Extreem pestgedrag/geweld op school

[Sylverscythe]

Gewoon keihard aanpakken, en dat geweld niet meer met de mantel der liefde bedekken of automatisch negeren omdat de dader minderjarig is. In de USA zou het niet waar zijn, daar kregen de ouders van de dader de volledige medische rekening gepresenteerd.

En neen, dat gaat pesterijen of vechtpartijen niet doen ophouden, maar op die manier laat je de dader tenminste zien dat het als maatschappij niet aanvaard wordt. Zover geraken we hier in België al lang niet meer.

Ik zou precies eerst cijfers willen zien dat er in het Amerikaanse systeem minder wordt gepest en/of er minder "leerling-tegen-leerling-geweld" wordt gepleegd, voor we een land dat de "school bully" bekend heeft gemaakt in de popcultuur als voorbeeld stellen.

 

[Sir.Killalot]

Ik ga mezelf even citeren uit een ouder topic hier op het forum over pesten:

Wat me ook wel opvalt is hoe weinig mensen er hier voor uitkomen dat ze zélf gepest hebben. Ik kan dat eigenlijk moeilijk geloven. Enfin, ik kan geloven dat mensen van zichzelf geloven dat ze nooit gepest hebben, maar dan hanteren ze ofwel een heel enge definitie van pesten, ofwel kennen ze zichzelf niet of zijn ze niet eerlijk tegenover zichzelf.

Ook in dit topic ben ik er vrij zeker van dat een groot deel van de posters ooit zelf gaat deelgenomen hebben aan pesterijen, die mee gefaciliteerd hebben of in elk geval niet hebben ingegrepen bij pestgedrag van anderen. Als ik zie hoe weinig schuldbesef of -inzicht er is bij de meeste mensen, kan je zoveel met de vinger wijzen naar scholen en ouders als je wilt, of dreigen met zware straffen, dat gaat maatschappelijk allemaal weinig uithalen. Het zoveelste maatschappelijke probleem waar vooral naar anderen wordt gewezen, maar waarbij het eigen (al dan niet historische) gedrag nooit in vraag wordt gesteld. Terwijl dat laatste vaak net de reden is waarom pestgedrag kan blijven voortduren. Dit topic gaat natuurlijk over extreem pestgedrag, en daar moeten school en overheid effectief veel sneller en harder in optreden, maar ook dat extreme gedrag wordt voortgestuwd door de kuddementaliteit die meestal kant kiest van de pester en niet van de gepeste, of in elk geval niet tussenkomt.

Ik ben zowat heel mijn kindertijd gepest geweest, en ik ben er zeker van dat 95% van de mensen die toen meededen daar nu van denken dat ze iets mis hebben gedaan, als ze het zich nog überhaupt herinneren. Maar het is zo dat pesten in stand blijft gehouden, en dat het ook kan uitgroeien tot extreem pesten. Zeker nu met sociale media waar je als slachtoffer op elke plaats en elke tijd geraakt kan worden. Nog een reden waarom we die sociale media beter achter slot en grendel zouden steken voor kinderen en jongeren.

 

[Straddle]

En weeral dat romantiseren van de Amerikaanse cultuur. Hun aanpak negeert hoe diepgeworteld geweld daar in de samenleving zit. Naast het risico op escalatie eindigen slachtoffers in de VS vaak met een gebrek aan ondersteuning, terwijl scholen zich juridisch indekken in plaats van hulp te bieden. Focus ligt ook helft van de tijd op straf en financiële compensatie, terwijl er weinig aandacht is voor preventie en herstel. Dat systeem zorgt er juist voor dat het geweld escaleert.

Of you know... we eindigen gewoon met school shootings, aangezien dat eerder de regel is dan de uuit

Focus zou moeten liggen op preventie en onderwijs en eerder de oorzaken van pestgedrag aanpakken, zoals sociale druk, gebrekkige opvoeding, en een gebrek aan sociale vaardigheden.

Je maakt hier weer een hele resem assumpties waarvoor er geen enkele evidentie is in dit geval. Veel van die vechtersjassen komen uit normale gezinnen, met hetzelfde onderwijs als anderen, evenveel kansen als de rest, ... maar zijn nog gewoon agressiever. Je gaat nooit oplossen door telkens ervan uit te gaan dat het ook ergens slachtoffers zijn. Je moet gewoon als maatschappij laten zien dat dit gedrag onaanvaardbaar is, in plaats van het te gaan excuseren (genre "sociale druk" of "gebrekkige opvoeding"). Die parameters zijn zelden van toepassing op de agressors en zelfs als ze er al zouden zijn, dan zijn ze nog geen excuus om dit extreme geweld te justifiëren.

 

[Straddle]

Ik zou precies eerst cijfers willen zien dat er in het Amerikaanse systeem minder wordt gepest en/of er minder "leerling-tegen-leerling-geweld" wordt gepleegd, voor we een land dat de "school bully" bekend heeft gemaakt in de popcultuur als voorbeeld stellen.

Pesten (en vechtpartijen) heb je overal, er is geen magisch middel om dat te voorkomen. Je kan wel kiezen hoe je daarop reageert als maatschappij, ga je het excuseren ("ze zijn ook ergens slachtoffer van sociale druk of een gebrekkige opvoeding") of ga je duidelijk maken dat het niet tolereerbaar is? Ik zou voor het laatste gaan.

 

[Smodge]

Je maakt hier weer een hele resem assumpties waarvoor er geen enkele evidentie is in dit geval. Veel van die vechtersjassen komen uit normale gezinnen, met hetzelfde onderwijs als anderen, evenveel kansen als de rest, ... maar zijn nog gewoon agressiever. Je gaat nooit oplossen door telkens ervan uit te gaan dat het ook ergens slachtoffers zijn. Je moet gewoon als maatschappij laten zien dat dit gedrag onaanvaardbaar is, in plaats van het te gaan excuseren (genre "sociale druk" of "gebrekkige opvoeding"). Die parameters zijn zelden van toepassing op de agressors en zelfs als ze er al zouden zijn, dan zijn ze nog geen excuus om dit extreme geweld te justifiëren.

Jouw aanpak helpt echt niemand vooruit. Niet de daders, niet de slachtoffers, niemand. Sociale druk en gebrekkige opvoeding zijn wél belangrijke factoren, en er is een berg onderzoek naar antisociaal gedrag dat je keihard tegenspreekt.

Newsflash: "Normale" gezinnen bestaan niet in een vacuüm. Wat jij doet is alles weer lekker simplistisch maken, zonder echt na te denken over wat erachter zit. Het onderzoeken van oorzaken heeft helemaal niets, maar dan ook niets te maken met excuseren. Begrijpen waarom iets gebeurt, betekent niet dat je het goedkeurt. Het is juist stap één om het beter aan te pakken en herhaling te voorkomen. Dat nuanceverschil moet je natuurlijk wel willen zien.

Straf versus begrip als tegenpolen zien is trouwens gewoon een vals dilemma. Je kunt beide tegelijk doen.

Het effect van een puur strafgerichte aanpak slaagt ook op niets en is weer zo'n kortetermijn denken dingetje zonder écht oplossingen te hebben.
Jouw manier leidt gewoon tot onderdrukking van het gedrag in plaats van een echte verandering of het verder vervreemden, met alle gevolgen van dien.

Nogmaals, het merendeel van de criminologische en sociologische literatuur spreekt jou in a million ways tegen. Sociale en psychologische factoren zijn bij het ontstaan van agressief gedrag net super belangrijk. Maar ja, dat betekent wel dat je verder moet kijken dan “dit gedrag is fout, dus straf!"...

 

[June]

En weeral dat romantiseren van de Amerikaanse cultuur.

Amerika is letterlijk het allerlaatste land dat je als voorbeeld zou moeten nemen.

Als er nou 1 land is waar kinderen veel pesten op school dan is het wel daar. Het zou mij ook niet verbazen als in Frankrijk ook structureel meer gepest wordt dan in het noorden van Europa.

 

[Straddle]

Jouw aanpak helpt echt niemand vooruit. Niet de daders, niet de slachtoffers, niemand. Sociale druk en gebrekkige opvoeding zijn wél belangrijke factoren, en er is een berg onderzoek naar antisociaal gedrag dat je keihard tegenspreekt.

Newsflash: "Normale" gezinnen bestaan niet in een vacuüm. Wat jij doet is alles weer lekker simplistisch maken, zonder echt na te denken over wat erachter zit. Het onderzoeken van oorzaken heeft helemaal niets, maar dan ook niets te maken met excuseren. Begrijpen waarom iets gebeurt, betekent niet dat je het goedkeurt. Het is juist stap één om het beter aan te pakken en herhaling te voorkomen. Dat nuanceverschil moet je natuurlijk wel willen zien.

Het gedrag van de dader gaan excuseren/goedpraten/justifiëren gaat hier niemand vooruit helpen om tot een betere oplossing te komen.
Je zou beter gewoon eens beginnen te aanvaarden dat sommige mensen dit agressief gedrag gewoon stellen zonder reden (met of zonder de klassieke sociologische excuses). In dit geval las ik dat die gast al een naam had van vechtjas, hij had een reputatie hoog te houden en is daarom als een gek beginnen te kloppen op iemand die niets gedaan heeft. Dat staat los van zijn achtergrond.
Dit is niet speciaal op jou gericht, maar het is een reactie die wel vaker bij sommigen zie: er gebeurt iets compleet onaanvaardbaar dat kort en krachtig bestraft zou moeten worden, maar in plaats daarvan gaan sommigen op zoek naar smoesjes/redenen waarom het dader eigenlijk ook een slachtoffer kan zijn. Je slaat daarmee de bal mis.

 

[Smodge]

Het gedrag van de dader gaan excuseren/goedpraten/justifiëren gaat hier niemand vooruit helpen om tot een betere oplossing te komen.

Talking to a wall, part #1337

Ik word er echt moe van dat dit een herhaling wordt. Je blijft maar hetzelfde herhalen zonder enige onderbouwing, terwijl je de inhoudelijke argumenten en feiten compleet negeert.

Nogmaals, er is genoeg onderzoek dat jouw aannames keihard tegenspreekt.

Je zou beter gewoon eens beginnen te aanvaarden dat sommige mensen dit agressief gedrag gewoon stellen zonder reden (met of zonder de klassieke sociologische excuses). In dit geval las ik dat die gast al een naam had van vechtjas, hij had een reputatie hoog te houden en is daarom als een gek beginnen te kloppen op iemand die niets gedaan heeft. Dat staat los van zijn achtergrond.
Dit is niet speciaal op jou gericht, maar het is een reactie die wel vaker bij sommigen zie: er gebeurt iets compleet onaanvaardbaar dat kort en krachtig bestraft zou moeten worden, maar in plaats daarvan gaan sommigen op zoek naar smoesjes/redenen waarom het dader eigenlijk ook een slachtoffer kan zijn. Je slaat daarmee de bal mis.

Die houding van "aanvaard het maar" zonder enige onderbouwde argumenten of data. Hard pass. Dat soort Trumpiaanse redeneringen, waarbij je feiten afdoet als "excuses" werken gewoon niet voor mij. Jij mag criminologische en sociologische inzichten negeren, maar ik ga wel uit van de feiten.

NIEMAND praat iets goed of justifieert agressief gedrag. Het gaat om een EN-EN-verhaal: én begrijpen waarom mensen dit gedrag vertonen, én het gedrag gepast bestraffen. Beide zijn nodig.

Het onderzoeken van oorzaken is niet hetzelfde als goedpraten. Het is een essentieel onderdeel van het aanpakken van problemen. Als je de onderliggende factoren negeert, krijg je ineffectieve oplossingen die het probleem alleen maar in stand houden of erger maken.

Dat soort puur strafgerichte mentaliteit, waar het menselijk aspect totaal ondergeschikt is aan "gewoon aanpakken," mag misschien werken in Amerika (spoiler: it doesn't) waar ze elke keer het menselijke aspect opofferen in ruil voor financiële belangen. Maar hou die mentaliteit alsjeblieft weg uit België. Ik zie liever structurele oplossingen die menselijk én effectief zijn.

En ja. Daar hoort gepast straffen ook bij.

modedit: lettertype op normale grootte gezet

 

[Sylverscythe]

Pesten (en vechtpartijen) heb je overal, er is geen magisch middel om dat te voorkomen. Je kan wel kiezen hoe je daarop reageert als maatschappij, ga je het excuseren ("ze zijn ook ergens slachtoffer van sociale druk of een gebrekkige opvoeding") of ga je duidelijk maken dat het niet tolereerbaar is? Ik zou voor het laatste gaan.

Ik zou eerst kijken of het systeem dat ik bewierook effectief beter is.

 

[June]

Het gedrag van de dader gaan excuseren/goedpraten/justifiëren gaat hier niemand vooruit helpen om tot een betere oplossing te komen.

[knip]

Dat staat los van zijn achtergrond.
Dit is niet speciaal op jou gericht, maar het is een reactie die wel vaker bij sommigen zie: er gebeurt iets compleet onaanvaardbaar dat kort en krachtig bestraft zou moeten worden, maar in plaats daarvan gaan sommigen op zoek naar smoesjes/redenen waarom het dader eigenlijk ook een slachtoffer kan zijn. Je slaat daarmee de bal mis.

Het één staat mi los van het ander dus het één bijt het andere niet, naar mijn idee. Natuurlijk is adequaat straffen noodzakelijk maar dat staat niet in de weg dat er een maatschappelijke discussie nodig is over wat de achtergrond is van zulk gedrag.

 

[Straddle]

Het één staat mi los van het ander dus het één bijt het andere niet, naar mijn idee. Natuurlijk is adequaat straffen noodzakelijk maar dat staat niet in de weg dat er een maatschappelijke discussie nodig is over wat de achtergrond is van zulk gedrag.

In de praktijk zie ik dit gewoon niet werken.
Als iemand straks 100 rijdt in een zone 50, dan geven we ook gewoon een boete (niemand die dan smoesjes gaat bedenken waarom de hardrijder misschien toch gelijk kan hebben). Als iemand rookt in een horecazaak wordt dit ook niet getolereerd, niemand die gaat afkomen van "ja maar nicotine is een verslaving, dus we moeten rokers als maatschappij ook niet te zwaar aanpakken", .... Met geweldplegers (en zeker extreme geweldplegers zoals hier) moet je evenmin excuses gaan zoeken of de schuld bij de maatschappij of de achtergrond plaatsen, je moet in de eerste plaats tonen dat dit gedrag niet kan. Zover geraken we nu al niet.

 

[Smodge]

In de praktijk zie ik dit gewoon niet werken.
Als iemand straks 100 rijdt in een zone 50, dan geven we ook gewoon een boete (niemand die dan smoesjes gaat bedenken waarom de hardrijder misschien toch gelijk kan hebben). Als iemand rookt in een horecazaak wordt dit ook niet getolereerd, niemand die gaat afkomen van "ja maar nicotine is een verslaving, dus we moeten rokers als maatschappij ook niet te zwaar aanpakken", .... Met geweldplegers (en zeker extreme geweldplegers zoals hier) moet je evenmin excuses gaan zoeken of de schuld bij de maatschappij of de achtergrond plaatsen, je moet in de eerste plaats tonen dat dit gedrag niet kan. Zover geraken we nu al niet.

Jouw analogieën slaan, wederom, echt nergens op. Een snelheidsovertreding of roken in een café vergelijken met gewelddadig gedrag? Really? Je beseft toch hopelijk dat dat totaal andere zaken zijn, met totaal andere oorzaken en gevolgen?

Iemand die 100 rijdt in een zone 50, kiest daar bewust voor. Er zijn geen complexe sociale of psychologische factoren nodig om uit te leggen waarom iemand te hard rijdt. Idem voor iemand die rookt in een cafe... verslaving speelt een rol, maar het gedrag heeft niet dezelfde directe, destructieve impact op anderen als fysiek geweld. Dat is gewoon appels met peren vergelijken.

Geweld is een stuk ingewikkelder. Het wordt vaak veroorzaakt door een mix van factoren: groepsdruk, sociale normen, opvoeding, psychologische problemen. Allemaal zaken die je niet met een boete of straf oplost. Helaas laat de realiteit zien dat jouw "kort en krachtig bestraffen" aanpak helemaal niet werkt. Je lost er niets structureel mee op, en de kans op herhaling blijft net zo groot.

Je ontkent bewust complexe sociale dynamieken om toch maar héél jouw betoog, gebasseerd op lucht, te kunnen framen op "excuses".
Je blijft claimen dat het onderzoeken van oorzaken neerkomt op het zoeken van excuses of goedpraten van gedrag.

--- Vals dilemma. Stop met onwaarheden te verspreiden. ---
Jouw analogieën, hoe dwaas ook, impliceren dat straf voldoende is om gedrag te veranderen. Onderzoek spreekt je tegen.

modedit: lettertype op normale grootte gezet

 

[June]

In de praktijk zie ik dit gewoon niet werken.
Als iemand straks 100 rijdt in een zone 50, dan geven we ook gewoon een boete (niemand die dan smoesjes gaat bedenken waarom de hardrijder misschien toch gelijk kan hebben). Als iemand rookt in een horecazaak wordt dit ook niet getolereerd, niemand die gaat afkomen van "ja maar nicotine is een verslaving, dus we moeten rokers als maatschappij ook niet te zwaar aanpakken", .... Met geweldplegers (en zeker extreme geweldplegers zoals hier) moet je evenmin excuses gaan zoeken of de schuld bij de maatschappij of de achtergrond plaatsen, je moet in de eerste plaats tonen dat dit gedrag niet kan. Zover geraken we nu al niet.

Dan ga je er van uit dat een straf wordt gezien als iets negatiefs. Dat hoeft bij lange na niet zo te zijn, zeker niet bij een persoon die pest. Een straf kan een badge of honnor zijn: zie mij eens als underdog stoer een straf opgelegd krijgen. En daarmee dus tegelijkertijd de straffende als lafaards, schijtluizen te kijk zetten (ze kunnen me niet tegenhouden te pesten). Waarmee de pester aantoont dat je met pesten het hele systeem naar je hand zetten kan.

Pesten is één ding maar de aard van het pesten en de aard van de pester is een tweede. Wat is een echte straf?

 

[June]

In de praktijk zie ik dit gewoon niet werken.
Als iemand straks 100 rijdt in een zone 50, dan geven we ook gewoon een boete (niemand die dan smoesjes gaat bedenken waarom de hardrijder misschien toch gelijk kan hebben). Als iemand rookt in een horecazaak wordt dit ook niet getolereerd, niemand die gaat afkomen van "ja maar nicotine is een verslaving, dus we moeten rokers als maatschappij ook niet te zwaar aanpakken", .... Met geweldplegers (en zeker extreme geweldplegers zoals hier) moet je evenmin excuses gaan zoeken of de schuld bij de maatschappij of de achtergrond plaatsen, je moet in de eerste plaats tonen dat dit gedrag niet kan. Zover geraken we nu al niet.

Je hebt het over de praktijk.

In de praktijk zijn er regels over waar je hoe hard rijden mag, dat is te meten en icm regels over welke straf daarop staat, volgt daar een bepaalde boete/straf oid uit.

Maar hoe kan je nu pesten echt objectief meten? Wordt er niet juist gepest wanneer iemand (leerkracht) net wegloopt, wegkijkt, even de aandacht elders is? Je kan zeggen dat als iemand voor [insert scheldwoord] wordt uitgemaakt, dit pesten is. Maar voor je het pesten (en niet plagen) kan noemen, moet het structureel zijn en structureel ervaren worden (wat persoonsgebonden en situatiegebonden is), de ontvanger van dat scheldwoord dat ook als naar ervaart en is dat objectief te meten? Ik denk dat zodra je eisen gaat stellen aan het objectief meten of de ontvanger iets als pesten ziet, als het al kan, je daarmee het persoonlijke aspect weghaalt voor de gepeste en dat dit een vorm van pesten op zichzelf is. En hoe zorg je ervoor dat de pester zich niet in de slachtofferrol van gepeste wurmt? En dan heb ik nog niets eens over dat het ene pesten het andere niet is. Net als het ene hard rijden (in een woonwijk versus industrieterrein) het andere niet is. Een pester maakt gebruik van de context om te pesten. Als dat geraffineerd gebeurt, hoe geef je dat objectief weer? Bij elke objectivering, vereenvoudig je de context, sla je de situatie plat(ter). Dat doet geen recht aan het pesten en zeker niet aan de gepeste.

Dat wil niet zeggen dat pesten niet gestraft moet worden. Ik zie eerder meer iets in het gereedschap dat scholen al hebben. Als een school een leerling echt niet meer wil hebben, komen ze er ook heus vanaf. Dat kind gaat of naar een nieuwe school of zit thuis. En er zijn heel veel kinderen die thuis zitten. Maar er moet eerst een omslag komen in cultuur, de cultuur van het (wegkijken bij) pesten. Welke soorten zijn er? Welke vorm nemen ze aan, wat zegt dat over de pester? Kinderen kunnen er geen woorden aan geven. Volwassenen moeten dat voor ze doen.

 

[pardal]

Jouw analogieën slaan, wederom, echt nergens op. Een snelheidsovertreding of roken in een café vergelijken met gewelddadig gedrag? Really? Je beseft toch hopelijk dat dat totaal andere zaken zijn, met totaal andere oorzaken en gevolgen?

Iemand die 100 rijdt in een zone 50, kiest daar bewust voor. Er zijn geen complexe sociale of psychologische factoren nodig om uit te leggen waarom iemand te hard rijdt. Idem voor iemand die rookt in een cafe... verslaving speelt een rol, maar het gedrag heeft niet dezelfde directe, destructieve impact op anderen als fysiek geweld. Dat is gewoon appels met peren vergelijken.

Geweld is een stuk ingewikkelder. Het wordt vaak veroorzaakt door een mix van factoren: groepsdruk, sociale normen, opvoeding, psychologische problemen. Allemaal zaken die je niet met een boete of straf oplost. Helaas laat de realiteit zien dat jouw "kort en krachtig bestraffen" aanpak helemaal niet werkt. Je lost er niets structureel mee op, en de kans op herhaling blijft net zo groot.

Je ontkent bewust complexe sociale dynamieken om toch maar héél jouw betoog, gebasseerd op lucht, te kunnen framen op "excuses".
Je blijft claimen dat het onderzoeken van oorzaken neerkomt op het zoeken van excuses of goedpraten van gedrag.

--- Vals dilemma. Stop met onwaarheden te verspreiden. ---
Jouw analogieën, hoe dwaas ook, impliceren dat straf voldoende is om gedrag te veranderen. Onderzoek spreekt je tegen.

aanvullend hierop boetes kan je aanvechten als je van mening bent dat je inderdaad te hard reed, maar een goede reden had om dit te doen. Ze hebben ooit mijn tante tegengehouden wegens te snel rijden en haar even snel weer laten vertrekken omdat ze op weg was naar het ziekenhuis maar mijn ziek neefje.

 

[anonymousMF]

Je hebt het over de praktijk.

In de praktijk zijn er regels over waar je hoe hard rijden mag, dat is te meten en icm regels over welke straf daarop staat, volgt daar een bepaalde boete/straf oid uit.

Maar hoe kan je nu pesten echt objectief meten? Wordt er niet juist gepest wanneer iemand (leerkracht) net wegloopt, wegkijkt, even de aandacht elders is? Je kan zeggen dat als iemand voor [insert scheldwoord] wordt uitgemaakt, dit pesten is. Maar voor je het pesten (en niet plagen) kan noemen, moet het structureel zijn en structureel ervaren worden (wat persoonsgebonden en situatiegebonden is), de ontvanger van dat scheldwoord dat ook als naar ervaart en is dat objectief te meten? Ik denk dat zodra je eisen gaat stellen aan het objectief meten of de ontvanger iets als pesten ziet, als het al kan, je daarmee het persoonlijke aspect weghaalt voor de gepeste en dat dit een vorm van pesten op zichzelf is. En hoe zorg je ervoor dat de pester zich niet in de slachtofferrol van gepeste wurmt? En dan heb ik nog niets eens over dat het ene pesten het andere niet is. Net als het ene hard rijden (in een woonwijk versus industrieterrein) het andere niet is. Een pester maakt gebruik van de context om te pesten. Als dat geraffineerd gebeurt, hoe geef je dat objectief weer? Bij elke objectivering, vereenvoudig je de context, sla je de situatie plat(ter). Dat doet geen recht aan het pesten en zeker niet aan de gepeste.

Dat wil niet zeggen dat pesten niet gestraft moet worden. Ik zie eerder meer iets in het gereedschap dat scholen al hebben. Als een school een leerling echt niet meer wil hebben, komen ze er ook heus vanaf. Dat kind gaat of naar een nieuwe school of zit thuis. En er zijn heel veel kinderen die thuis zitten. Maar er moet eerst een omslag komen in cultuur, de cultuur van het (wegkijken bij) pesten. Welke soorten zijn er? Welke vorm nemen ze aan, wat zegt dat over de pester? Kinderen kunnen er geen woorden aan geven. Volwassenen moeten dat voor ze doen.

Het extremer pesten zou wel vermijdbaar moeten kunnen zijn. Zaken waar er dingen kapot worden gemaakt, of extremer geweld word gepleegd. Ook 'opwachten om uit te schelden', of zwaar online pesten is makkelijk zwart op wit te vinden en te bestraffen.

Dat moet gewoon weinig tolerantie hebben en leiden tot van school gesmeten te worden (afhankelijk van de zwaarte na eerst andere straffen te proberen).

Verder dan dat is het moeilijk. Onvriendelijke kinderen en uitsluiting zijn moeilijk te detecteren. En vaak komt het dan ook van 2 kanten waarbij de gepeste persoon ook sociaal het gewoon moeilijk heeft. Dat je bijvoorbeeld geen echte vrienden hebt is nog niet perse gepest worden maar zo kan het wel aanvoelen.

Voor dat tweede is het het meest voelbaar denkik wanneer er groepen moeten gevormd worden. Je kan dan als school helpen door dit niet op een humiliating manier te doen. Ik denk dan aan bij sport geen teams samen te stellen door om de beurt een ploegmaat te laten kiezen. Dat sucked als je als laatste gekozen word. Of door bij een groepswerk geen vrijwillige groepjes te maken, maar dit als leerkracht te kiezen.