denikke
Member
Net zoals je kan sterven van een figuurlijk "gebroken hart". Zie je soms bij oude mensen die heel lang samen zijn waarbij de partner sterft en dan X maand later de overlevende partner ook sterft (geen zelfmoord).
Ervaren jullie ook eenzaamheid?
- Onderwerp starter Maya
- Startdatum
Googke
Well-known member
Ik mis wel een diepere verbondenheid. Ik heb vrienden die iedere dag in het café hangen om niet alleen te zijn, maar buiten drank elkaar niet veel te vertellen of te bieden hebben.
Veel vrienden zijn ook wel gesetteld en het feit dat een bevriend koppel me niks liet weten dat hun kleintje is geboren, doet me meer iets dan ik had verwacht, zeker dat ik het via via moet vernemen. Als single lijkt het alsof ge minder serieus tot zielig wordt aanschouwt vergeleken met zij die in een relatie zitten. Het maakt me soms heel cynisch.
Ja, ik doe wel zaken zoals hobbygroepen en wat is er allemaal, maar buiten de activiteit om blijft het oppervlakkig. Ook reisgroepen met reisgenoten over heel Vlaanderen, het is niet evident om dat ff te regelen he.
Veel vrienden zijn ook wel gesetteld en het feit dat een bevriend koppel me niks liet weten dat hun kleintje is geboren, doet me meer iets dan ik had verwacht, zeker dat ik het via via moet vernemen. Als single lijkt het alsof ge minder serieus tot zielig wordt aanschouwt vergeleken met zij die in een relatie zitten. Het maakt me soms heel cynisch.
Ja, ik doe wel zaken zoals hobbygroepen en wat is er allemaal, maar buiten de activiteit om blijft het oppervlakkig. Ook reisgroepen met reisgenoten over heel Vlaanderen, het is niet evident om dat ff te regelen he.
Ik vind het zeer vreemd dat je je vrienden niet zou inlichten over een geboorte. Hoe lang heb je die mensen dan al niet meer gezien misschien?
Want wat natuurlijk wel klopt is dat er een gemeenschappelijk kader moet zijn om een of andere relatie te hebben. Mijn "eeuwige" vriendenkring stamt uit de tijd van het middelbaar en de studies daarna, de mensen die niet op kot gingen als het ware. Je merkt dat nu iedereen gesettled is dat contact oppervlakkiger is geworden, want we zien elkaar veel minder en maken weinig gemeenschappelijke herinneringen aan. Vertel een anekdote over 20 jaar geleden en iedereen is mee, maar dat kan je niet blijven doen.
Algemeen heb ik vaak die indruk eigenlijk: naarmate ik ouder wordt, zijn veel "vriendschappen" oppervlakkiger. Voor sommige mensen is dat denk ik genoeg, zo het idee dat je van mensen wat basisinfo hebt en enkele anekdotes en dat zijn vrienden, maar ik zit op dat vlak wel anders in elkaar.
Mormel
Member
Dit is misschien een vreemde tip, komende van iemand die niemand meer in zijn leven heeft, zoek mensen op met een kennis van filosofie.
sneeuwzwart
Well-known member
Ik merk exact dezelfde evolutie in mijn vriendenkring, en ik vermoed dat dat voor vele mensen herkenbaar is. De enige methode om hechte vriendschappen te maken en in stand te houden is nu eenmaal gewoon veel tijd met elkaar doorbrengen. Die tijd heb je in overvloed in je studententijd en (al in mindere mate) tijdens je werkleven voordat je aan kinderen begint. Daarna is het gewoon een zeldzaam moment zoeken waarop het mogelijk is om met zijn allen nog eens af te spreken. Het helpt natuurlijk ook niet dat iedereen verder uit elkaar gaat wonen, en in verschillende werkregimes terecht komt. Logisch dus dat zo'n vriendschappen met de tijd dus verwateren. Zeker in het geval van grotere vriendengroepen lijkt het me bijna onmogelijk om deze samen te houden.
Ik merk persoonlijk wel dat de band met mijn (schoon)ouders, broers en zussen, en sommige ander familieleden wel veel sterker is geworden dan vroeger. Vroeger haatte ik echt die familiemomenten/feesten, terwijl ik daar nu echt wel van kan genieten.
DogFacedGod
Well-known member
Tijd vliegt als je ouder wordt
.8 maanden zijn zo voorbij.
Ik verwacht van sommige maten dat ze plots met een kleine afkomen
.{BK}Black Devil
Well-known member
Dat gevoel deel ik wel , als single al uw maten een relatie zien aangaan en kinderen krijgen is gewoon hard. En het is gewoon nog harder dat die nooit meer iets kunnen laten weten. Dat jij de zieligaard bent( of de maatschappij ziet u als de zieligaard) die alleen achter blijft. Iedereen heeft het precies druk druk druk(kunnen wel nooit zeggen met wat). Ben gewoon diep ontgoocheld in al die vriendschappen van vroeger, verbitterd eigenlijk. Ik voel het gemis dat ik geen sociaal leven meer heb zwaarder aan dan het gemis van een lief.
Chelark007
Well-known member
Eigenlijk wel triestig dat er wel wat mensen zijn met dezelfde ervaring maar op latere leeftijd wel moeilijk is om nog vrienden te maken..
Googke
Well-known member
Uiteraard is vriendschap een wisselwerking tussen twee partijen. Ik had toch verwacht dat ik op zijn minst een bericht ging krijgen dat hun kind geboren werd. Ik had ze overigens nog in maart gezien.
Laat ik stellen dat singles wel meer nood hebben aan vriendschap gezien ze geen geliefde hebben, want mensen zijn sociale wezens. Als we toch moeten accepteren dat een vriendschap oppervlakkig blijft vanaf een zekere ouderdom, dan is dat toch een vrij triestige evolutie.
Googke
Well-known member
Uhu, hoe vaak horen we wel niet dat het leven draait om "tijd doorbrengen met diegenen die we lief hebben" ipv materialisme... Ik word/ben er ook cynisch van. Rekening houdend met de tijdsgeest van nu waarin relaties even lang stand houden als de levensduur van een eendagsvlieg...
Ik weet niet of we dat moeten accepteren, ik denk gewoon dat het veel voorkomt vanaf de tijd samen beperkt wordt. En als mensen hun tijd moeten verdelen tussen vrienden én partner én kinderen (en misschien ook meer verantwoordelijkheid op het werk) kan dat niet anders.
Zelf probeer ik nog af te spreken met een van mijn beste maten, ook zo'n eeuwige single. Maar daar waar we vroeger zowat elke week op café zaten met 6-8 mensen is dat nu elke paar maanden met 2 of 3 bij hem thuis. De "derde" heeft een 2de kind op komst dus die zien we binnenkort ook weer een hele tijd amper nog. Ik ga het bij een kind houden en ben de babyfase door dus ik heb terug wat meer tijd.
Maar, ik denk dat dit van alle tijden is, en nu meer dan vroeger heb je tenminste nog wel wat singles 30+ die niet als de eeuwige zonderlingen worden bekeken.
Wat me wel opvalt is hoe we in dit land hard alles "opdelen" volgens levensfase. Bij mijn schoonfamilie is een feest een feest, of dat nu je eigen verjaardag is of die van je kind, en daar nodig je iedereen op uit, of dat nu oudere familie is, vrienden met kinderen, singles, ouders van klasgenootjes. Zo mengt iedereen. Hier is dat vaak allemaal apart, en vaak blijf je zo wat gelimiteerd.
Green Mamba
Well-known member
Ik zie dat zelfs binnen mijn eigen familie. Het is nu niet dat ik die personen vaak zie, maar als ik in de buurt ben, wat wel eens een paar keer per jaar is, passeer ik wel. Opeens kreeg ik te horen dat ze een baby hadden en verhuisd zijn. Deze mensen had ik nota bene nog op de geboorte van mijn kleine uitgenodigd en elk jaar een mooi kaartje gestuurd rond de feestdagen
Vergeetachtig, misschien. Het zij zo.
Je kan ook zelf initiatief nemen. Organiseer eens nen bbq en nodig al die vrienden (met kind en vrouw) gewoon uit?
Gedachten =/= werkelijkheid. Grote kans dat de 'maatschappij' helemaal niets over u denkt.
Dat is vooral de realiteit +/- niemand denk iets over u specifiek. Misschien heeft men wel gedachten voor "die groep mensen". Maar niet jij specifiek.
{BK}Black Devil
Well-known member
Weet je , als iedereen het altijd druk druk druk heeft , stopt dat ook. Genoeg initiatief genomen, moet het altijd van dezelfde kant komen? Het is ook gewoon niet leuk om dan vast te stellen dat die eigl gwn geen tijd voor u meer willen maken.
{BK}Black Devil
Well-known member
Dat laatste merk ik ook wel , de maatschappij hier maakt wel mensen eenzaam. Het is allemaal in kotjes denken. Mij broer is ook met een zuiders iemand samen, onlangs zijn verjaardag. Waar dat bij hem dan enkel zijn vrienden en ik zijn, heeft ook zijn vrouw al haar vriendinnen meegevraagd. Gewoon omdat het kan.
Als diegenen die je lief hebben geen tijd voor u wil maken, kan je niet anders dan naar materialistische zaken kijken.
Googke
Well-known member
Amai nog niet. Serieus onderschat wat voor impact het eigenlijk op me had. Vorige job was qua jobinhoud en verloning 10 keer niks, maar ik werkte wel met leeftijdsgenoten (al dan niet met kinderen).
Nu werk ik hoofzakelijk met veertigers en vijftigers en veel gemeen heb ik niet. We smalltalken wel wat, maar daar blijft het bij. Onderling heeft de rest meer gemeen en dan werk ik in stilte verder.
Uiteindelijk werk ik nog altijd voor het geld en omdat het moet, al had ik dit liefst anders gezien.
Idem hier, heb de voorbije 2 jaar op een project gewerkt in een team met een drietal externen die een aantal jaar jonger waren en dat klikte heel goed. Nu is het project afgelopen en zijn die externen vertrokken eind juni. Nu blijft enkel het og team over en ik ben terug de jongste. Nog steeds goeie klik met die mensen maar die hebben ook onderling veel meer met elkaar gemeen en ik zit dan ook stillekes verder te werken.
Ik mis dat ook wel nu op't werk, er zit nu heel wat minder leven in de brouwerij nu :|
Ik mis dat ook wel nu op't werk, er zit nu heel wat minder leven in de brouwerij nu :|
Ik ga over enkele weken voor de eerste keer alleen naar een festival in Portugal.
Lang getwijfeld want het is een traditie van de laatste 12 jaar en het zou zonde zijn om te doorbreken maar ik ben heel bang voor de gigantische mokerslag die ik daar potentieel zou kunnen krijgen als ik alle vriendengroepen, koppels en sociaal plezier daar ga zien terwijl ik zelf een beetje onzichtbaar tussen de mensenmassa ga lopen.
En ik ben ook zo'n introvert iemand die weinig sociaal magnetisme heeft dus dat helpt weinig.
Lang getwijfeld want het is een traditie van de laatste 12 jaar en het zou zonde zijn om te doorbreken maar ik ben heel bang voor de gigantische mokerslag die ik daar potentieel zou kunnen krijgen als ik alle vriendengroepen, koppels en sociaal plezier daar ga zien terwijl ik zelf een beetje onzichtbaar tussen de mensenmassa ga lopen.
En ik ben ook zo'n introvert iemand die weinig sociaal magnetisme heeft dus dat helpt weinig.
