel nadelig vind aan thuiswerk is het opleiden van nieuwe mensen in een team. Ik merkte vroeger dat ze veel meer oppikten van collega's. Men hoorde al eens andere collega's onderling babbelen of telefoneren en konden daar al eens op inpikken. Dat is er nu veel minder en ik merk toch dat het allemaal veel trager verloopt.
Dus 'k weet het zo niet altijd goed. Voor iemand die geroutineerd is op't werk is thuiswerk allemaal ok. Maar ik ben toch heel blij dat dit op mijn 21e op mijn eerste werkervaring nog niet bestond. Dat ik nog gewoon snel iets kon vragen aan iemand, dat ik al kon bijleren door anderen wat af te luisteren. Uiteraard kunnen ze nu ook collega's contacteren via teams, maar is toch anders naar mijn gevoel.
De kritiek leest toch vooral als een algemeen wantrouwen ten opzichte van personeel en collega's, en onze ziekelijke drang om elk systeem af te schieten wanneer mensen er van profiteren, ook al is het voor de meerderheid een goed werkend systeem.
zwarten
Well-known member
Hier wel een beetje dezelfde situatie. Het getetter van een landschapskantoor, de obligatoire babbel aan het koffie/printmachine en de vragen van collegas kan soms wel heel onproductief zijn. Ik zit in een profiel samen met 2 andere collega's iets hoger waardoor alle ontwerpvragen door junior of medior profielen aan ons gesteld worden. Dan ben ik wel eens blij om van thuis te werken als er iets klaar moet geraken zonder constant gestoord te worden (lets ignore teams)
Maar dat wil niet zeggen de dagen dat ik thuis zit en geen strakke deadline heb ik al eens iets meer post op beyondgaming.
Het heeft zijn voordelen en het heeft zijn nadelen en veel hangt af hoe je er als persoon mee omgaat. Ik probeer wel dagelijks op kantoor te zijn. En als het te druk is of te storend werk ik in de middag van thuis uit.
CaseBlue
Well-known member
Tis dat.
Het is geven en nemen. Ik blijf erbij: thuiswerk is een gegeven nu, het is hoe je er mee omgaat. En het is niet alsof mensen die 5 op 5 naar de bureau gingen vroeger allemaal wel productief waren...
Ik denk dat wfh non-factor is op output voor de meeste werknemers, maar een grote factor is op mentaal welzijn van de meeste werknemers. Maar... dat is mijn persoonlijke mening, ik kan mis zijn.
En niemand houdt u tegen om elke dag af te komen naar bureau als werknemer als je dat dan toch wil doen.
Maar als je komt en je zit alleen op kantoor, is dit ook niet ok naar iedereen toe. Vind het wel een gezonde basis om bepaalde dagen (met het team bv) op het werk te moeten zijn. Zo kom je voor iedereen een middenweg tegen.
CaseBlue
Well-known member
Tuurlijk is daar grote meerwaarde aan. En zo doen wij het ook: we proberen met ons team af te spreken op bureau samen altijd.
Maar als je dan op de dagen waar niet iedereen er is ook wil afkomen: laat u gaan. Niemand zal u tegenhouden.
Maar er mag dan ook geen passief-aggressieve verplichting naar de rest opgelegd worden. Uit ervaring exact dit scenario: "ik zit hier weer alleen vandaag eh, goooh mannekes toch"
Dat is ook altijd dezelfde collega die dan over de "gezellige groeps sfeer" bezig is.
Bij ons zijn er sinds COVID nog amper regels. Ik werk quasi gemiddeld 85% van mijn tijd van thuis uit, net zoals vele collega's. Vroeger ging ik 1 dag per week naar kantoor, maar dit heb ik dit jaar ook laten varen. Soms zit je daar (zo goed) als alleen. 1 dag per maand moeten wij op kantoor zijn voor team vergadering en de afspraken met de klanten regel je toch zelf. Waar ook veel meer gekozen wordt voor online meetings, tenzij het echt belangrijk is of een lange workshop. Voor 2020 moesten wij voor elke scheet bij de klant zijn, of vaste dagen in de week. Ik kom met veel bedrijven in aanraking en merk dat thuiswerken toch overal proportioneel enorm is toegenomen. Er is toch een hele shift gebeurd.
Ik ga er niet om liegen, work-life balance is veel eenvoudiger op deze manier en al die nutteloze en onbetaalde uren in de wagen worden achterwege gelaten. Ik heb geen idee of de productiviteit in het algemeen daalt - mij lijkt het niet, er zijn genoeg mensen die op een bureau zitten en van heel de dag niets doen.
Ik ga er niet om liegen, work-life balance is veel eenvoudiger op deze manier en al die nutteloze en onbetaalde uren in de wagen worden achterwege gelaten. Ik heb geen idee of de productiviteit in het algemeen daalt - mij lijkt het niet, er zijn genoeg mensen die op een bureau zitten en van heel de dag niets doen.
Laatst bewerkt:
clercqie
Well-known member
Ik ben erg blij met de heel flexibele thuiswerk regeling bij ons. Het is een grote luxe om de kinderen op tijd te kunnen halen op de opvang en school zonder vast te hangen aan vaste uren en het pendeltraject. Zoals aangegeven moet je kunnen vertrouwen op je werknemers. Maar mijn mening is dat je dat dan uiteindelijk wel terugkrijgt als werkgever. Thuiswerk gaan terugdraaien gaat ervoor zorgen dat je op termijn goede werkkrachten verliest..
Persoonlijk zorg ik er altijd voor dat ik voor belangrijke zaken (meetings, dienstvergaderingen, events etc.) fysiek aanwezig ben. Tijdens 'rustiger' weken prefereer ik anderzijds de meer rustige dagen (basically woensdag en vrijdag) naar kantoor te komen. Dan is het niet zo'n kiekenkot, waardoor er nog een kans is om wat door te kunnen werken, maar tegelijk is er altijd wel iemand waar je een praatje mee kan slaan. Eén op één contact vind ik bovendien waardevoller, daar kan je dan toch meer relevante zaken van opsteken.
Persoonlijk zorg ik er altijd voor dat ik voor belangrijke zaken (meetings, dienstvergaderingen, events etc.) fysiek aanwezig ben. Tijdens 'rustiger' weken prefereer ik anderzijds de meer rustige dagen (basically woensdag en vrijdag) naar kantoor te komen. Dan is het niet zo'n kiekenkot, waardoor er nog een kans is om wat door te kunnen werken, maar tegelijk is er altijd wel iemand waar je een praatje mee kan slaan. Eén op één contact vind ik bovendien waardevoller, daar kan je dan toch meer relevante zaken van opsteken.
DogFacedGod
Well-known member
Maar dat is ook weer zo'n geval van een manager/teamleider die zijn werk niet uitvoert.
Als er nieuwe zijn, moet er begeleiding zijn.
Je zit daar waarschijnlijk in een team van X man. Is dat dan zo moeilijk om dan vier dagen van de week ervoor te zorgen dat er 1 à 2 aanwezig zijn in een beurtrol om de nieuwe wat begeleiding en kennisoverdracht te geven? Dat is exact de rol van een manager/teamleider om zoiets te garanderen.
Straddle
Well-known member
In uw geval zou ik gewoon terug naar het kantoor beginnen te gaan, toch enkele dagen per week. Voor mij persoonlijk geeft het ook meer structuur, je moet opstaan op een bepaald moment, je opkleden en je hebt de hele dag sociale contacten. Dat op zich is al een meerwaarde tegenover thuiswerk.
apzoeir
Well-known member
Er wordt wel degelijk begeleiding voorzien, dat is niet de issue. Maar als vroeger iedereen er was, dan pikte men tussendoor automatisch ook meer onbewust info op. Gewoon van andere collega's al eens te horen discussiëren over iets.
Laatst bewerkt:
CaseBlue
Well-known member
Ik denk dat ik hier half akkoord ga. Ik spreek weerom voor mezelf, maar als 24 jarige schoolverlater had ik het kantoor nodig, om mezelf discipline op te leggen en in de "werksfeer" te komen.
Ik woonde nog op kot mijn eerste 2 jaar dat ik werkte en ik was blij dat ik naar het kantoor mocht. En let's face it: veel mensen hebben op 24 nog geen discipline zoals het "echt" moet. Ik toch niet, alleszins.
Ik log thuis in om stipt 7:30 en ik log stipt om 16:00 uit en geen minuut later. Dat doe ik nog steeds
Ik blijf wel 100% bereikbaar tem +-16:30 (dat half uurtje extra voor het geval dat) en dan log ik eventueel terug in.
(Er zijn altijd wel uitzondering zoals deadlines en de baas die morgen dringend een rapportje moet presenteren aan zijn eigen baas. Dan werk ik soms wel iets langer door. Maar meestal gebeurt dat dus niet = 95% van de werktijd)
Wat wel anders is tov vroeger. Een collega die om 20 uur een vraag stelt over teams? Ik help die mens zo snel mogelijk verder als ik beschikbaar ben. Ik probeer niet te wachten tot de volgende dag. Een email om 21 uur? Ik beantwoord die email meteen. Ik ben dus grotendeels standby. Wordt er ne teams call verzonden na de uren? Dan neem ik meestal wel op en bespreek ik dit nog met de collega.
Ik verwacht dan wel dat collega's hiervan niet profiteren en denken: Ah de Makila doet dit altijd dus laten we dit dagelijks doen. Maar dat heb ik gelukkig nog niet meegemaakt. Dat zou ook niet pakken bij mij.
Ach ja ieder zijn ding maar het is geven en nemen he. Anders blijft het vertrouwen niet duren tussen jou en de werkgever of klant.
Laatst bewerkt:
BlackTeaTrader
Member
Klopt, maar hoe minder je naar kantoor gaat, hoe moeilijker het is om dan een keer te gaan.
Als ik weet dat ik de volgende dag naar kantoor ga dan slaap ik al slecht. Ook al moet ik helemaal niet vroeg opstaan dan.
Ik ga beginnen met een vaste dag terug naar kantoor te gaan, bv elke woensdag. Die regelmaat lijkt me een goed begin.
Straddle
Well-known member
Je bent gewoon gestresseerd om terug naar het kantoor te gaan imo (een beetje zoals een eerste schooldag vroeger). Zet je daar gewoon overheen door terug te gaan naar het kantoor, dat is de snelste manier om dat gevoel te verliezen en terug op je gemak naar het werk te gaan.
De meeste kritiek komt zoals altijd in deze discussie van mensen die proberen het thuiswerken zonder aanpassing over te zetten op hun werk. Dat gaat niet. Het werk moet erop voorzien zijn, de werknemers moeten erop voorzien zijn en de managers. En dan kan dat perfect werken voor iedereen, en grote voordelen bieden. Maar zwart-wit zaken overzetten die overduidelijk niet zomaar werken, dat kan inderdaad niet.
Het grootste nadeel dat ik persoonlijk ondervind is dat door thuis te werken een heel groot deel van mijn structuur weg is.
Naar kantoor gaan is een vast stramien volgen, als ik thuis werk dan is enkel opstaan een vast gegeven.
Zo kan het perfect zijn dat ik pas ontbijt om 9u, middagmaal eet om 2u. Ook zit ik heel de dag in mijn slaapkostuum.
Voor de rest geen enkel persoonlijk probleem mee. Ik verzet meetbaar meer werk en kan mij beter concentreren.
Ik doe het niet zoveel, maar deels ook omdat mijn werk maar 20 minuten rijden is, dus woon-werk is niet echt een probleem.
Er is zeker misbruik van het systeem. Maar enkele excessen maken het systeem daarom nog niet rot.
Naar kantoor gaan is een vast stramien volgen, als ik thuis werk dan is enkel opstaan een vast gegeven.
Zo kan het perfect zijn dat ik pas ontbijt om 9u, middagmaal eet om 2u. Ook zit ik heel de dag in mijn slaapkostuum.
Voor de rest geen enkel persoonlijk probleem mee. Ik verzet meetbaar meer werk en kan mij beter concentreren.
Ik doe het niet zoveel, maar deels ook omdat mijn werk maar 20 minuten rijden is, dus woon-werk is niet echt een probleem.
Er is zeker misbruik van het systeem. Maar enkele excessen maken het systeem daarom nog niet rot.
