Gezien dit basically het topic is voor de Roadburn-afficionado's op het forum hier, zullen we de nieuwe Swans hier maar bespreken?
Ik heb hem ondertussen twee keer kunnen beluisteren, maar eigenlijk maar in stukken en beetjes. Ik weet niet of dat zo'n nadeel is eigenlijk, Birthing voelde deze keer voor me aan als meer een collectie lossere tracks dan een echt coherent geheel; wat ik wel had bij de Swans van 10 jaar terug. Ik vind hem terug goed, maar niet helemaal wow. Voorlopig misschien zelfs zwakker dan Leaving Meaning en The Beggar. Een 7/10 zoals ook de Fantano zou zeggen.
Een aantal nummers herken ik nog van hun passage in de Bourla van twee jaar terug. I Am A Tower vond Ik toen al de vaart uit het optreden halen en op album heb ik hetzelfde gevoel. De impact van de andere lange 20min durende nummers is deze keer ook minder dan in het verleden. Ik vond het net een goede evolutie dat Gira zich op de twee voorgangers meer leek te concentreren op bondigheid.
CD2, vanaf Red Yellow vind ik voorlopig de meest indrukwekkende kant waar ze de meanderende blues-toer op gaan. Titelsong Birthing is ook wel heel sterk qua sfeer.
