Ik heb in mijn schoonfamilie ook zo 2 gevallen: werken nu ongeveer een jaar, 1 van de 2 heeft nog steeds geen vast contract en hebben de afgelopen jaren al hun spaargeld uitgegeven aan verre reizen. Toen mijn vriend en ik een huis hadden gekocht, vonden ze het tijd dat zij daar ook werk van maakten, terwijl we 1) een paar jaar ouder zijn 2) veel hebben gespaard 3) een hoger vast inkomen hebben.Vond ik ook een vreemde insteek van bij het begin: "Hallo, ik ben 21 jaar en huizen zijn onbetaalbaar voor ons!". Wat had je dan verwacht? Dat je een huis kon kopen met uw vakantiejob en 1 keer per maand te gaan babysitten?
Waarschijnlijk allemaal geïndoctrineerd door de oer-Vlaamse gedachte van "huren = weggesmeten geld". Ergo: ze moeten onmiddellijk iets kopen na afstuderen. Ergo: huizen zijn "onbetaalbaar". Qué? Voor hetzelfde geld zijn die tegen het einde van het programma uit elkaar.
Ze vielen compleet uit de lucht toen ze van banken te horen kregen dat ze niet in aanmerking zouden komen voor een lening in de prijsklasse die ze voor ogen hadden.
Ik heb huren ook nooit weggegooid geld gevonden. Het samenwonen en samen (zonder hulp van ouders) voor een huishouden zorgen is een goede test voor je relatie. Een huis kopen is toch geen commitment die je licht aangaat en het is toch best wel riskant om dat op zo'n jonge leeftijd als koppel te doen als je zelfs nog niet eens zelfstandig onder 1 dak hebt gewoond.
:




