Een kot or not?

Mogen je kinderen op kot/co-housing/...?

  • Sowieso, het is een levensles

    Stemmen: 30 27,8%
  • Normaal gezien wel, tenzij ze vlakbij gaan studeren

    Stemmen: 41 38,0%
  • Normaal niet, enkel als het een héél verre afstand is. Ze moeten wat leren afzien

    Stemmen: 14 13,0%
  • Nee, als het van mij afhangt niet. Ze moeten maar een studie kiezen die dichter is

    Stemmen: 4 3,7%
  • Nee, als het van mij afhangt niet. Financieel is dit te zwaar.

    Stemmen: 8 7,4%
  • Zot! Welke kinderen?

    Stemmen: 11 10,2%

  • Totaal aantal stemmers
    108
Ik zat niet op kot maar had wel een auto, enkel het eerste jaar heb ik gependeld met de fiets en trein. Dat was geen bewuste keuze, maar de beslissing van mijn ouders.
Mevrouw Parabellum zat wel op kot. De vrouw is daar steeds heel positief over geweest en ik heb het altijd beschouwd als een gemis dat ik niet op kot zat, zowel op het moment zelf als nu 15 jaar later.
Dus geen enkele twijfel: ze mogen op kot (als ze willen).
 
Ik vind het persoonlijk ook niet nodig om op kot te gaan. Ik heb in Gent gezeten. Dus dit was dagelijks de trein op & ja, je was wel een uurtje onderweg elke dag. Maar om daarvoor 1000en EUR/jaar te leggen om dat uurtje/dag te besparen ... hmmmm.

Dat is niet de enige reden om op kot te gaan/het enige voordeel aan een kot natuurlijk.

Ik heb zelf het eerste jaar gependeld en erna op kot gegaan (ook onder het motto: eerst bewijzen). Een faire werkwijze die ik ook op mijn kinderen zou toepassen.

Ik zou hen in elk geval aanraden om wél op kot te gaan (maar hen dus geen vrijgeleide geven om 5 jaar het varken uit te hangen zonder resultaat). Fantastische tijd en belevenis!
 
we hier steeds meer papa's hebben met opgroeiende kinderen
Geen mama's? 🤨

Ik zat zelf niet op kot (ik moest alles zelf betalen en een kot kon daar niet vanaf). Daardoor was ik wel telkens 3u onderweg, plezant was anders. Heb dan ook veel lessen geskipt :p

Geen idee of mijn stiefdochter ooit verder zal studeren en kot beslissen mama en papa natuurlijk. Maar we wonen tegen Gent, zou het toch beetje weggesmeten geld vinden.
 
Het loont de moeite om het eens te checken. De bovengrens in ons geval (twee punten) was een jaarinkomen van 35000euro, oftewel net geen 3000bruto per maand. Toch een heel eind verwijderd van de armoedegrens wat mij betreft...

Maw, 2900bruto, hallo verlaagd inschrijvingsgeld en mogelijk geld om goedkoop deftig studentenkot
3000bruto: pech gehad, betaal maar een PAK meer
Ik ga er dan ook van uit dat je met 2 volwassen personen telt? Dan zit je daar toch al los boven als je met 2 voltijds gaat werken met een modaal inkomen? Hell, er zijn er hier voldoende op het forum die daar in hun eentje los boven gaan!
 
de eerste junior zit al op kot, sinds een paar maanden. We hebben hem sindsdien niet meer gezien. (afstand >1000km icm corona, enz.)
 
Ik ben precies nog niet klaar om te denken aan het idee dat mijn dochters alleen in Gent zouden zitten.

Ik heb zelf 2 jaar op kot gezeten. Zalige periode, rot geamuseerd, veel feestjes, vrouw van m'n leven leren kennen, maar blijkbaar moest je voor geneeskunde toch af en toe wat studeren om erdoor te zijn.
 
Nog lang geen sprake van mini-Blackjes maar net zoals @Mulan heb ik zelf ook niet op kot gezeten omdat mijn moeder dat financieel niet aankon, dus die kost ging quasi volledig ten laste van mijn vader zijn. Ieder jaar was het al drama om de kost van mijn Buzzy Pass abonnement te delen dus ik ging op dat moment zeker niet beginnen over op kot gaan. Op de moment vond ik dat niet zo erg, ik woon op een half uur pendelen van Leuven, maar de lesuren kwamen zodanig slecht uit dat ik doorgaans de eerste bus naar huis altijd miste. Ik had ook maar één bus om het uur. Achteraf bekeken vind ik dat wel een gemis, en ik zou eventuele kinderen later toch de mogelijkheid willen geven om op kot te gaan.
 
Nog lang geen sprake van mini-Blackjes maar net zoals @Mulan heb ik zelf ook niet op kot gezeten omdat mijn moeder dat financieel niet aankon, dus die kost ging quasi volledig ten laste van mijn vader zijn. Ieder jaar was het al drama om de kost van mijn Buzzy Pass abonnement te delen dus ik ging op dat moment zeker niet beginnen over op kot gaan. Op de moment vond ik dat niet zo erg, ik woon op een half uur pendelen van Leuven, maar de lesuren kwamen zodanig slecht uit dat ik doorgaans de eerste bus naar huis altijd miste. Ik had ook maar één bus om het uur. Achteraf bekeken vind ik dat wel een gemis, en ik zou eventuele kinderen later toch de mogelijkheid willen geven om op kot te gaan.
Ik ging met de trein. 's Ochtends was dat trein op & 's avonds opnieuw. Denk dat er om 't half uur wel eentje was.
In 't geval van springuren keerde je uiteraard niet weer, maar hield ge u wat bezig voor die uren.

Soms gingen we dan op café, soms kon ge u bezig houden met andere taken. Over & weer naar huis was alleszins de moeite ni.
 
ge moogt uzelf niet teveel projecteren op uw kinderen, heb ik geleerd.

ik had een enorm actief sociaal leven, op kot was 1 lange party- terwijl mijn oudste nooit op café wil, tenzij hij er voor een verjaardag of zo uitgenodigd werd. en dan is die een uur vroeger thuis dan de deadline...

nu is het een mega bizar jaar om te beginnen aan een kotleven, maar zijn activiteiten beperken zich sowieso tot unief, gamen en koken (oh horror, ik heb nooit gekookt als student).

hopelijk is er straks wel 1 gelijkenis: in eerste zit erdoor.
 
ge moogt uzelf niet teveel projecteren op uw kinderen, heb ik geleerd.

ik had een enorm actief sociaal leven, op kot was 1 lange party- terwijl mijn oudste nooit op café wil, tenzij hij er voor een verjaardag of zo uitgenodigd werd. en dan is die een uur vroeger thuis dan de deadline...

nu is het een mega bizar jaar om te beginnen aan een kotleven, maar zijn activiteiten beperken zich sowieso tot unief, gamen en koken (oh horror, ik heb nooit gekookt als student).

hopelijk is er straks wel 1 gelijkenis: in eerste zit erdoor.
Goh ... zelfs ni enkel dat eh. Ikzelf heb geen klein mannen, maar ik & mijn broer zijn complete tegengestelden. Dus zelfs uw kinderen onderling kunnen veel schelen.
We zeggen altijd dat m'n broer het meer heeft van mijne pa & ik van m'n ma.

Ik was meer gelijk uwe zoon & m'n broer meer gelijk u. ;)
 
5 jaar op kot gezeten in Leuven. Toch een enorm fijne tijd geweest waar ik dankbaar op terug kijk.

Was voor mijn ouders op dat moment ook geen evidentie om zomaar een kot te betalen maar de richting die ik ging volgen kon ik niet dichter bij huis doen waardoor pendelen toch een zeer lastige zaak zou worden.
 
7 jaar op kot gezeten. De tijd van mijn leven gehad.
Wel niet zo vaak naar de les gegaan, maar er toch veel geleerd (onder meer dat ik zowat het snelste kon ad fundum-en in Leuven).
Neen, even serieus, je feest idd wel in Leuven, maar je leert daar toch ook heel wat dingen bij. De reden dat ik niet naar de les ging was omdat ik in de studentenkring zat, en allerlei zaken organiseerde (fuiven met > 2000 bezoekers om maar iets te zeggen). Daar leert ge ook iets mee.
 
7 jaar op kot gezeten. De tijd van mijn leven gehad.
Wel niet zo vaak naar de les gegaan, maar er toch veel geleerd (onder meer dat ik zowat het snelste kon ad fundum-en in Leuven).
Neen, even serieus, je feest idd wel in Leuven, maar je leert daar toch ook heel wat dingen bij. De reden dat ik niet naar de les ging was omdat ik in de studentenkring zat, en allerlei zaken organiseerde (fuiven met > 2000 bezoekers om maar iets te zeggen). Daar leert ge ook iets mee.
Dat klinkt mij weliswaar wel als een situatie waarin ik als ambetante papa zou zeggen van 'ja, mor tush ni op mijn kosten'.
 
Dat klinkt mij weliswaar wel als een situatie waarin ik als ambetante papa zou zeggen van 'ja, mor tush ni op mijn kosten'.

dan hemmekik sjans gehad. Ik organiseerde in het weekend van die feestjes e.d. voor/met het jeugdhuis - waar ik toendertijd voorzitter was.

Tijdens de week kon ik er echt van genieten dat anderen het werk deden...

al hielp ik in de latere jaren ook mijn kring wel op hun grotere feesten.

naar de les gaan....? als ik wakker was, wilde dat wel eens lukken.

ik heb jarenlang nachtmerries gehad van al die examens die ik moest doen bij proffen die ik van haar noch pluim kende.
 
naar de les gaan....? als ik wakker was, wilde dat wel eens lukken.

ik heb jarenlang nachtmerries gehad van al die examens die ik moest doen bij proffen die ik van haar noch pluim kende.
Er is één jaar geweest dat ik geen enkele les heb gevolgd. De laatste dag nog mijn wekker gezet om toch één keer te gaan, maar in the end had ik toch geen goesting. Mijn motto ' je moet karakter hebben als ge aan iets begint, en daarmee doorzetten'.
 
En als uw zoon of dochter er ondertussen wel in slaagt om zjin diploma te halen?
Goh ... je hebt er niet bij geschreven bij jou waarvoor 7 jaar, maar als het 7 jaar moest duren voor een opleiding van 3j dan no way that's happ'ning on my dime (of zelfs een 4-jarige). En dan nog es 7j kot.

En of je al dan niet dat diploma haalt weet je pas op 't einde. Ten vroegste dat je iets kan beoordelen is halverwege 't eerste jaar, na de eerste examenperiode. Maar er zijn er ook wel die het daar nog niet écht zo goed vanaf brengen, maar het uiteindelijk toch tegen 't einde van 't jaar weten om te draaien. Dus da's al snel een jaar vooraleer je een beeld hebt.
Maar tegen dan is het uitgegeven geld wel al weg natuurlijk, je krijgt dat niet ineens terug omdat Jantje enkel goesting had om te feesten.
Laat staan 7 jaar wachten om te weten of de uitgaven resultaat geboden hebben.

Bij mij thuis, zoals eerder aangehaald, was het nog veel strenger ze. Papaa heeft 't eerste jaar de vaste kosten voor geschoten (trein abbo voor 't jaar, wat boeken & inschrijving). Was nog handig, want mijn eerste jaar was een trein abbo nog +500 EUR (die studentenkorting was er nog niet).
En 't was van 'studeren of gaan werken'. En 't was er door of 't was gaan werken.
Kot was nooit sprake van. Just wasn't gonna happen.

Vanaf jaar 2 hebbe'k zelf zowaar alles moeten ophoesten, dus dan was het voor m'n eigen portemonnee natuurlijk dat ik er zo snel mogelijk vanaf wou zijn (successvol uiteraard, niet uitvallen).
Maar thuis bleef de regel, studeren & er door of gaan werken. Het zou niet gepakt hebben moest ik 2, 3 jaar langer over de studies gedaan hebben. Zolang ik studeerde mocht ik 'gratis' thuis wonen, zodra ik begon te werken moest ik huur betalen. Vanaf loonbrief 1 nadat ik mijn studies afgewerkt had was het dus huur betalen, want studie was gedaan.

Ik was uiteraard wreed content dat 't school gedaan was. Eindelijk werken om geld te verdienen ipv te betalen om mogen werken.

Dus jah ... ik zou het mij nog zien op mij nemen om de studies te betalen, maar dat kot ... hmmmmm, als ik eerlijk moet zijn zie ik het mij eerder niet doen dan wel.
 
Goh ... je hebt er niet bij geschreven bij jou waarvoor 7 jaar, maar als het 7 jaar moest duren voor een opleiding van 3j dan no way that's happ'ning on my dime (of zelfs een 4-jarige). En dan nog es 7j kot.
7 jaar = twee diploma's
En of je al dan niet dat diploma haalt weet je pas op 't einde. Ten vroegste dat je iets kan beoordelen is halverwege 't eerste jaar, na de eerste examenperiode. Maar er zijn er ook wel die het daar nog niet écht zo goed vanaf brengen, maar het uiteindelijk toch tegen 't einde van 't jaar weten om te draaien. Dus da's al snel een jaar vooraleer je een beeld hebt.
Neen, dat idee was er onmiddellijk, er bestaat zoiets als examens bij kerst.
't Was toen al lang duidelijk voor mij dat die studie een makkie was. Eerlijk gezegd wist ik dat al voor ik begon aan die studies. Die examens bevestigden dat ook.
Maar tegen dan is het uitgegeven geld wel al weg natuurlijk, je krijgt dat niet ineens terug omdat Jantje enkel goesting had om te feesten.
Laat staan 7 jaar wachten om te weten of de uitgaven resultaat geboden hebben.
Nogmaals waar heb ik geschreven dat ik 7 jaar heb gestudeerd om één diploma te halen?
Bij mij thuis, zoals eerder aangehaald, was het nog veel strenger ze. Papaa heeft 't eerste jaar de vaste kosten voor geschoten (trein abbo voor 't jaar, wat boeken & inschrijving). Was nog handig, want mijn eerste jaar was een trein abbo nog +500 EUR (die studentenkorting was er nog niet).
En 't was van 'studeren of gaan werken'. En 't was er door of 't was gaan werken.
Kot was nooit sprake van. Just wasn't gonna happen.
Ik ben mijn ouders dankbaar voor de kansen die ze ons gegeven hebben. Mijn kinderen hebben die kans ook gekregen.
Vanaf jaar 2 hebbe'k zelf zowaar alles moeten ophoesten, dus dan was het voor m'n eigen portemonnee natuurlijk dat ik er zo snel mogelijk vanaf wou zijn (successvol uiteraard, niet uitvallen).
Maar thuis bleef de regel, studeren & er door of gaan werken. Het zou niet gepakt hebben moest ik 2, 3 jaar langer over de studies gedaan hebben. Zolang ik studeerde mocht ik 'gratis' thuis wonen, zodra ik begon te werken moest ik huur betalen.
Nogmaals jij gaat er van uit dat ik 2 of 3 jaar langer over mijn studie heb gedaan, ik meen dat niet neergeschreven te hebben.

Ik ben in mijn carrière heel wat mensen tegengekomen die door ouders met zo'n houding nooit hebben aangedurfd om het diploma te behalen dat ze konden halen, en gewoon een veel eenvoudigere hoge studie hebben aangevat waar ze dan met vlag en wimpel in slaagden. Vooral vrouwen trouwens. Een frustratie voor de rest van hun leven, voor bepaalde functies is een bepaald diploma nog steeds een verplicht entry-ticket bij grote bedrijven.

Ik vind dat je in je eerste jaar moet kunnen falen, op voorwaarde dat je daar moeite voor gedaan hebt.
Vanaf loonbrief 1 nadat ik mijn studies afgewerkt had was het dus huur betalen, want studie was gedaan.
Vanaf loonbrief 1 had mijn oudste zoon de keuze: leefgeld betalen of 1/3 van zijn loon sparen. Ik hoef echt geen huur van mijn kinderen. Ik wil dat mijn kinderen zo goed mogelijk kunnen starten wanneer ze hier vertrekken.
Ik was uiteraard wreed content dat 't school gedaan was. Eindelijk werken om geld te verdienen ipv te betalen om mogen werken.

Dus jah ... ik zou het mij nog zien op mij nemen om de studies te betalen, maar dat kot ... hmmmmm, als ik eerlijk moet zijn zie ik het mij eerder niet doen dan wel.
Wanneer dat financieel niet lukt heb ik daar begrip voor. Anders niet. Je kan ze evt het eerste jaar van kot houden, maar daarna? Zoals gezegd, je leert daar echt nog wel wat meer.

En ik vind de manier waarop je dat hier verkondigt alsof zo streng zijn voor je kinderen en alles zien in financiële transacties wat zielig (tenzij er financieel geen ruimte was).

Mijn ouders hebben ons veel vrijheid en verantwoordelijkheid gegeven vanaf dat we 18 jaar oud waren. En dat heeft geen van ons windeieren gelegd.
 
En ik vind de manier waarop je dat hier verkondigt alsof zo streng zijn voor je kinderen en alles zien in financiële transacties wat zielig (tenzij er financieel geen ruimte was).

Mijn ouders hebben ons veel vrijheid en verantwoordelijkheid gegeven vanaf dat we 18 jaar oud waren. En dat heeft geen van ons windeieren gelegd.

Ik denk dat dat vaak te maken heeft met de vorige generaties ook. Mijn grootouders aan beide kanten waren arbeiders, mijn ouders moesten alles afgeven zolang ze thuis woonden behalve de laatste maand voor ze trouwden. Dus dan is het een geste als je maar een deel moet afgeven.

edit. en on topic, niet echt een factor hier, de standaard is dat men in Noorwegen op 18 van huis gaat en op eigen benen staat. We zullen nog wel zien in hoeverre ik daar in mee ga :p
 
Terug
Bovenaan