Via een huurcontract (mondeling mag ook).
Uw vriend geeft dit aan als roerend inkomen (huur - 15% kostenforfait).
Jij geeft dit bedrag aan als onkost.
Uw vriend geeft dit aan als roerend inkomen (huur - 15% kostenforfait).
Jij geeft dit bedrag aan als onkost.
iamhollywood
Well-known member
Nee hoor, alle leasingmaatschappijen bieden in excel uitgebreide overzichten van hun facturen aan. Brandstofleveranciers doen dit evenzeer. Excels wat bijwerken tot uploaders en is zeer snel opgeladen.
Bij multinationals/medium sized bedrijven wordt er sowieso vaak analytisch geboekt op basis van cost centers voor de rapportering. Dus daar wordt sowieso met meer gedetailleerde informatie en excel uploaders gewerkt.
En voor kleine boîtes wordt de informatie op de pdffacturen snel overgetypt in exceluploaders (vaak minieme aanpassing van de uploader van de vorige maand).
Hoe werkt de 40 dagen regel voor vaste tewerkstellingsplaats als je op meerdere plaatsen meer dan 40 keer per jaar aankomt? Worden al mijn werkbezoeken over heel belgie dan een vaste werkplek?
Ik las net dat al mijn verplaatsingen als woonwerk gaan tellen omdat ik meer dan 40 dagen voor dezelfde klant ga werken. Ik doe al die bezoeken bij zijn klanten in onderaannneming.
Ik las net dat al mijn verplaatsingen als woonwerk gaan tellen omdat ik meer dan 40 dagen voor dezelfde klant ga werken. Ik doe al die bezoeken bij zijn klanten in onderaannneming.
De Belgische Kamer van volksvertegenwoordigers
www.dekamer.be
De vergoedingen die door een werkgever worden toegekend aan zijn personeelsleden voor verplaatsingen van de woonplaats naar een vaste plaats van tewerkstelling en terug zijn in principe belastbaar. Of een plaats van tewerkstelling al dan niet een vaste plaats van tewerkstelling is, moet worden beoordeeld aan de hand van het geheel van feitelijke en juridische omstandigheden die eigen zijn aan elk geval afzonderlijk, zoals bijvoorbeeld de bepalingen van de arbeidsovereenkomst, andere contractuele en reglementaire bepalingen met betrekking tot de beroepswerkzaamheid van de werknemer of bedrijfsleider, zijn taak- en functieomschrijving, de frequentie en de regelmaat van zijn verplaatsingen naar eenzelfde plaats van tewerkstelling, de duur die hij op die plaats wordt ingezet, enzovoort. Het feit alleen dat een werknemer of bedrijfsleider zich niet gedurende een aantal opeenvolgende dagen naar eenzelfde plaats van tewerkstelling moet begeven, volstaat bijgevolg niet om te besluiten dat die plaats van tewerkstelling geen vaste plaats van tewerkstelling is (zie Com.IB 92 66/7.3 en nr. 2.6 circulaire nr. Ci.RH.241/561.364 van 5 februari 2004). Het is dus perfect mogelijk dat bijvoorbeeld een plaats waar een werknemer slechts één of twee dagen per week werkt, als een vaste plaats van tewerkstelling wordt aangemerkt. Het is ook perfect mogelijk dat iemand verschillende vaste plaatsen van tewerkstelling heeft. In de door het geachte lid aangehaalde circulaire nr. Ci.RH.241/573.243 (AOIF 46/2007) van 6 december 2007 werd - omwille van pragmatische redenen en teneinde onnodige discussies te vermijden - voor de bepaling van wat een vaste plaats van tewerkstelling is, het criterium van de zogenaamde 40-dagenregel ingevoerd. De door het geachte lid aangehaalde definitie uit de voornoemde circulaire van 6 december 2007 van het begrip "vaste plaats van tewerkstelling" werd verder toegelicht en genuanceerd in het antwoord op de mondelinge vraag nr. 2057 van 13 februari 2008 gesteld door volksvertegenwoordiger Hendrik Bogaert (Integraal Verslag Kamer, 2007/2008, commissie voor de Financiën en de Begroting, 13 februari 2008, CRIV 52 COM 100, blz. 25). Daarin wordt gesteld dat de voornoemde rondzendbrief ertoe strekt dat de plaats waar de werknemer gedurende minder dan veertig dagen van het belastbaar tijdperk aanwezig is, niet als een vaste plaats van tewerkstelling wordt aangemerkt. Bij de beoordeling van die aanwezigheid moet het duidelijk zijn dat het om een wezenlijke vorm van tewerkstelling moet gaan, hetgeen de aanwezigheid gedurende slechts een korte tijd per dag uitsluit. Kortom, wanneer een werknemer gedurende een langere periode op wezenlijke wijze is tewerkgesteld op eenzelfde plaats, deze plaats wordt aangemerkt als een vaste plaats van tewerkstelling, zodat de toegekende vergoedingen voor de verplaatsingen tussen de woonplaats en deze vaste plaats van tewerkstelling als in principe belastbare vergoedingen moeten worden aangemerkt.
Bij de beoordeling van die aanwezigheid moet het duidelijk zijn dat het om een wezenlijke vorm van tewerkstelling moet gaan, hetgeen de aanwezigheid gedurende slechts een korte tijd per dag uitsluit.
Da's ook weer een notaris uitleg hé.. een wezenlijke vorm. Is een paar uur per dag bij die klant wezenlijk?
Da's ook weer een notaris uitleg hé.. een wezenlijke vorm. Is een paar uur per dag bij die klant wezenlijk?
Vrij zeker dat men bij u zal herkwalificeren naar vaste plaats van tewerkstelling
Vaste plaats van tewerkstelling
Met woon-werkverplaatsingen bedoelt men de verplaatsingen die de werknemer of de bedrijfsleider maakt met zijn bedrijfswagen van zijn woonplaats naar zijn vaste plaats van tewerkstelling en terug om er zijn beroepswerkzaamheden uit te oefenen. Een vaste plaats van tewerkstelling is een plaats van tewerkstelling waar een bestendige activiteit wordt uitgeoefend, zelfs indien zij van korte duur is. Voor de arbeiders uit de bouwsector die zijn tewerkgesteld op een werf, wordt die werf in principe als een vaste plaats van tewerkstelling aangemerkt
Voor bedrijfsleiders wordt onder woon-werkverkeer verstaan de verplaatsingen die zij doen tussen hun woonplaats en de vaste plaats waar zij hun beroepswerkzaamheid uitoefenen of van waaruit zij hun beroepswerkzaamheid organiseren, leiden of besturen (hun kantoor, praktijk, vennootschapszetel, fabriek, werkplaatsen, ed.).
Of een werkplaats een vaste plaats van tewerkstelling is, moet worden beoordeeld aan de hand van het geheel van feitelijke en juridische omstandigheden die eigen zijn aan elk situatie afzonderlijk. Voor werknemers kan men terugvallen op o.a. de bepalingen van de arbeidsovereenkomst, andere contractuele en reglementaire bepalingen m.b.t. diens beroepswerkzaamheid, zijn taak- en functieomschrijving, de frequentie en de regelmaat van zijn verplaatsingen naar eenzelfde plaats van tewerkstelling, de duur dat hij op die plaats wordt ingezet enz.
Bepaalde belastingplichtigen hebben geen vaste plaats van tewerkstelling omwille van hun rondreizende activiteit. Denk maar aan handelsvertegenwoordigers of artsen die zich altijd rechtstreeks van hun woonplaats naar hun verschillende klanten begeven zonder dat zij langs de bedrijfszetel gaan. Zij verrichten werkwerk-verkeer en leggen geen woon-werktraject af. Uit dat gebruik vloeit geen voordeel voort. In bepaalde gevallen beschouwt de administratie zulke verplaatsingen toch als woon-werkverkeer op basis van de zgn. “40 dagen regel” (zie hierna).
Wanneer een handelsvertegenwoordiger zich elke werkdag eerst bij zijn werkgever moet aanmelden en hij vervolgens met zijn firmawagen zijn klanten bezoekt, dan wordt de afstand tussen zijn woonplaats en zijn werkgever als woon-werkverkeer in aanmerking genomen.
Wanneer een werknemer of bedrijfsleider zich met de bedrijfsauto verplaatst van zijn woonplaats naar een plaats van tewerkstelling die niet de belangrijkste plaats van zijn beroepsactiviteit is maar waar hij 40 dagen of meer aanwezig is, dan wordt deze plaats van tewerkstelling als vast beschouwd en zal er een voordeel van alle aard voor die wagen moeten berekend worden.
Via circulair is de administratie nader ingegaan op het begrip ‘vaste plaats van tewerkstelling’. Zo zal als een vaste plaats van tewerkstelling aangemerkt worden, de plaats waar de aanwezigheid van de werknemer gedurende het belastbare tijdperk 40 dagen of meer bedraagt. Deze 40 dagen moeten niet noodzakelijk op elkaar volgen. Die aanwezigheid moet beoordeeld worden naar de feitelijke omstandigheden, waarbij het duidelijk moet zijn dat het om een wezenlijke vorm van tewerkstelling gaat, hetgeen de aanwezigheid gedurende slechts een korte tijd per dag uitsluit.
Volgens de belastingadministratie gelden de bepalingen uit de circulaire nr. Ci.RH.241/573.243 (AOIF 46/2007) dd. 6.12.2007 inzake de “40 dagen” – regel nog steeds voor de vaststelling van de vaste plaats van tewerkstelling.
Vooral projectmatige tewerkgestelde werknemers zoals bv. IT-consultants, auditors, ed. worden getroffen door deze maatregel. Wanneer de periode van 40 dagen bij dezelfde klant worden overschreden, dan aanziet de administratie de locatie van de klant immers als een vaste plaats van tewerkstelling. Daardoor zijn dergelijke verplaatsingen te beschouwen als zijnde woon-werkverplaatsingen.
Met woon-werkverplaatsingen bedoelt men de verplaatsingen die de werknemer of de bedrijfsleider maakt met zijn bedrijfswagen van zijn woonplaats naar zijn vaste plaats van tewerkstelling en terug om er zijn beroepswerkzaamheden uit te oefenen. Een vaste plaats van tewerkstelling is een plaats van tewerkstelling waar een bestendige activiteit wordt uitgeoefend, zelfs indien zij van korte duur is. Voor de arbeiders uit de bouwsector die zijn tewerkgesteld op een werf, wordt die werf in principe als een vaste plaats van tewerkstelling aangemerkt
Voor bedrijfsleiders wordt onder woon-werkverkeer verstaan de verplaatsingen die zij doen tussen hun woonplaats en de vaste plaats waar zij hun beroepswerkzaamheid uitoefenen of van waaruit zij hun beroepswerkzaamheid organiseren, leiden of besturen (hun kantoor, praktijk, vennootschapszetel, fabriek, werkplaatsen, ed.).
Of een werkplaats een vaste plaats van tewerkstelling is, moet worden beoordeeld aan de hand van het geheel van feitelijke en juridische omstandigheden die eigen zijn aan elk situatie afzonderlijk. Voor werknemers kan men terugvallen op o.a. de bepalingen van de arbeidsovereenkomst, andere contractuele en reglementaire bepalingen m.b.t. diens beroepswerkzaamheid, zijn taak- en functieomschrijving, de frequentie en de regelmaat van zijn verplaatsingen naar eenzelfde plaats van tewerkstelling, de duur dat hij op die plaats wordt ingezet enz.
Bepaalde belastingplichtigen hebben geen vaste plaats van tewerkstelling omwille van hun rondreizende activiteit. Denk maar aan handelsvertegenwoordigers of artsen die zich altijd rechtstreeks van hun woonplaats naar hun verschillende klanten begeven zonder dat zij langs de bedrijfszetel gaan. Zij verrichten werkwerk-verkeer en leggen geen woon-werktraject af. Uit dat gebruik vloeit geen voordeel voort. In bepaalde gevallen beschouwt de administratie zulke verplaatsingen toch als woon-werkverkeer op basis van de zgn. “40 dagen regel” (zie hierna).
Wanneer een handelsvertegenwoordiger zich elke werkdag eerst bij zijn werkgever moet aanmelden en hij vervolgens met zijn firmawagen zijn klanten bezoekt, dan wordt de afstand tussen zijn woonplaats en zijn werkgever als woon-werkverkeer in aanmerking genomen.
1.1.5. De administratieve “40-dagen regel”
De plaats waar de aanwezigheid van de werknemer of de bedrijfsleider gedurende het belastbare tijdperk 40 dagen of meer bedraagt, wordt door de belastingadministratie als een vaste plaats van tewerkstelling aangemerkt. Deze 40 dagen moeten niet noodzakelijk op elkaar volgen.Wanneer een werknemer of bedrijfsleider zich met de bedrijfsauto verplaatst van zijn woonplaats naar een plaats van tewerkstelling die niet de belangrijkste plaats van zijn beroepsactiviteit is maar waar hij 40 dagen of meer aanwezig is, dan wordt deze plaats van tewerkstelling als vast beschouwd en zal er een voordeel van alle aard voor die wagen moeten berekend worden.
Via circulair is de administratie nader ingegaan op het begrip ‘vaste plaats van tewerkstelling’. Zo zal als een vaste plaats van tewerkstelling aangemerkt worden, de plaats waar de aanwezigheid van de werknemer gedurende het belastbare tijdperk 40 dagen of meer bedraagt. Deze 40 dagen moeten niet noodzakelijk op elkaar volgen. Die aanwezigheid moet beoordeeld worden naar de feitelijke omstandigheden, waarbij het duidelijk moet zijn dat het om een wezenlijke vorm van tewerkstelling gaat, hetgeen de aanwezigheid gedurende slechts een korte tijd per dag uitsluit.
Volgens de belastingadministratie gelden de bepalingen uit de circulaire nr. Ci.RH.241/573.243 (AOIF 46/2007) dd. 6.12.2007 inzake de “40 dagen” – regel nog steeds voor de vaststelling van de vaste plaats van tewerkstelling.
Vooral projectmatige tewerkgestelde werknemers zoals bv. IT-consultants, auditors, ed. worden getroffen door deze maatregel. Wanneer de periode van 40 dagen bij dezelfde klant worden overschreden, dan aanziet de administratie de locatie van de klant immers als een vaste plaats van tewerkstelling. Daardoor zijn dergelijke verplaatsingen te beschouwen als zijnde woon-werkverplaatsingen.
En wat in deze situatie:
ik factureer aan 1 klant
die klant stuurt me elke dag gans belgië rond om issues te gaan oplossen en installaties te gaan doen.
Ik kom op geen enkele site meer dan 39 keer per jaar.
vaste tewerkstelling? brandstof is dan voor woonwerkverkeer, zelfs al doe je om 50000 km per jaar op die manier en kom je nooit boven die 40 dagen?
Ik zou akkoord gaan moest ik idd 40 dagen bij die klant in brussel gaan zitten elke dag. Maar bij hem kom ik amper over de vloer.
ik factureer aan 1 klant
die klant stuurt me elke dag gans belgië rond om issues te gaan oplossen en installaties te gaan doen.
Ik kom op geen enkele site meer dan 39 keer per jaar.
vaste tewerkstelling? brandstof is dan voor woonwerkverkeer, zelfs al doe je om 50000 km per jaar op die manier en kom je nooit boven die 40 dagen?
Ik zou akkoord gaan moest ik idd 40 dagen bij die klant in brussel gaan zitten elke dag. Maar bij hem kom ik amper over de vloer.
Soeplepel
Well-known member
Hoe ik het gedaan heb, is eerst met boekhouder gaan babbelen voor kennismakingsgesprek (gratis). Dan kon ik zien wat mijn eventuele kosten zijn en op basis daarvan kon ik mijn dagtarief bepalen. Dan ben ik eerst op zoek gegaan naar klant zodat ik zeker was van een contract vooraleer ik ontslag indiende. In mijn opzegperiode van 7 weken, heb ik 15 dagen verlof gepakt zodat ik reeds voor de klant kon werken, dan moesten ze niet 2 maand wachten op mij.
Ik heb ook 2500 euro moeten inbrengen, maar aangezien ik er toen nog niet aankon, heb ik nog allerlei andere dingen privé moeten voorschieten, dus zorg dat ge ook een goeie spaarpot hebt om voor te schieten.
808 State
Well-known member
Wassen van de handdoekjes uit uw klantentoilet?Ik hoor veel dat men wasmiddel etc kan inbrengen, maar hoe verantwoordt ge dit als IT'er?
Ik hoor veel dat men wasmiddel etc kan inbrengen, maar hoe verantwoordt ge dit als IT'er?
Stel u wel de vraag of zo'n dingen nu echt de moeite van het gefoefel waard zijn.
Ja, mijn koffie bestel ik nu wel op de zaak, maar ik drink ook gewoon 3 dolce gusto's per dag tijdens het werk, ik kan dat nog wel hard maken en dat is nog een redelijke kost. Maar zaken als wasmiddel, pff... Dat is me het nu ook niet waard om daar discussie rond te hebben?
Ge kunt toch moeilijk met vuile kleren gaan werkenIk hoor veel dat men wasmiddel etc kan inbrengen, maar hoe verantwoordt ge dit als IT'er?
Neenee, de mensen die dat inbrengen, lopen gewoon de kantjes ervan af en die kost zal wel verworpen worden als er controle is.
Herman De Croo
Well-known member
Kunnen we deze zinloze discussies stoppen? Een fles wasmiddel kost €6, je bespaart dan omzeggens €1.5-2 belastingen. Als je boekhouder er 3 minuten werk aan heeft om in te boeken, doe je al verlies.
contextbinder
Well-known member
Soms zinloos, soms niet - koffie/thee/minute soepjes/snoepjes/wasmiddel/luchtverfrisser/allesreiniger/toiletpapier/mondmaskers/alcohol -gel, collega wiens vrouw kapster is (uiteraard behoorlijk wat te wassen) - maar er ook ALLES uithaalt - mooie som op het einde van het jaar hoor, het spreekt voor zich dat er niets privé wordt gekocht van bovenstaande lijst, ook nog geen enkele controle gehad op 10 jaar.
In dat geval weet je dus niet of het allemaal niet-privé betaald wordt
. Want bij controle kan dat allemaal nog herbekeken worden.Monkytiger
Well-known member
Je moet dan ook niet naar de winkel om enkel een fles wasmiddel.
Smijt je kar vol met sponsjes, vodjes, borstels, swiffer doekjes, kuisproducten, handschoenen, whatever huishoudelijke shit ge kunt gebruiken.
Vorige week nog zo'n rekening van 80€ met vliegenval/opbergdozen/en wat huishoud gedoe.
Gaat echt niet verworpen worden en scheelt toch al wat euro's.
BonIver
Well-known member
Je kan dat doen ja. Je kan ook vanavond op restaurant gaan en daar een rol WC-papier in uw zakken steken, dat scheelt je toch ook alweer 30 cent vandaag. Vergeet zeker het BTW-bonnetje niet!
contextbinder
Well-known member
Hebben uiteraard de raad van hun boekhouder (die ook het kapsalon van haar moeder had vroeger) en die is er gerust in (het foefelen in kapsalons is het zwarte geld uiteraard - daar draait het allemaal om in feite). Ik begrijp dat zoiets als "klein geld" kan beschouwd worden maar als daar op jaarbasis een bedrag van 1500 € aan gekoppeld is kan dat mooi meegenomen zijn. Rijk wordt je daar niet van, het kost wat moeite (alloewel: kaart van de Colruyt op de zaak en 2 karretjes aan de kassa) maar voor een doorsnee werknemer is 1500 € best een mooi bedrag.In dat geval weet je dus niet of het allemaal niet-privé betaald wordt
Bestaat daar geen forfait voor dat je kan gebruiken, misschien eventueel 'kantoormateriaal' of iets dergelijks ? Dit zou een hoop tijd en moeite uit sparen om telkens die bonnetjes apart te laten afrekenen en te laten inboeken.
