De boodschap van mijn post was ook nooit: "had men die halve dag niet aan een proclamatie besteed maar aan leerstof, dan was het onderwijsniveau terug op peil".
Ik heb héél wat radicale meningen over hoe ik mocht je mij een termijn of liefst 2-3 minister van Onderwijs maken, ik het onderwijs een radicale schop onder z'n kont zou geven om het efficiënter te maken (genre: bye, bye godsdienstleerkrachten betaald door de staat, LO leerkracht? Proficiat: uw prestatienoemer voor een voltijdse is vanaf nu 36, lat hoger in alles van BSO tot ASO, ... smartboard/beamer? Goed voor videofragmenten of beeldmateriaal, maar géén invulboeken meer, etc.). Maar in deze richt je je pijlen toch echt op de verkeerde zaken.
Neen, de boodschap van mijn post was:
- De enorme ironie om exact in tijden van een schaamteloze daling van het onderwijsniveau, uit te pakken met dergelijke groots opgezette proclamaties. Jij ziet de potsierlijkheid daar niet van in?
Je kan de togaatjes en de felgekleurde diploma's over the top vinden, zeker voor kleuters en lagere school kinderen, maar voor de rest zijn die schoolfeesten niet grootser als vroeger, en als ik gelukkige kinderen zie heb zelfs ik als routinematig verzuurd persoon het er toch énorm moeilijk mee om datgene dat ze gelukkig maakt op een uitzonderlijke dag per schooljaar te gaan afbreken hoor.
Nogmaals een belangrijke reality check: (zelf een vijftal jaar in het secundair gewerkt, dus zelf geen rechtstreekse ervaring mee, maar wel via vele leerkrachten en directies van die niveaus gehoord
die proclamaties en schoolfeesten zijn een noodzaak om de schoolkas te spijzen.
Dus die leerkrachten en ouders die daar volgens jou de teloorgang van ons onderwijs toejuichen zijn feitelijk net aan het deelnemen aan een "ritueel" dat de boel in de praktijk net nog draaiende houdt. Wil je die zaken afschaffen en zeggen: ja, jongens en meisjes goed gedaan, ga daar maar wat spelen... dan zal je nog een extra zak geld aan financiering richting kleuter en lager onderwijs moeten schuiven. Die "domme" ouders die daar feesten, eten en drinken... die brengen wel geld op.
- Daarmee samenhangend straalt bovenstaand puntje bij mij als bezorgde ouder nu niet direct iets uit van "Oei, ons werk moet beter. We hebben de boodschap begrepen. We werken keihard aan een oplossing en we doen er alles aan om beter te doen!" Neen, we staan champagne te drinken op het graf van onze enige grondstof, terwijl we door onze concurrenten langs alle kanten ingehaald worden. Een typisch fenomeen van de decadentie van in een in verval zijnde maatschappij. En die decandentie moeten we veranderen in sobere nuchterheid om door middel van hard te werken terug weerbaar en concurrentieel te worden.
In één ding is men wel goed in ons onderwijs: inflatie creëren. Na de diploma-inflatie, nu ook de toga- en proclamatie-inflatie.
Met alle respect, maar onderliggend aan deze boodschap zeg jij eigenlijk dat het dalende onderwijsniveau een gevolg is van het onvoldoende hun best doen van leerkrachten in de klas? Daar ben ik het dus absoluut niet mee eens.
Zijn er rotte appels? Ongetwijfeld, en in veel scholen wel minstens altijd één, en ik kan je meerdere verhalen vertellen van voorbeelden die de kantjes er énorm van af lopen.
Maar je hebt steevast ook een veelvoud aan gemotiveerde leerkrachten die feitelijk onderbetaald zijn voor het werk dat zij verzetten. Ben het ideologisch ook niet altijd met die laatsten eens, maar er wordt door vele leerkrachten wél nog hard gewerkt.
De schuld voor het dalende onderwijsniveau ligt véél meer op een wisselwerking tussen beleid enerzijds en maatschappij en vooral ouders anderzijds.
Een zesjescultuur? Die komt allereerst van de ouders die daar genoegen mee nemen (mijn ouders verwachtten destijds een 7 en waren al content met een 8, jammer genoeg voor mezelf legde ik de lat wel eerder op liefst een 9 en worst case een 8).
Allerlei extra verwachtingen die bovenop het onderwijs worden getorst, die ten koste gaan van de klassieke leertijd? Die komen van het beleid hogerop.
Had je je pijlen nu wat meer gericht op de ouders die overdreven veel stoefen met hun jeugdige afstammelingen op social media dan had ik er nog enig begrip voor gehad. Er valt wat voor te zeggen dat sommigen overdrijven, maar dat geldt voor alles wat social media aangaat. Ik moet me soms ook inhouden om niet op een foto te reageren met:
hey, dat eten ziet er goed uit, is dat nog niet koud geworden terwijl je er zoveel foto's van trok? De verwoordingen van sommige ouders bij dergelijke proclamaties zijn ook niet degenen die ik zou kiezen, maar ik zou nu ook weer niet hele intentieprocessen maken bij foto's van een toga en diploma met allegorieën over het orkest op de Titanic.
Overgangsmomenten vieren in een leven is normaal, of dat nu bij een 5/6-jarige kleuter is, een 11/12-jarige die volgend jaar naar het middelbaar trekt, of een afstuderende tiener die nog naar de hogeschool of universiteit moet.
Maar dat is een moeilijk evenwicht zoeken natuurlijk: op zich is er niets mis met een overgangsmoment te vieren, zekerl de 5-jarige kleuter gerust héél blij mag zijn deze overgang in diens leven, en diens ouder ook, en beiden mogen genieten van zo'n feestje, zou zeker de volwassene in dit verhaal mogen snappen dat dit natuurlijk maar een kleine stap is in een langer verhaal.
