Goh, het is vooral gewoon zijn aan de leuke dingen van België en je ergeren aan dingen waar je in andere landen zelfs geen aanraking mee hebt.
Ieder land heeft zijn leuke en minder leuke dingen. Wij hadden afgelopen weekend Duitsers* te slapen bij ons (bij ons thuis zelf, niet in vakantiewoning). Artiesten die dan nog eens in Berlijn wonen, een stad waar veel te doen is. Die waren vol lof over hoeveel festivals en vooral diverse festivals we hebben en hoe mooi onze steden zijn. Waren ook vol lof over ons openbaar vervoer en de betaalbaarheid van woningen hier.
En dan gaat dat over mensen die gans Europa rondreizen met mime-acts, hé, dus ze komen wel over vanalles qua plaatsen. Na ons gingen ze naar Molenbeek (waar ze al geweest waren en waar ze verbaasd van waren dat dat een 'hellhole' zou zijn, althans volgens Trump.
* = inclusief een Duitser die eigenlijk Fransman was, maar al > 25 jaar in Duitsland woont.
Ieder zijn ding natuurlijk, maar festivals zijn niet helemaal aan mij besteed. Eentje of twee per jaar, en dan heb ik het ook gezien. Maar voor anderen is dat uiteraard een groot pluspunt.
Toch neemt dat voor mij niet weg dat België en vooral Vlaanderen heel beklemmend aanvoelen. De natuur die er nog is, is volledig versnipperd. En zowat overal waar je staat hoor je wel ergens de E40 of een andere drukke weg in de verte. De mooiste momenten van mijn leven hebben we beleefd in the middle of nowhere van de Grand Tetons in Amerika, waar we een ganse dag gehiket hebben zonder een mens tegen te komen. In de verte grizzly-beren gespot, wapiti horen schreeuwen, wolven horen huilen, en een kudde bizon zien passeren. Zoiets bestaat hier simpelweg niet, en dat wringt soms bij mij. Dan spring je ginder in de auto en rijd je 5 uur aan een stuk door de afgelegen en adembenemend mooie natuur naar de volgende bestemming, zonder stress, zonder irritante chauffeurs overal. Daar heb ik écht genoten van autorijden, terwijl ik in Vlaanderen al geen zin heb in zelfs de kortste ritten.
In vergelijking met heel veel andere landen hebben Vlamingen absoluut niet te klagen, zeker als je kijkt naar werkdruk versus levensstandaard. We werken gemiddeld niet veel uren, we hebben heel veel vakantiedagen, uitstekende gezondheidszorg,... Ik zeg niet dat niemand hard werkt, want natuurlijk zijn er sectoren waar de werkdruk hoog is, en zelfstandigen moeten uiteraard veel tijd in hun werk steken. Maar als je het globaal bekijkt, moet de overgrote meerderheid echt niet hard of veel werken voor wat we in ruil krijgen... Tegelijkertijd zitten we door de drukte met een enorm gejaagde levenstijl. En misschien net daardoor voelen veel mensen zich hier ook wat leeggelopen. Omdat alles zo goed georganiseerd is, zo voorspelbaar en veilig, lijkt er mij niet veel ruimte voor échte zingeving en avontuur. Ons leven is bijna compleet op voorhand uitgestippeld. School, werk, gezin, huis, pensioen. Mensen hier zijn ook enorm nijdig op elkaar en voelen zich altijd te kort gedaan. We krijgen al zoveel, en net daarom kunnen we het niet verdragen als iemand anders toch net iets meer krijgt. Meestal omdat ze van andere dingen dan weer te kort hebben, maar goed.
Ik merk dat ook sinds ik na 15 jaar in het stad te wonen, terug naar West-Vlaanderen ben verhuisd (voornamelijk vanwege de betaalbaarheid van de woningen). Mensen zijn hier gefrustreerder, eigenzinniger en meer bekrompen. Dat valt enorm op. Overal in België erger ik mij wel in het verkeer, maar hier valt het mij extra hard op dat er procentueel gezien veel meer bumperklevers zijn, veel meer over de snelheidslimiet wordt gereden, veel meer agressie is. En er nóg meer geklaagd wordt over het dagelijkse leven. Uiteindelijk wordt dat ook weerspiegeld in de resultaten van de verkiezingen.
België is een van de meest luxueuze landen ter wereld om te leven. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik in mijn vakanties liefst zo ver mogelijk weg ben van dit land. Jammer genoeg is dat niet altijd even betaalbaar. Nu goed, ik spreek hier natuurlijk alleen maar voor mezelf.