Hoogbegaafdheid
- Onderwerp starter Cerv.Be
- Startdatum
saffronYellow
Member
Op basis van wat je beschrijft heeft ze duidelijk een voorsprong, maar hoogbegaafd lees ik er eigenlijk niet direct in. Veel van haar sterktes zitten vooral in “vroeg kunnen” en dat kan even goed verklaard worden doordat ze de oudste van de klas is en thuis gestimuleerd wordt. Op 4-jarige leeftijd kunnen 6-10 maanden echt wel een gigantisch verschil zijn in taal, redeneren enz.
Hoogbegaafdheid gaat meestal niet alleen over sneller kunnen, maar over anders denken: heel originele verbanden leggen, grote autonomie, gevoeligheden, intensiteit enz. Komt dat ook sterk bij haar terug?
Grote autonomie: ze kan veel dingen zelf, maar alleen spelen is lastig
Gevoeligheden/intensiteit: ze kan heel goed haar emoties verwoorden, maar ze kan er ook heel goed mee om gaan. Typisch hebben veel kinderen last met plannen die last-minute veranderen, maar dat is bij ons bvb nooit een probleem. Dingen als "je mag straks voor we naar huis gaan op de paardenmolen" en dan blijkt die paardenmolen dicht, dan krijgen we een "tja, kan gebeuren" ipv een hele driftbui die je daar zou verwachten. Ze relativeert heel veel situaties dus.
Qua verbanden leggen is dat moeilijk in te schalen, ze ziet heel vaak verbanden tussen dingen maar dat zijn "normale" verbanden imo. Een voorbeeldje, we wonen dicht bij school zij fietst of wandelt naar school. Een klasgenootje die vlakbij woont brengen ze met de auto. Ze heeft daar zelf het verband gelegd dat dat klasgenootje een jonger broertje heeft, en dat die niet alleen kan thuis blijven. Dus dat het voor die mama lastiger is om te fietsen/wandelen.
Nu, mijn vrouw is psychologe, waardoor onze vriendenkring nogal overspoeld is door psychologen. Daar hebben al wel meerdere laten vallen dat ze toch wel ver voor lijkt op haar leeftijd. De tests op jonge leeftijd tonen ook niet echt hoogbegaafdheid aan, maar een "ontwikkelingsvoorsprong" natuurlijk. Maar met een ontwikkelingsvoorsprong loop je in het eerste leerjaar evengoed het risico om na 3 weken te kunnen lezen en u de rest van het jaar te vervelen.
Mijn vriendin is leerkracht eerste leerjaar. Onlangs hadden we het met mijn beste vriend over zijn zoon, die nu in het tweede leerjaar zit en onlangs Harry Potter begon te lezen. Mijn vriendin vond dat opvallend knap en ze vertelde dat ze in het eerste leerjaar al hadden gemerkt dat hij behoorlijk begaafd is. De leerkracht zou dat verder opvolgen, maar is niet echt gebeurd.Grote autonomie: ze kan veel dingen zelf, maar alleen spelen is lastig
Gevoeligheden/intensiteit: ze kan heel goed haar emoties verwoorden, maar ze kan er ook heel goed mee om gaan. Typisch hebben veel kinderen last met plannen die last-minute veranderen, maar dat is bij ons bvb nooit een probleem. Dingen als "je mag straks voor we naar huis gaan op de paardenmolen" en dan blijkt die paardenmolen dicht, dan krijgen we een "tja, kan gebeuren" ipv een hele driftbui die je daar zou verwachten. Ze relativeert heel veel situaties dus.
Qua verbanden leggen is dat moeilijk in te schalen, ze ziet heel vaak verbanden tussen dingen maar dat zijn "normale" verbanden imo. Een voorbeeldje, we wonen dicht bij school zij fietst of wandelt naar school. Een klasgenootje die vlakbij woont brengen ze met de auto. Ze heeft daar zelf het verband gelegd dat dat klasgenootje een jonger broertje heeft, en dat die niet alleen kan thuis blijven. Dus dat het voor die mama lastiger is om te fietsen/wandelen.
Nu, mijn vrouw is psychologe, waardoor onze vriendenkring nogal overspoeld is door psychologen. Daar hebben al wel meerdere laten vallen dat ze toch wel ver voor lijkt op haar leeftijd. De tests op jonge leeftijd tonen ook niet echt hoogbegaafdheid aan, maar een "ontwikkelingsvoorsprong" natuurlijk. Maar met een ontwikkelingsvoorsprong loop je in het eerste leerjaar evengoed het risico om na 3 weken te kunnen lezen en u de rest van het jaar te vervelen.
Nu hij in het tweede leerjaar zit, verveelt hij zich echter enorm. Volgens mijn vriendin kan het tweede leerjaar voor sterke leerlingen relatief gemakkelijk overgeslagen worden, omdat het vaak vooral herhaling en uitbreiding van de leerstof uit het eerste leerjaar is. In het eerste leerjaar leren kinderen veel nieuws, en met voldoende differentiatie kunnen snellere leerlingen daar goed worden uitgedaagd. Als leerkrachten in het eerste leerjaar duidelijke signalen zien van begaafdheid, kan het overslaan van tweede en direct naar het derde leerjaar daarom zinvol zijn. (Dat is niet iets wat ze van dag op dag beslissen en uitvoeren. Zit een traject aan vooraf. Die boot heeft mijn vriend nu wel wat gemist want de school/leerkrachten bereiden dat dan wel voor (al eens naar die klas gaan, wat kinderen van daar uitnodigen etc.). Hoop je wat te helpen met deze info.
Grote autonomie: ze kan veel dingen zelf, maar alleen spelen is lastig
En inderdaad, testen op jonge leeftijd zeggen niet alles, maar zeggen wel iets.
Ons zoontje had op 2 jarige leeftijd een IQ van 140. Hij is ondertussen 4 en je merkt aan alles dat hij wel een serieuze voorsprong heeft op leeftijdsgenoten. We hadden hem ingeschreven voor Franse les en daar is hij ook telkens de "slimste" van de klas, ondanks dat hij de jongste is.
Op 5 jaar wordt hij nog eens getest ( in het kader van vroeggeboorte weliswaar ), dat resultaat zou meer accuraat moeten zijn.
Een interessant boek hierrond is Hoogbegaafd van Tessa Kieboom... Denk je dat hier veel zaken in zal herkennen
En inderdaad, testen op jonge leeftijd zeggen niet alles, maar zeggen wel iets.
Ons zoontje had op 2 jarige leeftijd een IQ van 140. Hij is ondertussen 4 en je merkt aan alles dat hij wel een serieuze voorsprong heeft op leeftijdsgenoten. We hadden hem ingeschreven voor Franse les en daar is hij ook telkens de "slimste" van de klas, ondanks dat hij de jongste is.
Op 5 jaar wordt hij nog eens getest ( in het kader van vroeggeboorte weliswaar ), dat resultaat zou meer accuraat moeten zijn.
Ja, onze grote schrik is dat de school in het eerste leerjaar voorstellen om te springen. Want dat jaar is zeer belangrijk omdat ze veel "basis-dingen" leren. Terwijl een kleuterklas overslaan veel minder impact heeft.
cege
Well-known member
Ik vind het toch altijd gevaarlijk om op heel jonge leeftijd te testen en conclusies te trekken.
Ik ben wsch ook hoogbegaafd - in elk geval snuggerder dan doorsnee - maar kan mij niet herinneren dat ik ooit getest of zo ben.
Ik kan mij wel herinneren dat ik vanaf het 3e leerjaar de rekenspelletjes met de meester mocht doen ipv met de andere kinderen. En het niveau rekenen op woensdag zat ik vanaf 4e leerjaar in de hoogste groep met 4-5 anderen te schaken met de directeur. En in het 5e en 6e leerjaar mocht ik mee toetsen verbeteren en mocht ik tijdens de wiskunde oefeningen me in stilte bezig houden achteraan de klas met een speciale oefeningenbak.
In het middelbaar was het gemakkelijk. Zelfs aan unif was het nog gemakkelijk. PhD was gemakkelijk. Life op easy mode qua studeren. Ik heb gewoon altijd dingen erbij gedaan om mezelf bezig te houden en te entertainen. En ja, in het middelbaar waren er ook farcen met leraars die zeiden dat ik meer tussenstappen moest opschrijven. Voor mij een mysterie welke tussenstappen dan nodig/voldoende/te veel waren. Beetje zoals 9 + 3 = 12 EXTRA TUSSENSTAPPEN GEVEN, euh, dunno wat je bedoelt. Maar ook dat overleef je. Ik maakte dan gewoon wat extra oefeningen tijdens de les uit verveling. Of zat al de hoofdstukken die kwamen te lezen.
Maar ik heb nooit noemenswaardige problemen of begeleiding nodig gehad. Studeren ging vlot. Ik kan gewoon heel veel heel snel processen.
Ik zie niet in hoe een ander traject veel toegevoegde waarde zou gehad kunnen hebben. Integendeel. Als je op een 8 jarige een label 'snugger' hangt, gaat die dan niet naast zijn schoenen beginnen lopen ?
Zoeken die niet zelf uitdaging ?
Onze tweeling is net 5 geworden in oktober. Die lijken me ook snuggerder dan doorsnee. Kunnen al volzinnen schrijven (zichzelf geleerd). SINTERKLAS, OP AGTRKANT PAPIR STAAT OOK IETS. etc Doen telspelletjes met hun 2. 1 3 5 7 9 10 8 6 4 2 0 -2 -4 -6 -8 -10 -9 -7 tellen elk op zijn beurt. 3 6 9 12 tellen. Kunnen al tellen tot 200. Die kunnen al redeneren van 'we zijn nu dag 19, en we gaan naar daar op 26, dus nog zo veel keer slapen'. En 'als je gisteren morgen zegt is dat vandaag' etc. En slangewoordje spelen met dieren en valsspelen als de beste.
Denk dat die al hun naam konden schrijven als ze eind 3, begin 4 waren. Letters lezen (zo goed als allemaal) konden ze als ze 3 waren.
Ik ben deze zomer toen ze 4 en 3/4 waren op wandeltocht geweest. Die hadden een blaadje met knooppunt nummertjes mee en die vonden zonder problemen de weg na 2x het concept uit te leggen.
Maar puzzelen, doen ze niet graag. Maar als ik dan een puzzel van 2000 stukken maak, komen ze random stukken leggen
Maar welke stappen dan en waarom ? Ga je een kind van 4-5y al in een traject duwen van 'presteren presteren presteren' ? Wat is het doel daarvan ? Er is toch genoeg tijd om te excelleren later ? Geef die wat puzzels voor 8jarigen en lego voor 8jarigen. Geef die wat boeken en knutselmateriaal.
Die van ons leren zichzelf nu lezen met en stapel Jommekes boeken.
Ik ben wsch ook hoogbegaafd - in elk geval snuggerder dan doorsnee - maar kan mij niet herinneren dat ik ooit getest of zo ben.
Ik kan mij wel herinneren dat ik vanaf het 3e leerjaar de rekenspelletjes met de meester mocht doen ipv met de andere kinderen. En het niveau rekenen op woensdag zat ik vanaf 4e leerjaar in de hoogste groep met 4-5 anderen te schaken met de directeur. En in het 5e en 6e leerjaar mocht ik mee toetsen verbeteren en mocht ik tijdens de wiskunde oefeningen me in stilte bezig houden achteraan de klas met een speciale oefeningenbak.
In het middelbaar was het gemakkelijk. Zelfs aan unif was het nog gemakkelijk. PhD was gemakkelijk. Life op easy mode qua studeren. Ik heb gewoon altijd dingen erbij gedaan om mezelf bezig te houden en te entertainen. En ja, in het middelbaar waren er ook farcen met leraars die zeiden dat ik meer tussenstappen moest opschrijven. Voor mij een mysterie welke tussenstappen dan nodig/voldoende/te veel waren. Beetje zoals 9 + 3 = 12 EXTRA TUSSENSTAPPEN GEVEN, euh, dunno wat je bedoelt. Maar ook dat overleef je. Ik maakte dan gewoon wat extra oefeningen tijdens de les uit verveling. Of zat al de hoofdstukken die kwamen te lezen.
Maar ik heb nooit noemenswaardige problemen of begeleiding nodig gehad. Studeren ging vlot. Ik kan gewoon heel veel heel snel processen.
Ik zie niet in hoe een ander traject veel toegevoegde waarde zou gehad kunnen hebben. Integendeel. Als je op een 8 jarige een label 'snugger' hangt, gaat die dan niet naast zijn schoenen beginnen lopen ?
Zoeken die niet zelf uitdaging ?
Onze tweeling is net 5 geworden in oktober. Die lijken me ook snuggerder dan doorsnee. Kunnen al volzinnen schrijven (zichzelf geleerd). SINTERKLAS, OP AGTRKANT PAPIR STAAT OOK IETS. etc Doen telspelletjes met hun 2. 1 3 5 7 9 10 8 6 4 2 0 -2 -4 -6 -8 -10 -9 -7 tellen elk op zijn beurt. 3 6 9 12 tellen. Kunnen al tellen tot 200. Die kunnen al redeneren van 'we zijn nu dag 19, en we gaan naar daar op 26, dus nog zo veel keer slapen'. En 'als je gisteren morgen zegt is dat vandaag' etc. En slangewoordje spelen met dieren en valsspelen als de beste.
Denk dat die al hun naam konden schrijven als ze eind 3, begin 4 waren. Letters lezen (zo goed als allemaal) konden ze als ze 3 waren.
Ik ben deze zomer toen ze 4 en 3/4 waren op wandeltocht geweest. Die hadden een blaadje met knooppunt nummertjes mee en die vonden zonder problemen de weg na 2x het concept uit te leggen.
Maar puzzelen, doen ze niet graag. Maar als ik dan een puzzel van 2000 stukken maak, komen ze random stukken leggen
Maar welke stappen dan en waarom ? Ga je een kind van 4-5y al in een traject duwen van 'presteren presteren presteren' ? Wat is het doel daarvan ? Er is toch genoeg tijd om te excelleren later ? Geef die wat puzzels voor 8jarigen en lego voor 8jarigen. Geef die wat boeken en knutselmateriaal.
Die van ons leren zichzelf nu lezen met en stapel Jommekes boeken.
Guazala
Well-known member
Ik denk dat daar vroeger ook gewoon anders werd mee omgegaan. Het PMS deed wel testen en de leerkrachten gaan dat wel geweten hebben, maar daar werd ten aanzien van kinderen en ouders minder over gecommuniceerd.
In het laatste middelbaar moesten wij allemaal op gesprek bij een PMS medewerker over studiekeuze. Ik vermeldde in dat gesprek dat ik twijfelde of ik universiteit zou kunnen. Die van het PMS zei daar heel stellig "ja" op, dus ik vroeg waarop dat gebaseerd was omdat ik qua resultaten maar een middelmaat was en zij niet konden weten hoeveel ik daar voor moest doen.
Die antwoordde daar toen op dat uit testen in het eerste leerjaar naar voor was gekomen dat ik hoogbegaafd was. Ik heb dan nog gevraagd of dat wilde zeggen dat als ik die dag in het eerste leerjaar een snotvalling en hoofdpijn had gehad en daardoor een minder resultaat op die test, dat ik dan geen unief had aangekunnen, maar die wilde daar niet echt op antwoorden.
Toen is mij wel duidelijk geworden waarom ik meer opgevolgd werd door het PMS dan veel anderen, terwijl mijn resultaten op zich wel altijd ok waren.
Maar dus, die testen gebeurden wel, wij wisten dat gewoon niet. En het feit dat leerkrachten ook anders met jou omgingen, zou dus best wel eens ook als gevolg van dergelijke testen kunnen geweest zijn.
Persoonlijk denk ik dat al dat testen pas belangrijk is op het moment dat je merkt dat een kind niet goed meer functioneert. Als ik nu kind zou zijn dan zou ik als hoogbegaafd, hoogsensitief kindje behandeld worden. Er zouden allemaal aanpassingen gedaan worden, terwijl ik daar nu best wel voordeel van ondervind dat ik daar gewoon zelf mee moest leren omgaan. Dat ik mij moest aanpassen aan de wereld en de wereld zich niet heeft aangepast aan mij, heeft mij best wel wat manieren opgeleverd om daar, onbewust, mee om te gaan. Toen iemand mij, als ik al in de 30 was, zei dat die dacht dat ik hoogsensitief was en ik daar dan uiteindelijk wat verder over opgezocht heb, zijn er heel wat puzzelstukjes op zijn plek gevallen. Maar ik ben ergens wel blij dat ik dat als kind niet wist en daardoor ook geen aangepaste behandeling kreeg.
(Uiteraard is het iets anders als een kind echt moeite heeft met functioneren. Dan is het uiteraard wel belangrijk om na te gaan wat er aan de hand is en wat mogelijke oplossingen zijn. Maar ik denk echt dat de meeste kinderen perfect zelf manieren kunnen vinden om met iets als hoogbegaafdheid om te gaan.)
@Guazala ik kan me daarin vinden. Bij mij is het met testen in de middelbare school uitgekomen. Allicht hadden leerkrachten in de basisschool dat ook wel al door (ben er eigenlijk zeker van), maar ik ben ook blij dat ik toen niet anders behandeld werd. Ik wou niks liever dan de grijze muis zijn en opgaan in de menigte. Want ik werd al genoeg gepest.
Wel, ik ben als kind ook nooit getest. Nu vorig jaar dan laten testen en bleek IQ 125 (wat dus niet hoogbegaafd is). Ik heb dan ook alle "symptomen" meegemaakt in het onderwijs.
1) lager onderwijs nooit iets moeten doen
2) middelbaar nooit leren studeren. Slechte punten maar goed genoeg om erdoor te geraken. Door schoolmoeheid dat ook gewoon voldoende vinden
3) op unief los op uw gezicht gaan hierdoor.
Je wil écht die schoolmoeheid vermijden en dat los je op door school ook uitdagend te maken.
De job die het meest voorkomt binnen Mensa is buschauffeur he...
Ik vind het toch altijd gevaarlijk om op heel jonge leeftijd te testen en conclusies te trekken.
Ik ben wsch ook hoogbegaafd - in elk geval snuggerder dan doorsnee - maar kan mij niet herinneren dat ik ooit getest of zo ben.
Ik kan mij wel herinneren dat ik vanaf het 3e leerjaar de rekenspelletjes met de meester mocht doen ipv met de andere kinderen. En het niveau rekenen op woensdag zat ik vanaf 4e leerjaar in de hoogste groep met 4-5 anderen te schaken met de directeur. En in het 5e en 6e leerjaar mocht ik mee toetsen verbeteren en mocht ik tijdens de wiskunde oefeningen me in stilte bezig houden achteraan de klas met een speciale oefeningenbak.
In het middelbaar was het gemakkelijk. Zelfs aan unif was het nog gemakkelijk. PhD was gemakkelijk. Life op easy mode qua studeren. Ik heb gewoon altijd dingen erbij gedaan om mezelf bezig te houden en te entertainen. En ja, in het middelbaar waren er ook farcen met leraars die zeiden dat ik meer tussenstappen moest opschrijven. Voor mij een mysterie welke tussenstappen dan nodig/voldoende/te veel waren. Beetje zoals 9 + 3 = 12 EXTRA TUSSENSTAPPEN GEVEN, euh, dunno wat je bedoelt. Maar ook dat overleef je. Ik maakte dan gewoon wat extra oefeningen tijdens de les uit verveling. Of zat al de hoofdstukken die kwamen te lezen.
Maar ik heb nooit noemenswaardige problemen of begeleiding nodig gehad. Studeren ging vlot. Ik kan gewoon heel veel heel snel processen.
Ik zie niet in hoe een ander traject veel toegevoegde waarde zou gehad kunnen hebben. Integendeel. Als je op een 8 jarige een label 'snugger' hangt, gaat die dan niet naast zijn schoenen beginnen lopen ?
Zoeken die niet zelf uitdaging ?
Onze tweeling is net 5 geworden in oktober. Die lijken me ook snuggerder dan doorsnee. Kunnen al volzinnen schrijven (zichzelf geleerd). SINTERKLAS, OP AGTRKANT PAPIR STAAT OOK IETS. etc Doen telspelletjes met hun 2. 1 3 5 7 9 10 8 6 4 2 0 -2 -4 -6 -8 -10 -9 -7 tellen elk op zijn beurt. 3 6 9 12 tellen. Kunnen al tellen tot 200. Die kunnen al redeneren van 'we zijn nu dag 19, en we gaan naar daar op 26, dus nog zo veel keer slapen'. En 'als je gisteren morgen zegt is dat vandaag' etc. En slangewoordje spelen met dieren en valsspelen als de beste.
Denk dat die al hun naam konden schrijven als ze eind 3, begin 4 waren. Letters lezen (zo goed als allemaal) konden ze als ze 3 waren.
Ik ben deze zomer toen ze 4 en 3/4 waren op wandeltocht geweest. Die hadden een blaadje met knooppunt nummertjes mee en die vonden zonder problemen de weg na 2x het concept uit te leggen.
Maar puzzelen, doen ze niet graag. Maar als ik dan een puzzel van 2000 stukken maak, komen ze random stukken leggen
Maar welke stappen dan en waarom ? Ga je een kind van 4-5y al in een traject duwen van 'presteren presteren presteren' ? Wat is het doel daarvan ? Er is toch genoeg tijd om te excelleren later ? Geef die wat puzzels voor 8jarigen en lego voor 8jarigen. Geef die wat boeken en knutselmateriaal.
Die van ons leren zichzelf nu lezen met en stapel Jommekes boeken.
De onzen niet alleszins.
Als de juf hem in klas iets uitdagends aanbiedt zegt hij dat het te moeilijk is, om het niet te hoeven doen en met z'n vriendjes te kunnen spelen.
Dat is op zich ook oké, maar in het extra klasje dat hij nu volgt met een beperkt aantal leerlingen bloeit hij ook helemaal op en wordt hij ondertussen ook intellectueel uitgedaagd.
Zonder die test gingen wij niks achter de hand hebben om te kunnen denken dat het wel degelijk een slimmen is, want elke ouder denkt dat wellicht van z'n eigen kinderen, en hij ging niet in dat extra klasje mogen starten.
Ik denk wel dat het geholpen heeft bij jou dat je veel extra/andere opdrachten gekregen hebt. Waardoor je altijd wel de nodige uitdaging hebt gekregen. Of dat je het zelf ging opzoeken.
Mocht dat niet het geval geweest zijn zou je kunnen vervallen in verveling. Ze zeggen dan vaak dat het kind zich gaat aanpassen naar het niveau van de andere / geen moeite meer doet etc.
Vaak resulterend in schoolmoeheid of nooit leren om te studeren etc omdat alles zo makkelijk ging.
Mijn dochter is nu ook 5j en zit in het eerste leerjaar. Ze heeft het de sprong gemaakt van peuterklas naar 2de kleuterklas.
Moet wel zeggen dat ze van februari is en de peuter en 1ste kleuterklas gemengd zat. Ze hebben daar ook wel een resem 'testen' voor gedaan om tot dat besluit te komen.
Maar ook nu is ze één van de 2 leerlingen die direct van boek 1 naar boek 5 gegaan zijn voor te leren lezen.
Ook bij wiskunde zit ze in het groepje dat meer uitdaging krijgt.
We hebben wel het geluk ook dat de school een 'anker' school is op het vlak van cognitief sterke leerlingen. Dus ze zijn er wel met bezig en sterke leerlingen krijgen meer uitdaging. Daar ben ik ze ook wel dankbaar voor dat ze die moeite nemen.
Ze spreken op school ook niet over hoogbehaafdheid maar eerder van cognitief sterk.
Maar ergens wel ook altijd het gevoel gehad dat ze 'voor' was. Ik weet nog dat als ze 1 jaar een half was ik de puzzels van 3 inlegpuzzels door elkaar gemixed had en ze die vlot correct kon leggen.
JanusDR
Well-known member
Vroeger noemden we dat "dat is de slimsten, dat is een speelvogel, en die is niet te snugger".
Nu is dat een officiële diagnose en een label "die is hoogbegaafd, die heeft adhd, en die dyscalculie met dyslexie".
En start maar het traject met 7 zorgjuffen, het CLB, de psycholoog, en de stresscoach.
Vlaanderen heeft ondertussen 30% meer personeel in het middelbaar dan het EU gemiddelde, maar dat komt door alle niet-onderwijzend personeel dat erbij gekomen is.
En de Pisa onderwijsresultaten? Die wijzen al 15 jaar neerwaarts, maar dat is een detail...
Er zijn inderdaad al verschillende stemmen uit het onderwijs en psychologie die opperen dat de explosie van diagnoses van bv. adhd of leerstoornissen een reflexief gevolg kan hebben.
Ten eerste vestigt de diagnose continu de focus erop, waardoor je u als kind meer en meer gaat gedragen naar de diagnose.
Daarnaast geeft het label een indruk dat dit een deel is van uw persoon en dus een zekere onveranderlijkheid. Waardoor het kind misschien minder gemotiveerd is tot verbetering ("want het is wie ik ben").
Tenslotte heeft het ook een invloed op de leerkracht, want die gaat misschien lage verwachtingen plaatsen bij kinderen met officiële leerstoornissen, en volgens alle studies zorgen lage verwachtingen voor lagere prestaties.
Wel voorstander van extra uitdaging voor de slimmeriken natuurlijk, daar was dan te weinig aandacht voor tot een aantal jaar geleden.
Of dat met veel diagnoses moet, ik betwijfel het.
contextbinder
Well-known member
En dat ging ook, mss wel beter dan nu .. en iedereen leert met elkaar omgaan, en dat werk dan ook nog eens in beide richtingen.
Vriendin van een collega is juf en daar heeft men "stressmomentjes" - dus leerlingen moeten hun vinger opsteken, aangeven dat ze stress hebben en dan is er een speciaal lokaal om 10min te ontstressen. Ik wist echt niet wat zeggen ...
Het probleem ligt ook bij de ouders en onze huidige maatschappij, als ik hoor hoeveel tijd ze hier op school moeten steken in gesprekken/berichten/weet-ik-veel wat allemaal met ouders ligt daar ook een groot probleem. Veel meer dan vroeger moet de school het management doen rond ouders, terwijl als ik vroeger straf kreeg op school mocht ik die nog eens dubbel doen thuis - simpel. Alles wordt tegenwoordig in vraag gesteld, kritisch bekeken of verwachten ouders dat de school de problemen zal oplossen.
Alsook de bergen en bergen administratie die bij het huidige onderwijs hoort. Alles moet geregistreerd worden, tot een simpel gesprek aan de schoolpoort. Ik verschiet er niet van dat er meer personeel is
Alsook de bergen en bergen administratie die bij het huidige onderwijs hoort. Alles moet geregistreerd worden, tot een simpel gesprek aan de schoolpoort. Ik verschiet er niet van dat er meer personeel is
Laatst bewerkt:
JanusDR
Well-known member
NemesisBE
Well-known member
Allemaal leuk dat het voor u en voor uw tweeling zo vlotjes loopt, maar hoogbegaafdheid komt in zeer veel verschillende vormen.Ik vind het toch altijd gevaarlijk om op heel jonge leeftijd te testen en conclusies te trekken.
Ik ben wsch ook hoogbegaafd - in elk geval snuggerder dan doorsnee - maar kan mij niet herinneren dat ik ooit getest of zo ben.
Ik kan mij wel herinneren dat ik vanaf het 3e leerjaar de rekenspelletjes met de meester mocht doen ipv met de andere kinderen. En het niveau rekenen op woensdag zat ik vanaf 4e leerjaar in de hoogste groep met 4-5 anderen te schaken met de directeur. En in het 5e en 6e leerjaar mocht ik mee toetsen verbeteren en mocht ik tijdens de wiskunde oefeningen me in stilte bezig houden achteraan de klas met een speciale oefeningenbak.
In het middelbaar was het gemakkelijk. Zelfs aan unif was het nog gemakkelijk. PhD was gemakkelijk. Life op easy mode qua studeren. Ik heb gewoon altijd dingen erbij gedaan om mezelf bezig te houden en te entertainen. En ja, in het middelbaar waren er ook farcen met leraars die zeiden dat ik meer tussenstappen moest opschrijven. Voor mij een mysterie welke tussenstappen dan nodig/voldoende/te veel waren. Beetje zoals 9 + 3 = 12 EXTRA TUSSENSTAPPEN GEVEN, euh, dunno wat je bedoelt. Maar ook dat overleef je. Ik maakte dan gewoon wat extra oefeningen tijdens de les uit verveling. Of zat al de hoofdstukken die kwamen te lezen.
Maar ik heb nooit noemenswaardige problemen of begeleiding nodig gehad. Studeren ging vlot. Ik kan gewoon heel veel heel snel processen.
Ik zie niet in hoe een ander traject veel toegevoegde waarde zou gehad kunnen hebben. Integendeel. Als je op een 8 jarige een label 'snugger' hangt, gaat die dan niet naast zijn schoenen beginnen lopen ?
Zoeken die niet zelf uitdaging ?
Onze tweeling is net 5 geworden in oktober. Die lijken me ook snuggerder dan doorsnee. Kunnen al volzinnen schrijven (zichzelf geleerd). SINTERKLAS, OP AGTRKANT PAPIR STAAT OOK IETS. etc Doen telspelletjes met hun 2. 1 3 5 7 9 10 8 6 4 2 0 -2 -4 -6 -8 -10 -9 -7 tellen elk op zijn beurt. 3 6 9 12 tellen. Kunnen al tellen tot 200. Die kunnen al redeneren van 'we zijn nu dag 19, en we gaan naar daar op 26, dus nog zo veel keer slapen'. En 'als je gisteren morgen zegt is dat vandaag' etc. En slangewoordje spelen met dieren en valsspelen als de beste.
Denk dat die al hun naam konden schrijven als ze eind 3, begin 4 waren. Letters lezen (zo goed als allemaal) konden ze als ze 3 waren.
Ik ben deze zomer toen ze 4 en 3/4 waren op wandeltocht geweest. Die hadden een blaadje met knooppunt nummertjes mee en die vonden zonder problemen de weg na 2x het concept uit te leggen.
Maar puzzelen, doen ze niet graag. Maar als ik dan een puzzel van 2000 stukken maak, komen ze random stukken leggen
Maar welke stappen dan en waarom ? Ga je een kind van 4-5y al in een traject duwen van 'presteren presteren presteren' ? Wat is het doel daarvan ? Er is toch genoeg tijd om te excelleren later ? Geef die wat puzzels voor 8jarigen en lego voor 8jarigen. Geef die wat boeken en knutselmateriaal.
Die van ons leren zichzelf nu lezen met en stapel Jommekes boeken.
Als ge eens een klein uurtje niet weet wat doen: bekijk de "Durf te vragen" over hoogbegaafdheid en je zal gauw de erg verschillende profielen leren kennen.
Visenya
Well-known member
Als ik 1 ding hoop dat ik niet meegegeven heb aan mijn kinderen, is het mijn hoogbegaafdheid. Ik vermoed wel dat de dochter het misschien is. Ze heeft een fotografisch geheugen, ze pikt heel snel nieuwe dingen op, is leergierig, onderzoekend en nieuwsgierig, heeft een sterk rechtvaardigheidsgevoel, is een plantrekker en past zich razendsnel aan.
Ondanks een beperking van haar gehoor. Ze volgt hierdoor logopedie en als de logopediste een voorsprong kan nemen, doet ze dit ook (voornamelijk omdat dochterlief nog op haar grenzen zal botsen
) en merkt ze dat de dochter al grotendeels de begrippen kent die pas voor een jaar hoger zijn.
Ondanks een beperking van haar gehoor. Ze volgt hierdoor logopedie en als de logopediste een voorsprong kan nemen, doet ze dit ook (voornamelijk omdat dochterlief nog op haar grenzen zal botsen
) en merkt ze dat de dochter al grotendeels de begrippen kent die pas voor een jaar hoger zijn.
Chelark007
Well-known member
Als ik 1 ding hoop dat ik niet meegegeven heb aan mijn kinderen, is het mijn hoogbegaafdheid. Ik vermoed wel dat de dochter het misschien is. Ze heeft een fotografisch geheugen, ze pikt heel snel nieuwe dingen op, is leergierig, onderzoekend en nieuwsgierig, heeft een sterk rechtvaardigheidsgevoel, is een plantrekker en past zich razendsnel aan.
Ondanks een beperking van haar gehoor. Ze volgt hierdoor logopedie en als de logopediste een voorsprong kan nemen, doet ze dit ook (voornamelijk omdat dochterlief nog op haar grenzen zal botsen
Meh veel dingen herkenbaar voor de mijne ook. Maar of dat veel wil zeggen.
Hoe meer ik zo'n dingen lees, herken ik wel zaken bij mezelf waar ik mee worstel.
Hier gaat de dochter vanaf gisteren op woensdagen een testen bij een kleuterklas hoger. Amai, wat een shitstorm van reacties van andere ouders.
Toch veel erger dan ik had verwacht. Direct mensen die in discussie beginnen gaan dat een jaar overslaan (daar gaat het voorlopig nog niet over) voor niemand goed is etc.
Enorm verschil wel tussen papa's (eerder "ah, wel goed dat ze het nu bekijken, want het eerste leerjaar overslaan is niet evident") en mama's ("denkt ge dat ze slimmer is dan de rest misschien?").
Toch veel erger dan ik had verwacht. Direct mensen die in discussie beginnen gaan dat een jaar overslaan (daar gaat het voorlopig nog niet over) voor niemand goed is etc.
Enorm verschil wel tussen papa's (eerder "ah, wel goed dat ze het nu bekijken, want het eerste leerjaar overslaan is niet evident") en mama's ("denkt ge dat ze slimmer is dan de rest misschien?").
