Ok, hier ook eens een poging op mijn 4daagse uit te schrijven.
Donderdag:
Wegens verkeer te laat voor Deafheaven en Signs of the Swarm: Jammer!
Landmarks: nog van op een afstand gezien vanwege met de rest te groeperen. Klonk wel ok, één van de vele bands waar ik op voorhand mijn twijfels had of de Main wel zou werken.
Death Angel: Stevig, strak en de eerste dansbeentjes losgelaten.
Alien Ant Farm: 10 min weggesmeten festivaltijd mocht ik niet terwijl aan het eten geweest zijn
Soen: Sterk optreden!
Alestorm toch maar eens meegepikt, je weet wat je zal krijgen maar eens je in die meute staat blijft het entertainen.
Terror: laatste 10 min nog snel meegepikt en dus wel enkele nummers gezien uiteraard. Had ze ook wel graag volledig gezien maar kiezen is verliezen.
Orbit Culture: Keek ik op voorhand erg naar uit en ze stelden niet teleur. The Shadowing is toch de resterende dagen blijven hangen in mijn hoofd.
Pertubator: weer even schakelen qua genre en het pakte minder uit dan de vorige keer. Stond misschien ook iets te vroeg geprogrammeerd.
Stick to your guns: rechtdoor en gaan. Jupiler Stage blijft toch een leuke plek. Gelukkig ook minder file op weg naar (1 van de vele verbeteringen die ze hebben doorgevoerd).
Mass Hysteria: Ik vermoed dat ik nog nooit zoveel Franse bands gezien heb op 4 dagen. Niet gekozen voor Maiden en leek me de juiste keuze!
Hatebreed: 3e keer op jaar tijd en dit blijft toch wel altijd pure degelijkheid met de nodige hitjes waar je niet op stil kan staan.
Nog een poging gedaan bij Shark Attack maar boeide te weinig en richting Metal Park.
Vrijdag
Dead Poet Society: Van op afstand met een halve liter in het zonnetje. Rustig de dag starten.
Spectral Wound: hiermee kan de dag pas echt van start gaan. Zelfs de minder overtuigden in ons gezelschap waren onder de indruk.
Pro-Pain: nog zo'n band op de main die ik misschien liever in tent zie. Ook hier is de degelijkheid weer de grootste troef. Geen idee hoe vaak ik hen al gezien heb maar stellen nooit teleur.
Villagers of Ioannina City: Wegens overlapping met Pro-Pain maar het laatste kunnen meepikken en wellicht daardoor niet direct 'de klik' gehad en was het beter geweest indien ik de ganse setlist had gezien.
Employed to serve: etenstijd aan de jupiler stand (foodtrucks daar prijs/kwaliteit my place to go).
Unprocessed: nooit eerder gezien en was benieuwd. Niet gekozen voor Knocked Loose (de wandeling naar de main en het ongetwijfeld uitputtende optreden even gemeden). Voor mij de ontdekking. Loopt alles al vlot bij deze relatief jonge band? Nee. Zie je waar ze hun inspiratie halen? Ja. Is dit erg? Abosoluut niet: wat een energie en overgave. Ook bij het publiek. Met de nodige metier zie ik deze snel doorgroeien.
Green Lung: het 'uitrusten' bij Unprocessed is me niet gelukt dus gekozen voor Green Lung. Een band die op korte tijd wel plots snel groeide en ik snap wel waarom.
Orange Goblin: de lijn van Green Lung enigszins doorgetrokken en wel van genoten al vond ik hun vorige passage op alcatraz sterker.
Eagles of Death Metal: was niet het plan om te gaan kijken maar ik stond er toen ze begonnen en ben er blijven staan en mijn enthousiasme groeide met ieder nummer. Blij dat ik ze gezien heb!
Blood Incantation: opnieuw een band die verschillende genres in een mix brengt. Set vloog voorbij.
Dethklok of
Slipknot? Dilemma waar de nostalgie, jeugdsentiment het eigenlijk makkelijk van winnen. Slipknot blijft 'mijn' band. Eloy is een beest, tempo lag stuk hoger dan de vorige keer, enkele nummers voor de eerste keer live en scissors gebracht zoals het hoorde. En gelukkig moesten we niet meer gaan zitten. Hier mijn stem verkloot voor de resterende dagen.
Behemoth: Leuke locatie zo daarboven :-D Vermits ik Chant of eschaton wou horen dan toch maar gebleven tot het laatste.
Ook deze avond geen afterparty meer na toch wel opnieuw een zware dag, zeker in combinatie met de temperaturen.
Zaterdag:
Kittie: Fris en monter gestart met Kittie en een zon die nog meer drukte dan de eerste 2 dagen maar Kittie was perfect als eerste band.
Dodheimsgard: Was 'ok' en had er misschien iets meer van verwacht. Ik vond het nogal mak allemaal.
Whitechapel: Hier was er al meer energie.
Unto Others: voor de start moest de MD nog leeg wegens 'gasgeur' maar leek al snel vals alarm en kon het optreden starten. Je weet wat je krijgt en ondanks de deprimerende teksten maakten ze me toch blij.
Primordial: Lag het aan de warmte? Wellicht wel maar ook hier niet echt het de drive om mij te smijten.
Soufly: Max was vorig jaar al goed en dit jaar stond ie nog scherper en dat was te merken in de performance. Daarnaast nog eens een goeie setlist. Ik was een tevreden man.
Lorna Shore: opnieuw de vraag of de main wel hun beste plek is. Antwoord = ja! De laatste jaren ben ik eerder selectief waar ik mijn kruit verschiet in de moshpits maar hier toch wel 100% alles ingezet. De energie die ze geven gaf ik hen met de glimlach terug. Wat een fenomeen! 3e keer dat ik ze zag en ook meteen de beste keer. En dat drieluik blijft gewoon een meesterwerk.
Brutus: hoe ze er steeds in slagen mij te emotioneren met kippevel vanaf die eerste noten.
Bullet for my valentine is zo'n band waar ik daarentegen geen klik mee heb ondanks de kwaliteiten die ze hebben. Maar toch gaan kijken met enkele fans en hun enthousiasme werkte aanstekelijk. Een 'ontdekking' zowaar.
The Hu! HU HU HU HU. Technisch kwalitatief het beste? Wellicht niet. Mij het meeste mee geamuseerd op die 4 dagen? Ow yeah. Op de eerste rij was de plaats om te zijn, wellicht daar ook nog de meeste ruimte als je dat volk zag, maar de stoeltjes die plots opduiken zijn levensgevaarlijk. Heb er dan maar ene meegegeven met een crowdsurfer die passeerde. Het publiek was in hun nopjes. Die verdienen een grotere spot.
Clashtijd: Korn die vorig jaar niet hadden teleurgesteld op Lokerse of
Amenra voor de 500ste keer? Het zou Korn worden maar na the Hu even blijven hangen en toen ik de soundcheck hoorde en instant kippevel kreeg... Amenra zou het worden. Mij afgezonderd van de rest en gaan kijken zoals ik hen het liefste hoor: op mijn eentje. Wat een setlist. Meer van genoten dan in de AB eerder dit jaar. Na afloop emotioneel op maar voldaan.
Ik wou nog even Korn meepikken maar had geen zin in een rush.
NIN: de meeste van de groep hadden er al snel geen zin meer in maar ik heb genoten van de eerste minuut tot de laatste. Er was al veel discussie of ze er hoorden of niet. Wat mij betreft absoluut wel. Zeker op dat tijdstip.
Bulls on parade: nog zo'n band die ik al zo vaak gezien heb maar die me steeds voldoende energie geven op volledig alles te geven. Een dag die moeizaam op gang kwam maar vanaf Soulfly enorm intensief was. Uiteindelijk mij nog moeten haasten voor de laatste shuttle richting Metal Park en tegen 06u het bedje in.
Zondag:
De mindere dag volgens velen. En qua headliners kon het mij inderdaad minder boeien. Wat ook niet erg is vermits ik 's avonds graag nog naar huis terugkeer.
Jammer genoeg Crossfaith en het begin van Angelus Apatrida gemist door apero en homemade burgers in ons huisje.
Om toch nog Japanners aan het werk te zien gekozen voor
SiM. Vreemde figuren met een stem waarvan ik nog steeds niet weet of die mens goed kan zingen maar het klopte wel in zijn geheel.
Massacre: het echte werk kon beginnen. Stevig. Ook in de pit waren er enkele akkefietjes maar zonder veel erg.
Rise of the Nortstar: Nog eens Jupiler Stage waar de zon twijfelde wat ze zou doen. Zeker voor herhaling vatbaar als ze nog eens op een festival staan.
Fit For An Autopsy: we trekken de lijn door en persen de laatste restjes energie nog uit de benen.
Krokus: even op adem komen.. je krijgt wat je kan/mag verwachten met een classic rock band die 50 jaar op de letter heeft staan.
Paleface Swiss: holy shit. Eerste maal live en wat een bom. Frontman duwt zijn publiek op zijn limieten maar zelfs op dag 4 bleef niemand staan.
Heaven Shall Burn: snel naar de main voor HSB met zangeres. Ze deed dit uitstekend als had ze soms een ander tempo imo. Waardig alternatief.
Savatage: mijn energievat begon leeg te geraken dus gekozen voor Savatage want wou deze toch ook ooit eens live gezien hebben. Uiteraard een pak statischer dan al hetgene ik ervoor had gezien op de andere stages maar zijn stem zat goed en ik was tevreden: Hall of the mountain king: check!
Triptykon: de laatste band van deze editie voor mij want erna huiswaarts. Blij dat ik hen nog heb meegepikt want hoe goed was dit nog.
Verdict:
Opnieuw een zalige editie waar ik met plezier €300 voor betaal. Voor het aantal bands die ik zie is dit zijn geld zeker waard.
De prijzen voor het eten en drinken: kwestie van verstand op dat vlak op nul te zetten en qua eten toch wat te zoeken naar wat net dat tikkeltje meer geeft.
Toilettten: nooit ergens langer dan 5 min moeten aanschuiven wat een verademing was met vorige edities
Bottlenecks op het terrein zo goed als volledig weggewerkt.
De aangelegde route tussen bussen en ingang zorgt voor vlotte doorstroming
Geluid vond ik dit jaar beter dan vorig jaar maar ik ben wel opmerkelijk minder in de Metal Dome geweest of anders (waar het geluid meestal niet het beste was).
De afstanden tussen die podia blijven toch wel ver en een uitdaging op het menselijk gestel. Mijn stappenteller heeft overuren gedaan.
Op naar Lokerse, Alcatraz en dan terug aftellen naar Graspop 26