Hoe zou jij de begroting in orde brengen?

Besparen of belastingen?

  • Besparingen

  • Belastingen

  • Besparingen en belastingen


De resultaten zijn alleen zichtbaar na stemmen.
Verkeersbelasting in Nederland is veel duurder dan hier. Daar betalen ze ongeveer elke maand het bedrag dat men in Vlaanderen jaarlijks betaald. Daar zie je ook veel minder grote auto’s. Benzine is er ook een pak duurder. Nederlanders dichtbij de grens komen hier tanken.

In Nederland heeft men de zorgverzekering geprivatiseerd. Iedereen die werkt betaald zelf ziijn zorgpremie.
In Nederland geeft de overheid ongeveer 45% uit van de totale Nederlandse economie, in België is dat 55%. En inderdaad, zaken zoals de geprivatiseerde zorgverzekering kunnen dat wat vertekenen (die auto's daarentegen maken niets uit, de Nederlandse overheidsinkomsten liggen in totaal lager dan de Belgische, dus alle belastingen samen).

Die zorgverzekering in Nederland kost gemiddeld 1800 euro per jaar en wordt betaald door alle volwassenen, da's 25 miljard per jaar, 7 miljard daarvan wordt via toeslagen toch door de Nederlandse overheid betaalt, dus 18 miljard door de gezinnen. Vertaald naar Belgische bevolkingsaantallen zou dat een 12 miljard per jaar zijn die je moet corrigeren. De 10 procentpunten extra uitgaven van de Belgische tegenover de Nederlandse overheid vertegenwoordigt echter 60 miljard voor België, die 12 miljard is geen betekenisloos deel daarvan, maar we geven nog steeds 48 miljard meer uit dan we in een Nederlandse regeling zouden doen.
 
De 10 procentpunten extra uitgaven van de Belgische tegenover de Nederlandse overheid vertegenwoordigt echter 60 miljard voor België, die 12 miljard is geen betekenisloos deel daarvan, maar we geven nog steeds 48 miljard meer uit dan we in een Nederlandse regeling zouden doen.

Maar de dienstverlening die wij in België hebben is wel stukken beter dan degene die men in Nederland heeft. Zo had ik toch in het verleden gelezen.
Geen mogelijkheid voor 2de mening te vragen.
Wij hadden +/-2k ICCU bedden, in Nederland had men er maar +/-600 ter beschikking (is naar boven gekomen tijdens Corona)
Veel Nederlanders uit de grensstreken die naar Limburg komen voor hun gezondheidszorg met hun private verzekering
Veel Nederlanders die hier hun dokterpraktijk hebben. Was mij vermeld tijdens mijn behandeling door mijn Nederlandse dokter.

Het is dan ook belangrijk dat de baseline voor de dienstverlening die wij verwachten eerst dient vastgelegd te worden. In plaats van gewoon te zeggen van we moeten doen wat Nederland doet. En voor die baseline moeten wij dan bepalen wat wij als verloning in de richting van de dokters, etc bereid zijn te bepalen (stukje wat Vandenbrouche nu doet). En de rest van het geld moet dan maar komen van een mengeling tussen belastingen en een gezonde extra bijdrage van de persoon.

Ik zie vb geen probleem met een verhoging van het remgeld. In principe is de maximumfactuur de bescherming tegen te hoge kosten en is de verhoging van het remgeld een wijze voor het voorkomen van de overconsumptie.
Al lijkt een verlaging van de administratieve rompslomp mogelijks ook wel iets handig (naar dokters moeten gaan voor doktersbriefjes).
 
Ook dat eindigt ooit. Je kan niet oneindig blijven schulden maken.
Bwaa ni echt eh, een natiestaat of de EU moet gewoon sneller groeien dan de intrestkosten.

Een budget in evenwicht of een overschot is allemaal goed en wel, maar als je daarvoor alle investeringen teniet zou doen of uw welvaartsstaat onderuit haalt... Wat is dat dan waard?
 
Bwaa ni echt eh, een natiestaat of de EU moet gewoon sneller groeien dan de intrestkosten.

Een budget in evenwicht of een overschot is allemaal goed en wel, maar als je daarvoor alle investeringen teniet zou doen of uw welvaartsstaat onderuit haalt... Wat is dat dan waard?
Dat klopt volledig binnen een gezond beleid. Maar eens een bepaalde grens overschreden wordt, is zelfs die aanpak lastig.

Stel een bbp schuld van 100 procent... er gebeuren altijd natuurrampen, lange periodes van werkloosheid, green deal, blue deal, nieuw militair beleid, oorlog, ... je moet ruimte hebben om noodgevallen op te vangen.

Die ruimte is er niet. Dus dergelijk hoge schuld is onhoudbaar.
 
Maar de dienstverlening die wij in België hebben is wel stukken beter dan degene die men in Nederland heeft. Zo had ik toch in het verleden gelezen.
Geen mogelijkheid voor 2de mening te vragen.
Wij hadden +/-2k ICCU bedden, in Nederland had men er maar +/-600 ter beschikking (is naar boven gekomen tijdens Corona)
Veel Nederlanders uit de grensstreken die naar Limburg komen voor hun gezondheidszorg met hun private verzekering
Veel Nederlanders die hier hun dokterpraktijk hebben. Was mij vermeld tijdens mijn behandeling door mijn Nederlandse dokter.

Het is dan ook belangrijk dat de baseline voor de dienstverlening die wij verwachten eerst dient vastgelegd te worden. In plaats van gewoon te zeggen van we moeten doen wat Nederland doet. En voor die baseline moeten wij dan bepalen wat wij als verloning in de richting van de dokters, etc bereid zijn te bepalen (stukje wat Vandenbrouche nu doet). En de rest van het geld moet dan maar komen van een mengeling tussen belastingen en een gezonde extra bijdrage van de persoon.

Ik zie vb geen probleem met een verhoging van het remgeld. In principe is de maximumfactuur de bescherming tegen te hoge kosten en is de verhoging van het remgeld een wijze voor het voorkomen van de overconsumptie.
Al lijkt een verlaging van de administratieve rompslomp mogelijks ook wel iets handig (naar dokters moeten gaan voor doktersbriefjes).
Het was niet mijn bedoeling specifiek de gezondheidszorgfinanciering van Nederland en België te evalueren. Mijn punt was dat de discussie over het begrotingstekort niet gaat over het wegstappen van de sociale welvaartstaat en dat er een hoop Europese landen zijn die een grosso modo gelijkaardig niveau van voorzieningen hebben wel heel wat minder uitgaven hebben dan België, die landen bewijzen dat het kan.

Nederland werd opgebracht omdat ze de zorgverzekering buiten de begroting houden door het een verplichte privé verzekering te maken en da's een legitiem punt want dat maakt vergelijken moeilijker. Ik wou enkel aantonen dat de kost van dat systeem niet zo groot is dat het tot heel andere conclusies leidt.
 
Het was niet mijn bedoeling specifiek de gezondheidszorgfinanciering van Nederland en België te evalueren. Mijn punt was dat de discussie over het begrotingstekort niet gaat over het wegstappen van de sociale welvaartstaat en dat er een hoop Europese landen zijn die een grosso modo gelijkaardig niveau van voorzieningen hebben wel heel wat minder uitgaven hebben dan België, die landen bewijzen dat het kan.

Nederland werd opgebracht omdat ze de zorgverzekering buiten de begroting houden door het een verplichte privé verzekering te maken en da's een legitiem punt want dat maakt vergelijken moeilijker. Ik wou enkel aantonen dat de kost van dat systeem niet zo groot is dat het tot heel andere conclusies leidt.

Maar dan klopt die analyse toch niet?

Je stelt dat de voorzieningen grosso modo gelijkaardig zijn. Maar zegt dan dat je dit stelt zonder specifiek te kijken naar onze gezondheidszorgfinanciering. Dit spreekt elkaar al tegen. Voor die analyse te maken of iets grosso modo gelijk is moet je juist wel de vergelijking maken.

Daarna, zoals je ook meldt ( legitiem punt), moet je die kost dan tellen bij de kost van onze uitgaven.

Die vergelijking houdt dan ook in dat je de vergelijking zou moeten maken wat de kost ZOU zijn van onze voorzieningen in Nederland. Dan en enkel dan kan je zeggen of de kostprijs van dat systeem niet zo groot is als dat van ons.

Daarom ook dat gewoon zeggen omdat andere landen het met minder doen dan ook geen bewijs is dat België het wel met minder kan voor hetzelfde.

Allez ik kan ook gewoon zeggen dat de belastingsdruk in België 35% is als ik de kost van 20% (arbitrair gekozen hoeveelheid) voor onze gezondheidsverzekering een verplichte, sociaal gecorrigeerde, private verzekering maak.
 
Maar dan klopt die analyse toch niet?

Je stelt dat de voorzieningen grosso modo gelijkaardig zijn. Maar zegt dan dat je dit stelt zonder specifiek te kijken naar onze gezondheidszorgfinanciering. Dit spreekt elkaar al tegen. Voor die analyse te maken of iets grosso modo gelijk is moet je juist wel de vergelijking maken.

Daarna, zoals je ook meldt ( legitiem punt), moet je die kost dan tellen bij de kost van onze uitgaven.

Die vergelijking houdt dan ook in dat je de vergelijking zou moeten maken wat de kost ZOU zijn van onze voorzieningen in Nederland. Dan en enkel dan kan je zeggen of de kostprijs van dat systeem niet zo groot is als dat van ons.

Daarom ook dat gewoon zeggen omdat andere landen het met minder doen dan ook geen bewijs is dat België het wel met minder kan voor hetzelfde.

Allez ik kan ook gewoon zeggen dat de belastingsdruk in België 35% is als ik de kost van 20% (arbitrair gekozen hoeveelheid) voor onze gezondheidsverzekering een verplichte, sociaal gecorrigeerde, private verzekering maak.
Maar mijn punt is dat ik vergelijk met landen als Nederland, Duitsland of Denemarken, landen waarvan je op het eerste zicht niet zal kunnen zeggen zeggen of je meer of minder sociale bescherming krijgt van de overheid, grosso modo zal dat dicht bij elkaar liggen. Uiteraard zullen die landen andere accenten leggen maar die landen tonen aan dat je tot de top van de wereld kan behoren op vlak van sociale voorzieningen en toch lagere uitgaven kan hebben. We moeten geen VS of VK worden om onze begroting op orde te krijgen. Meer dan dat wou ik niet zeggen. Er lijkt me bijvoorbeeld niet echt iets te zijn dat Nederland kan en wij niet, onze economie en maatschappij zijn gelijkaardig.

We moeten ze niet kopiëren maar ze zijn wel een bewijs van het feit dat de combinatie van een sociale welvaartstaat en een begroting op orde wel degelijk mogelijk is.
 
100% tegen nieuwe belastingen!
Er loopt iets grondig mis met ons systeem.

We betalen al zeer veel belastingen op ons loon, erfenissen, etc..
De overheid moet besparen!!

Kindergeld begrenzen toto 2 kinderen. Wil je meer kinderen, is dit jullie eigen keuze.

Drastisch verminderen van werkloosheid en leefloon. Niet normaal dat je jaren hiervan kunt profiteren.
1 regering in België.
Pensioen voor iedereen hetzelfde na x aantal jaren werk. Ambtenaar/werknemen/zelfstandige iedereen hetzelfde pensioen, al ben je parlementslid, boekhouder of kuisvrouw. Hebben jullie meer loon als werkende, dan kunnen ze ook meer sparen. Werklozen; 50% van de x aantal jaren gewerkt: 50% van het pensioen

Veel meer controle op onze honderdduizenden invaliden. Ik ken zelf een paar verhalen. Meneer kan niet meer werken door zijn knie, maar maait wel het gras. Er zijn andere minder belastende job.

verminderen van het huwelijkscoefficient.
Mijn schoonzus nam ontslag. Mn broer vertelde me dat zijn loon meer netto was en dat hij meer verdiende dat toen mn schoonzus werkte (2 lonen toen). Dit kan toch niet!!!
 
Kindergeld begrenzen toto 2 kinderen. Wil je meer kinderen, is dit jullie eigen keuze.

De grootste kost voor onze maatschappij is de vergrijzing. Velen wensen ook migratie te beteugelen, maar dan ga je toch echt moeten het geboortecijfer omhoog krijgen.

Pensioen voor iedereen hetzelfde na x aantal jaren werk. Ambtenaar/werknemen/zelfstandige iedereen hetzelfde pensioen, al ben je parlementslid, boekhouder of kuisvrouw. Hebben jullie meer loon als werkende, dan kunnen ze ook meer sparen.
Vind ik op zich geen slecht idee.

Veel meer controle op onze honderdduizenden invaliden. Ik ken zelf een paar verhalen. Meneer kan niet meer werken door zijn knie, maar maait wel het gras. Er zijn andere minder belastende job.
Het moet vooral veel flexibeler. Het is inderdaad niet omdat je problemen hebt aan je knie, dat je geen enkele job meer kan uitvoeren. Anderzijds wil een kapotte knie waardoor je geen fysieke jobs meer kan uitoefenen, niet zeggen dat je niet meer in staat bent om af en toe het gras af te rijden.

1 regering in België.
Hear hear!
 
Dit gaat rond op Facebook, zou Rik Torfs dit echt gezegd hebben of is dit fake? Ook wel straf dat indien dit waar zou zijn, nog GEEN ENKELE politieker hiermee heeft uitgepakt. Want dan is het héél duidelijk dat we de rijken niet nog méér moeten belasten.



Rik Torfs raadt jonge talenten aan om weg te trekken uit België

Rik Torfs deed deze week op X (het vroegere Twitter) een opmerkelijke oproep: “Als u jong en verstandig bent, werkelijk ambitie hebt en in België woont, zou u best stilaan uitzoeken in welk land u uw toekomst wil uitbouwen.”

Een land dat zijn talenten wegjaagt

België is intussen een land geworden waar succes wordt afgestraft. Met een overheidsschuld van 104% van het bbp – tegenover een EU-gemiddelde van 81% – en een schuld van 52.000 euro per inwoner (of 104.000 euro per werkende Belg), blijft de rekening stijgen terwijl de politieke klasse tot op heden niet bespaart.

Ondernemers, vrije beroepers, de middenklasse en zelfstandigen ondergaan intussen een van de hoogste fiscale druk ter wereld. De totale belastingdruk bedraagt hier meer dan 53% van het bbp. Wie werkt, betaalt dubbel; wie risico’s neemt, wordt driedubbel gestraft.
De verdeling is compleet scheef getrokken

“Rijk” of begoed zijn, is in dit land een scheldwoord geworden, alsof je iets mispeuterd hebt. Linkse partijen en vakbonden blijven het dogma herhalen dat “de rijken niet genoeg bijdragen”, dat ze zelfs belastingen ontduiken en profiteurs zijn.
De cijfers tonen het tegenovergestelde.

De rijkste 1% van de Belgen betaalt ongeveer 13% van alle belastingen, en de rijkste 20% betaalt bijna de helft van de totale belastinginkomsten. België heeft bovendien één van de laagste Gini-coëfficiënten ter wereld (rond 0,25, tegenover 0,31 in Nederland en 0,34 in de VS).
Met andere woorden: België is al een van de meest egalitaire landen ter wereld. Toch lijkt het voor links nooit genoeg.
Ondernemen? Beter in Nederland of Luxemburg

In Nederland en Luxemburg kunnen zelfstandigen en ondernemers wél ademhalen. De administratieve rompslomp is er beperkter, de fiscale lasten lichter en het investeringsklimaat veel gezonder.

België daarentegen ontmoedigt initiatief. Elk succes wordt argwanend bekeken, elk risico ontmoedigd, elke winst extra belast.
Het gevolg? Ongeveer 20.000 Belgen verlaten jaarlijks het land. Het gaat daarbij vooral om ondernemers, kaderleden en jonge hoogopgeleiden. Terwijl het aantal miljonairs wereldwijd met gemiddeld 3% per jaar stijgt, daalt het in België met ongeveer 2% per jaar.
Het zijn net de productieve krachten die vertrekken. Zij nemen de economische groei van ons land met zich mee!

De linkse zelfdestructie

De Belgische linkerzijde van communisten naar socialisten tot links-christendemocraten gelooft dat welvaart gecreëerd wordt door herverdeling en niet door economische vooruitgang, ontwikkeling en waardecreatie.

Maar zonder economische vooruitgang, zonder ondernemers, investeerders, managers en actieve bevolking valt er niets meer te verdelen!
Het overheidsbeslag en uitgaven zijn in dit land gigantisch. Simulaties tonen aan dat onze overheidsuitgaven nagenoeg even hoog zijn als in de Sovjet-Unie vlak voor de ineenstorting van het communisme.

Onze overheid blijft ondertussen doodleuk aanzwellen, de staatsschuld explodeert, en het middenveld wordt vetgemest met subsidies en niemand hoeft zich voor deze malaise te verantwoorden.

De logische conclusie
Wie vandaag jong, ambitieus en talentvol is, kan zich in deze context beter afvragen of nog een toekomst is weggelegd in een land dat succes en rijkdom bestraft?

Rik Torfs zegt wat velen denken. Als vader of raadgever kan men jonge ondernemers, artsen of ingenieurs moeilijk iets anders aanraden over de grens te kijken.

Als dit beleid nog twintig jaar zou aanhouden, wordt België zoals een doorsnee communistisch land waar iedereen gelijk is in armoede en miserie.
Wie dat niet inziet, graaft mee zijn eigen graf.
 
Dit gaat rond op Facebook, zou Rik Torfs dit echt gezegd hebben of is dit fake? Ook wel straf dat indien dit waar zou zijn, nog GEEN ENKELE politieker hiermee heeft uitgepakt. Want dan is het héél duidelijk dat we de rijken niet nog méér moeten belasten.



Rik Torfs raadt jonge talenten aan om weg te trekken uit België

Rik Torfs deed deze week op X (het vroegere Twitter) een opmerkelijke oproep: “Als u jong en verstandig bent, werkelijk ambitie hebt en in België woont, zou u best stilaan uitzoeken in welk land u uw toekomst wil uitbouwen.”

Een land dat zijn talenten wegjaagt

België is intussen een land geworden waar succes wordt afgestraft. Met een overheidsschuld van 104% van het bbp – tegenover een EU-gemiddelde van 81% – en een schuld van 52.000 euro per inwoner (of 104.000 euro per werkende Belg), blijft de rekening stijgen terwijl de politieke klasse tot op heden niet bespaart.

Ondernemers, vrije beroepers, de middenklasse en zelfstandigen ondergaan intussen een van de hoogste fiscale druk ter wereld. De totale belastingdruk bedraagt hier meer dan 53% van het bbp. Wie werkt, betaalt dubbel; wie risico’s neemt, wordt driedubbel gestraft.
De verdeling is compleet scheef getrokken

“Rijk” of begoed zijn, is in dit land een scheldwoord geworden, alsof je iets mispeuterd hebt. Linkse partijen en vakbonden blijven het dogma herhalen dat “de rijken niet genoeg bijdragen”, dat ze zelfs belastingen ontduiken en profiteurs zijn.
De cijfers tonen het tegenovergestelde.

De rijkste 1% van de Belgen betaalt ongeveer 13% van alle belastingen, en de rijkste 20% betaalt bijna de helft van de totale belastinginkomsten. België heeft bovendien één van de laagste Gini-coëfficiënten ter wereld (rond 0,25, tegenover 0,31 in Nederland en 0,34 in de VS).
Met andere woorden: België is al een van de meest egalitaire landen ter wereld. Toch lijkt het voor links nooit genoeg.
Ondernemen? Beter in Nederland of Luxemburg

In Nederland en Luxemburg kunnen zelfstandigen en ondernemers wél ademhalen. De administratieve rompslomp is er beperkter, de fiscale lasten lichter en het investeringsklimaat veel gezonder.

België daarentegen ontmoedigt initiatief. Elk succes wordt argwanend bekeken, elk risico ontmoedigd, elke winst extra belast.
Het gevolg? Ongeveer 20.000 Belgen verlaten jaarlijks het land. Het gaat daarbij vooral om ondernemers, kaderleden en jonge hoogopgeleiden. Terwijl het aantal miljonairs wereldwijd met gemiddeld 3% per jaar stijgt, daalt het in België met ongeveer 2% per jaar.
Het zijn net de productieve krachten die vertrekken. Zij nemen de economische groei van ons land met zich mee!

De linkse zelfdestructie

De Belgische linkerzijde van communisten naar socialisten tot links-christendemocraten gelooft dat welvaart gecreëerd wordt door herverdeling en niet door economische vooruitgang, ontwikkeling en waardecreatie.

Maar zonder economische vooruitgang, zonder ondernemers, investeerders, managers en actieve bevolking valt er niets meer te verdelen!
Het overheidsbeslag en uitgaven zijn in dit land gigantisch. Simulaties tonen aan dat onze overheidsuitgaven nagenoeg even hoog zijn als in de Sovjet-Unie vlak voor de ineenstorting van het communisme.

Onze overheid blijft ondertussen doodleuk aanzwellen, de staatsschuld explodeert, en het middenveld wordt vetgemest met subsidies en niemand hoeft zich voor deze malaise te verantwoorden.

De logische conclusie
Wie vandaag jong, ambitieus en talentvol is, kan zich in deze context beter afvragen of nog een toekomst is weggelegd in een land dat succes en rijkdom bestraft?

Rik Torfs zegt wat velen denken. Als vader of raadgever kan men jonge ondernemers, artsen of ingenieurs moeilijk iets anders aanraden over de grens te kijken.

Als dit beleid nog twintig jaar zou aanhouden, wordt België zoals een doorsnee communistisch land waar iedereen gelijk is in armoede en miserie.
Wie dat niet inziet, graaft mee zijn eigen graf.
Hangt er van af of je PAL en Doorbraak deftige nieuwsbronnen vindt. Want buiten fb zie ik enkel die 2 als bron.
 
Dit gaat rond op Facebook, zou Rik Torfs dit echt gezegd hebben of is dit fake? Ook wel straf dat indien dit waar zou zijn, nog GEEN ENKELE politieker hiermee heeft uitgepakt.
Geen idee, maar als het waar is, en dat is het de facto eigenlijk wel, gaan politiekers er ook geen reclame voor maken. Hoe minder dit ter sprake komt, hoe beter voor hen, hoe meer belgen belastingen betalen, hoe beter! Diegene die het land wel al verlaten hebben of er plannen voor hebben, zullen het wel beter weten.

Want dan is het héél duidelijk dat we de rijken niet nog méér moeten belasten.
Het is een feit dat rijkere mensen ook vaker investeren, rijkdom helpt om meer rijkdom te creëeren en te verspreiden, als je niets hebt kan je moeilijker iets uit de grond stampen.

Een land dat zijn talenten wegjaagt
Ja en neen. Een treffend voorbeeld was het beleid van Trump, waarbij hij de financiering en subsidiëring van wetenschappers, universiteiten en onderzoeksinstellingen wilde beperken. Dat heeft geleid tot een instroom van Amerikaanse onderzoekers richting Europa, onder andere naar Zwitserland, maar ook in mindere mate naar België en de rest van Europa.
Toch is het gras niet altijd groener aan de overkant… althans, niet voor Europeanen. Wat voor sommigen een toevluchtsoord lijkt, kan voor anderen juist een verlies aan kansen betekenen.

Als dit beleid nog twintig jaar zou aanhouden, wordt België zoals een doorsnee communistisch land waar iedereen gelijk is in armoede en miserie.
Wie dat niet inziet, graaft mee zijn eigen graf.
Het probleem in Europa is dat de versnippering in landen en talen ons economisch op achterstand zet tegenover grootmachten zoals China en de Verenigde Staten. Waar zij opereren met één dominante taal en een gecentraliseerd beleid, worstelt Europa met interne diversiteit die samenwerking bemoeilijkt en schaalvoordelen ondermijnt.

Wie vandaag minstens twee of drie wereldtalen beheerst, denk aan Engels, Mandarijns, Hindi of Spaans, heeft op internationaal economisch vlak een enorme voorsprong.
Talen zoals Duits en Nederlands blijven daar ver onder, en als je kijkt naar de globale relevantie van kleinere Europese landstalen, dan stelt België, en bij uitbreiding Europa, economisch gezien weinig voor op wereldvlak.

We mogen van geluk spreken dat Europese instellingen en internationale organisaties in ons land gevestigd zijn.
Zonder die aanwezigheid zouden we al lang weggezakt zijn tot een doorsnee, economisch uitgehold land, met alle kenmerken van armoede, stagnatie en afhankelijkheid.

De geleidelijke invoering van een reeds gevestigde internationale taal, zoals het Engels, als primaire officiële taal binnen de EU en haar lidstaten zou een belangrijke stap zijn om Europa sterker en meer verbonden te maken. Niet alleen zou dit de onderlinge communicatie en samenwerking vergemakkelijken, het zou ook de culturele en religieuze verbondenheid versterken met Angelsaksische landen waarmee Europa al historische raakvlakken heeft, denk aan het christendom (inclusief protestantse en orthodoxe stromingen) en het jodendom.

Mijn vriendin zal het wellicht niet graag horen, maar ik voel me toch meer verwant met de Angelsaksische wereld dan met het Oosten. Het is een bewuste keuze om eerder gewicht te leggen aan samenwerking met landen als het VK en de VS, dan met grootmachten zoals China, India of Rusland, culturen die historisch en maatschappelijk toch verder afstaan van de onze.
 
Dit gaat rond op Facebook, zou Rik Torfs dit echt gezegd hebben of is dit fake? Ook wel straf dat indien dit waar zou zijn, nog GEEN ENKELE politieker hiermee heeft uitgepakt. Want dan is het héél duidelijk dat we de rijken niet nog méér moeten belasten.



Rik Torfs raadt jonge talenten aan om weg te trekken uit België

Rik Torfs deed deze week op X (het vroegere Twitter) een opmerkelijke oproep: “Als u jong en verstandig bent, werkelijk ambitie hebt en in België woont, zou u best stilaan uitzoeken in welk land u uw toekomst wil uitbouwen.”

Een land dat zijn talenten wegjaagt

België is intussen een land geworden waar succes wordt afgestraft. Met een overheidsschuld van 104% van het bbp – tegenover een EU-gemiddelde van 81% – en een schuld van 52.000 euro per inwoner (of 104.000 euro per werkende Belg), blijft de rekening stijgen terwijl de politieke klasse tot op heden niet bespaart.

Ondernemers, vrije beroepers, de middenklasse en zelfstandigen ondergaan intussen een van de hoogste fiscale druk ter wereld. De totale belastingdruk bedraagt hier meer dan 53% van het bbp. Wie werkt, betaalt dubbel; wie risico’s neemt, wordt driedubbel gestraft.
De verdeling is compleet scheef getrokken

“Rijk” of begoed zijn, is in dit land een scheldwoord geworden, alsof je iets mispeuterd hebt. Linkse partijen en vakbonden blijven het dogma herhalen dat “de rijken niet genoeg bijdragen”, dat ze zelfs belastingen ontduiken en profiteurs zijn.
De cijfers tonen het tegenovergestelde.

De rijkste 1% van de Belgen betaalt ongeveer 13% van alle belastingen, en de rijkste 20% betaalt bijna de helft van de totale belastinginkomsten. België heeft bovendien één van de laagste Gini-coëfficiënten ter wereld (rond 0,25, tegenover 0,31 in Nederland en 0,34 in de VS).
Met andere woorden: België is al een van de meest egalitaire landen ter wereld. Toch lijkt het voor links nooit genoeg.
Ondernemen? Beter in Nederland of Luxemburg

In Nederland en Luxemburg kunnen zelfstandigen en ondernemers wél ademhalen. De administratieve rompslomp is er beperkter, de fiscale lasten lichter en het investeringsklimaat veel gezonder.

België daarentegen ontmoedigt initiatief. Elk succes wordt argwanend bekeken, elk risico ontmoedigd, elke winst extra belast.
Het gevolg? Ongeveer 20.000 Belgen verlaten jaarlijks het land. Het gaat daarbij vooral om ondernemers, kaderleden en jonge hoogopgeleiden. Terwijl het aantal miljonairs wereldwijd met gemiddeld 3% per jaar stijgt, daalt het in België met ongeveer 2% per jaar.
Het zijn net de productieve krachten die vertrekken. Zij nemen de economische groei van ons land met zich mee!

De linkse zelfdestructie

De Belgische linkerzijde van communisten naar socialisten tot links-christendemocraten gelooft dat welvaart gecreëerd wordt door herverdeling en niet door economische vooruitgang, ontwikkeling en waardecreatie.

Maar zonder economische vooruitgang, zonder ondernemers, investeerders, managers en actieve bevolking valt er niets meer te verdelen!
Het overheidsbeslag en uitgaven zijn in dit land gigantisch. Simulaties tonen aan dat onze overheidsuitgaven nagenoeg even hoog zijn als in de Sovjet-Unie vlak voor de ineenstorting van het communisme.

Onze overheid blijft ondertussen doodleuk aanzwellen, de staatsschuld explodeert, en het middenveld wordt vetgemest met subsidies en niemand hoeft zich voor deze malaise te verantwoorden.

De logische conclusie
Wie vandaag jong, ambitieus en talentvol is, kan zich in deze context beter afvragen of nog een toekomst is weggelegd in een land dat succes en rijkdom bestraft?

Rik Torfs zegt wat velen denken. Als vader of raadgever kan men jonge ondernemers, artsen of ingenieurs moeilijk iets anders aanraden over de grens te kijken.

Als dit beleid nog twintig jaar zou aanhouden, wordt België zoals een doorsnee communistisch land waar iedereen gelijk is in armoede en miserie.
Wie dat niet inziet, graaft mee zijn eigen graf.
-Albert Einstein
 
“Rijk” of begoed zijn, is in dit land een scheldwoord geworden, alsof je iets mispeuterd hebt. Linkse partijen en vakbonden blijven het dogma herhalen dat “de rijken niet genoeg bijdragen”, dat ze zelfs belastingen ontduiken en profiteurs zijn.
De cijfers tonen het tegenovergestelde.

De rijkste 1% van de Belgen betaalt ongeveer 13% van alle belastingen, en de rijkste 20% betaalt bijna de helft van de totale belastinginkomsten.
Ik weet er voor de rest niet veel van eerlijk gezegd, maar bij zulke statements denk ik altijd: wat zegt dit nu?
Wat betekent het dat de rijkste 1% van de Belgen 13% van de belastingen betaald? Zegt dat iets?
Neen, op zichzelf staand zegt dat NIETS.

Je moet dit in de context bekijken van hoeveel geld ze hebben en hoeveel belastingen ze betalen.
Even bvb dit artikel er bij nemen: https://www.knack.be/financien/robo...agen-relatief-minder-bij-aan-sociale-premies/
in euro’s geeft de top 1 procent duidelijk meer aan de belastingen en ook iets meer aan de sociale zekerheid en sociale verzekering dan andere inkomensgroepen. Relatief gezien is het een ander verhaal, want de top 1 procent draagt dan minder bij aan belastingen en zeker aan de sociale premies. Vanuit dat standpunt dragen de allersterkste schouders niet de zwaarste lasten.
Mij kan het allemaal niet veel meer schelen hoeveel de rijksten betalen (of niet), maar wees aub aandachtig op zulke uitspraken (al dan niet van Rik Torfs)

En zelf vind ik het nog laag dat de rijkste 20% bijna de helft van de belastinginkomsten betaald.
Van de armste 20% kan je toch niet verwachten dat zij 20% van de belastinginkomsten betalen?

Hier heb ik wel een duidelijke mening over:
“Rijk” of begoed zijn, is in dit land een scheldwoord geworden, alsof je iets mispeuterd hebt.
Ik peins dat dat nog wel meevalt als de 'rijken' graag meedoen aan een programma als "The Sky Is The Limit".
 
Wat betekent het dat de rijkste 1% van de Belgen 13% van de belastingen betaald? Zegt dat iets?
Neen, op zichzelf staand zegt dat NIETS.

Toch wel, dat zegt veel.

  • Dat zegt dat het sossen-dogma dat "de rijken" niet betalen, niet meer dan dat is: een dogma.
  • Dat zegt dat de belastingsinkomsten in een compleet scheef getrokken verhouding bij één specifieke groep gehaald worden (top 10% betaalt ongeveer de helft - het is iets extremer dan de post die Horse aangeeft - top 20% betaalt kleine 67%, top 30% betaalt ongeveer 80%, de onderste 50% betaalt een 6-7%, de laagste 20% kost zelfs geld).
  • Dat wil zeggen dat populistische uitlatingen als "weg met bedrijfswagens, of weg met whatever" ook niet meer zijn dat dat, want die statistieken zijn het resultaat ondanks al die ingrepen
  • Dat wil zeggen dat de bijna hoogste tax-to-GDP ratio die BE heeft, niet terecht komt bij iedereen, maar vooral bij die top%-ers
  • Dat wil zeggen dat betere verdieners niet alleen veel kosten aan zij die hun werk geven (zeker als je RSZ en patronale lasten daar nog eens boven mag tellen), maar dat ze ook veel afdragen om in proportie weinig terug te krijgen
  • ...

Dat wil nog vanalles meer zeggen, maar het is maar één van de redenen dat freelancing zo populair is...

That being said: *doubt* dat Torfs dat geschreven heeft, al klopt de ondertoon van wat er staat wel.
 
Laatst bewerkt:
Toch wel, dat zegt veel.

  • Dat zegt dat het sossen-dogma dat "de rijken" niet betalen, niet meer dan dat is: een dogma.
Dit is een foute vergelijking, want de sossen zeggen helemaal niet dat de rijken niet betalen, maar dat ze niet betalen naar wat ze kunnen.
En zoals ik zei: dat kan je NIET afleiden uit die ene zin. En het Knack artikel zegt dat dit inderdaad relatief gezien zo is.

Daar ging argument over: let op met absolute cijfers en procenten, bekijk ze altijd in context.
Ik merk dat dat over jouw hoofd ging.

  • Dat zegt dat de belastingsinkomsten in een compleet scheef getrokken verhouding bij één specifieke groep gehaald worden (top 10% betaalt ongeveer de helft - het is iets extremer dan de post die Horse aangeeft - top 20% betaalt kleine 7%, top 30% betaalt ongeveer 80%, de onderste 50% betaalt een 6-7%, de laagste 20% kost zelfs geld).
Deze wiskunde snap ik echt niet.
Hoe kan top 10 50% betalen als top 20 7% betaalt en top 30 80%?
Cumulatief van boven naar beneden kan het niet zijn, maar optellen geeft meer dan 100%.
  • Dat wil zeggen dat populistische uitlatingen als "weg met bedrijfswagens, of weg met whatever" ook niet meer zijn dat dat, want die statistieken zijn het resultaat ondanks al die ingrepen
Wat hebben bedrijfswagen hier mee te maken?
Denk je dat Torfs dit schrijft voor personen die een bedrijfswagen nodig hebben om goed af te zijn?

  • Dat wil zeggen dat de bijna hoogste tax-to-GDP ratio die BE heeft, niet terecht komt bij iedereen, maar vooral bij die top%-ers
En zo hoort het eerlijk gezegd ook in een sociale samenleving.
Ik hou wel van een sociale samenleving. Ik vind het geruststellend dat zelfs al ben ik zelfstandige, dat als het fout gaat, er nog altijd een vangnet is.
  • Dat wil zeggen dat betere verdieners niet alleen veel kosten aan zij die hun werk geven (zeker als je RSZ en patronale lasten daar nog eens boven mag tellen), maar dat ze ook veel afdragen om in proportie weinig terug te krijgen
  • ...

Dat wil nog vanalles meer zeggen, maar het is maar één van de redenen dat freelancing zo populair is...
Freelancen heeft helemaal niets te maken met de top 1%
Gemiddeld jaarinkomen in de top 1 procent is 425.000 euro.
Misschien dat er hier eentje zit die 425.000 euro jaarinkomen heeft, maar de meesten zeker niet.
 
Ik merk dat dat over jouw hoofd ging.

:ROFLMAO:

Ok, I touched a nerve... Goodie!

Gemiddeld jaarinkomen in de top 1 procent is 425.000 euro.

Statbel disagrees. Vanaf 167k netto belastbaar zat je in 2022 bij de top 1%. Gemiddelde netto belastbaar voor de top 1% was 288k; zelfs als je dat omrekent naar bruto zit je nog een heel eind van dat bedrag.

Voor iemand die hier hoog over de toren zit te blazen over absolute cijfers, procenten en wat iemand wel of niet mag vergelijken of stellen, lijk je niet echt te weten over welke cijfers het nu eigenlijk gaat. Het punt blijft dus: jij stelt dat het niets zegt, het zegt echter vanalles.
 
Nu ik dit neerschrijf, valt me op dat het wat populistisch kan klinken. Toch denk ik oprecht dat we het hierover ook mogen hebben, zeker als we spreken over harde en pijnlijke keuzes die genomen moeten worden. Je kan het volgens mij niet hebben over besparen die mensen zullen voelen zonder dat we ook eens durven kijken naar de politiek zelf.

Ons politiek stelsel.
Door de jaren heen hebben we een buitengewoon complex en duur systeem opgebouwd. Naast een federale overheid hebben we gewesten, gemeenschappen, provincies, gemeenten, intercommunales, politiezones, hulpverleningszones, polder- en waterschappen, referentieregio’s, overheidsbedrijven en allerlei samenwerkingsverbanden gemaakt, elk met een eigen bestuur, administratie en politieke vertegenwoordiging.​
Dat zorgt niet alleen voor verwarring en versnippering van bevoegdheden. Het is ook duur en traag. Het leidt tot besluitloosheid en situaties waar iedereen bevoegd is, maar niemand zich verantwoordelijk voelt. En dat is niet bevorderlijk voor een stabiel bestuur of voor rechtszekerheid. Vereenvoudiging dringt zich al jaren op, maar dat is natuurlijk niet eenvoudig noch populaire bij politici en ambtenaren.​
Veel politiekers, veel ambtenaren
Ik durf niet te zeggen dat er te veel politici of ambtenaren zijn. Wat me wél telkens opvalt, is dat besparingen vaak onderaan vallen, terwijl er bovenaan meer beleidsniveaus bijkomen. En dat terwijl er soms aanzienlijke lonen circuleren. Oké, niet op ieder niveau verdienen ze meer dan 12.000 euro bruto /maand + onkostenvergoedingen, toch wil ik even de vergelijking maken. In januari 2025 lag het mediaan inkomen in België rond €3.582 bruto, het minimumloon op €2.111 bruto, en het leefloon op €1.314 bruto. Tegen die achtergrond zijn sommige vergoedingen en onkostenvergoedingen in de politieke en ambtelijke top best hoog te noemen, niet?​
Partijdotaties en subsidies
Ik blijf het vreemd vinden dat politieke partijen nog steeds aanzienlijke overheidsdotaties krijgen. De lonen van politici zijn doorgaans hoog (en talrijk) genoeg om via afdrachten voldoende werkingsmiddelen te genereren. Uiteraard zullen partijdotaties hun nut hebben, echter moeten deze zo hoog zijn? Ik weet niet hoe actueel mijn cijfer is, maar 83,7 miljoen euro aan directe overheidssubsidies lijkt mij veel.​

Ik heb de wijsheden niet in pacht en mensen met meer kennis van zaken kunnen mijn redenering ongetwijfeld nuanceren en corrigeren. Misschien is het wel zo dat te lage loon vergoedingen de kwaliteit van de politiek aantasten of de deur openzet voor corruptie? Toch vind ik dat we in deze tijden, waarin besparingen vooral de zwaksten lijken te raken, alle kanten van het erhaal moeten bekijken.

Ik denk steeds terug aan de uitspraak:

De ware maatstaf van een samenleving is hoe ze omgaat met haar meest kwetsbare leden.
 
Verschil tussen werken en niet werken zou op zen minst 1000EUR netto/m moeten zijn.
Weg met het verschil tussen bediende/arbeider. Weg met alle bepamering van sociale voordelen.
 
Terug
Bovenaan