Ebel
Active member
Ik zou het aspect "anderen zien dit" ook wel niet overdrijven.
Mensen zijn vooral met zichzelf bezig en hoe zij afstralen op anderen.
Ervaren jullie ook eenzaamheid?
- Onderwerp starter Maya
- Startdatum
Ik zou het aspect "anderen zien dit" ook wel niet overdrijven.
Mensen zijn vooral met zichzelf bezig en hoe zij afstralen op anderen.
Strijkijzer
Redactiechef
Voorbeelden van zo een mind tricks?
Van zodra een irrationele gedachte de kop opsteekt dit proberen herkennen en voor jezelf ook zo benoemen.
Hiermee bedoel ik dat wanneer je gaat denken dat iedereen naar je zou kijken en je vreemd zou vinden om dan meteen voor jezelf de bedenking te maken dat jij het zelf bent die denkt dat dat zo is, maar dat dit helemaal niet de waarheid is.
Het zijn jouw irrationele gedachten die een eigen leven gaan leiden maar ze zijn niet de relaiteit.
Is voor heel veel zaken door te trekken ivm “piekeren” bvb.
Hoe sneller je bewust bent van die negatieve gedachten hoe sneller je een spiraal kan doorbreken.
Het was hier vandaag wielrennen. Dus dacht rond 14u eens te sturen of er iemand ging. Rond 16u krijg ik dan antwoord "ah ja zit hier al van 's middags". En da's dan 1 van de 2-3 personen van wie ik dacht dat het wel een vriend was. Gewoon het feit dat niemand 's middags dan even stuurt om te vragen of ik mee ging of iets laat weten. Ook niets in de standaard groepsgesprekken maar nu wel foto's zien voorbij komen.
Fcking hell, wat heb ik ooit misdaan om dit te verdienen. Werkelijk niemand die zelfs eens 10 seconden denkt van "ah, rap carrion ook eens sturen". Elke keer weer als er zo'n evenement is een slag in mijn gezicht dat ik nergens bij hoor. In de plaats van een plezante namiddag met goed weer te beleven kan ik hier binnenzitten en mezelf proberen in te houden om niet te beginnen janken.
Fcking hell, wat heb ik ooit misdaan om dit te verdienen. Werkelijk niemand die zelfs eens 10 seconden denkt van "ah, rap carrion ook eens sturen". Elke keer weer als er zo'n evenement is een slag in mijn gezicht dat ik nergens bij hoor. In de plaats van een plezante namiddag met goed weer te beleven kan ik hier binnenzitten en mezelf proberen in te houden om niet te beginnen janken.
MisterV
Well-known member
Is dat niet ook een beetje typisch onder venten? Niet zo snel iemand meevragen als er wat is afgesproken tenzij ge uzelf mee uitnodigt. (dan moet je het ook weten natuurlijk) Daar zit niet per sé iets achter, eerder typische venten-lompigheid.
Ik nodig mijzelf tegenwoordig uit want als het wachten is op initiatief gebeurt er vaak niet veel.
Ik weet niet of dat typisch voor mannen is, ik heb/had in onze vriendengroep ook wel eens het gevoel dat er wat kleinere groepjes waren die dan gewoon onderling wat deden. Zeker eenmaal sommigen kinderen hadden en anderen niet werd dat duidelijker. En dan gaat het niet over een single man niet uitnodigen voor een kinderfeestje.
Ik denk dat mensen gewoon gemiddeld gezien weinig stilstaan bij het effect daarvan op mensen die zich uitgesloten voelen. @Carrion, jezelf uitnodigen en IMO ook nieuwe mensen opzoeken lijkt me aangewezen. Ik zou het niet persoonlijk opnemen, de meeste mensen denken er spijtig genoeg gewoon niet aan.
Meh ik dacht vroeger ook zo, maar als ik dan zie hoe dat is met mijn ex, die wordt constant voor vanalles meegevraagd. 1 van mijn dochters ook, de andere niet echt.
Ik zou zeggen, het is *wel* persoonlijk. En dan is de vraag in hoeverre dat een probleem is voor u of niet. Als het een probleem is dan moet je uzelf veranderen en anders je er gewoon bij neerleggen.
willydrama
Well-known member
Meerderheid van de mensen met aangeboren aantrekkingskracht gebruiken geen doelbewuste mind tricks; volg als leek een boek zoals 'The Charisma Myth' en je zult spontaniteit verliezen, je echte persoonlijkheid aan de kant zetten om een vorm van aandacht te krijgen is niet zo'n goed idee. Lichaamsbouw, symmetrie in het gezicht, opvoeding, geen tegenslag ondervonden hebben als kind spelen een rol.
Tonerider
Well-known member
waarom zou je uzelf moeten uitnodigen om door VRIENDEN uitgenodigd te worden? Als ze u er niet graag bij hebben, zijn het geen vrienden, toch? Dat zou imo automatisch moeten gebeuren.
Dat de ene dochter meer uitgenodigd wordt dan de andere is misschien dan eerder dat die ene dochter haar vriendenkring ook socialer is en meer dingen doet dan de andere?
interessant artikeltje: https://www.verywellmind.com/what-is-the-spotlight-effect-3024470
Dat de ene dochter meer uitgenodigd wordt dan de andere is misschien dan eerder dat die ene dochter haar vriendenkring ook socialer is en meer dingen doet dan de andere?
idd, dat is zoals je soms kan denken dat een groepje van onbekende mensen je uitlachen omdat je net als jij passeert ze beginnen te lachen. Die lachen helemaal niet met je en hebben je waarschijnlijk zelf niet bewust opgemerkt, maar door de eigen onzekerheid maak je daar een scenario van waaruit je zo snel mogelijk wil gaan lopen. Het is dan ook belangrijk om die irrationele gedachte te stoppen en te erkennen dat het je eigen gedachten zijn die de realiteit vervormen
interessant artikeltje: https://www.verywellmind.com/what-is-the-spotlight-effect-3024470
{BK}Black Devil
Well-known member
De meeste mensen denken helaas enkel aan zichzelf, me happy is genoeg.
Ik heb iets te doen, de andere niet? I don't care.
En al zeker als maten in een relatie zitten. Tis te moeilijk om nog iets te laten weten. Mensen zijn gewoon egoïstisch punt.
Ben redelijk ontgoocheld in veel 'vrienden'. Toen ik een lief had nam ik die overal mee , heb altijd de tijd gemaak voor de vrienden. Nu merk ik dat dit omgekeerd totaal niet het geval is. De ene na de andere heeft een lief en laat nooit meer iets van zich weten. Dat kwetst me meer dan ik wil toegeven.
Ik vind het ook moeilijk om zelf te sturen, ik ben de ongelukkige, jullie het gelukkig koppel. Ik wil me niet opdringen ertussen. Harde lessen geleerd wel.
Ik heb iets te doen, de andere niet? I don't care.
En al zeker als maten in een relatie zitten. Tis te moeilijk om nog iets te laten weten. Mensen zijn gewoon egoïstisch punt.
Ben redelijk ontgoocheld in veel 'vrienden'. Toen ik een lief had nam ik die overal mee , heb altijd de tijd gemaak voor de vrienden. Nu merk ik dat dit omgekeerd totaal niet het geval is. De ene na de andere heeft een lief en laat nooit meer iets van zich weten. Dat kwetst me meer dan ik wil toegeven.
Ik vind het ook moeilijk om zelf te sturen, ik ben de ongelukkige, jullie het gelukkig koppel. Ik wil me niet opdringen ertussen. Harde lessen geleerd wel.
Laatst bewerkt:
Strijkijzer
Redactiechef
Niet perse om mijn echte persoonlijkheid te veranderen hoor, maar soms heb ik wel moeite om mezelf open te stellen naar andere mensen toe, en dat is soms wel lastig. Daarom wil ik niet persé (veel) aandacht ofzo.
DogFacedGod
Well-known member
Wat?
Ik negeer mijn GSM toch een drietal-viertal uur aan een stuk soms toch. Geluid af, trilling af, Noise cancelling op
.Enkel bellen toont iets.
SMS,Whatsapp,mails,... alles qua notificaties wordt geneutraliseerd.
Ik vind de (vals) cynische toon hier eerlijk gezegd ongepast en enkel goed om mensen in de put te duwen.
zwarten
Well-known member
This is the way.Wat?
Ik negeer mijn GSM toch een drietal-viertal uur aan een stuk soms toch. Geluid af, trilling af, Noise cancelling op
Enkel bellen toont iets.
SMS,Whatsapp,mails,... alles qua notificaties wordt geneutraliseerd.
Tis zelfs al zo erg als ze van mij iets willen dat ze meestal naar mijn madam iets sturen. Mijn geluid staat constant op stil, geen rode popups van whatsapp, teams. Enkel berichten en mails staat de rode popup aan. Werkt wel om niet constant aan uw gsm gelijmd te zitten.
willydrama
Well-known member
Dit is deel van de problematiek; een persoon met uitdagingen op sociaal vlak zal in de lastige beginfase het glas nog als halfleeg zien, als een helpende hand voor 5% uitstraalt dat je het aan jezelf te danken hebt maar hij/zij levert voor 95% een nuttige bijdrage aan je leven, dan moet je niet focussen op die 5%. Een beetje zoals narcisten met een rijk sociaal leven niet geraakt worden door ergernis van buitenaf over hun arrogantie.
peppe
Active member
Ik ben zo gelukkig alleen dat ik het heel moeilijk heb om nog iemand rond mij te verdragen. Als ik iemand leer kennen opstap of door de dag dan ga ik ervoor, eens ik thuis ben heb ik 0,0 energie.
De stilte en rust eens ik in mijn appartement ben is zo zalig ik zou het nooit meer willen ruilen voor iets anders
De stilte en rust eens ik in mijn appartement ben is zo zalig ik zou het nooit meer willen ruilen voor iets anders
MasterSheev
Member
En dat is nu exact de illusie die ik koester sinds mijn 16de die wegvalt bij mij. Na dus de zoveelste teleurstelling op dat vlak. En ik lijk hoe langer hoe meer in te zien dat ik alleen alles heb om mij werkelijk gelukkig te voelen. Mind you; ik woon ook op de boerenbuiten en vind het soms ook spijtig dat ik niet meteen iemand heb om eens naar een evenement te gaan hier in de buurt, nu door vrijwilligerswerk te beginnen doen heb ik sowieso veel meer contacten in het dorp waar ik in 2019 ben komen wonen en meestal doen we ook wel iets op die evenementen en ben ik er dan toch zo bij op deze manier.
Ik heb enkele vrienden die me de laatste maanden echt wel hebben doen inzien dat ze er oprecht voor me zijn, na de moeilijke periode waar ik even ben doorgegaan. Vroeger woonden we allemaal samen in West-Vlaanderen, maar ze wonen nu allemaal tussen Gent en Leuven in tegenwoordig. Waar ik dan net terug van Gent naar de West-Vlaamse boerenbuiten ben gaan wonen. Dus dat maakt het wel soms lastiger om eens doordeweeks snel te meeten, maar zoals bv vandaag ga ik met iemand van hun naar de bioscoop en morgen ga ik dan naar een andere maat in Gent. Dus ik ben oprecht tevreden.
Het was uiteindelijk ook mijn keuze om terug op de buiten te gaan wonen, en desondanks zou ik er nooit meer wegwillen. Ik geniet evengoed van een avondje alleen thuis te zitten niksen, 's morgens in alle stilte een koffietje te slurpen in mijn veel te grote tuin. It's a simple life.
