Geld krijgen van (groot)ouders zal je imo nooit kunnen inhalen door het sparen van een inkomen uit arbeid.
Hangt af van het bedrag hé. Als je 10.000€ krijgt (en daar mag je evengoed dankbaar voor zijn) dan kan je dat nog redelijk goed maken indien jij 500€ leer verdient als de persoon die die gift kreeg.
Krijg je een miljoen... ja vergeet het dan hé.
Probleem is ook dat je door lang te studeren jaren geen inkomen vergaart, iemand die na 6 tso of 7 bso begint te werken (pak nu in de bouw of als technieker) zal gauw aan 2000 netto zitten. Die heeft aan zijn 25 al een 175000 euro inkomen verdiend. Tegen dat je dat hebt ingehaald? Een master die begint zal ook maar 2000 netto hebben en moet nog een hele weg afleggen tot die 7k bruto. Moest ik het kunnen herdoen, ik zou niet meer zo lang studeren, pure tijdverspillingen. De enige manier om ergens te geraken is je kloten afdraaien.
Ja, ik ben akkoord met de analyse. Ik ben niet akkoord met de eindconclusie.
Ik heb tot mijn 26ste gestudeerd. Ik ben daarna 2-3 jaar werkloos geweest. Ik ben pas echt begonnen met een duurbare carrière- en inkomensopbouw vanaf mijn 30ste en het was confronterend de budgettaire achterstand die ik had opgebouwd.
Ik mag nu op mijn 40ste niet klagen. Ik heb het goed, al ontbreekt er een vriendin
. En om eerlijk te zijn ik zou toch echt niet willen wisselen met die persoon die nu moet fakken voor zijn 2k netto (of 2.5k). Niet dat ik niet moet werken hoor, daar niet van. Maar ik doe toch liever mijn job dan het werk dat ik deed als jobstudent (waarover dat fakken gaat). Ik zit droog, ik zit warm, ik heb mijn tasje thee, en ik zeg anderen wat ze moeten doen. Daarnaast spring ik op mijn dossiers eens binnen om dat te gaan bekijken, geef ik de privé tegen hun voeten als ik er niet mee akkoord ben en ga ik in discussie met de CEO, CFO, Projectmanager, Dossiermanager en support of whatever.
En het leuke eraan is dat deze werkwijze niet gewijzigd is in de tijd. Ik moet niet door die zever van assistent projectmanager waar je alleen de brol toegestopt krijgt. Niet dat er geen andere brol is zoals lijstjes tot in de treure opstellen en verantwoorden en bureaucratische uitleg neerschrijven voor bij wijze van spreken een pen die 1cent meer (of minder) kost dan dat je initieel had doorgegeven. Maar ach elke job heeft zijn bureaucratisch en lijstjes gedoe. Dus meh...
En uiteindelijk, als je goed kunt leven, je kunt wat geld aan de kant zetten. Boeit het dan echt dat het geen villa is van 1-2 miljoen of dat je niet in een porsche panamera of... kunt rijden? Om eerlijk te zijn. Mij boeit dat echt geen fluit. Belangrijkste is dat ik rustig kan wonen, mijn ding kan doen. Mij kan amuseren, fatsoenlijk kan eten. En als er dan reserve op de rekening aanwezig is zodanig dat ik eventueel wat vroeger kan stoppen dan op mijn 67ste of 70+ in de toekomst. Dan is het voor mij allemaal ok. Uiteindelijk is dat geld op de spaarrekening toch maar iets dat je ziet omhoog gaan. Nodig wanneer je op 0 zit. Leuk wanneer je 20k aan de kant hebt staan. Meh wanneer het de 100k nadert.
Enigste uitzondering zou zijn wanneer er kinderen in het spel zijn, dat ik hen dan graag een steuntje in de rug zou kunnen geven wanneer zij op eigen benen kunnen staan. Dat zij niet door diezelfde zever moeten gaan als ik.
Zo vroeg mogelijk een eigendom verwerven is/was de beste zet, zelf als single, al is het maar een simpel studiotje. Het is een foute opvatting bij veel jonge mensen om zo lang mogelijk te sparen om dan onmiddellijk dat droomhuis te kopen met je partner.
Probleem is natuurlijk dat je hierdoor opportuniteiten kunt missen. En wie had verwacht dat corona zo een prijsduwende werking had gehad... Al moet je maar degenen zijn die juist een appartement gekocht heeft in de hoop om een woning te kunnen kopen binnen 5 jaar en nu ziet dat de prijzen van de woningen die 2 jaar geleden 30k verschil maakten, maar wat voor u gewoon niet lukte nu ineens 100k verschil geeft. En helemaal buiten de mogelijkheden ligt, nu ook 10 jaar later.
Het blijft een beetje gokken. Mijne gok is goed uitgedraaid... ik heb lang zeer summier/spartaans gewoond, waardoor mijn woning nu zo goed als afbetaald is. Maar ik zag geen andere manier hoe ik op korte termijn mijn inkomensnadeel kon recupereren. En appartementen zijn nu niet echt mijn ding...
