Extreem pestgedrag/geweld op school

Ik kan verhalen vertellen waarvan je haren overeind gaan staan. Leerlingen zijn geen leerlingen meer maar klanten. En die moet je tevreden houden... Alles hierop plaatsen kan ik niet doen. Maar ik kan wel enkele voorbeelden geven van deze week.

Meerdere vechtpartijen, mensen die melding maken over onveilige situaties. Nee, eerst moet nog een brave leerling wat motten krijgen voor men er iets aan doet. En als klap op de vuurpijl, bijna letterlijk. Ene die 'zomaar' (opzettelijk) met een brandende lastoorts over de hand van een andere leerling ging.

Maar sancties? Nee he, klanten moet je tevreden houden... :puke::puke::puke:
 
Als ouder van zo een slachtoffer wordt je toch gek? Ik kan mij niet inbeelden wat ik zou doen maar ben wel van het principe 'oog om oog,tand om tand'.

Vroeg of laat neemt er eens een ouder het heft in eigen handen en dan gaat men weer verbouwereerd zijn.
 
Zowel de school, de poltie als justitie lijken machteloos te staan tegen minderjarige criminelen. Ik heb schrik voor de toekomst van onze kinderen als ik zo'n verhalen lees.

We hebben dringend een nieuw wetgevend kader nodig om zo'n daders al veel sneller uit de maatschappij te halen, en ipv een gesloten instelling gewoon zonder veel vijven en zessen als een volwassen naar de gevangenis te kunnen sturen.

Technische/beroepsscholen zijn ook een free for all aan het worden, je moet bijna hopen dat je kind geboren wordt met genoeg talent voor ASO of hun middelbare schooltijd lijkt meer op 6 jaar in het gevang overleven
 
Technische/beroepsscholen zijn ook een free for all aan het worden, je moet bijna hopen dat je kind geboren wordt met genoeg talent voor ASO of hun middelbare schooltijd lijkt meer op 6 jaar in het gevang overleven
Dat zijn technische/beroepsscholen met een falend beleid. Niet de regel. Redelijk veralgemenende uitspraak. Het tweede deel van die zin is ook gewoon compleet denigrerend fout.
 
Aangezien scholen & politie & samenleving in het geheel letterlijk NIETS doen is er maar 1 oplossing en dat is je kind strijdvaardig opvoeden, en dat houdt ook in dat het zich fysiek moet kunnen verweren.

Ik werd als tiener die verlegen was en heel braaf (zo erin gedrild door m’n ma) hopeloos gepest en dat jarenlang. Enige wat het heeft doen afnemen is fysiek van me afbijten. D.w.z. pester met z’n kop tegen een betonnen paal kwakken nadat ik het zo beu was en me volledig in een hoek gedreven voelde.

En dan werd ik nog niet eens fysiek zwaar aangepakt, het was vooral treiteren, buitensluiten, pootje lappen (ik was een onhandige tiener)… alles om me zo slecht mogelijk te doen voelen. Ik kan me niet eens voorstellen hoe het is voor kinderen die ook fysiek bedreigd & aangevallen worden en die 0,0 steun ervaren van school & samenleving.

Eerlijk had ik er geen spijt van gehad als dat klotejong er hersenschade aan overgehouden had maar gelukkig voor hem (en voor mij wellicht ook) bleef het bij een goeie bebloede kop en een lichte hersenschudding.

Praten met pesters kan een mogelijke eerste stap zijn als een situatie nog niet volledig uit de hand is gelopen of met echt jonge kinderen. Dit soort tuig echter moet je gewoon opsluiten voor poging tot moord/doodslag. Juist die lakse houding van school, leraren (sommigen doen graag mee & ondervinden hier geen gevolgen van, persoonlijk vind ik dat pestende of niet ingrijpende leraren op staande voet ontslagen moeten worden - ik kan persoonlijk een heel boek schrijven over een leraar of 2 op m’n middelbare school) zorgt ervoor dat dit tuig zich heer en meester voelt.
 
Dat zijn technische/beroepsscholen met een falend beleid. Niet de regel. Redelijk veralgemenende uitspraak. Het tweede deel van die zin is ook gewoon compleet denigrerend fout.
Ik hoop dat ik verkeerd ben, maar elke week is er wel een nieuw verhaal van scholen over heel het land. Dan denk ik niet dat het aan die scholen ligt, maar er een algemene problematiek is.

Ik zie dat ankedotisch ook bevestigd in mijn omgeving. Hier in de buurt zijn er 2 grote technische scholen, en 1 is al de hel te noemen en wie daar gepest wordt en wil veranderen krijgt te horen dat het op de andere nóg erger gaat zijn. Leerkrachten worden fysiek bedreigd, spullen worden in brand gestoken, elke week vechtpartijen, ...

Ik hoop oprecht dat mijn kinderen later nooit naar tso/bso moeten puur door het klimaat van extreem pesten en geweld, terwijl ik alle respect heb voor de jobs die ze daar aanleren.
 
Ja maar "elke week is er een verhaal over scholen in het land". Als je je nieuws maar ruim genoeg zoekt vind je altijd wel moorden, ruzies en godweetwatnogallemaal. Dat is niet representatief. Hoe durf je nu hetgeen je leest doortrekken naar AL de rest? Je mag een beetje ruimer denken dan enkel hetgeen je leest.

Dat je anekdoten bevestigt ziet is dan ook helemaal niet moeilijk en net zo min een bewijs van de stand van zaken. Geweld op school staat gemiddeld meer los van de richt en hangt wel degelijk meer samen met het gevolgde beleid, of gebrek daaraan.

Ik sta in een dubbele finaliteit en arbeidsfinaliteit (zullen we ineens de juiste benaming gebruiken?) zonder systematische incidenten. Mijn zoon heeft nul academische ambitites en wilt per sé een arbeidsfinaliteit volgen als stielman. Hij heeft nu eens school waar hij zich erg goed voelt, een school die ondernemingschap en burgerschap probeert hoog in het vaandel te dragen.

Ik ben helemaal niet overtuigd dat "je kind strijdvaardig opvoeden" de oplossing voor dergelijke problemen zou zijn. Ben het zelf ook nooit geweest, tot mijn eigen miserie, en toch vind ik dat het zonder moet kunnen.
 
Aangezien scholen & politie & samenleving in het geheel letterlijk NIETS doen is er maar 1 oplossing en dat is je kind strijdvaardig opvoeden, en dat houdt ook in dat het zich fysiek moet kunnen verweren.

Praten met pesters kan een mogelijke eerste stap zijn als een situatie nog niet volledig uit de hand is gelopen of met echt jonge kinderen. Dit soort tuig echter moet je gewoon opsluiten voor poging tot moord/doodslag. Juist die lakse houding van school, leraren (sommigen doen graag mee & ondervinden hier geen gevolgen van, persoonlijk vind ik dat pestende of niet ingrijpende leraren op staande voet ontslagen moeten worden - ik kan persoonlijk een heel boek schrijven over een leraar of 2 op m’n middelbare school) zorgt ervoor dat dit tuig zich heer en meester voelt.

Een vreemde reactie om als school te zeggen dat je nergens verantwoordelijk voor bent buiten de schoolmuren. Dat betekent niet dat je ook schuldig bent. Alles wat in de sfeer van school gebeurt, daar moet iets mee op school, mi. Zelfs al is het op vakantie in het buitenland gebeurd. Je kan niet verwachten dat er geen conflicten op school ontstaan die daar buiten niet verdergaan of andersom. Maar als er geweld is gebruikt dan is het praten voorbij.

Wist je dat gepesten vaak pesters worden? En dat bij sommige het pesten thuis plaatsvindt? Met dat in je achterhoofd is het misschien niet zo gek hoe mis sommige ouders kunnen reageren. Je kan niet verwachten dat mensen wiens opvoeding pesters maakt wel adequaat kunnen reageren. Wist ik ook niet totdat een van mijn kinderen gepest werd en ik de noodzaak voelde meer af te weten van pestgedrag. Dat heb ik voor mij ogen zien gebeuren: een gepeste die pester werd. Pijnlijk aangezien ik flink gepest ben geweest. En als ouder ben je je daar niet van bewust. Het was dat ik op school de vorige leerkracht tegenkwam die hoofd van de school was geworden die er iets over zei tussen neus en lippen. Was ik er niet geweest, had ik het waarschijnlijk nooit gehoord en was het niet gestopt. Gelukkig heb ik dat wel maar eenvoudig op te lossen was het niet.

Praten met pesters; ik weet het niet. Je geeft pesters wel een podium en daarmee ook mogelijk aanzien. En de pesters zijn erg, daar begint het mee, maar de meelopers zo niet erger.

Ik mis wel ouders in het hele verhaal, namelijk. Sommige ouders voelen zich persoonlijk geraakt als ze horen dat hun kind pest. Dat is zonde want uiteindelijk wil je niet dat je kind naast foutloos spellen, briljant rekenen en talentvol pianospelen óók tot pester opgroeit, toch. Als ouders heb je ook een belang en dat belang schuif je toch niet met alle gemak af naar een instantie?
 
Aangezien scholen & politie & samenleving in het geheel letterlijk NIETS doen is er maar 1 oplossing en dat is je kind strijdvaardig opvoeden, en dat houdt ook in dat het zich fysiek moet kunnen verweren.

Ik weet niet of die niets willen doen maar denk eerder dat ze niet weten wat te doen. Waarmee, doordat er geen tit for tat plaatsvindt, het idee kan ontstaan dat de pester alle ruimte heeft om te pesten. Pesten is best complexe materie. Het hangt af van de pester en de aard van het pesten wat de juiste aanpak is. Voor je het weet geef je de pester een podium met aanzien wat dan weer als voorbeeld dient voor de meelopers om uit te groeien tot een pester.
Zelf denk ik dat pesten een opvoedprobleem is. Problemen die niet aangepakt worden hebben de neiging steeds verder te gaan, de ladder op, van leerkracht naar hoofd van de school, soms zelfs naar politie en justitie. Niemand kan dat adequaat oppakken want niemand kan de rol van een ouder zomaar overnemen.

Strijdvaardig opvoeden? Dat klinkt mi vooral doe wat je wilt doen, ik kijk bewust de andere kant op. Ik wil dat niet perse voor mijn kind. Hoewel ik best snap dat, ook als ik terug denk aan mijn eigen schooltijd, een klap of schop duidelijker kan overbrengen wat je bedoelt dan een gesprek.
 
Aangezien scholen & politie & samenleving in het geheel letterlijk NIETS doen is er maar 1 oplossing en dat is je kind strijdvaardig opvoeden, en dat houdt ook in dat het zich fysiek moet kunnen verweren.
Ik zie dat niet echt als een oplossing. Ja, als het allemaal nog relatief "braaf" blijft (waarmee ik niet bedoel dat het voor het slachtoffer meevalt), en het over één bullebak gaat en wat meelopers, wil ik wel geloven dat die eens een goed pak rammel geven nog werkt. Maar die extreme gevallen die je hier leest, genre iemand het ziekenhuis in slaan, of geweld van meerdere personen tegen één iemand, daar zie ik een strijdvaardige opvoeding niet veel uithalen. En ik vind dat triest hé, want niemand wil ontdekken dat zijn kind het slachtoffer is van een of andere minderjarige psychopaatje in wording.

In se klopt het wat hierboven staat, we zijn als samenleving slecht uitgerust om een minderjarig probleemgeval aan te pakken.
 
In se klopt het wat hierboven staat, we zijn als samenleving slecht uitgerust om een minderjarig probleemgeval aan te pakken.
we zien gewoon het resultaat van jaren slecht beleid rond armoede, wooncrisis enz...

en voor de duidelijkheid straffen helpt niet, we hebben het in het verleden al genoeg gedaan. We hebben dieven hun handen afgekapt, moordenaars de doodstraf gegeven, pedofielen weggestoken/gecastreerd enz... En toch zijn er nog altijd mensen die stelen, moorden, kindermisbruik.

Ik ben van mening dat we ofwel zeer drastisch zijn en iedereen die risicofactoren heeft mogelijks maatschappelijk grensoverschrijdend gedrag, maar de kogel geeft. Want de kans dat zij een kwaliteitsvol leven gaan leiden en een meerwaarde zijn voor de maatschappij is zeer klein. Een kogel kost minder dan een levenslang opsluiting, therapie,...

Ofwel gaan we die mensen eindelijk eens erkenning geven als slachtoffer van een systeem waar zij niet aan kunnen doen en gaan we de systemen veranderen zodat iedereen een verbinding heeft met de maatschappij waarin ze leven.

Voor de duidelijk is enkel het laatste voor mij de optie.
 
Zowel de school, de poltie als justitie lijken machteloos te staan tegen minderjarige criminelen. Ik heb schrik voor de toekomst van onze kinderen als ik zo'n verhalen lees.

We hebben dringend een nieuw wetgevend kader nodig om zo'n daders al veel sneller uit de maatschappij te halen, en ipv een gesloten instelling gewoon zonder veel vijven en zessen als een volwassen naar de gevangenis te kunnen sturen.

Technische/beroepsscholen zijn ook een free for all aan het worden, je moet bijna hopen dat je kind geboren wordt met genoeg talent voor ASO of hun middelbare schooltijd lijkt meer op 6 jaar in het gevang overleven
Da's toch echt afhankelijk van school tot school hoor. Ik heb in ASO gezeten en toen was de trend om mensen te 'palen'. Met 2 man elk een been pakken en iemand met zijn radijzen tegen een paal rammen. Ik zat ook in TSO en daar hadden we evengoed pesters.
 
we zien gewoon het resultaat van jaren slecht beleid rond armoede, wooncrisis enz...

Ik vraag me af of het daar alleen wat mee te maken heeft. Ken ook gerust kinderen van gezinnen waar het in materiële zin niets aan ontbrak. Ook op het werk wordt volop gepest (en dat komt ook steeds meer naar buiten).
 
Ik vraag me af of het daar alleen wat mee te maken heeft. Ken ook gerust kinderen van gezinnen waar het in materiële zin niets aan ontbrak. Ook op het werk wordt volop gepest (en dat komt ook steeds meer naar buiten).
je kan als kind opgroeien in een financieel gezond kind, maar dagelijks geconfronteerd worden met fysieke agressie, verbale vernederingen enz.. idem met pesten op het werk.

er is volgens mij niemand die alles op een rijtje heeft die pestgedrag vertoont. En jammer genoeg is in menselijk gedrag geen eenzijdige causaliteit zichtbaar.

Je gaat geen "agressieve jongere" heropvoeden door straffen als hij binnen zijn gezin niets anders gezien heeft, en zijn ouders dit ook niets anders hebben gekend enz..
 
je kan als kind opgroeien in een financieel gezond kind, maar dagelijks geconfronteerd worden met fysieke agressie, verbale vernederingen enz.. idem met pesten op het werk.
[knip]

Je gaat geen "agressieve jongere" heropvoeden door straffen als hij binnen zijn gezin niets anders gezien heeft, en zijn ouders dit ook niets anders hebben gekend enz..
Is dat bewezen? Zijn pesters of marginalen of slachtoffers? De kinderen die mij pestten kwamen uit doodnormale gezinnen. Geen arbeidersgezinnen, wel een rijtjes huis, koop geen huur, dorp, 1 a 2 keer per jaar op vakantie.
Mi maakt een pester duidelijk dat er een opvoedprobleem is. En dat begint thuis maar omdat het daar niet aangepakt wordt, verspreid het zich over school, de buurt, soms zelfs politie en huisarts. Vroeger werd de schuld neergelegd bij het slachtoffer. Precies degene die helemaal niets ergens wat in de melk te brokkelen heeft. Daarna waren het de ouders van het slachtoffer en school. Maar niemand die hardop zei dat het een opvoedprobleem bij de pesters thuis is. En dat hoeft niet iets te zijn dat zwaar dysfunctioneel is (drank, drugs, criminaliteit oid) maar alleen al hoe je een probleem oplost (geef hem maar een paar klappen, dan word jij bij sport niet meer overgeslagen). Of een “alles wat mij overkomt, is persoonlijk tegen mij en dat laat ik niet op mij zitten” icm een verminderd empathisch vermogen, bijv.
 
[knip]


Is dat bewezen? Zijn pesters of marginalen of slachtoffers? De kinderen die mij pestten kwamen uit doodnormale gezinnen. Geen arbeidersgezinnen, wel een rijtjes huis, koop geen huur, dorp, 1 a 2 keer per jaar op vakantie.
Mi maakt een pester duidelijk dat er een opvoedprobleem is. En dat begint thuis maar omdat het daar niet aangepakt wordt, verspreid het zich over school, de buurt, soms zelfs politie en huisarts. Vroeger werd de schuld neergelegd bij het slachtoffer. Precies degene die helemaal niets ergens wat in de melk te brokkelen heeft. Daarna waren het de ouders van het slachtoffer en school. Maar niemand die hardop zei dat het een opvoedprobleem bij de pesters thuis is. En dat hoeft niet iets te zijn dat zwaar dysfunctioneel is (drank, drugs, criminaliteit oid) maar alleen al hoe je een probleem oplost (geef hem maar een paar klappen, dan word jij bij sport niet meer overgeslagen). Of een “alles wat mij overkomt, is persoonlijk tegen mij en dat laat ik niet op mij zitten” icm een verminderd empathisch vermogen, bijv.
Klopt dat pesters thuis een probleem hebben, maar door het een opvoedingsprobleem te noemen, verleg je de verantwoordelijkheid naar de ouders, terwijl hoogstwaarschijnlijk zij zelf hetzelfde hebben ondergaan.

Generaties aan problemen los je niet in 1 generatie op, jammer genoeg.
 
Klopt dat pesters thuis een probleem hebben, maar door het een opvoedingsprobleem te noemen, verleg je de verantwoordelijkheid naar de ouders, terwijl hoogstwaarschijnlijk zij zelf hetzelfde hebben ondergaan.

Generaties aan problemen los je niet in 1 generatie op, jammer genoeg.
Die verantwoording hóórt daar toch ook?
Toen het hoofd van de school tussen neus en lippen vertelde dat mijn kind pestte, ben ik met mijn zoon gaan praten. Dat heeft heel lang geduurd, 3-4 weken, elke dag (als het kon) een klein gesprekje erover zolang zijn concentratie dat toeliet. Dat was lastig want hij bleek niet de enige te zijn en daarin zag hij dus dat het mocht (naast ze vraagt erom, ze is ook raar (en dus vraagt ze er nog een keer om) en iedereen vindt haar raar, zo erg is het niet wat ik doe, etc.. En dan te bedenken dat deze ouders de hele ganse klas uitnodigde als zij jarig was en een groot Pippi Langkous kinderfeest hielden in hun huis. Misschien juist daarom wel maar ik vond het beschamend zo weinig wederkerigheid te zien bij andere ouders en kinderen. Zo benepen als het plots over het gedrag van hun kind gaat (en dus over hun). Kind heeft uiteindelijk wel ingezien hoe fout zijn gedrag was.
Vantevoren had ik contact opgenomen met de ouders omdat je die nodig hebt om zeker te zijn dat het pesten ook echt is gestopt.
Dus als een pester blijft pesten komt dat omdat de aanpak niet deugt. Slappe hap.
 
Die verantwoording hóórt daar toch ook?
Gedeeltelijk. Maar als ouders in een milieu zijn opgegroeid waar pesten normaal is, ga je hen dan verantwoordelijk stellen voor hetgeen hun ouders hen hebben geleerd.

En vanaf wanneer komt die verantwoordelijkheid dan, vanaf iemand 18 jaar is? Dus 17 jaar en 11 maanden is het een kind en ligt het aan de opvoeding, 1 maand later is een persoonlijke verantwoordelijkheid?
Toen het hoofd van de school tussen neus en lippen vertelde dat mijn kind pestte, ben ik met mijn zoon gaan praten. Dat heeft heel lang geduurd, 3-4 weken, elke dag (als het kon) een klein gesprekje erover zolang zijn concentratie dat toeliet. Dat was lastig want hij bleek niet de enige te zijn en daarin zag hij dus dat het mocht (naast ze vraagt erom, ze is ook raar (en dus vraagt ze er nog een keer om) en iedereen vindt haar raar, zo erg is het niet wat ik doe, etc.. En dan te bedenken dat deze ouders de hele ganse klas uitnodigde als zij jarig was en een groot Pippi Langkous kinderfeest hielden in hun huis. Misschien juist daarom wel maar ik vond het beschamend zo weinig wederkerigheid te zien bij andere ouders en kinderen. Zo benepen als het plots over het gedrag van hun kind gaat (en dus over hun). Kind heeft uiteindelijk wel ingezien hoe fout zijn gedrag was.
Vantevoren had ik contact opgenomen met de ouders omdat je die nodig hebt om zeker te zijn dat het pesten ook echt is gestopt.
Aan jezelf ken je de helft van de wereld...
Dus als een pester blijft pesten komt dat omdat de aanpak niet deugt.
Akkoord, maar er is geen 1 aanpak die voor iedereen helpt.
Deze uitdrukking ken ik niet...
 
Gedeeltelijk. Maar als ouders in een milieu zijn opgegroeid waar pesten normaal is, ga je hen dan verantwoordelijk stellen voor hetgeen hun ouders hen hebben geleerd.

Dat is toch geen excuus? Lijkt mij dus het punt dat instanties zich daarbij moeten gaan bemoeien. Het kan niet zo zijn dat omdat het dáár niet aangepakt wordt, het dus uitgesmeerd moet worden over de hele klas, school etc.
Stel er is een schoolkind dat een greep uit de kas doet, iemand zag dat, het wordt aangekaart bij de ouders, deze zeggen dat hun heerlijk ventje zoiets nooit zou doen en trouwens .. de kas hoort niet in de lerarenkamer te staan. Kind doet het weer en daar steelt het de portemonnee van een ouder… zouden we daar net zo halfslachtig over doen?


En vanaf wanneer komt die verantwoordelijkheid dan, vanaf iemand 18 jaar is? Dus 17 jaar en 11 maanden is het een kind en ligt het aan de opvoeding, 1 maand later is een persoonlijke verantwoordelijkheid?

Je bent altijd verantwoordelijk voor je eigen gedrag en zeker voor gedrag waarvan jou duidelijk is gemaakt dat het onwenselijk is. En al helemaal als je steeds weer kiest voor dat onwenselijke gedrag. En dus moet je er op aangesproken worden, op niveau van je leeftijd: het stopt (en niet zou jij willen stoppen, alsjeblieft?).
Ben je er niet op aan te spreken dan wordt het tijd voor een verwijzing van een arts oid. Dan is er iets anders aan de hand, structureel. Zoals in de kleuterklas een kind dat verstandelijk beperkt bleek en niets begreep van wat tegen haar gezegd was en daarom alles als vijandig zag en dan begon met slaan. Die kón daar weinig aan doen maar is wel van school gegaan.

Aan jezelf ken je de helft van de wereld...

Akkoord, maar er is geen 1 aanpak die voor iedereen helpt.

Deze uitdrukking ken ik niet...
Slappe hap: een slappeling die daar niets aan kan of wil doen. You might need to look for a spine (usually in the back).
 
Terug
Bovenaan