Akkoord, indien dat het geval is.
Maar er is niet afgesproken, we doen A en B.
Er is afgesproken, we doen A. Indien A niet lukt, dan doen we B.
Als ik het verhaal lees, dan heeft ze haar uiterste best gedaan om plan A te doen slagen. Hoe ik het lees zou het zelfs zo kunnen zijn dat indien plan A en B tegelijkertijd behandeld werden, dat plan A dan misschien sowieso zou falen, door de enorme tijdsdruk. Is dat dan beter beleid? Neen toch? Sinds wanneer is het zo dat politici zelfs voor hun best te doen de afgesproken zaken te realiseren als dogmatisch worden beschouwd? Je zou voor minder steeds meer politici krijgen die hun voeten er aan vegen...
Dat is niet hoe het gegaan is.
Bij de vorming van vivaldi was er afgesproken om twee pistes uit te werken. Een plan A en een plan B.
In het begin heeft ze dat plan B gewoon totaal links laten liggen, dat is een keuze die ze maakte.
Toen de tijd vorderde en engie aan de mouw trok en studies uitwezen dat het plan B wel eens het plan zou kunnen worden dat gevolgd diende te worden bleef ze volhouden en niet werken aan het plan B.
Toen MR zeer duidelijk zei dat plan B moest uitgewerkt worden, en dit wel onmiddellijk, is ze halfslachtig toch ermee aan de slag gegaan. Op dat moment trok engie al de “no way back” kaart. Maar dat vond ze niet erg want dat plan ging toch nergens heen volgens haar.
Ze heeft alles in haar macht gedaan om plan A toch maar asap erdoor te krijgen en daar in een “no way back” fase te reken.
Toen alles in een stroomversnelling kwam en het zeer duidelijk werd dat plan A niet realistisch meer was heeft ze de eerste gesprekken ook maar half gevoerd. Daarna heeft engie laten weten niet meer verder te willen spreken, voor hun was het afgesloten.
Ze roken natuurlijk dat zij alle macht in handen hadden. Zij gingen altijd winnen. Ze mochten of gascentrales bouwen met subsidies of 2 centrales langer uitbaten op hun eigen voorwaarden.
Toen het dossier maar geen vorm kreeg en er alleen maar tijd werd verspild, toen heeft de premier de leiding over het dossier overgenomen en heeft hij de verdere uitwerking gedaan.
Dat zijn de feiten en hoe het werkelijk verlopen is.
Dossierkennis kan je haar inderdaad niet verwijten. Onwil om afspraken na te komen wel. En dat was puur een ideologische kwestie, daar kunnen we gewoon niet omheen.
En ze heeft veel meer gedaan dan enkel maar het kernenergiedossier. Ook gewoon goeie dingen.
Maar het kernenergiedossier is allesbehalve een groot succes. Ja we hebben bevoorradingszekerheid, maar het komt met een serieuze prijs. De factuur van dat half miljard dat engie vraagt, dat is geld die jij en ik betalen. Voor kerncentrales die tot voorheen de Belgische staat enkel maar geld opleverden.
