Fotografiethread

Ik ben dit topic hier tegengekomen maar wat ik hier allemaal lees, ik ben echt een noob precies.
De helft snap ik niet eens :)
Zelf ben ik door mijn andere hobby (auto’s) in contact gekomen met fotografie.
Begonnen met een Sony A5100 en nu een A7 met kitlens. Ik ben er ondertussen al lang achter dat dit weer geen goedkope bezigheid is.
 
Vrijdag vertrek roadtrip Denemarken, Zweden, Noorwegen... Fuji X-T10 en 23mm erop en gaan :p

Sinds vorige week ben ik terug van een trip naar IJsland waar ik bijna drie weken was. Gewapend met mijn Fuji X-T2 en 18-135mm heb ik daar uitgebreid foto's kunnen nemen. De eerste week heb ik de Laugavegur gehiket en dat is wel een dankbare trekking om landschappen te fotograferen.

LV1.jpg


LV6.jpg


LV3.jpg


LV5.jpg


De foto's zijn wel afkomstig van Facebook en gecomprimeerd. Niet de beste kwaliteit dus.
 
Gisteren een halfuurtje tijd gehad om wat foto's te trekken in het Centraal Station van Antwerpen. Weinig tijd en ik vind het toch ook een uitdaging om "op straat" mensen vast te leggen op foto, omdat de kans altijd bestaat dat die persoon je opmerkt en je gaat aanspreken dat die het niet zo fijn vindt om gefotografeerd te worden. Daarom dat ik de mensen meestal vastleg met hun rug naar mij of aan de zijkant. Met een 35 mm "up close" gaan is me nog een drempel te hoog, ik hou liever wat afstand met een 85 mm.

Volgende keer moet ik daar eens een interessante plaats gaan zoeken en gewoon wachten tot iemand in mijn "frame" wandelt. *snap* Zo stond ik met vrouwlief te wachten aan de kassa in een winkel met zicht op de Meir en heb ik daar nog wel een interessante foto kunnen trekken van een kleurrijk koppel dat voorbij liep. Je subject moet enigszins ook wat fotogeniek zijn of op het moment van de opname een interessante houding aannemen. Dat is een esthetische momentopname. Ik regisseer op dat moment niets, want ik stuur niemand aan. Eigenlijk is dit een beetje zoals wildlifefotografie: je kan de hele dag foto's trekken van een leeuw en naar huis gaan met duizenden foto's, maar er zal altijd die ene foto zijn die er met kop en schouders bovenuitsteekt.

Toch wel een paar mooie plaatjes geschoten, denk ik. Eerst nog eens wat experimenteren in Capture One, want rechtstreeks uit de camera zijn foto's vaak nog wat vlak tenzij je tijdens golden hour aan het fotograferen bent.
 
Laatst bewerkt:
Gisteren een halfuurtje tijd gehad om wat foto's te trekken in het Centraal Station van Antwerpen. Weinig tijd en ik vind het toch ook een uitdaging om "op straat" mensen vast te leggen op foto, omdat de kans altijd bestaat dat die persoon je opmerkt en je gaat aanspreken dat die het niet zo fijn vindt om gefotografeerd te worden. Daarom dat ik de mensen meestal vastleg met hun rug naar mij of aan de zijkant. Met een 35 mm "up close" gaan is me nog een drempel te hoog, ik hou liever wat afstand met een 85 mm.

Toch wel een paar mooie plaatjes geschoten, denk ik. Eerst nog eens wat experimenteren in Capture One, want rechtstreeks uit de camera zijn foto's vaak nog wat vlak tenzij je tijdens golden hour aan het fotograferen bent.
Straatfotografie, in mijn ogen de moeilijkste tak van fotografie, maar tegelijk ook één van de mooiste.
Zelf ben ik daar een 6-7 tal jaar geleden mee bezig geweest, voornamelijk analoog.
Ook nooit echt durven "close" gaan wel.

Hier aan het kijken om de Sony A7iii te verkopen voor een Fuji X100V.
Nog compacter gaan lijkt me een groot voordeel.
Ik merk dat ik veel te weinig foto's maak omdat ik het lastig vind dat er een camera hangt te bengelen tijdens het wandelen.
Daar kan de compacte X100V misschien een oplossing in bieden.

Hier enkele snapshots van de laatste reis naar Oostenrijk en Italië:
 
Straatfotografie, in mijn ogen de moeilijkste tak van fotografie, maar tegelijk ook één van de mooiste.
Zelf ben ik daar een 6-7 tal jaar geleden mee bezig geweest, voornamelijk analoog.
Ook nooit echt durven "close" gaan wel.

Hier aan het kijken om de Sony A7iii te verkopen voor een Fuji X100V.
Nog compacter gaan lijkt me een groot voordeel.
Ik merk dat ik veel te weinig foto's maak omdat ik het lastig vind dat er een camera hangt te bengelen tijdens het wandelen.
Daar kan de compacte X100V misschien een oplossing in bieden.

Hier enkele snapshots van de laatste reis naar Oostenrijk en Italië:
Ik weet nog dat ik in een park in Iran werd aangesproken door een vrouw omdat ze toevallig voor mijn lens liep toen ik een landschapsfoto wou nemen. Strikt genomen was ik niet met straatfotografie bezig. Maar buiten dat heb ik eigenlijk nooit een negatieve reactie gehad, integendeel. In Teheran werd ik op een bepaald moment zelfs gevraagd om portretten te maken:



En een A7III verkopen ... ik loop er zelf mee rond en ik begrijp ergens wel dat het gevaarte lomp is. Dan heb je nog niet eens een belachelijk grote Canon 1DX bij. Als ik het compact zou willen houden kan ik manuele primes kopen, die zijn doorgaans véél kleiner en lichter dan autofocuslenzen.
 
Ik weet nog dat ik in een park in Iran werd aangesproken door een vrouw omdat ze toevallig voor mijn lens liep toen ik een landschapsfoto wou nemen. Strikt genomen was ik niet met straatfotografie bezig. Maar buiten dat heb ik eigenlijk nooit een negatieve reactie gehad, integendeel. In Teheran werd ik op een bepaald moment zelfs gevraagd om portretten te maken:


En een A7III verkopen ... ik loop er zelf mee rond en ik begrijp ergens wel dat het gevaarte lomp is. Dan heb je nog niet eens een belachelijk grote Canon 1DX bij. Als ik het compact zou willen houden kan ik manuele primes kopen, die zijn doorgaans véél kleiner en lichter dan autofocuslenzen.
Ik heb in Belgische steden toen wel een aantal "boze" blikken gekregen. Het lijkt me wel zo dat dat in andere landen minder het geval is.

Ik heb enkel een 24mm van Samyang. Heel klein, licht en goedkoop maar voor mij persoonlijk een toplens.
Had vroeger een Nikon D800 en D3 met de gekende lichtsterke lenzen van 14 tot 200mm. Dus ben uiteindelijk ook wel blij met het gewicht van de A7iii nu.
 
Ik heb in Belgische steden toen wel een aantal "boze" blikken gekregen. Het lijkt me wel zo dat dat in andere landen minder het geval is.

Ik heb enkel een 24mm van Samyang. Heel klein, licht en goedkoop maar voor mij persoonlijk een toplens.
Had vroeger een Nikon D800 en D3 met de gekende lichtsterke lenzen van 14 tot 200mm. Dus ben uiteindelijk ook wel blij met het gewicht van de A7iii nu.
Met een compacte Leica of die Fuji X100V ga je wat minder aandacht trekken, lijkt me. Maar met een brede lenshoek ga je dan toch weer dichterbij moeten komen en vind ik het ook uitdagender om een interessant beeld te maken.

En België heeft voor ons ook het probleem dat we het gewoon zijn. Andere landen lijken gewoon veel fotogenieker, maar dat is omdat die voor ons onbekend zijn.
 
Ik ben zelf eens het onderwerp geweest van een straatfotograaf in Hamburg, eigenlijk is dat allemaal zo erg niet maar ik begrijp waarom mensen het niet fijn vinden.

In Marrakesh was het wel een drama, iedereen begint er te schreeuwen om niet gefotografeerd te worden (zelfs al staan ze niet in de frame :sop:) of troggelen geld af.
 
Straatfotografie vind ik verreweg de leukste discipline van fotografie omdat het dicht leunt bij mijn eigen stijl. Het is ongedwongen, spontaan en niet vooraf gepland en tot in de puntjes uitgewerkt. Het is ook vrij breed en kan gemakkelijk overgaan in documentaire, architectuur, portretten of andere genres. Ik gebruik hiervoor mijn Fuji X-T2 met 35mm f/2 en dit is wel de ideale straatlens. Bevalt me meer dan de 23mm f/2 die toch wat te breed is naar mijn goesting. Bij straatfotografie combineer ik RAWs ook met jpeg's die ik schiet met de Acros-filmsimulatie. Als je dan de perfecte jpeg kan nemen, is dat dubbel zo leuk.

Het leukste aan straatfotografie zijn de spontane momenten die je moeilijk in een scenario kan gieten. Ik wilde eigenlijk een foto nemen van een gevel van een oud café in Leuven en plots komt er dan een agent aangewandeld die net onder de poster loopt van 'Abbey Road' waar de iconische Beatles toen vijftig jaar geleden overstaken. Dom toeval, maar dat maakt het zo leuk.

SF2.jpg


Of een bord met 'verboden toegang' op de grote markt van Mechelen waar plots doodleuk een bus voorbij rijdt.

SF4.jpg


Ook leuk zijn taferelen die je enkel kan vastleggen wanneer je door een stad dwaalt. Ik was in Luik aan het wandelen toen ik plots een openstaande garage zag waar een meneer met een nogal dikke buik aan het slapen was in een ruimte met een hele inboedel.

SF3.jpg


De zoektocht naar dergelijke momenten is minstens even leuk als het vastleggen van de foto zelf.
 
Ik ben zelf eens het onderwerp geweest van een straatfotograaf in Hamburg, eigenlijk is dat allemaal zo erg niet maar ik begrijp waarom mensen het niet fijn vinden.

In Marrakesh was het wel een drama, iedereen begint er te schreeuwen om niet gefotografeerd te worden (zelfs al staan ze niet in de frame :sop:) of troggelen geld af.
Héhé, Marrakesch. Dat zijn echte schurken, vooral op dat centraal plein Djemaa el Fna. Regelmatig zag je die muzikanten afstormen op een wat bedremmelde toerist met zijn cameraatje. Voor zowat élke gunst dat je daar vraagt vragen ze geld. Je kan er heel kwaad op zijn, nadat je je hebt laten vangen. Maar vanaf de tweede dag ga je héél anders om met die kerels. In de bazaar kon ik daar toch wel gewoon fotograferen zonder enig probleem, maar dat plein ... tjongejonge.
 
Een collega van me die al heel zijn leven bezig is met fotografie wist me eens te zeggen dat mensen vroeger het helemaal niet erg vonden zelfs om getrokken te worden door een fotograaf langs straat. Mensen vroegen het dan vaak zelf of gingen graag poseren. De mentaliteit is vooral de laatste 10 - 15 jaar zwaar veranderd volgens hem, mogelijks door de opkomst van de technologie (smartphones/digitale fotografie?) en/of gewoon de grotere bewustwording rond privacy?

Hij wist me ook te vertellen dat hij één keer een muilpeer gekregen heeft in Rome van een kwade voorbijganger die niet op de foto wou. :crazy:
 
Laatst bewerkt:
Ik denk dat het internet een beetje de boosdoener is van mensen die niet op foto willen staan op straat.

Vroeger kwam je misschien hooguit tussen iemand zijn vakantiefoto’s te staan die enkel door de vriendenkring gezien werden of in een obscuur magazine. Nu sta je direct op Facebook en Instagram waar iedereen je kan zien. Ook kan iedereen jouw foto gebruiken in een fake news artikel.
 
Bij mij helpt het niet dat ik nogal groot ben en dus weinig subtiel opval tussen het volk. Toch is het gewoon een kwestie van het te doen. Meestal trek ik dan een persoon en als ik dan opkijk zal ik daar bewust voorbij kijken, alsof ik een héél ander onderwerp heb gefotografeerd. Mensen weten ook (meestal) niet of je met een telelens trekt of met een breedhoeklens, tenzij je een medefotograaf op beeld hebt staan en die zal dat wel begrijpen (... one of us one of us one of us ...).

Landschapsfotografie met 500 mm. Het kan dus ook en geeft een héél boeiend perspectief:


En fuck ... die fotografieinfluencers belanden toch op de meest waanzinnig mooie plekken. De bossen hier in de buurt zijn mooi, daar niet van, maar dit ... is toch wat anders.
 
De grote uitdaging daar is inderdaad nog het wachten op de omstandigheden die het beeld nog wat originaliteit geven, want die omgeving ginder (de deadvlei) is zo fotogeniek dat je al serieus je best moet doen om daar slechte foto's te maken :D De meeste cliché-beelden zijn dan wel boompje-duintje-blauwe lucht. Dit is wel een hele mooie variatie!

Voor landschappen zijn de meer extreme perspectieven sowieso interessanter, omdat je die de kijker een "ander beeld" geven tov. hun referentiekader (50mm op FF, 35mm op APS-C). Voor landschappen ga ik daarom altijd prioriteit geven aan de 10-24 en de 50-140 en zelfs de 200mm.
 
De grote uitdaging daar is inderdaad nog het wachten op de omstandigheden die het beeld nog wat originaliteit geven, want die omgeving ginder (de deadvlei) is zo fotogeniek dat je al serieus je best moet doen om daar slechte foto's te maken :D De meeste cliché-beelden zijn dan wel boompje-duintje-blauwe lucht. Dit is wel een hele mooie variatie!

Voor landschappen zijn de meer extreme perspectieven sowieso interessanter, omdat je die de kijker een "ander beeld" geven tov. hun referentiekader (50mm op FF, 35mm op APS-C). Voor landschappen ga ik daarom altijd prioriteit geven aan de 10-24 en de 50-140 en zelfs de 200mm.
Die ene foto is getrokken met de Tamron 150-500mm, mogelijk eentje die ik op een wenslijst ga zwieren maar misschien ga ik die gewoon eens huren zoals @TYPHOON-online dat ook heeft gedaan met een gelijkaardige lens.

Wat die extreme perspectieven betreft heb je wel gelijk. Sommige mensen spreken van een 'landschapslens' of een 'portretlens' en beperken dat tot 1 soort bereik, maar ik vind dat heel beperkt.
 
amai, da leeft hier precies nog steeds! Ik moet nog eens wat rolletjes digitaliseren maar hier nog wat recente foto's die ik heb gemaakt met mijn fuji x100 (die ik heb laten vallen en nu met duct tape verder door het leven moet -.-)

De grote uitdaging daar is inderdaad nog het wachten op de omstandigheden die het beeld nog wat originaliteit geven, want die omgeving ginder (de deadvlei) is zo fotogeniek dat je al serieus je best moet doen om daar slechte foto's te maken :D De meeste cliché-beelden zijn dan wel boompje-duintje-blauwe lucht. Dit is wel een hele mooie variatie!

Voor landschappen zijn de meer extreme perspectieven sowieso interessanter, omdat je die de kijker een "ander beeld" geven tov. hun referentiekader (50mm op FF, 35mm op APS-C). Voor landschappen ga ik daarom altijd prioriteit geven aan de 10-24 en de 50-140 en zelfs de 200mm.

is volgens mij ook helemaal niet zo ongewoon om landschappen te fotograferen met een telezoom, toch? Meestal als ge ergens zijt aan het wandelen en er is ergens zo'n uitkijkpunt hebt ge echt veel voorgrond die niet per se goed pakt op de foto, maar ligt er iets in de verte dat wel indrukwekkend is. Ik kan echt moeilijk wennen aan die extreme wide angles. Meestal doen mensen daar zoiets mee:

34917206910_b35ff8ee7f_b-800x534.jpg

(niet mijn foto btw)

Iets in de voorgrond dat dan heel groot t.o.v. het landschap achterin geplaatst wordt. Dit is een schone foto he, maar ik doe dat dan een paar keer en dan heb ik het truckske door en daarna vind ik het niet meer interessant. Ik heb een 16-35GM omdat ik dacht dat ik dat op evenementen veel zou gebruiken maar dat valt ook tegen... Ik krijg nogal rap een 'vertigo' gevoel krijg wanneer mensen op de voorgrond heel groot zijn en dat alles erachter heel klein wordt. Sowieso is UWA een van de moeilijkste dingen om goed/origineel te doen vind ik.

Ben topic hier een beetje uit het oog verloren hier maar het leeft duidelijk nog! Fijn om te zien ook. Bij deze wat beelden uit mijn x100 (die ik helaas heb laten vallen en nu met duct tape door het leven moet).

beetje creepen bij de speeltuin:

JAmzLXh.jpeg



B6h182Q.jpeg
 
Laatst bewerkt:
Hoe breder de lens, hoe uitdagender het wordt een interessante foto te nemen. Mijn UWA gebruik ik het minste, maar ik zou de oefening moeten maken om daarmee rond te lopen en ad random wat foto's mee te trekken. In een kerk of kathedraal komt die sowieso van pas, want dan kan je de weidsheid van een scène heel treffend mee vangen maar onlangs in Maastricht vond ik die ook interessant in smalle steegjes. Geen handige lens voor portretten, dan moet je héél dichtbijkomen en de vervorming is vaak te groot waardoor je geen flatterend portret krijgt. Het kan echter wel in een soort reportagestijl, waarbij je de weidsheid van een landschap benadrukt maar tegelijk ook je subject prominent in beeld krijgt.
 
Ik gebruikte vroeger mijn 16-35 uitsluitend, vond dat echt plezant. Of het originele/mooie beelden waren is iets anders natuurlijk :p
Nu mijn 6D (zonder te laten vallen) de geest heeft gegeven ga ik ook terug wat analoog fotograferen denk ik! Eens al mijn materiaal afstoffen en zien welke ik nog kan gebruiken.. Alhoewel ik denk dat het de A1 zal worden. Jammergenoeg geen goeie ruimte in huis om de doka ook terug te installeren.
 
Terug
Bovenaan