Hoogbegaafdheid

[Falafel]

Hier officieel getest in het derde middelbaar ikv leerstoornissen in het gezin. Geen leerstoornissen à la dyslexie etc, wel hoogbegaafd. Verschil verbaal en performaal was maar een paar punten.
Mijn hoofd rust ook nooit. Alles zit wel ergens opgeslagen en er komt altijd iets naar boven.
Heb ook een afwijkend hersengolfpatroon, weet ik sinds een jaar ongeveer. Dat was dan weer getest op vraag van de neuroloog.

Ben altijd wel bij de top van de klas geweest, ook in het hoger. Maar ik studeerde vaak enkel 's morgens voor een examen, had negatieve faalangst en stelde héél veel uit, terwijl ik het echt goed wou doen. Eigenlijk erg om te zeggen: maar het lukte zo ook gewoon altijd. Ben nooit echt in de problemen gekomen. Een keer zelfs het verkeerde examen gestudeerd en nog geslaagd...
Maar die druk altijd... Daardoor ook bewust naar de kunstschool gegaan (er moest echt druk van de ketel en ik wou iets fijn doen, ouders hadden ook een vechtscheiding) en later niet voor universiteit gekozen, had al een papieren zak nodig bij het idee. Achteraf wel ergens spijt.

Over het algemeen hecht ik er niet zo veel waarde aan en ben nu in het stadium in mijn leven dat ik gewoon rust wil en niet meer steeds een andere job met nieuwe uitdaging. Maar algemeen in mijn werk speelt het me soms wel parten, omdat ik vaak degene ben die ergens een probleem ziet in een bepaalde manier van werken of proces of ..., omdat ik al 15 stappen verder denk. Ik ben dan zeer veeleisend naar mezelf en anderen. In mijn huidige job ervaar ik voor de eerste keer dat dat gewaardeerd wordt en dat ik als een meerwaarde gezien word, en niet als die vervelende die altijd met "problemen" komt...

 

[JPV]

humor en hoogbegaafdheid is precies toch ook een redelijk onbestaande combinatie...

Ik dacht dat programma's a la ht&d en fc de kampioenen dat al bewezen hadden

 

[Chelark007]

Hier officieel getest in het derde middelbaar ikv leerstoornissen in het gezin. Geen leerstoornissen à la dyslexie etc, wel hoogbegaafd. Verschil verbaal en performaal was maar een paar punten.
Mijn hoofd rust ook nooit. Alles zit wel ergens opgeslagen en er komt altijd iets naar boven.
Heb ook een afwijkend hersengolfpatroon, weet ik sinds een jaar ongeveer. Dat was dan weer getest op vraag van de neuroloog.

Ben altijd wel bij de top van de klas geweest, ook in het hoger. Maar ik studeerde vaak enkel 's morgens voor een examen, had negatieve faalangst en stelde héél veel uit, terwijl ik het echt goed wou doen. Eigenlijk erg om te zeggen: maar het lukte zo ook gewoon altijd. Ben nooit echt in de problemen gekomen. Een keer zelfs het verkeerde examen gestudeerd en nog geslaagd...
Maar die druk altijd... Daardoor ook bewust naar de kunstschool gegaan (er moest echt druk van de ketel en ik wou iets fijn doen, ouders hadden ook een vechtscheiding) en later niet voor universiteit gekozen, had al een papieren zak nodig bij het idee. Achteraf wel ergens spijt.

Over het algemeen hecht ik er niet zo veel waarde aan en ben nu in het stadium in mijn leven dat ik gewoon rust wil en niet meer steeds een andere job met nieuwe uitdaging. Maar algemeen in mijn werk speelt het me soms wel parten, omdat ik vaak degene ben die ergens een probleem ziet in een bepaalde manier van werken of proces of ..., omdat ik al 15 stappen verder denk. Ik ben dan zeer veeleisend naar mezelf en anderen. In mijn huidige job ervaar ik voor de eerste keer dat dat gewaardeerd wordt en dat ik als een meerwaarde gezien word, en niet als die vervelende die altijd met "problemen" komt...

Denk dat dat laatste vooral belangrijk is. Had dat in mijn vorige job ook, maar nu niet meer en is frustrerend.

Allez wordt wel gezien als meerwaarde alst druk is of problemen op te lossen wordt er naar mij gekeken. Maar na 3j komt dat meer over van gebruiken / profiteren.

 

[Falafel]

Dat is soms inderdaad een moeilijke balans. Want ergens haal je er dan voldoening uit om zaken te verbeteren, maar je moet ook weer grenzen stellen en niet als oplossing moeten opdraaien voor anderen. Ik heb nu een leidinggevende die mij helpt die grens wel te bewaken, terwijl vorige leidinggevenden het niet erg vonden om dan gewoon meer ook in mijn bak te duwen.

 

[NemesisBE]

Mijn vrouw is leerkracht en heeft een hoogbegaafd kind in de klas en ze biedt hem uitdaging aan, maar die heeft daar niet zoveel interesse in. Dat is uiteraard anekdotisch maar bij sommige mensen, hoogbegaafd of niet, wordt het potentieel pas op latere leeftijd duidelijk. Kinderen die met slepende voeten hun lagere en secundaire schoolcarrière slechts gematigde resultaten halen maar dan op universiteit of als ondernemer hoge toppen scheren. Of het potentieel blijft over de gehele lijn onbenut en ze leiden een vrij onopvallend (maar rustig en gelukkig) leven.

Da's het probleem met hoogbegaafde kinderen. Die willen dingen doen in hun comfortzone. En als je hen de keuze biedt om iets moeilijker te doen, wat ze mogelijks niet kunnen en daardoor wel eens in de paniekzone zouden kunnen terechtkomen, dan slaan ze je aanbod met graagte af.
Je vrouw moet de leerling dwingen die moeilijkere uitdagingen aan te gaan en geen vrije keuze laten. Alleen dan gaat hij leren om zichzelf uit te dagen en zo in de leerzone terecht te komen, wat enkel in zijn/haar voordeel gaat uitdraaien in de toekomst.

 

[Cerv.Be]

Da's het probleem met hoogbegaafde kinderen. Die willen dingen doen in hun comfortzone. En als je hen de keuze biedt om iets moeilijker te doen, wat ze mogelijks niet kunnen en daardoor wel eens in de paniekzone zouden kunnen terechtkomen, dan slaan ze je aanbod met graagte af.
Je vrouw moet de leerling dwingen die moeilijkere uitdagingen aan te gaan en geen vrije keuze laten. Alleen dan gaat hij leren om zichzelf uit te dagen en zo in de leerzone terecht te komen, wat enkel in zijn/haar voordeel gaat uitdraaien in de toekomst.

Hier thuis zit er eentje die daar een schoolvoorbeeld van is. Wanneer ze zelfstandig oefeningen moeten maken in de klas zit hij alles zo te timen dat hij net binnen tijd klaar is, want als je klaar bent krijg je een bundeltje voor extra uitdaging = moeilijk = ik kan dat misschien niet, dus gaan we niet doen. Terwijl huiswerk en toetsen op 2 minuten gemaakt zijn, omdat hij daarna leuke dingen kan doen. Veel buiten zijn comfortzone doen is vaak een grote ramp om hem daar te krijgen.

 

[JPV]

Deze week nog een typisch voorbeeldje van problemen bij hoogbegaafdheid bij onze zoon.

Zijn eerste test wiskunde in het middelbaar was uitstekend (93%). Waren ook vooral oefeningen die gingen over hoe goed je iets kan.
Deze week had hij echter een tweede toets, waar hij maar 65% scoorde. Hijzelf volledig in paniek, want "hij kan het plots niet meer, het zal nooit gaan" (niet dat 65% slecht is, het is gewoon wat minder).

Los van het feit dat er een aantal definities waren waar hij 0 op gescoord had gewoon omdat hij de exacte definitie niet geschreven had ("maar ik weet toch wat rationele getallen zijn, het klopt toch wat ik schrijf"), had hij een reeks simpele oefeningen waar hij eentje niet van gemaakt had:
"Reken uit" (leerkracht had gezegd dat ze tussenstappen moesten gebruiken):
"8 - 1/5"

Zoon: "ja, da's 7 en 4/5, maar de leerkracht had gezegd dat ik tussenstappen moest gebruiken, maar ik weet niet wat hier een tussenstap is? "
Hij had dus niks opgeschreven, want het ging toch niet goed zijn voor de leerkracht. Hij ként de oplossing, maar kan de tussenstappen niet, want zijn hersenen redeneren te snel. De uitleg die standaard is (8 => 40/5 of 8 => 7 + 5/5) was voor hem eerst totaal belachelijk, maar ook nutteloos, hoe ik het ook aan hem uitleg.

Verder ook een oefening die de leerkracht misrekent, terwijl in zijn logica (en als je de vraag iets anders interpreteert), volledig juist is, maar veel te moeilijk opgelost.

Hij vond ook dat alles < 80% in het middelbaar heel slecht was. Dat gaan we er nog moeten uitkrijgen...

 

[Tonerider]

Deze week nog een typisch voorbeeldje van problemen bij hoogbegaafdheid bij onze zoon.

Zijn eerste test wiskunde in het middelbaar was uitstekend (93%). Waren ook vooral oefeningen die gingen over hoe goed je iets kan.
Deze week had hij echter een tweede toets, waar hij maar 65% scoorde. Hijzelf volledig in paniek, want "hij kan het plots niet meer, het zal nooit gaan" (niet dat 65% slecht is, het is gewoon wat minder).

Los van het feit dat er een aantal definities waren waar hij 0 op gescoord had gewoon omdat hij de exacte definitie niet geschreven had ("maar ik weet toch wat rationele getallen zijn, het klopt toch wat ik schrijf"), had hij een reeks simpele oefeningen waar hij eentje niet van gemaakt had:
"Reken uit" (leerkracht had gezegd dat ze tussenstappen moesten gebruiken):
"8 - 1/5"

Zoon: "ja, da's 7 en 4/5, maar de leerkracht had gezegd dat ik tussenstappen moest gebruiken, maar ik weet niet wat hier een tussenstap is? "
Hij had dus niks opgeschreven, want het ging toch niet goed zijn voor de leerkracht. Hij ként de oplossing, maar kan de tussenstappen niet, want zijn hersenen redeneren te snel. De uitleg die standaard is (8 => 40/5 of 8 => 7 + 5/5) was voor hem eerst totaal belachelijk, maar ook nutteloos, hoe ik het ook aan hem uitleg.

Verder ook een oefening die de leerkracht misrekent, terwijl in zijn logica (en als je de vraag iets anders interpreteert), volledig juist is, maar veel te moeilijk opgelost.

Hij vond ook dat alles < 80% in het middelbaar heel slecht was. Dat gaan we er nog moeten uitkrijgen...

amai, ik vroeg me toch ook af wat de tussenstappen waren. Ik snap hem wel: dat zijn eerder extra stappen in plaats van tussenstappen.

 

[Remake]

Deze week nog een typisch voorbeeldje van problemen bij hoogbegaafdheid bij onze zoon.

Zijn eerste test wiskunde in het middelbaar was uitstekend (93%). Waren ook vooral oefeningen die gingen over hoe goed je iets kan.
Deze week had hij echter een tweede toets, waar hij maar 65% scoorde. Hijzelf volledig in paniek, want "hij kan het plots niet meer, het zal nooit gaan" (niet dat 65% slecht is, het is gewoon wat minder).

Los van het feit dat er een aantal definities waren waar hij 0 op gescoord had gewoon omdat hij de exacte definitie niet geschreven had ("maar ik weet toch wat rationele getallen zijn, het klopt toch wat ik schrijf"), had hij een reeks simpele oefeningen waar hij eentje niet van gemaakt had:
"Reken uit" (leerkracht had gezegd dat ze tussenstappen moesten gebruiken):
"8 - 1/5"

Zoon: "ja, da's 7 en 4/5, maar de leerkracht had gezegd dat ik tussenstappen moest gebruiken, maar ik weet niet wat hier een tussenstap is? "
Hij had dus niks opgeschreven, want het ging toch niet goed zijn voor de leerkracht. Hij ként de oplossing, maar kan de tussenstappen niet, want zijn hersenen redeneren te snel. De uitleg die standaard is (8 => 40/5 of 8 => 7 + 5/5) was voor hem eerst totaal belachelijk, maar ook nutteloos, hoe ik het ook aan hem uitleg.

Verder ook een oefening die de leerkracht misrekent, terwijl in zijn logica (en als je de vraag iets anders interpreteert), volledig juist is, maar veel te moeilijk opgelost.

Hij vond ook dat alles < 80% in het middelbaar heel slecht was. Dat gaan we er nog moeten uitkrijgen...

Zou die leerkracht dan een eindresultaat als 7,8 ook als fout zien?

Ik had vroeger ook altijd dat probleem, de regel van drie toepassen duurde 20x langer dan gewoon het eindresultaat in 1x berekenen.

 

[June]

Zou die leerkracht dan een eindresultaat als 7,8 ook als fout zien?

Ik had vroeger ook altijd dat probleem, de regel van drie toepassen duurde 20x langer dan gewoon het eindresultaat in 1x berekenen.

Het is beiden: het is typisch iets dat bij hb kan horen en tegelijkertijd zullen veel leerkrachten zeggen dat het hoort bij de leeftijd om die vraag niet goed in te kunnen schatten.

 

[Misterblort]

Het is toch lastig.. Onze oudste dochter heeft de derde kleuterklas overgeslaan nu zit ze in het derde leerjaar maar zegt de school dat ze beter van het derde naar het 5de zou springen.. In snap wel waarom, die moet 0 moeite doen, die moet nooit iets leren want ze kan alles. Ze heeft wel bijna nooit 10/10 want ze vult dingen niet in of skipt de weg naar het antwoord, ook al is het antwoord juist. Ik kan haar ook moeilijk dwingen van toetsen te leren als ze het al kan..
Op zich denk ik wel dat het intellectueel een goede stap zou zijn, maar als ouder is u kind geen 2 jaar ouder, maar voor de omgeving wel.
Alles is vroeger, want ge kunt ze niet tegenhouden en zeggen "daar zijt ge te jong voor" als haar klasgenoten dat wel mogen..
Scholen zouden moeten afstappen van klassen op leeftijd en gewoon niveau bij niveau moeten zetten..

 

[Wallfish]

Ik vraag me toch af wat het nut is van die tussenstappen laten zien als het duidelijk is dat hij het kan? Als ze weten dat hij hoogbegaafd is en geen enkele moeite heeft met zulke dingen zouden ze toch geen punten mogen aftrekken voor zoiets.
Daar had ik vroeger ook soms moeite mee. Je zit dan tijd te verschijten met dingen aantonen waarvan beide partijen geen nut hebben.
Voor kinderen die wat meer moeite hebben met wiskunde kan dat wel nuttig zijn dat snap ik. Je kan op die 8 -1/5 vraag ook het juiste antwoord geven als je dit toevallig herinnert van een oefening in de klas enkele dagen ervoor, maar dat betekend niet dat je de onderliggende logica snapt.

Maar voor iemand die totaal geen moeite heeft is dat even vervelend als dat je bij het schrijven van 'jullie hebben' telkens eerst alle vervoegingen van 'hebben' zou moeten opschrijven 'ik heb', 'jij hebt', 'hij heeft', ...

Scholen zouden moeten afstappen van klassen op leeftijd en gewoon niveau bij niveau moeten zetten..

Uiteindelijk gebeurd dat toch want ze laten toe jou kind klassen over te slaan? Het is enkel zo dat het grootste deel van de kinderen van eenzelfde leeftijd op ongeveer hetzelfde niveau zitten. Jouw kind is daarbij de uitschieter en ja dat is vervelend op dat vlak.

My 2 cents: als ze nooit moeite moet doen en gewoon uit luiheid dingen niet invult op een toets dan is het wel duidelijk dat ze momenteel onder haar niveau zit en als de school bovendien aanraad om een jaar te skippen zou ik dat wel doen. Het wordt dan lastig voor jullie ivm de omgeving, maar ik denk dat dat beter is dan dat zij haar gewoon doodverveelt op school voor de resterende 10 jaar dat ze nog moet volgen. En zo zal ze nooit leren moeite doen, wat zich vroeg of laat wel zal wreken.

Maar voor de duidelijkheid: ze heeft al eens een jaar geskipt, ze zit nu in het 3e en men stelt voor om haar nu meteen naar het 5e te sturen? Zit ze zo onder haar niveau dan dat het 4e geen optie is? Want meteen naar het 5e springen betekent wel 3 jaar verschil met haar klasgenoten dan ipv 2.

 

[June]

Ik vraag me toch af wat het nut is van die tussenstappen laten zien als het duidelijk is dat hij het kan? Als ze weten dat hij hoogbegaafd is en geen enkele moeite heeft met zulke dingen zouden ze toch geen punten mogen aftrekken voor zoiets.
Daar had ik vroeger ook soms moeite mee. Je zit dan tijd te verschijten met dingen aantonen waarvan beide partijen geen nut hebben.
Voor kinderen die wat meer moeite hebben met wiskunde kan dat wel nuttig zijn dat snap ik. Je kan op die 8 -1/5 vraag ook het juiste antwoord geven als je dit toevallig herinnert van een oefening in de klas enkele dagen ervoor, maar dat betekend niet dat je de onderliggende logica snapt.

Om twee redenen niet: 1) het kan een lucky guess zijn waardoor je denkfouten niet corrigeert, fouten in een interne strategie hardnekking blijven bestaan en je stimuleert het gissen. Je wordt er lui van. Want wat slimpies vaak hebben, zeker in hogere klassen, is economisch met school omgaan: wat is het minimale dat ik moet halen om nog nèt een voldoende te halen. Op een bepaalde leeftijd is dat zelfs cool. En zo ga je dan alsnog over met de hakken over de sloot. Of toch net niet. Zo ontwikkelen HB-ers hierdoor nauwelijks executieve functies. Heb je dus op de lagere school een voorsprong met HB, blijkt dat een handicap op het vervolgonderwijs (bijv de tafels niet hoeven automatiseren levert later tijdverlies op tijdens toetsen, bijv).

Daarnaast, hoe hoger je komt (bijv wiskunde, natuurkunde op het vervolgonderwijs), telt het schrijven van alleen de uitkomst niet meer (dat wordt foutgerekend) maar de wijze laten zien hoe die tot stand is gekomen. Dan kan je voor elke stap volle punten verdienen zelfs als de uitkomst van de som niet klopt.

 

[June]

Op zich denk ik wel dat het intellectueel een goede stap zou zijn, maar als ouder is u kind geen 2 jaar ouder, maar voor de omgeving wel.
Alles is vroeger, want ge kunt ze niet tegenhouden en zeggen "daar zijt ge te jong voor" als haar klasgenoten dat wel mogen..
Scholen zouden moeten afstappen van klassen op leeftijd en gewoon niveau bij niveau moeten zetten..

Mee eens.
Dat is ook heel lastig want HB is eigenlijk net zoiets als een disharmonieus IQ. Een klas overslaan (of meer) en emotioneel niet rijp genoeg zijn, is wel echt een valkuil. Ik ken in mijn omgeving geen voorbeeld van HB waarbij ik dacht, goh HB is bij deze persoon goed begeleid, dat heeft goed uitgepakt, daar kunnen we wat van leren (hoe dat ook goed kan gaan). Wel vaak gedacht dat HB eerder een vloek was dan een zegen. Ken er onderhand wel een paar met psychiatrische opnames (dwang en vrijwillig) en zelfmediceren mbv een straatapotheker, een aantal die het leren helemaal niet meer leuk vinden en zich er van afgekeerd hebben. En dan zie je dus een slimmerd enorm worstelen, met zichzelf eigenlijk. En geen goede begeleiding kunnen vinden, niet begrepen worden. Je ziet ook wel dat er een behoefte is aan sociaal contact maar dat vrienden maken en houden lastiger kan zijn omdat er op bepaalde vlakken moeilijker aansluiting is.

Ik denk dat bij HB eerder wel dan niet de fout wordt gemaakt om de hersenhonger te stillen ipv te kijken naar zaken die niet explicite dingen die aangeboden worden op school en thuis en die te oefenen (die executieve functies). Daarmee vergroot je het disharmonisch profiel mi en dus het probleem. En schoolwerk van het niveau van de klas geven op een manier die wel uitdagend(er) is, is heel goed mogelijk maar vereist creativiteit van school en van de leerkracht. Daar moet je als ouders alert op zijn, heb ik geleerd. Je kan namelijk wel in de klas verdiepen en verbreden in de vakken waarin lesgegeven wordt zonder dat dit de leerkracht tijd kost (door zelfstandig leren werken) en je kan er ook een werkstuk van laten maken oid (geef een tableau van de eisen en layout van een werkstuk) of een kind keuze geven iets te leren dat niet op school onderwezen wordt (ook niet in het voortgezet onderwijs). En thuis kan daar in ondersteunen. De school van onze zoon bleek zijn klas niet toe te staan boeken uit de bibliotheek te lenen van meer dan 2 niveaus boven zijn klas. Dan zochten we thuis een boek uit wat hij leuk vond en een uitdaging was en dan las hij dat in de klas. En zo zijn er meer dingen te bedenken.

 

[Doxie]

Het is toch lastig.. Onze oudste dochter heeft de derde kleuterklas overgeslaan nu zit ze in het derde leerjaar maar zegt de school dat ze beter van het derde naar het 5de zou springen.. In snap wel waarom, die moet 0 moeite doen, die moet nooit iets leren want ze kan alles. Ze heeft wel bijna nooit 10/10 want ze vult dingen niet in of skipt de weg naar het antwoord, ook al is het antwoord juist. Ik kan haar ook moeilijk dwingen van toetsen te leren als ze het al kan..
Op zich denk ik wel dat het intellectueel een goede stap zou zijn, maar als ouder is u kind geen 2 jaar ouder, maar voor de omgeving wel.
Alles is vroeger, want ge kunt ze niet tegenhouden en zeggen "daar zijt ge te jong voor" als haar klasgenoten dat wel mogen..
Scholen zouden moeten afstappen van klassen op leeftijd en gewoon niveau bij niveau moeten zetten..

En gaat ze graag?

 

[Likes]

En gaat ze graag?

Dat lijkt me inderdaad bijna het belangrijkste. Als ze nog graag gaat, kan je ze nog in haar huidige klas laten. Als ze zich dan later toch begint te vervelen kan je ze nog versnellen. Maar het omgekeerde lijkt me zeer moeilijk, wanneer ze sociaal niet op haar plek zou blijken te zitten in de hogere klas.

 

[anders.]

Dat lijkt me inderdaad bijna het belangrijkste. Als ze nog graag gaat, kan je ze nog in haar huidige klas laten. Als ze zich dan later toch begint te vervelen kan je ze nog versnellen. Maar het omgekeerde lijkt me zeer moeilijk, wanneer ze sociaal niet op haar plek zou blijken te zitten in de hogere klas.

Zo evident is dat ook niet.
Ik ging in het lager ook graag, eerste en 2e middelbaar gingen ook vlot, maar dan komt plots de schoolmoeheid en heb je ook gewoon de punten niet meer om een jaar over te slaan.

 

[Cerv.Be]

In het middelbaar een jaar overslaan lijkt mij ook gewoon geen evidentie. Maar ik ken het probleem, hier werd deze zomer ook getipt om onze zoon nog een jaar te laten springen. Maar dat vinden wij toch wel teveel van het goede.

 

[JPV]

Ik vraag me toch af wat het nut is van die tussenstappen laten zien als het duidelijk is dat hij het kan? Als ze weten dat hij hoogbegaafd is en geen enkele moeite heeft met zulke dingen zouden ze toch geen punten mogen aftrekken voor zoiets.

Er zijn zaken die een hoogbegaafde nu nog kan, maar dezelfde oefening met grotere cijfers, niet meer uit zijn hoofd zal kunnen.

234547-454/19 lukt hem niet uit het hoofd, hé. Pas op, er zijn zeker leerkrachten die dat té ver doortrekken en elke tussenstap blijven vragen, ook al toonje dat je het kan, maar het principe versta ik hier wel.

 

[JPV]

Het is toch lastig.. Onze oudste dochter heeft de derde kleuterklas overgeslaan nu zit ze in het derde leerjaar maar zegt de school dat ze beter van het derde naar het 5de zou springen.. In snap wel waarom, die moet 0 moeite doen, die moet nooit iets leren want ze kan alles. Ze heeft wel bijna nooit 10/10 want ze vult dingen niet in of skipt de weg naar het antwoord, ook al is het antwoord juist. Ik kan haar ook moeilijk dwingen van toetsen te leren als ze het al kan..
Op zich denk ik wel dat het intellectueel een goede stap zou zijn, maar als ouder is u kind geen 2 jaar ouder, maar voor de omgeving wel.
Alles is vroeger, want ge kunt ze niet tegenhouden en zeggen "daar zijt ge te jong voor" als haar klasgenoten dat wel mogen..
Scholen zouden moeten afstappen van klassen op leeftijd en gewoon niveau bij niveau moeten zetten..

Als ze dat voorstellen, zou ik daar toch zeker eens naar luisteren. Het emotionele is zeker belangrijk en voor ons 2 jaar geleden de reden om niet nog eens onze zoon te laten springen, maar blok het niet zomaar af. op zijn 14e in de klas zitten met kinderen die 16 jaar zijn en al gaan fuiven, da's idd miserie. Nu wil onze zoon ook dingen die oudere kinderen mogen (scheidsrechter worden, vakantiejob doen, halve marathon lopen,...) en die hij wettelijk/omwille van verzekeringen nog niet mag.

Maar als ze nu nog 3 jaar zich zal moeten vervelen in het lager, is de kans, tenzij er écht goeie begeleiding is, dat ze niet goed zal leren leren en dan zal je dat mss in het middelbaar wel voelen.