De hopeloze zoektocht naar werk

Komende week laatste selectieronde dus selectiegesprek
Vandaag toch maar even het hoofd van die dienst opgebeld, ook voor meer info en waar ik me aan kan verwachten op het gesprek. Aangename mens, aangename babbel
Als ik op zijn woorden mag afgaan heb ik denk ik binnenkort een ander job :smile:
"Ik hoop dat je snel kan beginnen" "Je hebt het uitstekend gedaan in de vorige rondes, beter dan interne mensen" "Ik geef je naam door aan de directie, zij zal ook aanwezig zijn op het gesprek" om dan af te sluiten met "Hopelijk tot binnenkort"

Nu zien dat ik het zelf niet verkloot op het gesprek :D
 

Jammer. Een bedrijf dat rolstoelvriendelijk is moet hier toch voor durven openstaan. In de omgeving van Tessenderlo zijn er veel bedrijven.

Ik zou persoonlijk twijfelen om hem aan te nemen in mijn huidige job (moest hij de juiste diploma's hebben), aangezien je als consultant geen vaste werkplaats hebt en niet elke klant rolstoelvriendelijk is.
Maar moest ik in een bedrijf werken dat dicht in de buurt ligt, rolstoelvriendelijk is en hij komt goed over op interview, dan zou ik niet twijfelen.
 

Jammer. Een bedrijf dat rolstoelvriendelijk is moet hier toch voor durven openstaan. In de omgeving van Tessenderlo zijn er veel bedrijven.

Ik zou persoonlijk twijfelen om hem aan te nemen in mijn huidige job (moest hij de juiste diploma's hebben), aangezien je als consultant geen vaste werkplaats hebt en niet elke klant rolstoelvriendelijk is.
Maar moest ik in een bedrijf werken dat dicht in de buurt ligt, rolstoelvriendelijk is en hij komt goed over op interview, dan zou ik niet twijfelen.
Ik ben 1x werkloos geweest, ik zit niet in een rolstoel, ik heb toen ook tientallen gesprekken gehad en ik kon ook altijd weer op mijn kin kloppen. Niks, nada, rien de kloot (maar uiteindelijk is het wel gelukt)

Ik denk wel dat het feit dat hij rolstoelgebonden is, zijn kansen verminderen om een job te vinden (om allerlei redenen, omdat een werkgever discrimineert of omdat de werkvloer gewoon niet geschikt is voor iemand met een rolstoel ..), maar dat hij echt geen job vindt (op voorwaarde dat hij goed overkomt), heeft ook wel te maken met pech.

Soms moet je op de juiste plaats zijn op het juiste moment en als dat niet gebeurt, krijg je de job niet. C'est la vie.
 

Jammer. Een bedrijf dat rolstoelvriendelijk is moet hier toch voor durven openstaan. In de omgeving van Tessenderlo zijn er veel bedrijven.

Ik zou persoonlijk twijfelen om hem aan te nemen in mijn huidige job (moest hij de juiste diploma's hebben), aangezien je als consultant geen vaste werkplaats hebt en niet elke klant rolstoelvriendelijk is.
Maar moest ik in een bedrijf werken dat dicht in de buurt ligt, rolstoelvriendelijk is en hij komt goed over op interview, dan zou ik niet twijfelen.
Hij werkt voor hln als stagiair. Voor niets dus. Een bedrijf met een winst om van achterover te vallen. Ze moeten dat geld op iemand zijn rug verdienen.
 
Laatst bewerkt:
Met mijn vriendin nog over mijn sollicitatie gesprek gehad voor een andere functie.
We verschillen van mening.
(Wetende dat motivatie voor de functie heel belangrijk is bij een gesprek bij de overheid)

Hun 1e vraag: "Waarom ben je opzoek naar een andere job?"

Mijn antwoord: "Eigenlijk ben ik niet op zoek naar ander werk (ik heb een oké job, die ik meestal graag doe, vrienden onder mijn collega's dus ik zit er goed), maar als er iets voorbij komt dat mij enorm hard aanspreekt wil ik de sprong wel wagen"

Mijn mening: Goed antwoord! Laten zien dat ge niet solliciteert om weg te zijn op uw huidige job, maar omdat ge die job echt wilt.

Haar mening: Dom antwoord, komt over van "als ik de job heb: leuk, als ik ze nie heb ook goed"

Allè ik zal het volgende week ofzo zkr weten moest ik ze hebben, maar wat zouden jullie antwoorden?
 
Zo zwart-wit is het niet. De mening van de interviewer hangt o.a. af van diens verwachting, op welk deel van de zin (de interviewer vond dat) jij de nadruk legde en waarschijnlijk de rest van het gesprek. Er is inhoudelijk niets mis met die ene zin.

Cru gezegd: Ik zou niet willen werken voor iemand die zo simpel en impulsief is om je enkel op die uitspraak af te rekenen.
 
Hij werkt voor hln als stagiair. Voor niets dus. Een bedrijf met een winst om van achterover te vallen. Ze moeten dat geld op iemand zijn rug verdienen.
Dat dacht ik ook. Dat HLN eens uitlegt waarom die goed genoeg is om gratis te werken maar niet goed genoeg voor een betaalde job.
Maar dit is zijn stagetaakje, artikels schrijven over discriminatie op de arbeidsmarkt.
 
Zo zwart-wit is het niet. De mening van de interviewer hangt o.a. af van diens verwachting, op welk deel van de zin (de interviewer vond dat) jij de nadruk legde en waarschijnlijk de rest van het gesprek. Er is inhoudelijk niets mis met die ene zin.

Cru gezegd: Ik zou niet willen werken voor iemand die zo simpel en impulsief is om je enkel op die uitspraak af te rekenen.
Overheid hé, die wat je interviewde zie ge met 99% zekerheid nooit meer terug later :unsure:
 
Mijn antwoord: "Eigenlijk ben ik niet op zoek naar ander werk (ik heb een oké job, die ik meestal graag doe, vrienden onder mijn collega's dus ik zit er goed), maar als er iets voorbij komt dat mij enorm hard aanspreekt wil ik de sprong wel wagen"

Mijn mening: Goed antwoord! Laten zien dat ge niet solliciteert om weg te zijn op uw huidige job, maar omdat ge die job echt wilt.

Haar mening: Dom antwoord, komt over van "als ik de job heb: leuk, als ik ze nie heb ook goed"

Allè ik zal het volgende week ofzo zkr weten moest ik ze hebben, maar wat zouden jullie antwoorden?

Je antwoord kan ook overkomen als "je gaat veel geld nodig hebben om mij te overtuigen".

Ik zeg altijd dat ik nood heb aan een nieuwe uitdaging en dat ik een bepaald ding eigenlijk mis op mijn huidig werk (dat ding staat dan toevallig in hun vacature).

Voor de rest is er eigenlijk geen goed of fout antwoord elke recruiter denkt anders.
 
Laatst bewerkt:
Ik ben 1x werkloos geweest, ik zit niet in een rolstoel, ik heb toen ook tientallen gesprekken gehad en ik kon ook altijd weer op mijn kin kloppen. Niks, nada, rien de kloot (maar uiteindelijk is het wel gelukt)

Ik denk wel dat het feit dat hij rolstoelgebonden is, zijn kansen verminderen om een job te vinden (om allerlei redenen, omdat een werkgever discrimineert of omdat de werkvloer gewoon niet geschikt is voor iemand met een rolstoel ..), maar dat hij echt geen job vindt (op voorwaarde dat hij goed overkomt), heeft ook wel te maken met pech.

Soms moet je op de juiste plaats zijn op het juiste moment en als dat niet gebeurt, krijg je de job niet. C'est la vie.

Jammer. Een bedrijf dat rolstoelvriendelijk is moet hier toch voor durven openstaan. In de omgeving van Tessenderlo zijn er veel bedrijven.

Ik zou persoonlijk twijfelen om hem aan te nemen in mijn huidige job (moest hij de juiste diploma's hebben), aangezien je als consultant geen vaste werkplaats hebt en niet elke klant rolstoelvriendelijk is.
Maar moest ik in een bedrijf werken dat dicht in de buurt ligt, rolstoelvriendelijk is en hij komt goed over op interview, dan zou ik niet twijfelen.

Solliciteren met een rolstoel is echt de hel. Ik heb het aan den lijve ondervonden.
Ik solliciteerde voor een knelpuntberoep met ervaring en nog kreeg je vaak het deksel op de neus.
Gelukkig wel een goede firma gevonden die meedenkt en waar ik allerminst moet onderdoen voor mijn "normale" collega's.

Ik pakte het wel anders aan, ik zei niks van mijn handicap op mijn cv.
Wanneer ze dan belden vertelde ik het wel. Ben vrij zeker dat je veel meer op gesprek kan komen zo.
 
Je antwoord kan ook overkomen als "je gaat veel geld nodig hebben om mij te overtuigen".

Ik zeg altijd dat ik nood heb aan een nieuwe uitdaging en dat ik een bepaald ding eigenlijk mis op mijn huidig werk (dat ding staat dan toevallig in hun vacature).

Voor de rest is er eigenlijk geen goed of fout antwoord elke recruiter denkt anders.
Nja zoals bovenstaande, tis overheid hè
Loon is op voorhand geweten dus valt niet over te praten

Volgende vraag was dan inderdaad wel "En waarom is dan deze job wel een job waarvoor je zou wilt wisselen?"

En dan was het eigenlijk gewoon de bal binnenkoppen en opsommen wat ze in hun vacature zetten 😊

Een week kan toch lang duren als ge moet wachten :frown:
 
Ale, hier ook weer shit... Maandag 28 november had ik een sollicitatie bij Stadsbader, goed gesprek en ze gingen tegen het einde van de week iets laten weten. Uiteraard is dat weer niet gebeurd... Ben pas vandaag te weten gekomen dat ze niet verder willen met mijn profiel (had ik nu wel verwacht) nadat ik een mail stuurde naar LGA Engineering, omdat het nu toch wel wat lang begon te duren qua nieuws.
En zo gaat dat eigenlijk elke keer opnieuw en opnieuw en opnieuw... Werk zoeken is voor mij persoonlijk echt een absolute hel en extreme frustratie. Voor de een is dat mss evidenter en hebben ze vooral meer geluk maar hier is dat absoluut niet het geval.
Ik had, toen ik bij Willems Verandas mocht werken, gehoopt NOOIT meer in deze situatie te moeten zitten maar helaas, een Rus besloot er anders over. En het was dan net een job die ik oprecht heel tof vond (wat ik niet verwacht had). Maar blijkbaar zijn de toffe jobs mij niet gegund...

Het enige wat ik hoop is dat ik op korte termijn toch iets vind wat wat in de lijn van Willems ligt en dat ik hopelijk vanaf september een graduaat bouwkundig tekenaar kan volgen. Das dan wel 2 jaar nie werken en nog meer gezaag over de te grote gaten in mn cv maar ja, das toch al int lang en breed naar de kloten...........
 
Laatst bewerkt:
Het enige wat ik hoop is dat ik op korte termijn toch iets vind wat wat in de lijn van Willems ligt en dat ik hopelijk vanaf september een graduaat bouwkundig tekenaar kan volgen. Das dan wel 2 jaar nie werken en nog meer gezaag over de te grote gaten in mn cv maar ja, das toch al int lang en breed naar de kloten...........

Gewoon liegen.
Enkel over het laatste jaar en diploma's hoef je in principe eerlijk te zijn.
Zeker gaten van lang geleden kan je gerust dichtstoppen zonder dat er ook maar 1 iemand achter komt.

Belachelijk dat bedrijven/managers eerlijkheid eisen terwijl ze vaak zelf niks anders doen dan liegen.
 
Gewoon liegen.
Enkel over het laatste jaar en diploma's hoef je in principe eerlijk te zijn.
Zeker gaten van lang geleden kan je gerust dichtstoppen zonder dat er ook maar 1 iemand achter komt.

Belachelijk dat bedrijven/managers eerlijkheid eisen terwijl ze vaak zelf niks anders doen dan liegen.
Heb ik ook al zitten aan denken ja. Maar heb dan altijd schrik dat ze er om een of andere reden toch achter gaan komen. Probleem is ook nu dat mijn cv ondertussen duchtig rondgaat, dus nu iets veranderen zou beetje vreemd zijn. Maar tis wel iets wat ik idd zeker overweeg. En wat de werkgevers betreft, tis om soms echt om te kotsen ja..
 
Het enige wat ik hoop is dat ik op korte termijn toch iets vind wat wat in de lijn van Willems ligt en dat ik hopelijk vanaf september een graduaat bouwkundig tekenaar kan volgen. Das dan wel 2 jaar nie werken en nog meer gezaag over de te grote gaten in mn cv maar ja, das toch al int lang en breed naar de kloten...........
De opleiding graduaat zet je dan in je CV. Dat is geen gat, maar een positief element.

Ik ben ondertussen 59 jaar geworden en verander nog elk jaar van bedrijf, dat is al zo sedert een aantal jaren. Dus mogelijk is het wel. Het komt er op neer om je troeven uit te spelen.

Een CV kun je wat "opsmukken", maar echt liegen kan je niet doen. Daarnaast moet je een zinnig antwoord kunnen geven op gaten in je CV. Het komt er op neer om overal een antwoord te kunnen op geven, op de vragen moet men voorbereid zijn. Het komt er eenvoudig op neer om te vertellen wat hij wil horen.

Op mijn CV heb ik een aantal bedrijven er uit geborsteld, meestal omdat deze een slechte reputatie hadden. Mijn CV heb ik aangepast met enkel de jaartallen, de maanden er van tussenuitgehaald zodat ik de gaten kan dekken zonder het gaat opvallen. Soms komt er een recruiter nog een oude CV tegen en wordt ik daarmee geconfronteerd. Mijn antwoord hierop is relatief eenvoudig: ik heb 35 jaar ervaring, denk je nu echt dat een job van 3 maand relevant is?

Soms krijg je ook niet-relevante vragen. Zoals, een tiental jaar terug:
"Wat vond je van de elleboogstoot van Gilles De Bilde?" Een moeilijke vraag, vooral omdat ze relatief is. Mijn antwoord was simpel: "Sorry, maar ik ken niets van wielrennen. Is dit ook een van de eisen van deze job?" Gilles de Bilde is een voetballer en dat weet ik ook wel.

Ik heb nog van iemand (ingenieur) gehoord dat er zelfs werd gevraagd naar het beroep van zijn ouders... Want of uw ouders ingenieur zijn of postbode, maakt ZO een verschil voor iemand met 10j relevante ervaring?

Neen, maar soms op het einde van de sollicitatie zijn er meestal maar twee of drie kandidaten meer over en moet er één gekozen worden. Dit kan gebeuren op basis van niet relevante zaken zoals het beroep van de ouders. Als je vader een groentewinkel had, dan zit je goed, als hij een beroepsmilitair was, dan heb je pech.
 
Voorbije weken lag alles duidelijk stil qua recruitment. Sinds gisteren de ene telefoon na de andere om een gesprek te plannen. Ik had de voorbije weken dan ook veel op LinkedIn gesolliciteerd ( een gesprek brengt vaak meer duidelijkheid dan zo'n vacature tekst. Dus ik solliciteer nogal gemakkelijk).

Wel vernomen dat mijn huidige werkgever vanaf vandaag in de procedure van faillissement zit, dus toch een week vroeger dan verwacht beschikbaar voor een nieuwe job :sarcastic:
 

Jammer. Een bedrijf dat rolstoelvriendelijk is moet hier toch voor durven openstaan. In de omgeving van Tessenderlo zijn er veel bedrijven.

Ik zou persoonlijk twijfelen om hem aan te nemen in mijn huidige job (moest hij de juiste diploma's hebben), aangezien je als consultant geen vaste werkplaats hebt en niet elke klant rolstoelvriendelijk is.
Maar moest ik in een bedrijf werken dat dicht in de buurt ligt, rolstoelvriendelijk is en hij komt goed over op interview, dan zou ik niet twijfelen.

Heb nog samen met die dude gestudeerd en laat ons zeggen dat zijn beperkingen wel verder gaan dan enkel het feit dat'm in ne rolstoel zit...
 
Heb nog samen met die dude gestudeerd en laat ons zeggen dat zijn beperkingen wel verder gaan dan enkel het feit dat'm in ne rolstoel zit...
Welk type job zou hij aankunnen volgens jou?

Indien het niet lukt in de privé, dan in een maatwerkbedrijf..
Er bestaat er één in Tessenderlo:

Interview gevonden en communicatie is al zeker een werkpunt (al kan het ook wat aan de stress voor de camera liggen):
 
Terug
Bovenaan