Financiële steun van ouders: het nieuwe normaal of voor de happy few?

Hoeveel financiële steun kreeg ik na het afstuderen of bij de aankoop van een woning?

  • Helemaal niets

    Stemmen: 114 32,6%
  • < 10.000

    Stemmen: 62 17,7%
  • 10.000 - 50.000

    Stemmen: 88 25,1%
  • 50.000 - 100.000

    Stemmen: 40 11,4%
  • >100.000 of woning/bouwgrond

    Stemmen: 46 13,1%

  • Totaal aantal stemmers
    350
Ja mijn ouders hadden hun afbetaald huis en elk een pensioen. Dat was het. Dus een duw in de rug konden die niet geven. Er was wel een spaarpotje maar ik zou nooit aanvaard hebben dat ze daar iets uit gaven in de veronderstelling dat ze idd nog dertig jaar konden leven. Mijn schoonouders kunnen bijvoorbeeld makkelijk een duw in de rug geven maar die weigeren. Enfin, we hebben het nooit gevraagd omdat we dat antwoord op voorhand wisten.
Ik begrijp niet wat er zo vreemd is aan moeten wachten op een erfenis eer te kunnen kopen. En feit dat een huis nú al op naam kinderen staat = ze hebben een huis. Feit dat wij als ouders ons huis in eigendom hebben en de kinderen ooit gaan erven = ze hebben een tweede huis. Tis niet omdat ze de sleutels nog niet hebben dat het niet uiteindelijk van hen is. Als ik sterf zoals mijn ouders, dan zijn ze 22 en 25.
Ze hebben een huis inderdaad. Maar als jij hopelijk blijft leven zullen ze hoe dan ook nog een huis voor hun eigen moeten kopen om in te kunnen wonen.
 
Ze hebben een huis inderdaad. Maar als jij hopelijk blijft leven zullen ze hoe dan ook nog een huis voor hun eigen moeten kopen om in te kunnen wonen.
Of ze huren omdat ze WETEN dat ze toch een kant-en-klaar huis zullen hebben tegen de tijd dat ze het huurgeld niet meer op gaan kunnen hoesten (= tegen hun pensioen)?

NIEMAND "moet" kopen 😉
 
Ze hebben een huis inderdaad. Maar als jij hopelijk blijft leven zullen ze hoe dan ook nog een huis voor hun eigen moeten kopen om in te kunnen wonen.
De ene zal hoe dan ook zelfstandig kunnen wonen en tegen die tijd - pak 12 jaar, dan heeft hij wel ergens een opleiding achter de rug - is er zeker 1 huis vrij. Progressieve aandoeningen, we doen daar niet flauw meer over, dat einde komt in zicht. Onze jongste is een enorm vraagteken qua evolutie. Het is heel goed mogelijk dat hij nooit écht zelfstandig zal kunnen wonen. Als wij komen te overlijden, zal er een provisie zijn dat hij kan hier blijven mits inwonende hulp.
 
Of ze huren omdat ze WETEN dat ze toch een kant-en-klaar huis zullen hebben tegen de tijd dat ze het huurgeld niet meer op gaan kunnen hoesten (= tegen hun pensioen)?

NIEMAND "moet" kopen 😉
Kan en klaar is misschien ook wel overdreven.

Uiteraard moet niemand kopen. Maar het verwerven van een huis is toch wel een belangrijk punt voor veel mensen. Ook jij was gebrand op het verwerven van een woning, dus jij snapt het als geen ander denk ik dan?

Ik vind het gewoon een raar statement om te zeggen dat ze een huis hebben. Ze hebben een huis als erfenis bij overlijden. Voor mij is dat niet hetzelfde.
 
Kan en klaar is misschien ook wel overdreven.

Uiteraard moet niemand kopen. Maar het verwerven van een huis is toch wel een belangrijk punt voor veel mensen. Ook jij was gebrand op het verwerven van een woning, dus jij snapt het als geen ander denk ik dan?

Ik vind het gewoon een raar statement om te zeggen dat ze een huis hebben. Ze hebben een huis als erfenis bij overlijden. Voor mij is dat niet hetzelfde.
Ik heb een huis gekocht omdat ik dacht dat dat zo hoorde toen. Had ik geweten wat ik nu weet, zou ik het niet gedaan hebben. Want ik wil al jaren verhuizen en meer rust. Maar verhuizen wil zeggen ofwel verkopen, ofwel verhuren. En als getrouwde vrouw kon ik die beslissing niet eenzijdig nemen.

Nu heb ik inderdaad terug een huis gekocht. Om meerdere redenen waarvan mijn dochter én een vast bedrag dat maandelijks van de rekening gaat en volgend jaar en alle jaren die er op volgen, niet kan stijgen, de 2 belangrijkste zijn.

Ze heeft 2 kinderen én 2 huizen. Als ik ga erven, krijg ik de waarde van een half huis. Dat zal me niet in staat stellen een volwaardige gezinswoning aan te schaffen.
Als ik het goed begrepen heb, krijgt haar oudste zoon het ene huis bij het overlijden van haar Schoonouders? Aangezien squid zélf al veertiger is, zullen die mensen nu al boven de 65j zijn? Statistisch gezien is de kans groot op zijn eigen woning nog voor zijn 30ste dan. Niet slecht geboerd dan toch? En als de jongste niet zelfstandig zal kunnen wonen, zal hij normaal ook niet vrij over al zijn geld kunnen beschikken. Een volledige gezinswoning zal dan hoogst waarschijnlijk ook compleet "nutteloos" zijn voor hem, toch? Zijn beleving over een eigen woning zal waarschijnlijk ook anders zijn dan voor de doorsnee Bg-gebruiker....
 
Of ze huren omdat ze WETEN dat ze toch een kant-en-klaar huis zullen hebben tegen de tijd dat ze het huurgeld niet meer op gaan kunnen hoesten (= tegen hun pensioen)?

NIEMAND "moet" kopen 😉
Je kan toch geen rekening houden met iets dat je misschien op je 60ste gaat krijgen ?

Daarvoor je hele leven ervoor huren lijkt me een vreemde keuze (tenzij je natuurlijk geen andere keuze hebt door omstandigheden). Wie weet worden jullie 100 en komt het huis nog later pas vrij. Of scheiden jullie en verkopen noodgedwongen het huis, of veranderen jullie van gedachten, etc.

Zoiezo wil je toch in je leven ergens vroeger al settlen en niet de hele tijd 'wachten' op een huis dat ooit komt.

Maar ieder zijn ding natuurlijk :).

Ik verwacht dat ik pas in de 70 ben als mijn laatste ouder sterft (al mijn grootouders zijn 90+ geworden, ik verwacht dus niet minder van mijn ouders). Erfenis zie ik als iets dat waarschijnlijk mij gaat skippen en eerder naar mijn kinderen of klein kinderen gaat gaan. Op mijn 70 is mijn oudste kind ook al 45 dus hopelijk zelf al gesettled.
 
Laatst bewerkt:
Je kan toch geen rekening houden met iets dat je misschien op je 60ste gaat krijgen ?

Daarvoor je hele leven ervoor huren lijkt me een vreemde keuze (tenzij je natuurlijk geen andere keuze hebt door omstandigheden). Wie weet worden jullie 100 en komt het huis nog later pas vrij. Of scheiden jullie en verkopen noodgedwongen het huis, of veranderen jullie van gedachten, etc.

Zoiezo wil je toch in je leven ergens vroeger al settlen en niet de hele tijd 'wachten' op een huis dat ooit komt.

Maar ieder zijn ding natuurlijk :).
Of ze winnen de lotto en kopen een huis van een miljoen of ze vinden een partner die al een eigen huis heeft of ze reizen als volwassene de ganse wereld rond en willen dan zeker geen bakstenen blok aan hun been, of....

Zoveel mogelijke scenario's... Maar blijkbaar is de schenking van 1van de huizen dus wél al gebeurd 😉
 
Of ze winnen de lotto en kopen een huis van een miljoen of ze vinden een partner die al een eigen huis heeft of ze reizen als volwassene de ganse wereld rond en willen dan zeker geen bakstenen blok aan hun been, of....

Zoveel mogelijke scenario's... Maar blijkbaar is de schenking van 1van de huizen dus wél al gebeurd 😉

Wel ja, dat is mijn punt. Nu beslissingen maken (zoals geen huis kopen) op basis van onzekere factoren binnen decennia lijkt me wat risky.

Maar het kan zeker logisch zijn in sommige situaties. Als je bijvoorbeeld inderdaad niet perse een huis wilt, enkel 1 voor je pensioen later. Maar het is een beetje een gok om er van uit te gaan dat je kinderen zo denken. Maar in zijn geval is de gok misschien goed uitgekomen en zien de kinderen het op dezelfde manier :).

Maar dan zorgen ze er wel best voor dat ze het geld dat ze anders in een huis hadden gestoken niet verkwisten.
 
Euh... De kinderen zitten nog op de basisschool, had je dat ook begrepen?

Die nemen "nu" geen beslissinge, die kunnen daar nog 2 decennia mee wachten vooraleer ze zelfs maar de optie zouden hebben om met eigen middelen iets te kopen..
 
Euh... De kinderen zitten nog op de basisschool, had je dat ook begrepen?

Die nemen "nu" geen beslissinge, die kunnen daar nog 2 decennia mee wachten vooraleer ze zelfs maar de optie zouden hebben om met eigen middelen iets te kopen..

Nee, ik snap het.
Ik heb het over de beslissing die ze binnen 2 decennia gaan moeten maken. Als hij nu veertiger is, is hij binnen 2 decennia hopelijk nog heel ver van dood.
Jullie gaan uit van een 'vroege' dood waardoor die erfenis niet zeer laat komt in het leven van de kinderen.
 
Ja maar goed op die manier heb ik 3 huizen :p
Ik blijf het raar vinden dat er eerst iemand moet sterven voor je dus een financiële duw in de rug kan krijgen. Met wat geluk leven die mensen nog 30 jaar, dan heb je financieel een tegenvaller natuurlijk.

In mijn vriendenkring zit ook zo een kerel die een heel mooi huis heeft op zijn 29ste. Zijn beide ouders zijn wel al even overleden, dus ik benijd hem niks.
Niet iedereen verdient 6800 euro netto met een Porsche als bedrijfswagen, doe eens niet zo wereldvreemd.
 
Vroeger nooit veel extra's gekregen, gewoon studies, kledij en beetje zakgeld en that's it. We waren ook met 3 studenten, waarvan 2 op kot in het dure Leuven. Klasgenoten in het hoger werden beloond met een eerste autotje of 5000 euro omdat ze na 4 jaar met de hakken over de sloot hun bachelor behaald hadden, zulke zaken zaten er niet in.

Verjaardagen steevast een cadeau van 25-50 euro, nieuwjaar idem, dus pakweg 100/jaar. Ouders beiden in het onderwijs, moeder lager,vader eerst lector-> laatste 15 jr directieniveau, nu beiden bijna 60. Altijd zeer eenvoudig geleefd, nooit luxe, in gewoon groot rijhuis dat al bijna 15 jaar afbetaald is. Op vlak van liefde, reizen, warmte niks te kort. Wel soms het gevoel dat ik als oudste meer zaken zelf diende te bekostigen (laptop, wagen, rijbewijs). Over geld praten was zeer moeilijk, mijn vader vindt dat ik er te veel met bezig ben, maar dat komt ook door altijd vakantiewerk te (moeten)doen om iets te kunnen bereiken.


Sinds 1 jaar is de laatste grootouder overleden. Recent is de woning na een jange leegstand ook verkocht voor 450,gedeeld door 4 moet er daar toch 100K naar mijn vader gegaan zijn. Het geld was al eerder verdeeld en mijn vader is beginnen inzien dat die erfenis nu veel te laat komt en dat er veel verdampt richting staat als je geen maatregelen treft. Ik denk dat de hopeloze huizenjacht van mijn jonge zus hem ook wel heeft doen inzien dat je zonder steun overboden wordt.
Enkele maanden terug hebben we dan (nog half jaar voor de verkoop van het huis) toch 15000 euro gekregen, niet super veel, maar het is toch iets. Stiekem hoop ik soms wel dat er in het kort nog iets volgt, want ik ben er zeker van dat mijn ouders een gemiddelde woning aan spaargeld op hun rekeningen staan hebben. Het ligt helaas zeer gevoelig om daar over te beginnen.. Mijn vader is ook van mening dat wij het beter hebben omdat we 2 eigendommen hebben, hoewel dat imo irrelevant is omdat beiden door arbeid verworven zijn.
 
Chauffagist: jammer dat ze het er niet openlijk over willen hebben.
Maar waarschijnlijk zijn ze wat zoals mijn ouders en "moeten" ze een appeltje voor de dorst hebben.
Ze hebben het bij ons nooit over concrete bedragen gehad, tot mijn zus plots op straat stond en ze 60.000 euro hebben vrijgemaakt om haar te helpen met de aankoop van een huis (dat bedrag staat beschreven bij de notaris als "voorschot van de erfenis").
Dus waarschijnlijk hebben mijn ouders, naast een huis dat tegen de 400k aantikt, nog een spaarpot van rond de 100k staan, waarvan ze dus ongeveer de helft armer zijn nu.
Zij "moeten" bvb voldoende geld hebben staan om een nieuwe auto te kopen (wat ze in januari ook hebben gedaan, cash een auto betaald van 35k) zelfs al zijn ze full omnium verzekerd. Al mijn grootouders zijn overleden aan kanker en dat is helaas een smerige ziekte die veel geld kost. Aan dokterskosten (gelukkig is er de maximumfactuur!), extra hulp in huis, je huis aanpassen indien nodig,... Dus waarschijnlijk hebben die 30.000 euro gereserveerd puur voor "ziektekosten".
En dat is hun goed recht, het is hun geld. En net zoals bij jou, doppen hun kinderen prima hun eigen boontjes. Ik ben zelf opgegroeid in een rijhuis, dus volstaat dat voor ons ook. Natuurlijk zou het leuk zijn als ze me ook 60k hadden willen geven zodat ik had kunnen kopen wat ik had willen kopen. Maar het is HUN geld, niet het mijne. Dus heb ik er geen enkel "recht" op. Jij verdient ook heel royaal de kost, dus snap ik het volledig dat ze geen enkele noodzaak zien om je nu al iets toe te stoppen.. In hun hoofd is dat namelijk hun "noodreserve" en niet "geld dat ze op overschot hebben".
 
Chauffagist: jammer dat ze het er niet openlijk over willen hebben.
Ja soms is dat wel vervelend, ik denk dat het ook komt omdat mijn ouders zelf niks kregen.Mijn ouders zijn zeer warme en lieve mensen, ik was/ben niet altijd de gemakkelijkste, maar toch zijn ze er in geslaagd mij een warme/liefdevolle opvoeding te geven. Op dat vlak ben ik hun 100% dankbaar. Een duwtje had bij de aankoop welkom geweest, maar kijk ja het is zonder duwtje ook gelukt.

Maar waarschijnlijk zijn ze wat zoals mijn ouders en "moeten" ze een appeltje voor de dorst hebben.
Ze spreken soms van een vakantiewoning of nieuwe bungalow voor hun oude dag maar ik weet dat ze dat niet gaan doen. Ik denk dat oppotten in hun ogen zeer veilig is en risicoloos, verhuizen zou in hun ogen te veel stress veroorzaken.
Dus waarschijnlijk hebben mijn ouders, naast een huis dat tegen de 400k aantikt, nog een spaarpot van rond de 100k staan, waarvan ze dus ongeveer de helft armer zijn nu.
Met mijn schoonvader kan ik wel heel open praten over geld en bedragen. Ik had het over de prijzen van badkamers van 30K en het feit dat mensen van hun leeftijd 55+ wandelende spaarvarkens zijn en minstens 100K spaargeld hebben. Hij zei dat 100K nog weinig is voor doorsnee werkende mensen van hun leeftijd.
. Jij verdient ook heel royaal de kost, dus snap ik het volledig dat ze geen enkele noodzaak zien om je nu al iets toe te stoppen..
Cho royaal zou ik niet durven zeggen. Nu zal het ook een jaar minder zijn als LIO.
 
Als een koppel meer dan 4000 netto heeft, hebben ze in mijn ogen een royaal inkomen 😜

Mijn ouders waren fabrieksarbeiders waarvan de mama deeltijds werkte én ze hebben in 2000 een nieuwbouw gezet, 100k op overschot hebben is zeker in hun geval (niets zelf geërfd, 2 dochters laten studeren) echt een ferme smak spaargeld 😁
 
Wij zijn met 3 kinderen thuis en hebben elk 25k gekregen op ons 18e. Ik heb intussen een klein appartementje gekocht, maar dat geld had ik zelfs niet nodig. Intussen vriendin leren kennen en we willen binnen enkele jaren overstappen naar een eigen huis. Dan zal het wel smeken worden bij alle kanten van de familie omdat een bescheiden huisje met tuintje in Gent onbetaalbaar is geworden voor tweeverdieners met een doorsnee inkomen. Je zou kunnen zeggen "Ga dan buiten Gent gaan wonen", maar ik vertik het. Ik ben van het principe 'wonen waar je werkt' en ik zou mijn kwartiertje fietsen naar het werk nooit willen inruilen voor een halfuur met de wagen (+parking betalen in centrum Gent) of een hele tocht waarbij je fiets/trein/tram moet combineren om op je werk te geraken. Spijtig dat jonge gezinnen zo worden buiten geconcurreerd, maar dat is een andere discussie.

Ik ben heel blij dat ik iets heb gekregen, dat ik heb kunnen studeren en dat ik nooit iets tekort kwam. Ik vind het wel jammer dat ik nooit echt financieel 'advies' heb gehad van mijn ouders. Bij mijn ouders is de spaarboek heilig en ik heb zelf dus ook het grootste deel van mijn spaargeld altijd laten staan op een spaarrekening zonder beter weten. Had ik direct beginnen beleggen op mijn 18e kon ik al wat meer hebben opgebouwd, maar goed, beter laat dan nooit.
Wtf? Je bent dus van plan om overal te gaan bedelen omdat je een dure woning wil kopen dat je eigenlijk niet kan betalen.
 
Nee nee, ik heb het iets te hard uitgedrukt omdat ik enorm gefrustreerd ben door de woningprijzen hier. We gaan waarschijnlijk gewoon naar beide ouders gaan om te vragen of we nog een extra duwtje kunnen krijgen. Als het een nee is, dan is dat zo en moeten we wel op zoek gaan naar alternatieven buiten de stad. Ik vind het gewoon jammer, zoals ik al zei, dat de doorsnee middenklasse een doorsnee huis niet meer kan betalen.
Of misschien ben je geen middenklasse meer :p. Of gewoon geen middenklasse meer in die stad.

Kunt altijd de rijke stinkerd komen uithangen in Limburg :p. Of de uberrijke stinkers in Wallonië
 
Nee nee, ik heb het iets te hard uitgedrukt omdat ik enorm gefrustreerd ben door de woningprijzen hier. We gaan waarschijnlijk gewoon naar beide ouders gaan om te vragen of we nog een extra duwtje kunnen krijgen. Als het een nee is, dan is dat zo en moeten we wel op zoek gaan naar alternatieven buiten de stad. Ik vind het gewoon jammer, zoals ik al zei, dat de doorsnee middenklasse een doorsnee huis niet meer kan betalen.
Ik zou me echt kapotschamen om te bedelen om geld. Al is het bij mijn ouders. Zal er ook wel aan liggen doordat ik bij zo weinig mogelijk mensen in het krijt wil staan.
 
Ik zou me echt kapotschamen om te bedelen om geld. Al is het bij mijn ouders. Zal er ook wel aan liggen doordat ik bij zo weinig mogelijk mensen in het krijt wil staan.
Ik vind dat ook maar vreemd vanuit mijn opvoeding. Ik heb wel dingen gekregen, maar er expliciet om vragen dat zou zowel bij mij als bij mijn familie toch wel gewrongen hebben.
 
Terug
Bovenaan